Call me the best chef เรียกผมว่าสุดยอดเชฟ

“ครืดดด” ซิกฟรีดชัดดาบของเธอออกมาจากฝักขณะมองไปที่หมู่ป่ามังกรอีกตัวที่อยู่หน้าร้านอาหารของคุโระ

“ทุกคนหลบไปค่ะ” ซิกฟรีดเตรียมพร้อมที่โจมตีปิดฉากภายในดาบเดียวแล้ว

ทันใดนั้น

“หวีดดด” ร่างมหึมาของหมูป่ามังกรโบราณก็หายไปทันที

“อะไรกันเกิดอะไรขึ้น” ลิเวียเห็นแบบนั้นเธอก็ตกใจทันที

“หืม” ชาล๊อตและซิกฟรีดเพิ่มการระวังและป้องกันขึ้นทันที พวกเธอคิดว่าจะหมูป่ามังกรตัวใหม่นี้ต้องลอบโจมตีพวกเธอแน่นอน

แต่ว่า

“เป็นยังไงมั้งงครับ อาหารถูกปากไหมครับ” เสียงของคุโระดังขึ้นมาทำให้พวกเธอตกใจทันที

“ชวิ้ง” ดาบของซิกฟรีดถูกชักออกมากะทันหัน เธอกำลังเข้าสู่โหมดสมาธิขั้นสุดยอดต่อคุโระดันเข้ามาทำให้เธอตกใจเธอเลยเผลอชักดาบออกมาฟันไปที่คุโระทันที

“ฟิ้ววว” คมดาบได้ตัดเข้าไปที่ร่างของคุโระขาดครึ่งทันที

“คุณเจ้าของร้าน” ชาล๊อตและลิเวียตกใจ

“หืม” ทีแรกซิกฟรีดก็ตกใจ แต่ว่าเธอรู้สึกว่าดาบที่เธอตวัดไปฟันคุโระขาด จริงๆแล้วกลับฟันไม่โดนอะไรเลยแสดงว่าเมื่อกี้คือภาพติดตาสิน่ะ

“แหม่มันอันตรายน่ะครับ” คุโระปรากฏตัวขึ้น ขณะยิ้มแล้วพูดออกมา

“ไม่จริงน่า” ชาล๊อตตกใจ เขาสามารถหลบดาบของนักดาบแรงค์Sได้ยังไงกัน

“ฮู้ววว” คุโระลอบถอนหายใจออกมาอย่างตกใจ เกือบไปแล้วหากเมื่อกี้เขาใช้ทักษะแมวเหมียวย่องเบาไม่ทันละก็ได้ลงไปนอนคุยกับเจ้าหมูป่ามังกรแล้ว

“สุดยอดสมกับเป็นคุณเจ้าของร้านเลยค่ะ” ลิเวียเดินกระเผลกเข้าไปกอดแขนของคุโระ

“ยิ้ม” คุโระเห็นลิเวียกอดแขนเขาก็ยิ้ม และยกมืออีกข้างขึ้นมา

“งื๊ออ” ลิเวียเห็นคุโระยกแขนขึ้นมา เธอก็นึกว่าคุโระจะลูบหัวของเธอ เธอดีใจหลับตาปี๊ทันที

แต่

“หืม” รอสักพักมือของคุโระก็ไม่ลูบหัวของเธอสักที เธอเลยลืมตาขึ้นมาดูเห็นมือของคุโระแบออกมาตรงหน้าเธอ

“ค่าอาหารทั้งหมด 40 เหรียญทองครับผม” คุโระยิ้มออกมาอย่างเป็นธรรมชาติขณะขอเงินค่าอาหาร

“เอ๋!!!” ลิเวียรู้สึกตกใจและผิดหวังในทันที นี้เขาไม่มีความโรแมนติกเอาซะเลยรึไงน่ะ

“พุฟ” ชาล๊อตเห็นแบบนั้นเธอก็เผลอหัวเราะออกมาทัน

“คนบ้า” ลิเวียผละออกมาจากแขนคุโระแล้วกระเผลกกลับไปนั่งที่โต๊ะทันที

ส่วนชาล๊อตก็นั่งก้มหน้าหัวเราะลิเวียต่อไป ในที่นั้นมีเพียงซิกฟรีดคนเดียวเท่านั้นที่ทำหน้าจริงจังขณะมองไปที่คุโระ

“เอ่ออ...” คุโระที่รู้สึกว่ากำลังถูดซิกฟรีดจ้องมองเขาก็เหงื่อไหลออกมาเนื่องจากความกังวลทันที

“ครืดดด” ซิกฟรีดเก็บดาบเข้าฝักขณะมองคุโระ

คุโระที่เห็นแบบนั้น เขาก็โล่งอกทันทีที่เห็นดาบถูกเก็บเข้าฝัก แต่ว่าเขาก็โล่งอกได้แค่ 2 วิเท่านั้น

“เคล็ดวิชาลับอิไอ ฟาดฟันไร้สุ่มเสียง” ซิกฟรีดพูดออกมาเบาๆ

“ฟ๊าววววว” คมดาบความเร็วแสงถูกวาดไปทางคุโระโดยที่ไม่เห็นคมดาบหรือเสียงเลย และท่าทางของซิกฟรีดก็เหมือนกับแค่ยืนอยู่เฉยๆแต่คมดาบนั้นพุ่งไปหาคุโระโดยปราศจากจิตสังหารทำให้ระบบไม่สามารถช่วยคุโระได้

แต่ว่า

“เป้งงงงงงง” คุโระได้หยิบกระทะขึ้นมาป้องกันอยู่ตั้งนานแล้ว เนื่องจากคำเตือนของระบบก่อนหน้านี้

“โปรดระวัง เนื่องจากอีกฝ่ายกำลังจะโจมตีท่านในอีก 5 วินาที” ขณะที่ซิกฟรีดเก็บดาบเข้าฝักเสียงระบบก็ดังขึ้นมา

“สยบเธอได้ไหม” คุโระตกใจและถามระบบในใจ

“ไม่สามารถเนื่องจากเธอไม่มีจิตสังหารเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อยค่ะ” ระบบตอบกลับ

“แล้วผมจะทำยังไง” คุโระถามวิธีป้องแต่เขาก็เตรียมใช้ทักษะ แมวเหมียวย่องเบาอีกครั้งทันที

“โปรดยกอาวุธป้องกันไปที่หน้าอกของท่านค่ะ นั้นคือจุดที่การโจมตีจะเข้ามา” ระบบแนะนำคุโระ

“อาวุธ” คุโระพูดในใจขณะเรียกกระทะออกมาป้องกันที่หน้าอกของเขาทันที

“เป้งงงงงงง” คลื่นดาบความเร็วแสงปะทะกับกระทะทันที ทำให้คุโระกระเด็นถอยออกไปถึง 3 เมตร

“หืม” ถึงคุโระจะไม่ได้รับบาดเจ็บแต่เขาก็ไม่ชอบให้ใครเข้ามารังแกง่ายๆ

“ฟึบ” ร่างของคุโระหายไปทันที

“เป้ง” คุโระมาปรากฏด้านหน้าของซิกฟรีดและฟาดกระทะเข้าไปที่เธอทันที แต่ว่าเขากลับถูดคมดาบของเธอปิดกั้นการโจมตีเอาไว้ได้

“หยุดก่อนค่ะ” ลิเวียและชาล๊อตตกใจที่อยู่ๆทั้งสองคนก็สู้กัน

“เทคนิคลับดาบคลั่ง คลื่นคมดาบผ่าปฐพี” ซิกฟรีดพูดออกมาขณะกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าและฟาดคลื่นดาบน้ำร้อยลงไปที่คุโระ

“หึ เปิดใช้งานการสะท้อน” คุโระพูดออกมาเบาๆขณะมองที่ซิกฟรีด

“เป้ง เป้ง เป้ง” คุโระรับฝนคมดาบจำนวนมากทันที

“หืม” ซิกฟรีดแปลกใจมากเธอไม่คิดว่าจะมีคนยืนรับสกิลของเธอได้

ทันใดนั้นเอง

“แย่ล่ะสิ” ซิกฟรีดพูดออกมาขณะเห็นคลื่นคมดาบของเธอจำมากถูกสะท้อนพุ่งเข้ามาหาเธอที่อยู่กลางอากาศ เธอกำลังคิดว่าคงต้องเอาจริงซะแล้วสิ ทีแรกเธอแค่ตั้งใจจะทดสอบพลังของคุโระเฉยๆเท่านั้น แต่เธอไม่คิดว่าคุโระจะตอบโต้เธอ

“ชิลด์” เสียงของลิเวียดังขึ้นมาขณะมีบาเรียปรากฏขึ้นมาป้องกันซิกฟรีดกลางอากาศ แต่บาเรียแค่นั้นจะกันสกิลที่ถูกสะท้อนจากคุโระได้ยังไงกัน

“เพล้ง” บาเรียร์ป้องกันแตกกระจายทันที แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

“เปง เปง เปง เปง เปง” ซิกฟรีดฟันคมดาบที่เข้ามาใกล้กระจายหายไปทันที และร่อนลงพื้นมาอย่างปลอดภัย

“หืม” คุโระมองที่ลิเวียทันที ขณะที่เขาคิดว่าหากพวกเธอโจมตีเขาอีกเขาก็คงไม่มีทางเลือกที่ต้องใช้เจ้ามีดต้องสาปนั้น

“เดียวก่อนค่ะ” ซิกฟรีดพูดออกมาขณะเก็บดาบแล้วมองคุโระ

“มีอะไร” ครั้งนี้คุโระไม่สุภาพอีกแล้ว อยู่ดีๆคนที่เขาคุยด้วยดีๆกลับโจมตีเขาใครจะอยากสุภาพด้วย

“ฉันขอโทษค่ะที่ลงมือ ฉันแค่อยากทดสอบฝีมือคุณเท่านั้น” ซิกฟรีดก้มโค้งขอโทษออกมา ในฐานะนักดาบแล้วเธอชอบที่ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่ง

“ทั้งหมด 40 เหรียญทองวางไว้บนโต๊ะนั้นแล้วก็อย่ากลับมาที่นี้อีก” คุโระพูดออกมาอย่างเย็นชา ขณะที่หันหลังเดินออกไปที่ร้านอาหารของเขา หากเขาไม่มีระบบช่วยละก็คาดว่าเขาได้ตายแน่นอน คนแบบนี้คุโระไม่ชอบ

“เดีวก่อนค่ะ คือฉัน..” ลิเวียกำลังจะพูดออกมา แต่ก็ถูกคุโระขัดขึ้นมาซะก่อน

“พวกเธอเองก็เหมือน กินเสร็จแล้วก็ออกไปจากร้านของฉันซะ” คุโระพูดออกมาขณะเดินเข้าไปในร้าน