“นี่… นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน?”
ราชันย์จิ้งจอกทมิฬเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ภายใต้ทักษะระบำค้อนพิฆาตของมันสัตว์อสูรเลเวลแค่ 50 ตัวหนึ่งกลับไร้รอยขีดข่วน!
ในสายตาของมันนี่เป็นเรื่องเหลือเชื่ออย่างที่สุด!
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
“ไอ้กิ้งก่าไร้สมอง เจ้าไม่รู้เลยหรือว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่!”
“วันนี้ ข้าจะบอกเจ้าเองว่าอะไรคือพลังที่แท้จริง!”
ปิงชิงล็อกเป้าไปที่ราชันย์จิ้งจอกทมิฬด้วยดวงตามังกรสีน้ำเงินเข้มพลางส่งเสียงหัวเราะอย่างประหลาดออกมา
ไม่รู้ว่าเจ้าตัวน้อยนี่ไปเรียนท่าทางแบบตัวร้ายสุดขั้วมาจากไหน
เมื่อพูดจบกรงเล็บมังกรยักษ์ของมันก็ออกแรงคว้าค้อนหัวหมุดที่ถูกจับอยู่ทำให้มันหลุดจากมือของราชันย์จิ้งจอกทมิฬทันที
“นี่มัน…”
เมื่อมือว่างเปล่าราชันย์จิ้งจอกทมิฬก็ยิ่งตกตะลึงมากขึ้นไปอีก
มันไม่คาดคิดเลยว่าเพียงการปะทะกันครั้งแรก อาวุธของมันก็ถูกฝ่ายตรงข้ามแย่งชิงไป
ทว่า…
ก่อนที่มันจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ปิงชิงก็อ้าปากกว้างพลางกุมค้อนหัวหมุดไว้แน่น
ครืนครืน ครืน!
พลังเวทน้ำแข็งอันบ้าคลั่งรวมตัวกันก่อให้เกิดลูกบอลพลังงานสีน้ำเงินเข้มในปากของมันทันที
วินาทีต่อมาปิงชิงก็พ่นลูกบอลพลังงานสีน้ำเงินเข้มนั้นออกมา
ในเวลานั้น
เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวจากลูกบอลพลังงานดวงตาสีแดงฉานของราชันย์จิ้งจอกทมิฬก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
หากถูกลูกบอลพลังงานนี้โจมตีเข้าจังๆละก็ จะต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน!
เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นในใจราชันย์จิ้งจอกทมิฬก็ไม่ลังเลที่จะก้าวขาที่แข็งแรงออกไป เพื่อหลบหลีกทันที
ทว่ามันประเมินความเร็วในการจู่โจมของลูกบอลพลังงานต่ำไปอย่างสิ้นเชิง
ฟิ้ว!
ท่ามกลางเสียงแหวกอากาศราชันย์จิ้งจอกทมิฬเพิ่งจะขยับตัว ลูกบอลพลังงานก็พุ่งเข้าใส่ร่างของมันอย่างจัง
ตูม!
ลูกบอลพลังงานระเบิดออกทันที!
พลังงานสีน้ำเงินเข้มส่องประกายบนร่างของราชันย์จิ้งจอกทมิฬอย่างต่อเนื่องทำให้ขนหนาของมันถูกระเบิดจนเลือดสาดกระจาย
และในขณะเดียวกันความเยือกเย็นสุดขีดก็ทำให้ร่างกายของราชันย์จิ้งจอกทมิฬถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งหนา
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากใช้ลมหายใจเยือกแข็งปิงชิงก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบก้าวเท้าพุ่งเข้าใส่ราชันย์จิ้งจอกทมิฬอีกครั้ง
ฉัวะ!
กรงเล็บมังกรอันดุดันฟาดลงค้อนหัวหมุดที่แย่งมาถูกยกขึ้นสูงวินาทีต่อมาก็ฟาดลงบนร่างของราชันย์จิ้งจอกทมิฬอย่างรุนแรง
แผละ!
ภายใต้เสียงปะทะอันหนักหน่วงค้อนหัวหมุดบดขยี้ศีรษะของราชันย์จิ้งจอกทมิฬอย่างไร้ความปรานีแถมยังบดขยี้ร่างครึ่งหนึ่งของมันจนแหลกละเอียด
“เชอะ เจ้าหมาขี้เรื้อนนี่แหละคือจุดจบของคนที่กล้าท้าทายพญามังกรเหมันต์ผู้ยิ่งใหญ่!”
ปิงชิงโยนค้อนหัวหมุดทิ้งไปอย่างไม่ไยดีพลางเชิดหน้ามังกรของมันขึ้น แสดงท่าทางอันเย่อหยิ่ง
“เฮ้อ!”
เมื่อเห็นฉากนี้หวังเฉินก็อดถอนหายใจไม่ได้
เจ้าตัวน้อยนี่ดูเหมือนจะถูกพิษของละครหลังข่าวเล่นงานเข้าให้แล้ว
ทำตัวเย่อหยิ่งก็พอว่าแต่ทิ้งของที่ได้จากชัยชนะทำไม?
หวังเฉินเดินไปข้างๆเพื่อหยิบค้อนหัวหมุดขึ้นมา แล้วเตะต้นขาของปิงชิงที่สูงกว่าตัวเขาอย่างหัวเสีย
“เจ้านาย ข้าเก่งไหมเจ้าคะ?”
วินาทีต่อมาปิงชิงที่กำลังเชิดหน้าอย่างหยิ่งผยองก็หลุดจากการแสดงบทบาทสมมติทันทีหัวโตของมันถูไถไปมาบนตัวหวังเฉิน
“เก่งๆ เก่งมาก!”
หวังเฉินที่ถูกผลักจนถอยหลังไปหลายก้าวก็รีบให้ปิงชิงกลับสู่ร่างปกติเพื่อหยุดยั้งความต้องการที่จะเลียเขาอีกครั้งของเจ้าตัวน้อยนี่
เพราะตอนนี้เขาไม่อยากอาบน้ำเลยสักนิด!
“ฮึ่ม เจ้านายปากไม่ตรงกับใจเลยเจ้าค่ะ!”
เมื่อรับรู้ได้ถึงความไม่เต็มใจของเขาเจ้าตัวน้อยก็ไม่พอใจ ยกเลิกร่างโหมดต่อสู้ แล้วกระพือปีกไปดูการต่อสู้ของซูซู
ในเวลานั้น
องครักษ์จิ้งจอกทมิฬที่ถูกล่อลวงต่างต่อสู้กันอย่างดุเดือด จนในที่สุดก็ตายไปพร้อมๆ กัน
เมื่อสัตว์อสูรป่าทั้งหมดตายลงร่างของเขาและปิงชิงก็เปล่งแสงเลเวลอัปขึ้นมา
[ชื่อ: หวังเฉิน]
[อาชีพ: ผู้ฝึกสัตว์อสูรยักษ์]
[เลเวล: 56]
[พรสวรรค์: ดวงใจแห่งสรรพสัตว์ (SSS), หลอมรวมสัตว์อสูร(เทพ)]
[ทักษะ: ศาสตร์ควบคุมอสูร (S), ศาสตร์ฟื้นฟูสัตว์อสูร(B), ศาสตร์วิเคราะห์สายเลือด (เทพ), พันธสัญญาอัญเชิญ(B), คมดาบพริบตา (D), วิชาลมวายุคลั่ง(C), คลุ้มคลั่งกระหายเลือด (B), ศาสตร์เสริมพลังสัตว์อสูร(B), ผ่าจันทรา (A), ย่างก้าวสายฟ้า (A),โจมตีสะสมพลัง (A)]
[พลัง: 880 + 630 แต้ม]
[สติปัญญา: 950 + 100 แต้ม]
[พละกำลัง: 880 + 450 แต้ม]
[ความว่องไว: 890 + 5 + 250 แต้ม]
[แต้มคุณสมบัติที่ยังไม่ได้จัดสรร: 0 แต้ม]
[แต้มทักษะที่ยังไม่ได้จัดสรร: 290 แต้ม]
...
[สัตว์อสูร: พญามังกรเหมันต์]
[ชื่อเล่น: ปิงชิง]
[เพศ: เมีย]
[อายุ: หนึ่งเดือน (วัยหนุ่มสาว)]
[เลเวล: 51]
[ขั้น: สัตว์อสูรเทพบรรพกาล]
[พรสวรรค์: เติบโตไม่สิ้นสุด (SSS)]
[คุณสมบัติหลัก: พลัง 2700; สติปัญญา 2700; พละกำลัง 2700; ความว่องไว 2700 (ไม่ได้รับการเสริมพลังจากบัฟ, อุปกรณ์หรือไอเท็มใดๆ)]
[ทักษะ: กายาเหมันต์ (SSS), ลมหายใจเยือกแข็ง (SSS),เขตแดนนรกเหมันต์นิรันดร์ (SSS), แรงกดดันแห่งมังกร(SSS), เหมันต์พิโรธ (SSS)]
[ความจงรักภักดี: 100]
[อุปกรณ์: ไม่มี]
[ข้อมูลเบื้องต้น: ละไว้]
...
หลังจากดูคุณสมบัติปัจจุบันแล้วหวังเฉินก็พาสัตว์อสูรตัวน้อยทั้งสองตัวเข้าไปค้นหาของในพระราชวัง
ไม่นานนัก
พวกเขาก็พบพืชสองต้นที่เปล่งประกายลึกลับอยู่ด้านหลังเก้าอี้ขนาดยักษ์ของราชันย์จิ้งจอกทมิฬ
หญ้าหางจิ้งจอก!
“หงิงๆ!”
เมื่อเห็นหญ้าหางจิ้งจอกซูซูพลันส่งเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นดวงตาคู่น้อยของมันจ้องมองหวังเฉินด้วยความกระตือรือร้น
เมื่อครู่เจ้านายและพี่ปิงชิงเลเวลอัปไปแล้วทำให้มันอิจฉาจะแย่!
“เอาล่ะ เอาล่ะ รีบกินซะเถอะ!”
เมื่อเห็นเจ้าตัวน้อยใจร้อนขนาดนี้หวังเฉินก็ลูบหัวมันอย่างอ่อนโยน แล้วเด็ดหญ้าหางจิ้งจอกออกมาพร้อมกับนำวัสดุเสริมการเลื่อนระดับอื่นๆ วางลงบนพื้น
“หงิงๆ!”
เมื่อได้ยินดังนั้นซูซูก็สะบัดหางอย่างมีความสุข พุ่งเข้าหาวัสดุที่อยู่บนพื้นทันที กรงเล็บน้อยๆสองข้างก็โกยวัสดุเหล่านั้นเข้าปากของตัวเอง
ในพริบตาเดียววัสดุเสริมการเลื่อนระดับที่อยู่บนพื้นก็ถูกมันกินจนหมดเกลี้ยง
หลังจากกินวัสดุเสริมการเลื่อนระดับแล้วซูซูก็ส่ายหัวไปมาอย่างมึนงง แล้วก็นอนลงบนพื้นพลันบังเกิดกระแสพลังลึกลับแผ่ซ่านจากร่าง
ในขณะเดียวกันแสงสีชมพูที่น่าหลงใหลก็สว่างขึ้นจากพื้นผิวร่างกายของซูซูปกคลุมร่างของมันจนกลายเป็นลูกบอลแสงสีชมพูขนาดใหญ่
“ปิงชิง แกเฝ้าน้องสาวเลื่อนระดับอยู่ที่นี่นะ”
เมื่อเห็นว่าซูซูได้เริ่มวิวัฒนาการแล้วหวังเฉินก็หันไปบอกปิงชิงให้เฝ้าอยู่ข้างๆแล้วหันกลับไปทำความสะอาดสนามรบในพระราชวัง
วัสดุจากสัตว์อสูรป่าเลเวล70แม้จะอยู่ในสถานะปัจจุบันของหวังเฉิน ก็ยังไม่อาจมองข้ามได้
และยิ่งกว่านั้น…
วัสดุจากราชันย์จิ้งจอกทมิฬอสูรราชันย์เลเวล 80 ยิ่งมีค่ามากกว่า
ในไม่ช้าหลังจากเก็บเกี่ยววัสดุจากองครักษ์จิ้งจอกทมิฬเสร็จสิ้นหวังเฉินก็เดินมายังร่างของราชันย์จิ้งจอกทมิฬ
ในเวลานั้น
ร่างที่แตกเป็นเสี่ยงๆของราชันย์จิ้งจอกทมิฬกำลังสลายไปทีละน้อย กลายเป็นแสงเรืองรอง
ภายใต้โอกาสการดรอปที่สูงมากของดันเจี้ยนดินแดนลับและโบนัสจากตำแหน่งราชันย์สัตว์อสูรป่าแสงเรืองรองเหล่านั้นก็ได้รวมตัวกันกลางอากาศทีละเล็กละน้อย
ในที่สุดก็ก่อตัวขึ้นเป็นหีบสมบัติสีทองที่เปล่งประกายเจิดจรัส
“ได้ของดีเข้าแล้ว!”
เมื่อหีบสมบัติสีทองปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์หวังเฉินก็ถูมือเข้าหากัน แล้วเดินเข้าไปสัมผัสหีบสมบัตินั้นทันที!