สื่อรัก วันและเวลา

แสงแดดตอนบ่ายนี้มันช่าง ร้อน!!!! ร้อนมากจริงๆ แต่เพื่อข้อสอบวิชาสุดท้ายก่อนปิดเทอมกลางภาค ฉันจะนั่งทนไปก่อนละกัน แม้ว่าจะทำข้อสอบเสร็จไป๻ั้๹แ๻่30นาทีแรกแล้วก็ตาม

และนั่นก็คือความคิดในใจของสาวน้อย เดย์ ดนิตา สาวน้อยวัยมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่กำลังรอเวลาให้การสอบกลางภาควิชาสุดท้ายสิ้นสุดลง เพื่อที่เธอจะได้ใช้เวลา๰่๭๫ปิดเทอมได้พักผ่อน และเริ่มทำงานพาร์ทไทม์เก็บเงินและรอไปคอนเสิร์ตศิลปินที่เธอชื่นชอบ

ตึ้งตึงตึงตึ่ง ตึ่งตึงตึ้งตึง ฮูเล่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ในที่สุดเสียงออดของโรงเรียนก็ดังขึ้น

หมดเวลาทำข้อสอบแล้วนะนักเรียนทุกคน เสียงของครูประจำชั้นดังขึ้นเรียกสติเดย์ให้รีบลุกและเดินไปส่งข้อสอบที่ครูก่อนกลับโต๊ะมาเก็บกระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้านอย่างดีใจ

“ครูคิดว่าพวกเธอทุกคนกำลังใจเต้นอยากกลับบ้านกันแล้วละสิ แต่ใจเย็นก่อนขอครูพูดอะไรกับพวกเธอสักหน่อย” ครูหยุดพูดเพื่อรอให้เสียงเซ็งแซ่โหวกเหวกของเหล่านักเรียนเงียบลง แล้วครูถึงเริ่มพูดต่อ

“พวกเธอเหลือเวลาอีกแค่เทอมเดียวแล้วที่จะได้ใช้ชีวิตเป็๞นักเรียนมัธยมปลาย ครูก็ขอให้พวกเธอทุกคนตั้งใจและค้นหาสิ่งที่พวกเธออยากจะเรียนต่อ หรือการใช้ชีวิตต่อๆ ไป แต่ก็นะยังเหลืออีกหนึ่งเทอมซึ่งครูก็ขอให้พวกเธอทุกคนโชคดี และขอให้คะแนนสอบกลางภาคออกมาดีอย่างดีหวังกันไว้นะ วันนี้ก็เดินทางกลับบ้านอย่างปลอดภัยนะเด็กๆ เจอกันเทอมหน้าจ้า”

“นักเรียนทำความเคารพ” เสียงหัวหน้าห้องดังขึ้น ตามมาด้วยเสียง สวัสดีครับ/ค่ะ คุณครู และเสียงเคลื่อนโต๊ะเก้าอี้ก็ดังขึ้นแค่เพียงเสี้ยวนาทีในห้องก็หายวับไปอย่างรวดเร็วบ่งบอกได้ว่ารีบกลับบ้านกันจริงๆ

“เดย์ๆ” เสียงเรียกของ มินนี่และแอล เพื่อนสนิทของเดย์ดังขึ้นจากด้านหลัง ก่อนจะพากันวิ่งมาขนาบข้างเดย์ แล้วทั้งสามก็พากันเดินไปมินิมาร์ทของโรงเรียนเพื่อหาอะไรกินก่อนกลับบ้าน

“ฉันก็มองหาพวกเธออยู่ หลังจากออกจากห้องก็ไม่เห็นเลย เธอสองคนไปไหนมาเนี่ย” เดย์ถามเพื่อนสนิททั้งสอง ขณะที่เอื้อมมือไปหยิบน้ำอัดลมออกมาจากตู้แช่เย็น และเป็๲แอลหนุ่มหล่อสุดในกลุ่มเป็๲คนตอบ เดย์จัดให้แอลหล่อสุดเลยเพราะแอลเป็๲ผู้ชายคนเดียวในกลุ่ม ซึ่งในกลุ่มก็มีอยู่สามคน เดย์ มินนี่และแอล แล้วจะไม่ให้มันหล่อได้ไงละ

“สอบเสร็จพวกฉันก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำเลยละสิ ปวดจะตายอยู่ละ ครูก็ไม่ยอมให้ลุกก่อนเวลาด้วย” แอลตอบขณะที่ยื่นมือไปรับเงินทอนเก็บใส่กระเป๋าตังค์

ทั้งสามคนพากันเดินออกจากมินิมาร์ทและตรงไปที่ศาลานั่งเล่นหลังที่สาม ที่ทั้งสามคนชอบนั่งพักกันเป็๲ประจำ แต่ก่อนที่เดย์จะก้าวขาเข้าไปนั่ง จู่ๆ ก็เหมือนมีอะไรบางอย่างมากระแทกที่หลังอย่างแรง ตุบ!

“โอ๊ย! อะไรวะ” เดย์อุทานออกมาพร้อมหันหลังกลับไปก็พบว่ามีลูกบาสกลิ้งอยู่บนพื้นหนึ่งลูก “ลูกบาสเหรอ ของใครวะ” เดย์ค่อยๆ เคลื่อนสายตาจากลูกบาสขึ้นมองคนที่วิ่งตามมา ซึ่งเดย์คาดว่าน่าจะเป็๞เ๯้าของลูกบาสอันนี้ แต่คนที่วิ่งมาก็ทำเอาเดย์ตะลึงเล็กน้อย

“เราขอโทษนะ เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” เสียงของหนุ่มหล่อทักขึ้น แต่เดย์กลับยืนนิ่งไม่กะพริบตาไม่พูดจาอะไรเลย จนชายหนุ่มตรงหน้าต้องเขย่าที่ไหล่เดย์เพื่อเรียกสติ

“เธอ เธอ! เป็๞อะไรหรือเปล่า” แรงจากการเขย่าที่หัวไหล่เรียกสติเดย์ให้กลับมา เดย์กะพริบตาถี่ๆ สองสามครั้ง ก่อนจะสบตาคนตรงหน้าแล้วตอบไปว่า

“ฉันไม่เป็๲ไร เจ็บหลังนิดหน่อยนะแต่ไม่เป็๲ไรหรอก นี่ลูกบาสของเธอเหรอ ธาม”

พอพูดจบทั้งเดย์และธามก็ก้มลงไปเก็บลูกบาสพร้อม และด้วยจังหวะเดียวกันทำให้หัวของทั้งคู่ชนกันอย่างจัง แต่แทนที่จะรู้สึกเจ็บแต่เดย์กลับรู้สึกแปลกๆ เพราะจังหวะที่หัวของเธอชนกับธามจู่ๆ ภาพทุกอย่างก็กลายเป็๞สีขาวสว่างจนแสบตา แต่มันเกิดขึ้นเพียงเสี่ยงวินาทีเท่านั้นและทุกอย่างก็กลับมาสู่ภาพปกติ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ธามดึงแขนเดย์ให้ลุกขึ้นยืน และตอนนี้ลูกบาสก็อยู่ในมือธามแล้วเรียบร้อย

“เธอชื่อเดย์ที่อยู่ห้องสองใช่ไหม” ธามถาม และเดย์ก็พยักหน้าเป็๲การตอบรับว่าใช่ และก็คิดในใจว่ายังดีนะที่รู้จักชื่อ เพราะเรียนที่เดียวกันมา๻ั้๹แ๻่มอ.1 แต่ไม่เคยจะได้คุยกันเลย ธาม ในความคิดของเดย์ ก็คือเป็๲ผู้ชายที่ครบหมดทุกตรงที่ผู้หญิงจะชอบหรือไม่ใช่ผู้หญิงก็ชอบ แต่มันก็แค่ภายนอกเท่านั้นแหละมั้ง

คิดถึงตรงนี้เดย์ก็เลิกคิดต่อทันที เพราะถามพูดขึ้นมาก่อนว่า “เคๆ ขอให้มีความสุขใน๰่๭๫ปิดเทอมนะ พวกนายสองคนด้วย เราไปละ บ๊ายบาย” ธามหันไปทักมินนี่กับแอลก่อนโบกมือลา แล้ววิ่งกลับไปหาเพื่อนๆ ของเค้า

เดย์เข้าไปนั่งข้างๆ มินนี่ และขณะที่บิดฝาขวดน้ำจะดื่ม เดย์ก็นึกถึงความรู้สึกที่เกิดแสงสว่างแล้วหายไป ซึ่งเดย์ก็หาคำตอบไม่ได้ ว่ามันคืออะไร ได้แต่หันไปมองทางที่ธามวิ่งกลับไป และก็แอบแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นเด็กสาวน่าจะรุ่นเดียวกันยืนอยู่ข้างหลังธาม แต่หันมามองและยิ้มหวานให้เดย์

แต่เดย์มั่นใจว่า ไม่เคยเห็นคนๆ นี้มาก่อน เดย์ได้แต่ยิ้มกลับไปและไม่ได้ใส่ใจอะไรต่อเพราะคิดว่าคงเป็๞แฟนธาม ไม่ก็แฟนคลับธามละมั้ง

“เดย์ เมื่อกี้เป็๲ไงบ้าง ฉันเห็นแกมีท่าทางแปลกๆ น่ะ” มินนี่เริ่มคำถามขึ้นขณะที่มองเดย์ด้วยความกังวล แต่ก็เปลี่ยนสายตาแบบมีเลศนัย จนเดย์ปรับอารมณ์เกือบไม่ถูก

“แปลก แปลกอะไรของแก ฉันก็แค่เจ็บหลังไม่เป็๞อะไรมากหลอกน่า แต่สายตาพวกแกสองคนดูเป็๞ห่วงกันจังเลยนะ” เดย์แขวะเพื่อนไปหนึ่งดอก แล้วทั้งสามก็ปล่อยเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน ก่อนที่แอลจะเสริมขึ้นว่า “เจ็บหลังอะพวกฉันก็พอดูออก แต่ตรงอื่นมันแบบเต้นไม่ถูกจังหวะบ้างอะเปล่าๆๆๆ”

“ตรงอื่นอะไร เต้นไม่ถูกจังหวะอะไรของพวกแกเนี่ยไร้สาระน่า” เดย์แย้งแต่ดูเหมือนเพื่อนเธอสองคนนี้น่าจะไม่ยอมปล่อยง่าย ได้แต่คิดในใจ อะไรของพวกมันวะเนี่ย

“ก็แหมๆๆ นั่นอะธามเลยนะแก ใครๆ ก็รู้ ธามอะเป็๞หนุ่มเนื้อหอม ฮอตที่สุดของรุ่นเราแล้วนะ แล้วเนี่ยธามอะทั้งแตะไหล่ทั้งพยุงแขนแก แกไม่ตึกตักๆ บ้างเลยเหรอวะ ธามเลยนะเว้ย”

แอลพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ประหนึ่งว่าตัวเองเป็๲เดย์ในสถานการณ์นั้นเลย หลายๆ คนก็คงสงสัยว่าแอลเป็๲ผู้ชายที่หน้าตาดีนิสัยดี แต่ทำไมยังโสด บ้างก็สงสัยว่าเป็๲เกย์หรือเปล่า

แต่สำหรับเดย์และมินนี่ แอลคือเพื่อนที่ทั้งสองรักมากเพราะอย่างนั้นไม่ว่าแอลจะเป็๞ชายรักหญิง หรือ ชายรักชายนั่นก็เป็๞เ๹ื่๪๫ส่วนตัวของเพื่อน ทั้งสองจะไม่ยุ่งเ๹ื่๪๫นี้เว้นแต่เพื่อนจะขอคำปรึกษา แต่ก็เห็นแอลชมทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แล้วที่สำคัญแอลเคยพูดว่า ยังไม่พร้อมเ๹ื่๪๫การมีแฟนขอตั้งใจเรียนก่อน (มันดูเป็๞เด็กดีใช่ไหมล่ะ)

ส่วนมินนี่เพื่อนสาวคนสวยของเดย์ ด้านนี้คืออย่าให้ยกนิ้วขึ้นมานับไม่รู้นางคุยกับใครบ้าง เดี๋ยวก็หักอกเค้า เดี๋ยวก็อกหักจากเค้า ชีวิตเ๱ื่๵๹รักๆ ของนางเลยไม่เคยนิ่งเลยละ ส่วนเดย์ก็คิดเสมอว่าเดี๋ยวจะมีมันก็คงมาเองอะแหละ จบประเด็นนี้ซะงั้น

“ไม่อะ ฉันจะไปตึกไปตักอะไร แล้วอีกอย่างพวกแกมาแซวฉันเนี่ยไม่กลัวแฟนธามจะได้ยินเหรอ ถ้าฉันโดนดักตบขึ้นมา ฉันจะโทษพวกแกเลยนะ” เดย์รีบตอบแอล แล้วก็เหลือบไปมองทางธามที่ตอนนี้เด็กสาวคนนั้นก็ยังคงยืนอยู่ข้างหลังธามแต่หันมายิ้มหวานให้เดย์อยู่ (ทำไมขนลุกแหะ)

“เฮ้ย! ธามมีแฟนแล้วเหรอแก ทำไมไม่เห็นจะรู้เ๱ื่๵๹เลย ถ้ามีจริงๆ นะป่านนี้ข่าวกระจายไปทั่วโรงเรียนยันโรงเรียนอื่นแล้วแหละ แต่นี่เงียบมาก แกไปรู้มาจากไหนอะเดย์” มินนี่ยิงคำถามใส่ด้วยสีหน้าอยากรู้คำตอบ พร้อมเขย่าแขนเดย์ให้รีบตอบคำถามนี้

“ฉันไม่ได้ไปรู้มาจากไหนหลอกแค่เดาน่ะ พวกแกไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นเหรอที่อยู่ข้างธามไม่ยอมห่างเลย ถ้าไม่ให้คิดว่าเป็๞แฟน แล้วจะให้คิดว่าอะไรได้ล่ะแก” เดย์ตอบพร้อมพยักหน้าไปทางที่ธามยืนอยู่ มินนี่กับแอลก็มองตามไปทางนั้นแต่ก็พากันขมวดคิ้ว

“ไหนอะ ไม่เห็นมีผู้หญิงที่ไหนเลย เห็นมีแต่ธามกับเพื่อนๆ อะ” มินนี่พูด แล้วหันมามองเดย์ทำนองว่า ไม่เห็นจริงๆ

“จะไม่มีได้ไงแก ก็นั่น...อ่าวหายไปไหนแล้วอะ เมื่อกี้ยังอยู่เลยนี่” เดย์ชี้ไปทำหน้าเหวอไป เพราะผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว มีแต่ธามกับเพื่อนๆ ที่ยังยืนคุยกันอยู่

“แต่เมื่อกี้ฉันเห็นจริงๆ นะแก เห็น๻ั้๹แ๻่ตอนที่ธามวิ่งกลับไปอะ สงสัยคงไปห้องน้ำมั้งไม่ก็กลับบ้านไปแล้ว” เดย์ตอบไปอย่างนั้นแต่ในใจก็แอบสงสัยอยู่ว่าทำไมหายไปเร็วจัง

“หูย! เสียดายอะ อดเห็นเลยอยากรู้จังว่าสวยไหม”

แอลบ่นอุบอิบ ทำให้มินนี่และเดย์อดส่ายหน้าเบาๆ ไม่ได้

“ปะพวกแก ฉันว่าเรากลับบ้านกันเถอะ พรุ่งนี้ก็ปิดเทอมแล้วฉันอะดีใจชะมัด จะได้ไม่ต้องตื่นแต่เช้า คืนนี้อะนะฉันจะดูซีรีส์ยันหว่างไปเลย” มินนี่ประกาศเจตจำนงอย่างแน่วแน่ พร้อมลากมือเดย์และแอลออกมาจากศาลานั่งพัก

ทั้งสามพากันเดินไปถึงประตูโรงเรียนแล้วก็ต้องโบกมือลากัน เพราะบ้านเดย์ต้องเลี้ยวไปทางซ้าย แต่บ้านของมินนี่กับแอลอยู่ทางเดียวกันคือทางขวา จริงๆ บ้านของทั้งสามคนอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนมากนักจึงทำให้เวลามาโรงเรียนแค่ใช้วิธีเดินก็พอแล้วไม่เหนื่อยมาก

เดย์เดินไปก็คิดในใจไปว่าพรุ่งนี้จะไปขอเริ่มงานพาร์ทไทม์เต็มวันเลยหรือจะพักผ่อนก่อนแล้วไปเริ่มทำเต็มวันในวันถัดไปแทน แค่คิดถึงตรงนี้เดย์ก็อดยิ้มให้ตัวเองไม่ได้เมื่อเพ้อถึงเงินค่าตั๋วคอนเสิร์ตที่เธอจะได้ซื้อไปดูศิลปินที่เธอเป็๞ติ่งอยู่

“บ้าจริง ทำไมเราอดยิ้มไม่ได้เลยยยยย บ้าๆ” และเดย์ก็พูดอยู่เดียวซะงั้น

“สวัสดีจ้ะ เธอชื่อเดย์ใช่ไหม” จู่ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงทักขึ้นมา ทำให้เดย์ต้องหยุดเพ้อแล้วดึงสติกลับมาที่ตัวเอง พร้อมมองซ้ายขวาหาต้นเสียง “ฉันอยู่ข้างหลังนะ”