หยางโจว ดวงใจมหาเทพเทวะ

    ตอนที่ 35 ตัดแขนตัวเองหนึ่งข้าง

    ตอนที่ 35 ตัดแขนตัวเองหนึ่งข้าง


     " ลูกแม่เจ้าก็จงเชื้อฟังสิ่งที่พ่อของเจ้าพูดเถิด ถ้าเจ้าและลูกของเจ้าไม่ได้ทำความผิดอย่างที่แม่นางคนนี้พูดจริง ๆ พ่อและแม่ของเจ้าคนนี้จะจัดการพวกนางด้วยตัวเอง "


     " แต่ท่านแม่นางปีศาจมารร้ายและครอบครัวของมันเป็นปีศาจมารนะขอรับ พวกท่านอาจหลงกลไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของพวกมันก็เป็นได้ พวกมันสามารถพูดผิดให้เป็นถูกก็ได้นะขอรับ "


     " ขณะนั้นเองผู้ปกครองทวีปตระกูลหยางทิศอุดรได้พูดขึ้นว่า " เจ้าหยุดพูดก่อนลูกชายข้า ขอให้พ่อเจ้าคนนี้พูดกับแม่นางคนนี้ก่อน เจ้าคงไม่รู้ว่าไม่มีใครสามารถเข้ามายังตระกูลหยางและดวงดาวสีน้ำเงินนี้ได้ หรือแม้แต่ทั้งสุริยะดวงดาวทั้งเอกภพแห่งนี้ ถ้าท่านประมุขหยางโจวไม่อนุญาติให้ใครเข้ามาก็ไม่สามารถเข้ามาได้เป็นอันขาด การที่ประมุขหยางโจวอนุญาติให้แม่นางคนนี้เข้ามาได้นั้น นางต้องเป็นคนที่มีความสำคัญที่สุดของท่านประมุขหยางโจวเท่านั้น ครั้งนี้ถือว่าเจ้าทำผิดพลาดร้ายแรงยิ่งนัก ข้านั้นอุตส่าส่งเสริมให้เจ้าได้เป็นเจ้าเมืองแห่งนี้ข้านั้นหวังว่าเจ้าจะเปลี่ยนแปลงนิสัยเดิมของเจ้า ทำไมเจ้าไม่เอาตามแบบอย่างพี่น้องคนอื่นของเจ้ากัน เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวแล้ว เจ้าจงปล่อยชาวเมืองที่เจ้าควบคุมตัวไว้ทั้งหมดเดี๋ยวนี้ เพียงแค่ข้ามองข้าก็รู้แล้วว่าเจ้าสั่งควบคุมตัวชาวเมืองเหล่านี้เอาไว้ เจ้าทำให้ข้านั้นผิดหวังยิ่งนัก และเจ้ายังทำผิดกฏตระกูลหยางข้าจำเป็นต้องลงโทษเจ้า ทหารจับตัวเจ้าเมืองและบุตรชายไปคุมขังไว้ก่อนรอการพิจารณาโทษจากข้าอีกที่ เอ่อ แม่นางและครอบครัวของท่านข้าต้องขอเชิญตัวพวกท่านไปสอบถามความจริงเสียก่อน "


     " หยางโจวเองที่ยืนดูการตัดสินของผู้ปกครองทวีปตระกูลหยางทิศอุดรตัดสินได้บริสุทธิ์ยุติธรรม สามารถมองภาพรวมออกและยังรักษากฏของตระกูลหยางอย่างเคร่งครัด โดยไม่เอนเอียงเข้าข้างบุตรชายและหลานชายที่พูดจาใส่ร้ายผู้อื่น หยางโจวจึงได้เปิดเผยตัวเองและภรรยาทั้งสามคนให้ผู้นำทวีปตระกูลหยางทิศอุดรและภรรยาได้เห็นหน้าตาที่แท้จริง"


     " แป๊ะ แป๊ะ แป๊ะ "


     " ฮ่า ฮ่า ฮ่า "


     " นับว่าเจ้ายังเห็นกฏของตระกูลหยางมากกว่าความสัมพันธ์ส่วนตัวของเจ้าเอง "


     " ทั้งสองสามีภรรยาที่เป็นผู้ปกครองตระกูลหยางทิศอุดร ถึงกับตกตะลึงตกใจเป็นอย่างมากเมื่อพบเจอหยางโจวและภรรยาทั้งสามมายังทวีปและเมืองอันห่างไกลเช่นนี้ "


     " ทะ ท่าน พะ พวกท่าน อ้า ! ท่านประมุขหยางโจวและนายหญิงทั้งสาม "


     " พรึ๊บบ พรึ๊บบ "


     " ข้าและภรรยาข้าผู้ปกครองทวีปตระกูลหยางคาราวะท่านผู้นำตระกูลและนายหญิงทั้งสามขอรับ "


     " หึ หึ ดีนะที่เจ้ายังจำข้าคนนี้ได้ ไม่เหมือนกับที่บุตรชายเจ้ามันยังบอกว่ามันเป็นเป็นบิดาของข้า หึ หึ หึ "


     " ว่าอย่างไรนะขอรับท่านประมุข เจ้าสารเลวพวกนี้มันบังอาจยิ่งนักที่มาล่วงเกินท่านประมุขและนายหญิงทั้งสาม เจ้าลูกเลวหลานชั่ว ข้าจะตีพวกเจ้าให้ตาย "


     " วะ ว่าอย่างไรนะท่านปู่เจ้าคนพิการไร้ขั้นยุทธคนนี้และนางพวกนี้เป็นภรรยาท่านประมุขจริง ๆ อ้า ! แย่แล้วข้าทำอะไรลงไปท่านพ่อท่านปู่ท่านย่าพวกท่านช่วยข้าด้วย "


     " ไอ้ลูกชั่วหลานเลวข้าจะตีพวกเจ้าให้ตายโทษฐานที่เจ้าล่วงเกินท่านประมุขผู้มีพระคุณสูงสุดของข้าและแม่ของเจ้า "


     " ตู๊มม ! ตู๊มมม !! "


     " อ๊ากก ! ท่านย่าช่วยข้าด้วย "


     " ตู๊มม ! อ๊ากก ! ท่านประมุขนายหญิงทั้งสามโปรดอภัยข้าด้วยเถิด ข้าน้อยมีตาหามีแววไม่ที่บังอาจล่วงเกินพวกท่าน "


     " บังอาจยิ่งนักเจ้ายังจะมาขอร้องท่านประมุขอีกพวกเจ้าทำให้แม่และพ่อเจ้าเสียใจยิ่งนักท่านประมุขเป็นยิ่งกว่าพ่อแม่ของพวกข้า เจ้าบังอาจล่วงเกินท่านประมุขและนายหญิงแม้แต่พวกข้าซึ่งเป็นแม่เป็นพ่อของเจ้าตายนับหมื่นนับล้านครั้งยังไม่เพียงพอกับสิ่งที่ทำลงไปเลย "


     " ในขณะนั้นเองชาวเมืองที่อยู่โดยรอบเมื่อทราบข่าวว่าประมุขหยางโจวและนายหญิงมายังเมืองของตนเองประชาชนนับล้านคนเมื่อทราบข่าวก็รีบเข้ามาเพื่อพบหน้าผู้นำตระกูลสูงสุด เพราะทุกคนคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้พบเจอหน้าตาที่แท้จริงของผู้นำตระกูลและนายหญิงอีกเป็นแน่ จากปากสู่ปากข่าวสารกระจายไปยังเมืองต่าง ๆ บรรดาเจ้าเมืองต่าง ๆ ทั้งในทวีปตระกูลหยางทิศอุดรและทวีปอื่น ๆ ต่างรีบเข้ามาพบผู้นำตระกูลหยางและนายหญิงทั้งสี่ทันที่จนสถานที่บริเวณนี้ขับแคบไปทันที่ ทหารประจำเมืองตระกูลหยางทิศอุดรลำดับเมืองที่ 798 ทั้งเมืองต้องเข้ามาควบคุมสถานการณ์ทันที "


     " หยางโจวและภรรยาทั้งสี่เองก็ตกตะลึงเช่นกันเพียงแค่พวกเขาเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงไม่ถึง 1 ชั่วยามชาวเมืองจะมามากมายขนาดนี้และประชาชนยังได้ร้องตะโกนถึงชื่อตนเองและภรรยาทั้งสี่อย่างกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองและประชนส่วนมากถึงกับร่ำให้เมื่อพบเจอหยางโจวและภรรยาทั้งสี่คน "


     " เฮ้อ ! ทีแรกข้าและภรรยาข้าทั้งสี่คนจะท่องเทียวไปทั่วตระกูลหยางแบบสงบเป็นประชาชนคนธรรมดาเท่านั้น ในเมื่อพวกเจ้าที่ข้าพามาจากอณาจักรเทพอสูรทิศอุดรทั้ง 50,000 กว่าคนและเจ้าเมืองและผู้นำตระกูลต่าง ๆ นับแสนคนก็มาถึงกันแล้วและประชาชนตระกูลหยางอีกหลายล้านคนก็มาที่นี้เพื่อจะพบเจอข้า และยังมีบางคนที่กำลังตามมาอีก เจ้าอาจจะไม่ได้เห็นหน้าข้าและภรรยาข้าทั้งสี่คนอย่างทั่วถึง ถ้าอย่างนั้นข้าและภรรยาข้าจะสร้างร่างแยกจำลองนับล้านคนให้พวกเจ้าทุกคนเห็นก็แล้วกัน พวกเจ้าทุกคนที่อยู่ที่นี้จะได้เห็นหน้าตาที่แท้จริงของข้าและภรรยาทั้งสี่คนของข้าเสียที่ พวกเจ้าทุกคนที่มีหยกบันทึกก็บันทึกให้ชาวเมืองคนอื่นให้ได้รับรู้ด้วยก็แล้วกัน "


      " พรึ๊บบ พรึ๊บบ พรึ๊บบ พรึ๊บบ "


      " ร่างแยกเงาจำลองนับล้านคนของหยางโจวและภรรยาทั้งสี่ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นสร้างความตกตะลึงให้กับชาวเมืองทุกคนที่ได้พบเจอประมุขประจำตระกูลหยางที่มีหน้าตาเหมือนเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อายุยังไม่ถึง 20 ปี แถมหน้าตายังหล่อเหล่ามากกว่าบุรุษใด ๆ ในดวงดาวแห่งนี้และภรรยาทั้งสี่คนก็งดงามยิ่งกว่าหญิงใด ๆ ในดวงดาวแห่งนี้เช่นกัน ประชาชนที่พกหยกบันทึกภาพอยู่ก็รีบบันทึกภาพประมุขประจำตระกูลและนายหญิงทั้งสี่คนทันที่เพื่อที่จะเอาไว้ตั้งเคารพบูชายังตระกูลของตนเองทันที่ "



      " หยางโจวฟง หยางอวี้ ซินและพวกเจ้าทั้ง 50,000 กว่าคนและผู้นำตระกูลย่อยทุกคนในเมื่อพวกเจ้ามารวมตัวกันที่เมืองนี้กันหมดแล้วข้าก็มีเรื่องที่จะกล่าวแก่พวกเจ้า ครั้งนี้ที่ข้ามานั้นข้าหวังว่าจะมาพบกับชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีงามทุกคนตระกูลหยาง จะอยู่ดีมีสุขช่วยเหลือซึ่งกันและกันและยึดมั่นในสิ่งที่ข้าเคยพูดเอาไว้ ว่าจะช่วยเหลือคนดีกำจัดคนเลวแต่สิ่งที่ข้าและภรรยาข้าพบ เพียงแค่ข้าและภรรยาข้าก้าวขาเข้ามายังเมืองแห่งนี้เท่านั้น สิ่งที่ข้าพบข้าเห็นเป็นสิ่งที่เลวทรามชั่วช้าเลวทรามเป็นอย่างยิ่ง ข้าไม่คิดว่าข้าจะพบกับสิ่งเหล่านี้ในตระกูลหยางที่ข้าสร้างขึ้นมาพร้อมกับพวกเจ้าทั้ง 50,000 กว่าคนที่ติดตามข้ามาสร้างลูกสร้างหลานสร้างตระกูลย่อยอีกนับแสนตระกูล ทำให้ข้านั้นผิดหวังยิ่งนัก พวกเจ้าทั้ง 50,000 กว่าคนนี้ก็เคยถูกผู้อื่นข่มแหงรังแกบ้านแตกสาแหลกขาดกันมาก่อน ตอนนี้ข้าให้ที่อยู่ที่กินให้วิชาความรู้ฝึกให้พวกเจ้ามีพลังลมปราณและขั้นยุทธบางคนก็เป็นถึงจอมเทพแล้วอย่างน้อยที่สุดพวกเจ้าก็อยู่ถึงขั้นเทพยุทธกันแล้ว ถ้าพวกเจ้ายังอยู่ที่อณาจักรมังกรทิศอุดรที่ดวงดาวภายนอกตระกูลหยาง พวกเจ้าจะมีสิ่งเหล่านี้กันหรือไม่ พวกเจ้าคงไม่มีชีวิตรอดแบบนี้เป็นแน่ ข้าขอฝากให้พวกเจ้าเอาไปคิดอย่าลืมปณิธานครั้งแรกของพวกเราที่จะยึดมั่นในการช่วยเหลือคนดีกำจัดคนเลว ผู้นำทวีปตระกูลหยางทิศอุดรทั้งเจ้าสองคนสามีภรรยานั้นทำให้ข้าผิดหวังในตัวเจ้าอย่างยิ่ง ถึงแม้ตัวพวกเจ้าจะยึดมั่นในกฏตระกูลหยางของเราอย่างเคร่งครัดแต่การอรมสั่งสอนบุตรหลานของเจ้านั้นหย่อนยานยิ่งนัก สร้างผลร้ายแก่ตระกูลหยางของเราอย่างมาก บุตรหลานและคนที่เกียวข้องทั้งหมดของเจ้าข้าจะทำลายพลังยุทธและขั้นยุทธและทำลายความเป็นชายของพวกมัน พวกมันบังอาจข่มแหงหญิงสาวและรังแกคนตระกูลหยางคนอื่น ข้าจะขับพวกมันออกจากดวงดาวดวงนี้ไปยังอณาจักรเทพอสูรมังกรฟ้า ให้พวกมันได้รับรู้ว่าการถูกผู้แข็งแกร่งกว่ารังแกพวกมันจะได้รู้สึกว่าถุกผู้ที่แข็งกว่ารังแกแล้วมีความรู้สึกเป็นเช่นไร และเจ้าทั้งสองคนสามีภรรยาและตระกูลย่อยของพวกเจ้าทั้งหมดต้องไปคุกเข่าสำนึกผิดที่หอผู้เสี่ยสละเป็นเวลาหนึ่งปี หนึ่งปีนี้ให้หยางโจวฟงส่งตัวแทนมาดูแลทวีปตระกูลหยางทิศอุดรเป็นการชั่วคราวก่อน หลังจากหนึ่งปีเพวกจ้าค่อยกลับมาทำหน้าที่ของตนเองเจ้ายินดีที่จะรับโทษครั้งนี้หรือไม่ "


     " ขอบคุณท่านประมุขที่ยกโทษตายให้แก่พวกเราทั้งตระกูล พวกเราทั้งตระกูลยินดีไปสำนึกผิดที่หอผู้เสียสละเป็นเวลาหนึ่งปีขอรับ "


     " ดีมากถือว่าพวกเจ้ายังมีจิตสำนึกที่ดี พวกเจ้าทั้งหมดคงเห็นแล้วว่าผู้ที่ทำผิดกฏของตระกูลหยางของเราแล้วจะเจอบทลงโทษเป็นเช่นไร ผู้คุมกฏประจำตระกูลนำคนพวกนี้ไปลงโทษได้ และทำการขับไล่ผู้ที่ทำผิดออกจากตระกูลหยางและขับไล่ออกจากดวงดาวสีน้ำเงินนี้ทันที "


     " รับคำสั่งท่านประมุข "


     " หยางโจวฟง หยางอี้ซิน "


     " พวกเจ้าในฐานะรองผู้นำตระกูลหยางที่ข้าไว้ใจที่สุดได้ปล่อยปะละเลยให้มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น ข้าจะลงโทษพวกเจ้าทั้งสองคุกเข่าสำนึกผิดที่กลางตระกูลหยาง เป็นเวลา  1 เดือน และข้าในฐานะเป็นผู้นำตระกูลสูงสุดจะตัดแขนตัวเองหนึ่งข้างและให้เอาแขนที่ข้าตัดไปวางไว้ที่หอคอยผู้เสียสละให้ทุกคนได้เห็นได้รู้ว่าเมือลูกหลานตัวเองทำผิดผู้นำตระกูลแต่ละคนจะต้องรับผิดไปด้วย "


     " ท่านประมุขอย่าทำเช่นนั้นเลยพวกข้าทุกคนสำนึกผิดแล้ว พวกข้าจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้เป็นอันขาด ท่านประมุขโปรดอย่าได้ตัดแขนของท่านเลย "


     " หึ หึ หึ พวกเจ้าไม่ต้องห่วงข้าหลอกแขนข้าเมื่อตัดแล้วจะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ทันที่ นี้เป็นความผิดของข้าเองที่ไม่สามารถอบรมสั่งสอนให้พวกเจ้าและลูกหลานตระกูลหยางของข้าเป็นคนดีได้ ต่อไปใครคิดจะทำผิดกฏตระกูลหยางก็จงนึกถึงแขนของข้าข้างนี้เอาไว้ "


     " ฉึบบบ ! "


     " ผู้คุมกฏนำแขนข้างนี้ของข้าไปวางไว้ที่หอคอยผู้เสียสละ "


     " ทะ ท่านประมุขท่านทำให้พวกข้าละอายใจยิ่งนัก "


     " หยางโจวฟง หยางอี้ซินหลังเจ้าสำนึกผิดครบหนึ่งเดือนแล้ว เจ้าจงสร้างสำนักยุติธรรมขึ้นจงคัดเลือกจากบุตรหลานจากทุกทวีปคัดเลือกคนที่มีความบริสุทธิยุติธรรมยึดมั่นในความดีขึ้นมาไว้คอยตรวจสอบบุคคลทุกคนรวมถึงตัวพวกเจ้าเองด้วย คนกลุ่มนี้ให้เจ้าเป็นเจ้าสำนักยุติธรรมด้วยตัวเอง แล้วส่งคนกลุ่มนี้เข้าไปแทรกซึมทุกหัวเมืองตรวจสอบการทำงานโดยเฉพาะเจ้าเมืองและผู้นำตระกูลย่อยต่าง ๆ ที่มีแนวโน้มจะทำผิดแล้วเจ้าก็ส่งคนส่วนกลางของสำนักเข้าไปตรวจสอบอีกครั้งเพื่อป้องกันความผิดพลาดของผู้ตรวจสอบและผู้ที่ถูกตรวจสอบ "


     " พวกเรารับทราบท่านประมุข "


     " พวกเจ้าทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านเมืองและตระกูลของพวกเจ้ากันได้แล้วและจงนำข่าวสารที่ข้าพูดคุยครั้งนี้ไปแจ้งแก่คนในเมืองของเจ้าและคนในตระกูลของเจ้ากันทุกคน ข้าและนายหญิงของพวกเจ้าทั้งสี่คงไม่ได้ไปเยี่ยมเยือนยังเมืองของพวกเจ้าแล้วเพราะป่านนี้ข่าวของข้าและนายหญิงทั้งสี่คงกระจายไปทั่วดวงดาวนี้แล้ว ข้าและภรรยาข้าคงต้องไปท่องเที่ยวที่อื่นก่อน "


     " ไปกันภรรยาข้า ข้าจะพาพวกเจ้าไปยังดวงดาวที่ข้าเติบโตมา"


     " พวกเราน้อมส่งท่านประมุขและนายหญิงทั้งสี่ "

    คล้ายกับเรื่องหยางโจว ดวงใจมหาเทพเทวะ ที่คุณอ่าน