ตอนที่ 47 Berserk Mode
อ้ากกกกกกกกกก
ชายหนุ่มตะโกนด้วยความเจ็บปวดด
เมื่อเห็นชายที่ผลักเขาให้หลบจากหมัดของซอมบี้ยักได้แคทเทอริน่าได้ร้องตะโกนออกมา
" โจเซฟฟฟฟฟฟฟ!!!!! "
เมื่อเห็นเหตุการทั้งหมดเกิดขึ้นริวจิได้สบถขึ้นมาด้วยเสียงโกรธ เพราะซอมบี้ G4 นั้นมันพยายามเย่าะเย้ยเขาอยู่ มันถึงกับมีการส่งยิ้มให้กับเขาก่อนที่มันจะโจมตีเพื่อหวังจะฆ่าแคทเทอรีนน่า แต่โจเซฟได้มารับมาแทน
" บ้าเอ่ย !!! "
" อย่ายืนนิ่งสิแคทเทอรีนน่า วิ่ง!!!!! เร็วเข้า " เขาได้ตะโกนบอกเธอที่ยืนนิ่งที่ตกตะลึงด้วยความกลัว
แต่เสียงของริวจินั้นไม่ได้ส่งถึงเธอแม้แต่น้อย เธอยังคงมองไปที่โจเซฟ และน้ำตาของเธอก็ได้ไหลออกมาพร้อมกับวิ่งไปหาเขา
ซอมบี้ได้พุ่งเข้าไปหาเธออีกครั้ง
" แกมันขี้คลาดไปอ้วน " ริวจิได้ตะโกนขึ้นแต่ในใจเค้านั้นก็กังเวลเป็นอย่างมาก " คืนเป็นแบบนี้ไม่ทันเวลาแน่ "
ซอมบี้ไม่ได้สนใจมันพุ่งเข้าใส่เธอ
ฟึ่บ
[เปิดใช้งาน Berserk Mode]
ฉับ
นิ้วของซอมบี้อ้วนได้ขาดลงทันที ทำให้มันผงะและถอยออกจากบริเวณนั้นทันที และมันหันกลับไปมองริวจิ
ร่างกายของริวจิตอนนี้มีออร่าสีแดงม่วง แผ่ออกมาและห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้ มันรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่ออกมาจากออร่าสีแดงม่วงที่แปลกประหลาดนั้น
หลังจากที่เห็นซอมบี้อ้วนถอยออกไปแล้ว ริวจิได้บอกกับแคทเทอรีนน่าอย่างเร่งรีบ
" เร็วเข้า! รีบพาโจเซฟออกไปจากทีนี้เดี๋ยวนี้"
ซอมบี้ได้เปิดปากขึ้นมาเป็นครั้งแรก
"สมอง ทะ ที่แข็งง แกร่งงง ข้าาา ต้องการมัน " ซอมบี้พูดออกมาด้วยเสียงสั่นๆ เหมือนกับเด็กเล็กพึ่งหัดเดินที่พูดไม่ชัด
" แกนี่มันตะกละจริง ๆ เลยน่ะไอ้อ้วน เดี๋ยวฉันจะลดน้ำหนักให้แกเอง " จากนั้นริวจิก็หันดาบเข้าใส่มัน ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่มันด้วยความเร็วสูง
ฉั้วววววว
มันตั้งการ์ดมากันมาบังไว้ที่หน้าของมันเหมือนกับนักมวยสากล ข้อมือของมันได้ลงทั้ง 2 ข้าง เนื่องจากการที่ริวจิ เปิดโหมด Berserk ทำให้ค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้นถึง 2 เท่าและ Passive ของดาบเพลิงสีชาติ ก็ทำให้ความเสียหายกับศัตรูที่มีค่าสถานะน้อยกว่าอีก 30% ทำให้เขาสามารถตัดข้อมือซอมบี้อ้วนได้ด้วยไม่ยากเย็น
" มันยังไม่จบหรอกนะ " เขาจับดาบเพลิงสีชาติแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่ซอมบี้อีกครั้ง
ซอมบี้อ้วนมันไม่ได้โง่ เมื่อเห็นว่ามันกำลังเสียเปรียบ มันพังตึกและที่อยู่รอบ ๆ เพื่อชะลอให้ร่างกายของมันฟื้นตัว
ริวจิสังเกตเห็นว่ามันกำลังถ่วงเวลา
" ตัวใหญ่แต่นิสัยยังกับลิงเลยนะแก "
ริวจิได้ฟันเศษตึกทั้งหมดที่มันทำลายลงมาด้วยความรวดเร็ว แต่ความเร็วของเขาก็ลดลง เนื่องจากเขาต้องเสียเวลาในการทำลายเศษหินที่ซอมบี้ได้พังจากตึกลงมา
" ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าเมืองขนาดเล็กแค่นี้จะมีตึกให้แกทำลายมากแค่ไหน "
ตั้งแต่ต่อสู้กับซอมบี้อ้วนมานั้นมันก็เป็นเวลาครึ่งชั่วโมงได้แล้ว และมันก็ทำลายตึกไปมากมาย แถมริวจิก็ไปกระเด็นชนตึกทำให้ตึก หลายๆตึกได้เสียหาย และถล่มลงมาในที่สุด ตอนนี้ตึกนั้นเหลือไม่มากแล้ว แต่ถึงริวจิจะพูดออกไปแบบนั้นแต่ในใจของเขาก็เป็นกังเวล เพราะโหมด Berserk มีเวลาจำกัดแค่ 5 นาที ถ้าเวลาของมันหมดละก็ Game Over แน่นอน ริวจิต้องรีบจัดการมันให้ได้ภายใน 5 นาที
ย๊ากกกกกก
ริวจิตะโกนขึ้นพร้อมกับฟันเศษตึกที่หล่นออกมาจากท้องฟ้าต่อไป จนกระทั้ง
1 นาทีถัดมาตึกก็ได้หมดลง แต่เป้าหมายของซอมบี้นั้นก็สำเร็จลุล่วง ทำฟื้นฟูแขนทั้งสองข้างของมันเรียบร้อย
" นี่มันฟื้นฟูเสร็จแล้วอย่างงั้นหรอ ทั้งที่มันเอาแขนด๊วนๆ ของมันทำลายตึกมากมายขนาดนั้นไปด้วยแท้ๆ " ริวจิได้อึ้งเล็กน้อยกับการที่เห็นการฟื้นฟูของมัน ถึงแม้เขาจะเคยเห็นมันมาก่อนแล้ว แต่ครั้งนี้บาดแผลนั้นแตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะข้อมือของมันขาดถึงสองข้าง แต่มันกลับฟื้นฟูได้ภายในเวลาไม่ถึง 1 นาทีด้วยซ้ำ
" เอาล่ะ แต่ไม่เป็นไรตอนนี้มันไม่มีที่ให้มันหนีแล้ว ฉันต้องฆ่ามันมันก่อนที่มันจะฟื้นตัวสินะ "
ฟุ้บบบ
เขาพุ่งเช้าไปหาซอมบี้ที่กำลังวิ่งหนีอยู่
ฉิ๊ง
ฉิ๊ง
เขาตัดไปที่เอ็นร้อยหวายและขาของมันของมันเพื่อทำให้มันไม่สามารถเคลื่อนที่ต่อไปได้ แถมทำให้ตัวของมันโน้มต่ำลงไปอีกด้วย
อ๋อวววว !!!!
ซอมบี้อ้วนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
ริวจิไม่สนใจ เขายังก้มหน้าก้มตาฟันจากขามันและร่างกายของซอมบี้อ้วนนั้นก็หายไปที่ละนิดๆ เขาต้องการทำลายให้มันเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อไม่ให้มันฟื้นฟูได้ทัน
ซอมบี้พยายามใช้มือตะปบริวจิซึ่งอยู่ระหว่างขาของมัน แต่มันก็ได้พลาดไป
" อีกนิดเดียวเวลาจะหมดแล้วเราต้องรีบหน่อยแล้ว "
เขายังฟันไปเรื่อย ๆ และก็เสียงดังขึ้นบนหัวของเขา
[ Critical ค่าความเสียหายเพิ่ม 2 เท่า]
" อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวว อีกนิดเดียว"
ซอมบี้ได้ร้องดังลั่นออกมาอย่างแต่เนื่อง ใบหน้าของมันกลายเป็นสิ้นหวังเหมือนว่ามันกำลังจะยอมแพ้
แต่แล้ว
เสียงแจ้งเตือนจากสกิลประเมินก็ดังขึ้น
[ ซอมบี้ G4 เข้าสู่โหมดคลั่ง ]
[ ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 50 % เป็นระยะเวลา 10 นาที ]
[ หลังจากออกจากโหมดคลั่งซอมบี้จะตายลงทันที]
" ไอ้อ้วนนี่มันก็มีโหมดคลั่งด้วยหรอเนี่ยะ !!! " เขาได้ร้องดังขึ้นมา แล้วอ่านไปจนครบ
" 10 นาทีอย่างงั้นหรอ มันนานเกินไปฉันต้านมันไม่ไหวแน่ ขืนเป็นแบบนี้จบแห่แน่นอน "
หลังจากที่ซอมบี้G4มันได้เข้าสู้โหมดคลั่งร่างกายของมันก็ฟื้นฟูรวดเร็วขึ้นกว่าเดิม ทำให้ริวจิผงะและถอยออกมา
" ทำยังไงดี ทำยังไงดี คิดสิคิด " เขาได้ครุ่นคิดอย่างหนัก เพราะถ้าเขาไม่สามารถจัดการมันได้ภายในเวลาที่เหลือ ริวจิไม่สามารถต้านซอมบี้อ้วนได้นานถึง 10 นาทีได้ และเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน
สักพักริวจิได้ฉันถึงตอนที่ฟันขาของซอมบี้
จากนั้นเด็กหนุ่มก็เหมือนจะอะไรออกได้
" เอาล่ะมาเดิมพันกันหน่อยไอ้อ้วน การคาดเดากับฉันกับการฟื้นฟูของแก ใครจะเจ๋งกว่ากัน "
เขาได้พุ่งเข้าไปหาซอมบี้ตรง ๆ ซอมบี้ได้ชกหมัดของมันอย่างบ้าคลั่ง แต่ริวจิก็สามารถหลบได้และเยียบแขนของมันลอยขึ้นไปบนด้านหน้าของซอมบี้อ้วน
ฟึบ
ฟึบ
" อยากกินฉันนักไม่ใช่หรือไง เอาสิไอ้อ้วน "
ซอมบี้อ้วนที่เข้าสู่โหมดบ้าคลั่ง เมื่อเห็นริวจิหลบการโจมตีของมันได้แถมยังล้อเลียนมันด้วย มันร้องออกมาด้วยความโกรธและได้ใช้มือทั้งข้างของมันตำบบไปที่ริวจิ
ดาบนถา x 10
ริวจิใช้แรงปะทะของสกิลดาบนถาและมือของซอมบี้อ้วน และทำให้เขาไปพุ่งไปในปากของซอมบี้อ้วน
ส่วนทางด้านอายูนั้นที่กำลังมองการต่อสู้อยู่ไกล ๆ เมื่อเขาไม่สังเกตุเห็นริวจิทำให้เธอกระวลกระวายใจเป็นอย่างมาก เธอนั้นเชื่อมันในตัวของริวจิ แต่เธอก็ยังเป็นห่วงเขามาก อายูพยายามมองหาเขาพร้อมกับพูดขึ้น
" อยู่ที่ไหนกัน ! "
เธอมองไปที่ซากตึกที่อยู่รอบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของชายหนุ่มปรากฎขึ้นมา
" ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่านายจะถูกไอ้ยักนั้นฆ่าหนะ "
" ไหนนายบอกฉันว่าจะไปส่งฉันที่โตเกียวไง นายเป็นคนพูดเองไม่ใช่เหรอ ทำไมนายถึง..." หลังจากที่พูดจบน้ำตาของเธอก็ไหลออกมา
" พายุคลื่นดาบทมิฬ "
พายุคลื่นดาบสีดำได้ก่อตัวขึ้นภายในตัวของซอมบี้
ย๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ริวจิได้เปิดใช้สกิล พายุคลื่นดาบทมิฬ พร้อมกับทำลายจากข้างในของซอมบี้
" มาดูสิว่า ร่างกายแกจะแข็งจากข้างในรึเปล่า " เขาได้ตะโกนขึ้นพร้อมกับทำลายส่วนด้านในของซอมบี้อ้วน
อ๋อววววววววว
ซอมบี้อ้วนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เนื่องจากสกิล พายุคลื่นทมิฬนั้นมีรัศมีเป็นวงกว้างถึง 100 เมตรแต่ว่าตอนนี้ริวจิอยู่ข้างในตัวของมันซึ่ง มันมีความสูงแค่ 30 เมตร ซึ่งน้อยกว่าพายุคลื่นดาบทมิฬถึง 3 เท่า ทำให้ความเสียหายที่มันได้รับ เป็น 3 เท่า
อ้ากกกกกกกก
ซอมบี้ร่างอ้วนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนที่ร่างของมันจะสลายและตายลง
Exp + 1,000,000
Level up
ร่างขอริวจิได้ปรากฎขึ้นหลังจากที่ซอมบี้ G4 ได้หายไป เขาหายใจด้วยความโล่งอก
" เฮ้อ เกือบไปแล้วสิ อันตรายจริง ๆ " การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เขาเสียเปรียบมาก เพราะซอมบี้ฉลาดแถมเจ้าเล่ และยังเรียนรู้ทักษะของมนุษย์ที่มันกินไปมาใช้ได้อีกด้วย แถมมันยังมีทักษะการต่อสู้ระยะไกลถึงแม้จะเป็นแค่การเตะหินเฉยๆ ก็เถอะมันก็ทำให้ริวจิเสียเปรียบมากพอ เพราะเขานั้นไม่มีสกิลทำนองนั้นเลย
" หลังจากนี้เราคงต้องหาสกิลโจมตีระยะไกลละนะ " จากนั้นเขาก็รู้สึกถึงกลิ่นตุ ๆ บนร่างกายของเขา
" ยึย เหม็นชะมัด กลิ่นตัวไอ้อ้วนมันเหม็นชะมัดเลยแห่ะ แหว๊ะะะ"
เมื่ออายูที่กำลังร้องไห้เห็นซอมบี้อ้วนได้อวดโอ้ยร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดและตายไป และปรากฎร่างของเด็กหนุ่มที่เธอมองหาอยู่ตลอด ทำให้เธอวิ่งไปหาเขาอย่างด้วยความเร็วสูงสุด
เธอเตรียมจะวิ่งเข้ามากอดริวจิแต่เขาก็ได้หยุดเธอไว้ก่อน
" ฉันบาดเจ็บหนักมากเลยนะ แล้วแถมกลิ่นตัวฉันก็เหม็นมาก ตอนนี้พวกเราควรไปหาโจเซฟกันเถอะ "
หลังจากที่ริวจิเก็บของที่ดรอปออกมาจากรวดเร็วเขานั้นไม่ได้สนใจเสียงระบบเตือนขึ้น เขาไม่ได้อ่านมันด้วยซ้ำ พวกเขาทั้ง 2 คนมุ่งหน้าไปหาแคทเทอรีนน่าและโจเซฟ
ฝากกดติดตามกดกดหัวใจเป็นกำลังให้ผมด้วยนะครับ
ขอบคุณครับ