ขจรได้พบกับเพื่อนๆ ที่จิมซาจุ่ย กำลังดื่มชาช่วงบ่ายกัน ซึ่งทุกคนก็ยังห่วงว่าขจรจะเป็นอย่างไรบ้าง แต่พอเห็นขจรกลับมาอย่างปลอดภัย ทั้งหมดก็ดีใจยิ่ง
“ เป็นไงบ้าง" กิ๊ฟเอ่ยด้วยความเป็นห่วง
“ พวกนั้นเป็นใคร มาตามหานายทำไมกันแน่” หัวหน้าเอกก็อยากรู้เช่นกัน
“ ก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน”
“ หรือว่า พวกมันคิดจะจับนายเรียกค่าไถ่” หัวหน้าเอกเริ่มคิดไปไกล
“ ก็เป็นไปได้ โชคดี ที่ได้พี่เฉินตงช่วยเอาไว้ พี่เขาเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลจีนด้วยนะ” ทุกคนต่างตกใจไม่คิดว่า เฉินตงที่ดูน่ากลัว จะกลายเป็นเจ้าหน้ารัฐบาลจีนด้วย
“ นี่ก็ได้เวลาอาหารเย็น พวกเราไปหาของอร่อยๆ กินก่อนเถอะ แล้วจะได้เข้าโรงแรมกันเสียที” ระหว่างที่ทั้งหมดกินอาหารในภัตตาคาร อย่างเอร็ดอร่อย ขจรก็เอ่ยชวนว่า
“ ที่นี่มีโรงแรมของท่านชายภาสกร อยู่ติดกับริมน้ำ มองข้ามไปเห็นฝั่งฮ่องกงได้เลย สนใจไปนอนกันไหม”
“ โอ้ แต่ว่า โรงแรมของเราที่จองเอาไว้ นั้นก็มองเห็นฝั่งฮ่องกงเหมือนกัน เดินออกมาก็มีตลาดสตรี แล้ว ทุกคนว่าไง” กรกันต์ไปถามเพื่อนๆ แล้วสุดท้ายทุกคนก็ลงความเห็นว่า ไปนอนที่โรงแรมที่จองเอาไว้ดีกว่า เพราะติดตลาด ใกล้แหล่งชอปปิ้งที่สุด
ขจรมองเฉินตง แล้วก็ส่ายหัว เป็นอันว่า เขาไปนอนที่ โรงแรมนาธาน เพนเนนซูล่ากันเช่นเดิม
หลังจากกิน ช๊อปปิ้ง แล้ว ถ่ายรูป ชมแสงสีของยามค่ำคืนของฮ่องกง จนถึงเวลาสี่ทุ่มก็มาที่โรงแรม ขจรได้นอนห้องสูท วีไอพี ชั้น45 อยู่คนเดียว แล้วเปิดห้องให้เฉินตงนอนใกล้ๆ ห้องของขจร ซึ่งเฉินตงยังไม่ไปห้องของตนแต่ รีบรายงานเรื่องที่เขา เห็นคนของ หน่วยแบล็คดราก้อน เพ่นพ่านอยู่แถวล็อบบี้โรงแรม
“ พวกมันยังกล้าตามมาอีกนะ” ขจรเองก็สัมผัสได้ว่ามีคนสะกดรอยตาม อยู่รอบๆ
“ ผมขอนอนโชพาตัวนี้นะครับ เผื่อว่ามีเหตุฉุกเฉินจะได้ช่วยกันได้”
“ ตามสบายเลย”
ขจรเดินไปอาบน้ำ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา ยังไม่ได้เอนตัวลงนั่งเลย ประตูโรงแรมก็ถูกกระแทก หลุดมาทั้งบาน พบชายตัวดำ ร่างยักษ์ ก้มหัวลงผ่านเข้าประตูมา มันคือ เดอะคิงส์นั่นเอง พอเห็นขจร มันก็คำรามไม่เป็นภาษามนุษย์ เดินดุ่ยๆ เข้ามาหาขจร โดยไม่สนว่า ด้านข้าง มีเฉินตงยืนอยู่ด้วย
ทำให้เฉินตง คว้าปืนออกมาขู่มัน
“ หยุดนะถ้าไม่อยากตาย ถอยห่างจากคุณชายเดี๋ยวนี้”
มันหันขวับมามองเฉินตง แล้ว อ้าปากคำรามลั่น ทำเอาเฉินตงต้องถอยไปหลายก้าว แล้วยิงปืนใส่ร่างของมันไปหลายนัด แต่ว่ามันเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ ทำให้กระสุนพุ่งเข้าลำตัวของมันแทน แต่ว่ากระสุนไม่อาจทำอะไรมันได้ เสื้อกั๊กที่มันใส่นั้น เป็นเสื้อกันกระสุน เดอะคิงส์ต่อยหมัดใสเฉินตงทันที
แต่ก่อนที่หมัดจะโดนหน้าเฉินตง ขจรก็คว้าเจกันขว้างใส่หัวของเดอะคิงส์ก่อน แรงหมัดของหมัด เลยอ่อนแรง แต่ก็ถูกเฉียดๆ ที่แขนของเฉินตง ที่ตั้งการ์ดเอาไว้ แต่ก็ไม่อาจต้านพลังหมัดของมันได้ ถูกแรงอัดปลิวกระเด็นไปติดข้างฝาห้อง ถึงกับสลบไปเลย
หน้าผากของมันมีเลือดไหลออกมาเป็นทาง มันเริ่มร้องออกมาไม่เป็นภาษามนุษย์หนักกว่าเดิม คราวนี้มันวิ่งเข้าชน ขจรไม่มีการลังเลอะไรอีกแล้ว
ขจรก็พุ่งตัวลอยเข้าหา แล้วแทงเข่าลอยออกไป กระแทกเข้าปากครึ่งจมูกครึ่ง ทำให้เลือดปากกับจมูกของมันพุ่งออกมา นอนหงายหลัง ทับโต๊ะกลางโซฟา พังราบไปจนหมด
ขจรกระโดดลอยตัว แล้ว เอาเข่าคู่ทิ้งตัวกระแทกใส่มันซ้ำ แต่มันกลับยังไม่สะดุ้งสะเทือน แถมยังเหวี่ยงหมัดทั้งๆ ที่ยังนอนอยู่อย่างนั้น อัดเข้าที่ที่ลำตัวของขจร จนร่างปลิวกระแทกข้างฝาห้อง เฟอร์นิเจอร์พังพินาศ ร่างของเดอะคิงส์ ก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เอามือเช็ดเลือดออกจากใบหน้า หันไปมองขจร ที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนมาแล้ว
“ เข้ามาเลย ฉันอยากรู้นักว่าแกจะทนได้สักแค่ไหน”
ขจรถ่มเลือดออกจาปากทิ้งไป ส่วนเดอะคิงส์ไม่สนอะไรอีกแล้ว เหวี่ยงหมัดตรงออกไปสุดแรงเกิด คราวนี้มันมั่นใจว่า จะต่อยตรงๆ ที่ใบหน้าของขจร เพื่อจะให้ส่วนหัวของขจร ระเบิดแหลกคาหมัดไปทันที ขจรก็ไม่กลัว ปล่อยพลังปราณสู่หมัดขวา และก็ปล่อยออกไปปะทะกับ หมัดของ เดอะคิงส์ ตรงๆ
ตูม !!!
หมัดของเดอะคิงส์ คล้ายต่อยกับระเบิด นิ้วมือทั้งห้าขาดร่องแร่ง มันส่งเสียงร้องอย่างโหยหวน มันเหลือหมัดซ้ายอีกข้าง ก็ยกทุบใส่ขจร จนพื้นโรงแรมทรุดตัวลงไป แล้วมันก็กระโดดใช้มือซ้ายทุบหัวของขจรต่อ แต่ว่าขจรกลับจับนิ้วของมันแล้วหักทันที
เดอะคิงส์ถึงกับร้องลั่น ขจรดึงนิ้วมือของมัน แล้วใช้เท้าถีบยันเสยเข้าปลายคางของมัน จนกระดูกคอของมันหงายพับไปข้างหลัง แล้วขจรก็กระโดดไซด์คิก กลางอากาศหลายครั้ง เข้าที่หน้าอกของมัน จนร่างของมันไปชนหน้าต่าง แตกกระจาย ร่างของมันร่วงจากชั้น 45 ไปกระแทกพื้น กลายเป็นเศษซากเละเทะกระจัดการจายไปทั่วพื้น เห็นแล้วหน้าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก
รปภ. เดินผ่านมา ร้องลั่นเสียงหลง ไม่นานก็มีตำรวจมากันเต็มไปหมด
ขจรไปปลุก เฉินตงให้รู้สึกตัว
“ ไอ้ยักษ์นั้นหายไปไหนแล้ว”
“ มันลื่น แล้วพลัดตกไปข้างล่างแล้ว” ขจรเอ่ยอย่างหน้าตาเฉย
“ โชคดีของคุณชายจริงๆ ไม่เช่นนั้นผมคงเสียใจแย่ แน่เลย”
“ ตอนนี้ พี่เฉินช่วยเคลียร์พวกตำรวจให้ผมด้วย ผมขอไปนอนพักผ่อนที่ห้องของพี่ก่อน"
ไม่นานตำรวจก็มาจริงๆ แต่เฉินตงก็แสดงบัตรให้ตำรวจดู แล้วก็เดินกลับไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนๆได้ยินเสียงโครมคราม ก็รีบเข้ามาดู เฉินตงบอกว่า
“ คุณชายปลอดภัยแล้ว ตอนนี้พักอยู่ห้องข้างๆครับ”
ทุกคนก็รีบเข้าไปหาทันที
ตอนเช้า ทุกคนมางานพิธีวางสุสานของ บรรพบุรุษตระกูลหลี่ มีแต่คนในตระกูลมาเป็นส่วนใหญ่ แต่ว่ามีบอดี้การ์ด 100 คน ที่จ้างมาจากซานตง ซึ่งมีชื่อเสียงมากที่ประเทศจีน มาคอยอารักขา คนในงานนี้ทั้งหมด ซินแสทำพิธีเสร็จก็เริ่มวางโลงศพที่เคลื่อนย้ายเข้ามา วางตามจุดที่กำหนดไว้ทีละโลง มีการเผากระดาษเงินกระดาษทอง กันเป็นจำนวนมาก ส่วนขจรกับเพื่อน ก็มองดูอยู่ห่างๆ ไม่ได้เข้าไปในพิธี
“ บ้านเจ้าสัวหลี่นี่เขาเชื่อเรื่อง การตั้งสุสานบรรพบุรุษกันมากเลยเนอะ” ซีเอ่ยเบาๆ ออกมา
“ ใช่ ตระกูลของเราเชื่อเรื่องนี้มาตั้งแต่ สามพันปีแล้ว พวกท่านเชื่อว่า ท่านหลี่ปู้เหว่ยเป็นปฐมบรรพบุรุษของเรา” กรกันต์เอ่ยออกมาเบาๆ
“ พระบิดารองที่ถูก จิ๋นซีให้กินยาพิษตายนะเหรอ?” ซีเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ ใช่ แต่เหตุที่จิ๋นซี ฮ่องเต้ได้ออกคำสั่งแบบนั้น เป็นเพราะท่านหลี่ปู่เหว่ย เป็นคนสั่งให้ทำ เพื่อให้ราชบัลลังก์ฉินของ จิ๋นซีมั่นคงยิ่งขึ้น ท่านเสียสละตนเพื่อลูกชายของท่านแท้ๆ”
“ โอ้ นี่ประวัติศาสตร์จริงๆ หรือนี่” หัวหน้าเอกกล่าวอย่างไม่อยากเชื่อ
“ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่บรรพบุรุษ จดบันทึกลงบนไม้ไผ่ ที่ตระกูลของเราเก็บเอาไว้อย่างดี ตลอดสามพันปีที่ผ่านมา”
“ จริงซิ?”
ทุกคนต่างสงสัย แล้วยังคงพูดคุยกันไปเรื่อยๆ แต่ขจรเริ่ม สังเกตว่า เริ่มมีบรรยากาศแปลกๆ กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว
“ แต่ฉันสงสัย ไอ้ตึกข้างล่างนั้น ทำไมพวกเขาสร้างอะไรไว้บนหลังคาตึก ดูไปก็คล้ายปืนใหญ่ชัดๆ” ซีมองไปยังที่เกาะฮ่องกง เป็นตึกที่ด้านบนคล้ายกับปืนใหญ๋
“ นั่นคือ ตึกของธนาคารฮ่องกง ที่ดูเหมือนปืนใหญ่นั้นคือ เครนเอาไว้สำหรับยกของหนักๆ แต่ความจริงแล้ว พวกเขาสร้างเอาไว้เพื่อสยบ ฮวงจุ้ยของ ตึกตรงข้ามกัน ซึ่งเป็นของธนาคารไชน่า ที่พวกเขาสร้างตึกที่เหมือนใบมีด กรีดเฉือนตึกต่างๆ จนไม่อาจตระหง่านขึ้นมาทัดเทียมได้” หัวหน้าเอกเอ่ยอย่างมีความรู้
“ ประหลาดดีนะ ” กิ๊ฟเอ่ย
“ เรื่องนี้ ธนาคารไชน่าถึงกับเคยฟ้องศาลเลยนะ หาว่า ธนาคารฮ่องกง เล่นแรงเกิน ถึงกับเอาปืนมาจ่อที่ตึกของเขาเช่นนี้”
“ แล้วเรื่องจบอย่างไง?” ซีสงสัย
“ ก็ศาลสั่งให้ธนาคารฮ่องกงหันปากกระบอกปืนไปทางอื่นน่ะซิ แต่ใครเล่าจะไปตรวจสอบ พอไม่ได้ใช้งาน เครนรูปปืนทั้งสองตัว ก็จ่อมาที่ตึกธนาคารไชน่าอีกอยู่ดี”
ทั้งหมดกำลังคุยกันสนุก ทางเจ้าสัวหลี่ก็กวักมือให้กรกันต์กลับเพื่อนๆ เข้าไปที่หลุมศพของบรรพชน ในขณะที่ซินแส กำลังพิธีทำนายดวงชะตาลูกหลาน โดยเอาตะเกียงสีแดง มาตั้งเอาไว้ โดยมีไส้ตะเกียงเรียงรายอยู่ เป็นจำนวน 20 เส้น
เจ้าสัวหลี่เหวิน ก็เริ่มจุดไส้ตะเกียงด้วยไม้ขีดไฟ ก้านยาวกว่าปกติ เจ้าสัวหลี่
สามารถจุดไส้ตะเกียงไปได้ถึง 14 ไส้ สร้างเสียงปรบมือให้กับ ญาติที่มารอดู
“ ยินดีด้วย ลูกหลานที่จะสร้างความมั่งคั่งให้ท่านเจ้าหลี่ จะมีมากมายถึง 14 ท่าน”
ซินแสฮกหลง เอ่ยแสดงความยินดีเป็นคนแรก
“ ขอบคุณซินแส ที่ช่วยงานพิธีในวันนี้ด้วยครับ”
“ พิธีวันนี้ไม่จบ มันยังมีอุปสรรค อย่าลืมที่ผมบอกเอาไว้ซิ” ซินแสกระซิบบอก เจ้าสัวหลี่
“ แล้วจะปัญหาอะไรไหม”
“ จะมีเทพ ลงมาช่วยท่านเองไม่ต้องกังวลไป” ซินแสฮกหลงเอ่ยเบาๆ กับ เจ้าสัวหลี่สองคนไม่มีใครได้ยิน
ส่วนขจรตอนนี้เกิดสัมผัสได้ถึงอันตรายรุนแรงมาก ถึงกับทำให้เขาต้องขนลุกกันเลยทีเดียว แล้วทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าก็มีวัตถุประหลาดคล้ายกับฝูงนก บินมานับร้อย ทุกคนแหงนขึ้นไปมองเช่นเดียวกัน
“ ทุกคนหลบออกไปเร็ว” ขจรรู้ได้ทันทีว่า มันไม่ใช่นก แต่มันเป็นโดรนล่าสังหารติดขีปนาวุธขนาดเล็กเอาไว้ ขจรก้าวไปข้างหน้าทุกๆ คน แล้วเปิดโหมดพลังจากยันต์เกราะเพชร ออกไป เสียงขีปนาวุธ แหวกอากาศ ออกมาจากฟ้า นับร้อยลูก มุ่งตรงมาที่เจ้าสัวหลี่ยืนอยู่
บอดี้การ์ดจากซานตง ยกปืนเล็งใส่ขีปนาวุธ แต่ไม่อาจทำอะไรได้มากนัก เพราะมันมากันนับร้อยลูก ส่วนเฉินตง เห็นขจรกลับเดินไปอยู่ด้านหน้าผู้คน ก็รีบวิ่งเข้าไปเพื่อจะช่วยขจร แต่ไม่ทันแล้ว ขีปนาวุธพุ่งเข้าใส่ แล้ว
ตูม ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ร่างของเฉินตงกับร่างของขจรที่กระเด็นถอยหลังกลิ้งไปหลายตลบ พลังเกราะเพชรสามารถต้านเอาไว้ได้ ทุกคนปลอดภัย แต่ขจรถึงกับกระอักเลือด เพราะไม่อาจต้านทานอานุภาพของ ขีปนาวุธได้100% ตอนนี้ฝุ่นควันกระจายฟุ้งไปรอบๆ สุสาน ขจรเรียกเพลิงกิเลน แล้วปล่อยออกไปไล่ตาม โดรนสังหารทั้ง100 ลำก่อนที่มันจำทำการบินกลับมาใหม่รอบสอง
พอฝุ่นควันหายไป ทุกคนก็ยังคงมองเห็น ฝูงโดรนบินวนกลับมาอีก แต่ไม่ทันที่มันจะมาถึง จู่ๆ ก็มีดวงไฟสีขาว พุ่งผ่านฝูงโดรนทั้งร้อย แล้วก็ค่อยๆ ระเบิดขึ้นทีละลำ
ทำให้ไม่มีลำไหนที่สามารถบินเข้ามาทำร้ายใครได้อีก
เชิงเชาที่ห่างจากจุดทำสุสานเจ้าสัวหลี่ 4 กิโล นักฆ่าจากเรือนมังกรซ่อน สองคนกำลังนั่งมองมอนิเตอร์ จู่ๆ โดรนของพวกมันก็ถูกตัดสัญญาณหายไป ทำให้ไม่สามารถติดต่อได้
“ บ้าเอ้ย นี่มันโดรนพิฆาติรุ่นใหม่แล้วนะ แม่งสัญญาณหายไปไหนวะ”
“ รีสตาร์ทใหม่ซิ บางที ระเบิดชุดแรก อาจทำให้มันเอ๋อ ก็เป็นได้ บางทีพวกตระกูลหลี่คงตายไปหมดแล้ว”
ทั้งสองคนกำลังพยายามกู้สัญญาณของโดรนพิฆาตขึ้นมาใหม่ โดยหารู้ไม่ว่า ตอนนี้มีเพลิงสีขาวลอยมาจากฟากฟ้า พุ่งตรงมา รถตู้ของมัน
ตูม !!
ลูกไฟสีขาวพุ่งกระแทกใส่รถตู้สีดำ จนระเบิดกระจาย นักฆ่าทั้งสองร่างแหลกเป็นชิ้นๆ ลูกไฟสีขาวเป็นเพลิงกิเลนที่ขจรปล่อยออกมานั่นเอง
ด้านบนสุสาน หลังจากกลุ่มควันผ่านพ้นไป ทุกคนไม่มีใครเป็นอะไร สร้างความดีใจให้กับ เจ้าสัวหลี่มาก ในระหว่างนั้นเอง ก็มีคนงานที่คอยขุดหลุมคนหนึ่ง กับเคลื่อนที่เข้ามาหาเจ้าสัวหลี่ด้วยความรวดเร็ว ในมือของมันกลับมีปืนสั้นสีเงิน
จ่อเล็งเข้าที่หัวของ เจ้าสัวหลี่ แต่ก่อนที่มันจะสับไกปืน ก็มือชายหนุ่มคนหนึ่งสอดนิ้วเข้าไป ทำให้มันไม่อาจยิงปืนได้ เป็นขจรนั่นเอง ที่สังเกตคนงานคนนี้มาตั้งนานแล้ว พอมันเริ่มลงมือ ก็ถูกขจรขวางเอาไว้ได้ทันเวลาพอดี
นักฆ่าชักมีดซ้ายแทงสวนขจรทันที แต่ว่าเขาแค่บิดตัวหักข้อมือที่ถือปืนของมัน ก็ทำให้นักฆ่า ถึงกับร้องออกมาอย่างเจ็บปวด รีบทิ้งปืนทันที คนร้ายอีกคนที่มาด้วยกันก็เริ่มเผยตัว ใช้ปืนจะยิงใส่เจ้าสัวหลี่ แต่ขจรก็เตะปืนพุ่งเข้าใส่หน้าของมันจนกระเด็นหงายไป หน่วยบอดี้การ์ดจากซานตง รีบเข้ามา จับตัวนักฆ่าทั้งสองเอาไว้ ไม่ให้มันขยับตัวได้
แต่ว่าคนแรกที่ข้อมือหัก มันกลับยิ้มเหมือยผู้ชนะ ขจรเห็นดังนั้น ก็เข้าใจทันที ว่ามันต้องมีระเบิดฝังเอาไว้เหมือนกับคนอื่นๆ ที่เขาเคยเจอกมาก่อนแน่
“ ถอยออกไป มันมีระเบิด”
บอดี้การ์ด รีบถอยห่าง ขจรจับคอเสื้อของมัน แล้วเหวี่ยงร่างของนักฆ่า ลงจากเนินเขา เสียงระเบิดดังสนั่น ร่างของมันแหลกเหลว ไปในทันที
นักฆ่าอีกคนเห็นเพื่อนตาย ก็ใช้ปากโน้มมาดึงสลักระเบิดที่ติดในร่างของตนบ้าง เฉินตงที่จับมันเอาไว้ ก็พุ่งตัวหลบออกไป แต่ขจรนั้นกับพุ่งตัวอย่างรวดเร็ว แล้วถีบ เข้าที่หน้าอกของมัน จนปลิวลิ่วตกเนินเขาไปอีกคน แล้วระเบิดก็ทำงานอีก ตูม !! นักฆ่าจากเรือนมังกรซ่อนตายไปจนหมดไม่มีเหลือ
ทุกคนต่างโล่งใจ เจ้าสัวหลี่ เข้ามาขอบคุณ ขจรที่ได้ช่วยเขาเอาไว้ แต่ดีใจได้ไม่นาน บอดี้การ์ดจากซานตง ก็ได้รับวิทยุรายงานมาจากทางลงเขา
“ แย่แล้วครับ มีคนของแก๊งหลงชิ่ง ประมาณสามร้อยคนอาวุธครบมือ กำลังบุกขึ้นมาข้างบนนี้แล้วครับ”
เจ้าสัวหลี่ ตกใจยิ่งไม่คิดว่า หลงซื่อไห่ จะยกกำลังมามากขนาดนี้ บอดี้การ์ดซานตงมีอยู่ไม่ถึงร้อยคน ที่เหลือก็เป็นเพียง คนในตระกูลหลี่ที่ไม่ สามารถต่อสู้อะไรได้
“ ผมจะโทรไปเรียกตำรวจฮ่องกง ให้รีบมาช่วยนะครับ” เฉินตงรีบโทรหาตำรวจฮ่องกงที่รู้จักกันให้รีบมาระงับเหตุโดยด่วน
“ พวกเขาจะมาถึงภายใน 15 นาที ตอนนี้พวกเราต้องยันพวกมันให้ได้ครับ”
เฉินตงบอกกับทุกๆ คน แล้ว ก็พาบอดี้การ์ดซานตงลงไป สร้างแนวป้องกัน บริเวณด้านหน้า
“ เราจะรอดไหม ท่านซินแส” เจ้าสัวหลี่เอ่ยอย่างกังวล แต่ซินแสกลับยิ้มอย่างสบายๆ แล้วบอกว่า
“ เจ้าสัวหลี่อย่ากังวลไป ผมมั่นใจว่าเราจะผ่านจุดนี้ไปได้” ซินแสฮกหลงหันมามองข้างหลังของขจร ที่กำลังยืนมองไปที่ทางขึ้นเขาอยู่ในตอนนี้..