ตอนที่ 5 ทำความรู้จัก
“ขอตัวสักครู่นะครับ” พูดจบประโยคผมก็เดินออกไปนอกร้าน ก่อนที่จะหยิบมือถือขึ้นมาโทรออกหาไอ้เพื่อนชั่ว!รอไม่นานมันก็รับสายของผม
“ไอ้เพื่อนชั่ว...มึงหลอกกู!”ผมไม่รอให้มันพูด รีบด่ามันก่อนทันที
“ฮ่าๆๆ” มันยังไม่ได้พูดอะไรแต่กลับหัวเราะใส่ผมซะอย่างนั้น
“มึงเปลี่ยนตัวลุงเอาคนอื่นมาแทนกูเลยนะ ตั้งเจ็ดวันกูไม่ได้ว่างขนาดนั้น”
“กูรู้ว่า่นี้มึงยังว่างอยู่ช่วยกูหน่อยนะเพื่อน...” มันลากเสียงยาว น้ำเสียงออดอ้อน ชวนผมขนลุกไปหมด
“เพื่อนพ่อมึงดิ!แล้วทำไมมึงไม่บอกกูว่าตั้งเจ็ดวัน แถมยังไม่บอกอีกว่าคนเช่าอายุแค่ยี่สิบห้าเอง”ไอ้ผมก็แอบนึกภาพมาซะผิดเพี้ยนไปหมด
“หรือมึงอยากจะบริการหญิงแก่อายุห้าสิบอัพล่ะ”พูดแบบนี้แสดงว่ามันตั้งใจหลอกผมให้มาก่อนชัวร์
“ไอ้เพทาย!”
“คืองี้เพื่อนรัก กูรู้ว่ามึงเหงากูหวังดีก็เลยอยากหาเพื่อนคุยให้มึง อีกอย่างยัยกระต่ายน้อยเ้าของร้านดอกไม้นั่นกูเคยเห็นหน้า หน้าตาของเธอก็น่ารักดี ไม่น่าเบื่อหรอกส่วนเื่ลุงที่ร้านกูขาดแคลนจริงๆกูขอเอาลุงที่มีประสบการณ์แล้วเอาไว้ดูแลลูกค้าคนอื่นนะ ส่วนมึง...งานนี้ช่วยกูหน่อยเถอะ”ทำมาเป็พูดดี!
“งานนี้งานเดียวนะแล้วมึงอย่าหวังว่าครั้งหน้ามึงจะหลอกกูได้อีก” พูดประโยคนี้จบผมก็ตัดสายไอ้เพื่อนชั่วทิ้งทันทีจากนั้นจึงค่อยๆปรับสีหน้าของตัวเองแล้วเดินกลับเข้าไปด้านในร้าน...ถ้าไอ้เพทายไม่ได้เป็เพื่อนและไม่ได้เป็เ้าใหญ่ที่สั่งซื้อไวน์องุ่นที่สวนของผมงานนี้ผมคงไม่มีทางช่วยมันเด็ดขาด
ผมเปิดประตูเดินเข้าไปในร้านอีกครั้งเห็นเธอมองมาทางผมแต่เธอไม่ได้พูดอะไร ไอ้ผมเองก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับเธอผมจึงกวาดสายตามองไปรอบๆร้าน
ภายในร้านเต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิดส่งกลิ่นหอมอบอวลไปหมด เธอจัดร้านได้น่ารักดี มีโต๊ะ มีแจกัน สำหรับวางดอกไม้มีตู้แช่เพื่อไม่ให้ดอกไม้สดเหี่ยวเฉา มีตู้โชว์มีอุปกรณ์ตกแต่งกระจุ๋มกระจิ๋มน่ารักส่วนด้านหน้าร้านเต็มไปด้วยต้นไม้ที่ปลูกอยู่ในกระถางกำลังออกดอกสวยงามส่วนลักษณะร้านเป็ตึกแถวสองชั้น ด้านข้างเป็ร้านขายของอื่นๆในตลาดแห่งนี้มีพ่อค้าแม่ค้าร้านขายของค่อนข้างหนาแน่น
“ลุง...”เสียงของเธอทำให้ผมหันไปมองใบหน้าของคนเรียก
“ครับ”
“นั่งลงก่อนสิคะ”
“ครับ”ผมทิ้งตัวนั่งลงไปที่เก้าอี้ ใกล้ๆกับที่เธอนั่งจัดดอกไมัอยู่
“ลุงชื่ออะไรคะ หนูจะได้เรียกถูก”
“ชื่อเหม”
“เหม...เหม เหม เหม เรียกยากจัง”
“ชื่อจริงชื่อเหมันต์เหมน่าจะชื่อย่อมั้ง”
“อ๋อ...เหมันต์ โอเค งั้นหนูเรียกลุงว่าลุงเหมก็แล้วกันนะคะ”เรียกลุงแรงเดินแทบไม่มี!
“เรียกพี่ก็ได้มั้ง”ผมว่าลุงมันดูแก่ไปหน่อย ขนาดหลานตัวเล็กสองคนที่บ้านยังเรียกอาเลย
“เรียกลุงนั่นแหละดีแล้ว”ดูๆแล้วอายุของเขาคงน้อยกว่าแม่ของฉันไม่กี่ปี แม่ของฉันอายุ 42 ปี เท่านั้น ส่วนน้าแสน สามีแม่ อายุ 35 ปีใช่ค่ะแม่ฉันมีสามีเด็ก
“ลุงอายุเท่าไหร่คะ”ปากฉันกำลังคุยอยู่ก็จริง แต่มือของฉันก็ทำงานจัดดอกไม้ไปด้วย
“สามสิบแปด” นั่นไงเขาอายุน้อยกว่าแม่ฉันนิดเดียวเอง ถ้าจะให้เรียกก็น่าจะต้องเรียกอา เพราะฉะนั้นเรียกลุงนั่นแหละดีแล้ว
“หนูอายุยี่สิบ...”ฉันยังพูดไม่ทันจบ!
“เห็นในใบสัญญาเมื่อกี้นี้แล้วชื่อกระต่ายใช่มั้ย”
“ใช่ค่ะ หนูชื่อกระต่ายทำไมลุงถึงทำงานแบบนี้คะ”
“..........” เขาเงียบพร้อมกับมองมาที่ใบหน้าของฉันนิ่งๆ
“อ่อลืมไป ห้ามถามเื่ส่วนตัว”
“งานสบาย เงินดีมั้ง”งานสบายเงินดีกับผีน่ะสิ โดนหลอกมาต่างหากล่ะ แต่ถ้าจะให้ตอบออกไปแบบนั้นคงไม่ดี
“ทำไมถึงต้องเช่าลุง”ผมขอถามเธอบ้าง
“ก็หนูเหงานี่คะ” เหงานิดเดียวแต่ที่มากไปกว่านั้นคือฉันเมาค่ะ เช่ามาแบบละเมอ จะว่าฝันไปก็ไม่น่าจะใช่หรอกเพราะฉันจำได้ทุกอย่างแต่ที่เช่าลุงมาน่าจะเป็เพราะอารมณ์ชั่ววูบตอนไม่มีสติมากกว่า
“เจ็ดวันนี้ ผมต้องทำอะไรบ้าง”
“ยังไม่รู้เลยลุงทำงานบ้านได้มั้ย”
“งานบ้านเหรอ...ก็ได้นะ”
“ถ้าอย่างนั้นลุงก็ช่วยหนูทำงานบ้านปัดกวาดเช็ดถูแล้วก็เป็เพื่อนคุยกับหนูก็แล้วกันค่ะ”ครั้นจะให้นั่งว่างๆก็เสียดายเงินที่จ่ายให้ไป คนอย่างฉันไม่มีทางยอมขาดทุนหรอก!
“ผมมีเื่อยากจะรบกวนคุณลูกค้านิดหน่อยได้มั้ยครับ”
“ได้ค่ะ พูดมาเลย”ถึงฉันจะเป็คนขี้งกแต่ฉันก็เป็คนใจดีนะ
“บ้านผมอยู่ไกลจะให้เดินทางไปกลับก็คงไม่สะดวกนัก ไหนๆคุณก็เช่าผมตั้งเจ็ดวันขอผมพักที่นี่ได้มั้ยครับ” จบประโยคนี้ของผมเธอมองหน้าผมนิ่งๆราวกับกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ ส่วนผมก็มองหน้าเธอเช่นกันหวังจะเอาคำตอบ...เธอคงไม่ได้พักที่นี่หรอกมั้ง
“.........” เขาขอพักอยู่กับฉันที่นี่ฉันจะไว้ใจเขาได้ยังไง ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันสองต่อสองแต่ในเงื่อนไขของทางร้านที่ฉันอ่านเมื่อคืน...ก็พอที่จะเชื่อใจและไว้ใจในความปลอดภัยได้อยู่
"หนูก็พักอยู่ที่นี่ลุงนอนโซฟาได้มั้ย” ถือโอกาสนี้ใช้งานเขาเล็กๆน้อยๆด้วยเลยแล้วกัน่นี้ร้านฉันกำลังรกเลย ค่าเช่าลุงที่ฉันจ่ายให้เขาไปฉันจะใช้แรงงานเขาให้คุ้มค่า...เื่อะไรฉันจะยอมขาดทุน!
“ก็ดีกว่าไม่มีที่นอน...ตกลงผมนอนโซฟาก็ได้”
“เื่กิน...กินใครกินมันก็แล้วกันหนูเช่าลุงมาก็จริง แต่ในเงื่อนไขไม่ได้บอกให้หนูต้องเลี้ยงลุงด้วยสักหน่อย”ขี้งก!
“ได้ผมหากินเองที่นี่อยู่ในตลาดเื่กินไม่ต้องเป็ห่วง ผมจัดการตัวเองได้”
“ค่ะ ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้”
“คุณกำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ”ต้องพูดจาดีๆกับลูกค้า เดี๋ยวจะเสียชื่อร้านเหล้าของไอ้เพื่อนชั่วนั่น
“กำลังจัดดอกไม้ตามออร์เดอร์ที่ลูกค้าสั่งค่ะ”
“ว่ากันว่า...ดอกไม้แต่ละชนิดแต่ละสี มีความหมายที่แตกต่างกันไป” ผมเริ่มชวนเธอคุย
“ใช่ค่ะ”
“เล่าให้ฟังหน่อยสิเริ่มจากกุหลาบในมือที่กำลังจัดช่ออยู่ก็ได้”
“ดอกกุหลาบสีแดง บ่งบอกถึงความรักสื่อเป็ความหมายที่คนทั้งโลกเข้าใจตรงกัน มักมอบให้กับคนที่รักกันเพราะสีแดงนั้นเปรียบเสมือนสีของหัวใจ”
“แล้วสีขาวล่ะ”
“ดอกกุหลาบสีขาวคือสัญลักษณ์ของความรักที่บริสุทธิ์ ไม่หวังผลใดๆ ตอบแทนเหมาะสำหรับมอบให้กับผู้มีพระคุณ และผู้ที่าุโกว่า อย่างเช่นพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่มั้งคะ”
“มีสีเหลืองด้วยผมไม่ค่อยเคยเห็นสีนี้สักเท่าไหร่”
“ดอกกุหลาบสีเหลืองคือสัญลักษณ์ของมิตรภาพและความห่วงใยที่มีให้กันส่วนมากลูกค้าจะนิยมนำดอกกุหลาบสีเหลืองไปเยี่ยมคนป่วยค่ะ มันมีสีสันมองแล้วสดชื่นดี คนป่วยจะได้มีแรงมีกำลัง จะได้หายป่วยเร็วๆไงคะ”
“ไม่ทราบว่าช่อที่คุณจัดอยู่นี่ราคาเท่าไหร่ แพงมั้ยครับ” ช่อในมือของเธอที่กำลังจัดอยู่เป็กุหลาบแดงจำนวนดอกน่าจะประมาณสามสิบดอกได้มั้ง
“ของแบบนี้แพงไม่แพงขึ้นอยู่กับความพอใจ ก็เหมือนที่หนูเช่าลุงมาไงคะ”
".........." เธอเต็มใจเช่าแต่ผมไม่ได้เต็มใจมาเลยสักนิด
627K
