คนโง่
พยัคฆ์เขี้ยวเหล็กมีััที่เฉียบคมเป็อย่างมาก ทันทีที่กู้เฉินเข้ามาใกล้ในระยะของมัน มันก็หันศีรษะมองไปยังเขาอย่างรวดเร็ว
“โฮก!” จากนั้นก็อ้าปากคำรามออกมา รีบวิ่งะโพุ่งเข้าหากู้เฉิน หวังขย้ำให้แหลกเละ แล้วนำร่างมากินอย่างเอร็ดอร่อย
มันเคยได้กินศิษย์ในของสำนักกระบี่ดารามาหลายคนแล้ว รู้สึกติดใจรสชาติเป็อย่างมาก อร่อยกว่าเนื้อสัตว์อสูรด้วยกันเป็ไหนๆ
ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่มันเห็นกู้เฉิน มันจึงไม่ลังเลที่จะพุ่งเข้าโจมตี แม้ว่ามันจะไม่มีสติปัญญามากนัก แต่ก็พอที่จะรู้ว่าเปิดก่อนได้เปรียบ ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งกว่าหรือว่าอ่อนแอกว่าก็ตาม
ดวงตาของกู้เฉินหรี่ลง เขาคิดไม่ถึงอยู่บ้างกับการโจมตีอันกะทันหันของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็ก
แต่เขาแน่นอนว่าไม่โง่พอที่จะยืนรอความตาย รีบะโหลบออกไปด้านข้าง ร่างกลิ้งไปกับพื้น ส่งผลให้การโจมตีของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็กััได้เพียงอากาศอันว่างเปล่าเพียงเท่านั้น
กู้เฉินอาศัยโอกาสนี้ ลุกขึ้นมา ดึงกระบี่ออกจากฝัก เข้าโจมตีพยัคฆ์เขี้ยวเหล็ก
“กระบี่ดาราสะบั้น!”
กระบวนท่าแรกของวิชากระบี่ดาราถูกใช้ออกมา คมกระบี่ฟันเข้าที่กลางร่างของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็ก กระบี่จมลึกเข้าไปในร่างของมัน เืสีดำสาดกระจาย
“โฮก!” พยัคฆ์เขี้ยวเหล็กแผดเสียงคำรามออกมาอย่างเ็ป แต่มันไม่ได้ล้มลงแต่อย่างใด ชัดเจนว่าลำพังการโจมตีเพียงเท่านี้ ไม่เพียงพอที่จะฆ่ามันได้
“หนังเหนียวจริง!” กู้เฉินบ่นเล็กน้อย แต่เขาไม่เปิดโอกาสให้พยัคฆ์เขี้ยวเหล็กได้มีเวลาตอบโต้อะไรทั้งนั้น เขาดึงกระบี่ออก ก่อนฟันไปที่คอของมัน
ฉัวะ!
คมกระบี่จมลึกลงไปในคอของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็ก เืพุ่งกระฉูดขึ้น
“โฮกกก!” มันคำรามออกมาเป็ครั้งสุดท้ายอย่างเ็ปและโกรธแค้น ร่างกายล้มลงพื้น แน่นิ่งไป ตายไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
กู้เฉินพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็เดินไปตัดเขี้ยวของสัตว์อสูรพยัคฆ์เขี้ยวเหล็ก เมื่อตัดได้ เขาก็เก็บเขี้ยวสองเขี้ยวไว้ที่ถุงที่ห้อยข้างเอวที่เขาเตรียมมา
ตามด้วยส่งร่างที่ไร้ิญญาของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็กเข้าไปเก็บไว้ภายในแหวนช่องว่างมิติ ซึ่งมันก็เหมือนกับกระทิงดำ ร่างยังคงมีค่า
“เหลืออีกเก้าตัว” กู้เฉินพึมพำแ่เบา ตวัดกระบี่เพื่อสะบัดเืที่ติดอยู่ใบกระบี่ออก พลางเก็บเข้าฝัก
ด้วยความที่พยัคฆ์เขี้ยวเหล็กหนึ่งตัวมีสองเขี้ยว เขาย่อมต้องจัดการอีกเก้าตัว นี่เป็เหตุผลว่าทำไม เขาถึงให้ระบบหาที่อยู่ของมันให้เพียงแค่สิบตัว แทนที่จะเป็ยี่สิบตัว
“ระบบ” เขาเรียกระบบ เพื่อให้ระบบบอกถึงจุดต่อไป
[ใต้ต้นไม้ทางซ้าย มีสมุนไพรจันทราอยู่] ระบบตอบ
กู้เฉินหันมองไป พบว่าภายใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง มีสมุนไพรเกิดอยู่ต้นหนึ่ง ใบเป็สีเหลืองอ่อน ราวกับว่ามันได้ดูดซับแสงจากดวงจันทรามาเป็จำนวนมาก ถึงได้ส่งผลให้ใบของมันเปลี่ยนสี
ล้วนเป็เช่นนี้ สมุนไพรระดับสองอันนี้ จะเติบโตไม่ได้ หากว่าไม่ได้ดูดซับแสงจันทรา และด้วยเหตุนี้เอง มันถึงได้มีชื่อว่าสมุนไพรจันทรา
สรรพคุณของมัน สามารถนำไปปรุงเป็เม็ดยารักษาได้ ทางสำนักกระบี่ดารา้าเป็จำนวนมากทีเดียว ไม่อย่างนั้น สิบต้นคงไม่ตอบแทนด้วยหินลมปราณถึงสองร้อยก้อน
กู้เฉินก้าวเข้าไปเก็บมันมาอย่างระมัดระวัง พร้อมเก็บใส่ถุงเก็บสมุนไพรที่ห้อยอยู่ข้างเอวที่เขาเตรียมมาด้วย
เท่านี้ ก็ขาดสมุนไพรจันทราอีกเก้าต้นเท่านั้น เป็จำนวนที่เท่ากับพยัคฆ์เขี้ยวเหล็กที่เขาต้องล่าพอดี
กู้เฉินพลันเตรียมที่จะถามระบบถึงที่อยู่ต่อไปของพยัคฆ์เขี้ยวเหล็กและสมุนไพรจันทรา ไม่คาดฝันว่าเขาจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่ด้านหลัง พร้อมกับความรู้สึกถึงอันตราย เขารีบะโหลบออกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
หลังจากที่กู้เฉินะโหลบออกไป กระบี่เล่มหนึ่งก็พุ่งผ่านไป เห็นได้ชัดว่ามันถูกขว้างมาด้วยความเร็วสูง
“หลบได้หรือเนี่ย น่าเสียดาย”
ทันใดนั้นก็มีน้ำเสียงที่เ็าเสียงหนึ่งดังขึ้น เ้าของเสียงเป็ชายวัยกลางคนอายุอยู่ใน่ห้าสิบปี สวมใส่ชุดของศิษย์ในสำนักกระบี่ดาราอยู่
ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ในคนหนึ่งของสำนักกระบี่ดารา แต่ก็เป็ศิษย์ในที่าุโมาก แทบจะไม่มีโอกาสได้เป็ศิษย์หลัก
เพราะคนที่จะเป็ศิษย์หลักได้ มีเพียงคนที่กลายเป็ผู้ฝึกตนระดับปราณปฐีได้ก่อนอายุหกสิบปีเท่านั้น ชายคนนี้อายุห้าสิบปีแล้ว พื้นฐานฝึกตนยังอยู่เพียงแค่ระดับก่อตั้งปราณขั้นกลาง
เมื่อเป็เช่นนี้ จึงไม่ใช่เื่ที่แปลกอะไร ที่เขาจะแทบไม่มีโอกาสได้เป็ศิษย์หลัก
กู้เฉินที่ะโหลบออกไปได้ ไม่ได้พูดอะไรออกมาทั้งนั้น เขาดึงกระบี่ออกจากฝัก ะโพุ่งเข้าหาชายวัยกลางคนในทันที
ชายวัยกลางคนคนนี้้าที่จะฆ่าเขา เขาแน่นอนว่าจะฆ่ากลับ สำหรับเขา ฆ่ามาฆ่ากลับ ไม่โกงอยู่แล้ว
“หยุดซะ!” ชายวัยกลางคนคำรามออกมาด้วยเสียงอันดังลั่น เมื่อเห็นว่ากู้เฉินะโพุ่งเข้ามาหาเขา พร้อมกับกระบี่ในมือ
เขาในตอนนี้ไม่มีกระบี่อยู่ในมือ ไหนเลยจะสู้ได้ ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะคำรามออกมาบอกให้กู้เฉินหยุด
ข้อมูลของกู้เฉินเขารู้แล้วว่าเป็เพียงศิษย์ในคนใหม่ที่เพิ่งจะเลื่อนระดับวันนี้ ด้วยตัวตนของเขาที่เป็ศิษย์ในมานาน เขาเชื่อว่ากู้เฉินจะฟังคำสั่งของเขา และหยุดตามที่เขาบอก
และด้วยเหตุนี้เอง เขาถึงได้แอบตามกู้เฉินมาห่างๆ เพื่อที่จะได้ลอบสังหารปล้นชิงทุกอย่าง แต่ไม่คาดฝันเหมือนกันว่าเขาจะพลาด
กู้เฉินมองชายวัยกลางคนราวกับมองคนโง่ ไม่รู้ว่าคนนี้กลายมาเป็ศิษย์ในได้อย่างไร เหตุใดถึงได้มีสมองที่โง่ขนาดนี้
มีอย่างที่ไหนตัวเองมาเพื่อฆ่าคนอื่น เมื่อฆ่าไม่สำเร็จ พอตัวเองจะถูกคนอื่นฆ่า กลับบอกให้คนอื่นหยุด ถ้านี่ไม่เรียกว่าคนโง่แล้วจะเรียกว่าอะไร
โดยไม่สนใจเสียงคำรามของชายวัยกลางคนเลยสักนิด คมกระบี่ของกู้เฉินตวัดผ่านคอของชายวัยกลางคน ส่งผลให้ศีรษะของอีกฝ่ายกระเด็นปลิวขึ้น เืล้วนสาดกระจายในอากาศ
แต่ไม่นานนักทุกอย่างก็ตกลงพื้น ไม่ว่าจะเป็ศีรษะ เื หรือว่าร่างกายของชายวัยกลางคนล้วนแล้วแต่ตกลงพื้นทั้งหมด!
กู้เฉินมองศพของชายวัยกลางคนด้วยสายตาเ็า ก่อนที่จะทำการรูดทรัพย์ทั้งหมดของอีกฝ่าย คนนี้้าจะฆ่าเขา เขาย่อมไม่มีความคิดที่จะปราณี
โลกที่อันตรายเช่นนี้ ความปราณีไร้ความหมาย คนอ่อนแอมีแต่จะถูกฆ่า คนที่แข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวเท่านั้นถึงจะมีชีวิตอยู่ได้!
จบบทที่ 23