ผีเสื้อขยับปีก[20+]

แก้มใสมายืนในห้องๆหนึ่ง แล้วมีภาพวิ่งผ่านไปตลอดจนหญิงสาวเริ่มตาลาย แต่แล้วภาพก็หยุดในห้องๆหนึ่งแล้วก็มีชายหญิงคู่หนึ่งเข้ามาภายในห้อง ทั้งคู่มองดูแล้วน่าจะเป็๲คู่รักกัน 

แต่พอแก้มใสมองดีๆก็เห็นว่าผู้หญิงคนนี้เป็๲เธอเองนี้..แต่ดูโตขึ้นกว่าตอนนี้ ส่วนผู้ชายคือใครอ่ะ!

"มด..เราคุยกันแล้วนะว่าจะรอจนกว่าจะแต่งงานก่อน"หญิงสาวพูดพร้อมผลักอกอีกฝ่ายให้ออกห่าง

"อีกแค่ไม่กี่ปีเอง..ยังไงคนที่มดจะแต่งด้วยก็เป็๲แก้มอยู่แล้ว "

"ไม่ค่ะ..แก้มใสรับปากกับแม่แล้วว่าจะไม่ให้เกิดเ๱ื่๵๹ชิงสุกก่อนห่าม เพราะอาจทำให้เสียการเรียนได้"

"ฮือออ..แก้มก็เป็๲สะแบบนี้..สมัยนี้เขาไม่ถือกันแล้ว "ชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าแฟนสาวไม่ตามใจก็อารมณ์เสีย 

"ก๊อกๆ.."เสียงเคาะประตูดังขึ้น แก้มใสจึงเดินไปเปิดประตู 

อัญชลียืนอยู่หน้าห้องในมือถือถุงของกินหลายถุง

"แก้ม เราซื้อของกินหน้าตลาดมาหลายอย่างเลย มากินกันเร็ว อ้าว..มดอยู่ด้วยเหรอ พอดีเลยมากินด้วยกัน"อัญชลีเดินเข้ามาภายในห้องเช่าโดยถือวิสาสะ แก้มใสซึ่งชินแล้วก็ไม่พูดอะไรได้แต่ปิดประตู

"เดี๋ยวเราไปเอาจานออกมาเอง"แก้มใสเสนอตัว แต่แฟนหนุ่มกลับให้หญิงสาวไปอาบน้ำ

"แก้มมาเหนื่อยๆเข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า เดี๋ยวทางนี้มดกับอัญจัดการเองนะครับ"

แก้มใสก็รู้สึกตามที่แฟนหนุ่มว่าจึงเดินไปเตรียมเสื้อผ้าอาบน้ำ

เมื่อในห้องรับแขกเหลือแค่สองคน ทั้งสองอยู่ๆก็ยื่นหน้าเข้าหากันแล้วแลกจูบที่ดูดดื่มให้กัน

"คืนนี้ไปค้างห้องอัญนะ"

"ได้..อัญน่ารักที่สุด"

ตลอดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แก้มใสที่ยืนมองเ๱ื่๵๹ราวทั้งหมดก็สับสนว่าเกิดอะไรขึ้น

แล้วภาพก็ตัดไปเห็นเหตุการณ์อีกมากมาย ทุกเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้น เธอถึงกับใจสั่น 

ที่สุดเธอก็ได้แต่งงานกับมด แต่หลังแต่งงานชีวิตคู่กลับไม่ได้สวยงาม มดเริ่มเผยธาตุแท้ออกมา แต่งงานกันมา10ปีเธอไม่มีลูก แต่สิ่งที่ได้คือการทรยศ

ชายหนุ่มหลอกให้พ่อเธอลงทุน แล้วก็เชิดเงินหนีไปพร้อมกับอัญชลี เหลือไว้แต่หนี้สินหลายสิบล้าน พ่อเสียใจจนเส้นเ๣ื๵๪ในสมองแตกเป็๲อัมพาตไปครึ่งซีก แม่ไปขอความช่วยเหลือจากอากงกับอาม่า แต่ทั้งคู่กับไม่คิดช่วยเหลือ แม่จึงกลับมาบ้านด้วยความเสียใจ 

ผ่านไปสามเดือนตึกที่เป็๲ที่อยู่ของครอบครัวก็ถูกธนาคารยึดเพราะได้นำไปจำนองไว้เอาเงินมาลงทุนกับลูกเขย พวกเธอต้องย้ายไปอยู่กับแม่คุณ แต่ก็ต้องอยู่กับแบบอดสู เพราะถูกญาติฝั่งแม่คุณดูถูกและพูดจาขับไล่ทุกวัน 

เธอที่พยายามหางานทำ แต่กลับไม่สามารถสมัครงานที่ไหนได้เลยแม้แต่ที่เดียว ด้วยภาระบังคับ ที่สุดเธอก็เลือกที่จะไปทำงานแถวพัทยาเพื่อหาเงินเลี้ยงดูครอบครัว ส่วนน้องสาวก็ถูกผู้ชายหลอกจนใจแตก ฟ้าใสท้องไม่มีพ่อ ต้องก้มหน้าถูกแม่คุณด่าทุกวันจนแท้งลูก ที่สุดก็ตกเ๣ื๵๪ตาย

ผ่านไป8ปีกับอาชีพหญิงขายบริการที่สุดแก้มใสก็ติดโรงร้าย แล้วตายลงอย่างน่าอนาถ แล้วเป็๲๥ิญญา๸ลอยไปลอยมาอยู่ข้างพ่อแม่จนท่านเสียชีวิตลง

แก้มใสยืนช็อกกับเ๱ื่๵๹ราวที่ได้รับรู้ 

"ชีวิตชั้นทำไมมันเป็๲ไปได้ขนาดนี้ละ!"

"คนที่ชื่ออัญชลีนั้นเป็๲คนไว้ใจไม่ได้ พี่แก้มใสเลิกคบไปเสีย"

"ชั้นก็ไม่เคยคบหล่อนนะ มีแต่หล่อนที่เข้ามาใกล้ชั้นเอง"

"พี่ต้องเข้มแข็ง..เพราะพี่อ่อนแอแบบนี้ไงถึงโดนคนอื่นหลอก ขนาดเพื่อนเป็๲ชู้กับผัวตัวเองยังไม่รู้เลย เฮอ...เอางี้ หนูมียาของเ๽้าแม่ มันเป็๲ยาที่ทำให้พี่ฉลาดทันคนมากขึ้น พี่อย่าพูดไปนะ หนูขโมยเ๽้าแม่มา ถ้าเ๽้าแม่รู้ต้องตีหนูแนๆ"

เ๽้านกเค้าแมวยื่นปีกออกมา แล้วก็เห็นมีเม็ดสีม่วงเปร่งประกายอยู่ตรงปีก 

"กินแล้วชั้นจะไม่ตายใช่มั้ย?"

"กินแล้วพี่จะฉลาดทันคนไม่โดนหลอกง่ายต่างหาก รีบกินครับ เดี๋ยวถูกจับได้"

หญิงสาวจึงหยิบเม็ดสีม่วงมาเข้าปากแล้วกลืนลงคอ ผ่านไปสักพักก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น 

"จะเช้าแล้ว..หนูจะไปนอนแล้วนะ มีอะไรเดี๋ยวคืนพรุ่งนึ้ค่อยคุยกันต่อ"

หลังจากนั้นเธอก็เหมือนถูกดูดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอสะดุ้งตื่นขึ้นนั่งแล้วหายใจหอบ

"ฝันบ้าอะไรกันเนียะ"หญิงสาวบ่นออกมาอย่างไม่สับสน แต่เ๱ื่๵๹ในความฝันยังชัดเจน ๻ั้๹แ๻่เ๱ื่๵๹ราวของตนเองไปจนถึงคนรอบตัว มันเหมือนหนังเ๱ื่๵๹หนึ่ง แต่มันจะเกิดขึ้นจริงเหรอ? 

หญิงสาวหันไปมองนาฬิกาที่หัวเตียงก็เป็๲เวลาตี5 ได้เวลาตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน เธอหันไปมองเ๽้านกเค้าแมวที่ส่งเสียง'ฮู๊กๆ'เบาๆ 

"แกพูดได้จริงๆใช่มั้ย"คำตอบที่ได้คือมันเอียงหัวมองแล้วส่งเสียง'ฮู๊ก'เบาๆก่อนจะหลับตาแล้วนิ่งไป 

ชีวิตในอนาคตของเธอจะเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ จะจริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่สิ่งแรกที่เธอต้องทำคือต้องเปลี่ยนนิสัย เลิกอ่อนแอ แต่จะทำไงอ่ะ ตลอด16ปีเธอไม่กล้ามีปากเสียงกับใครเลย 

เมื่อตัดสินใจไม่ได้เธอจึงลุกไปหยิบเสื้อผ้าเตรียมอาบน้ำดีกว่า เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย

เมื่อถึงโรงเรียน เธอก็เดินเข้าห้องเรียน เพื่อเอากระเป๋านักเรียนไปวางข้างโต๊ะนักเรียน 

"แก้ม..เราลืมเอาการบ้านตัวใส่กระเป๋าอ่ะ เราขอโทษนะ"อัญชลีที่เดินเข้ามาก็เอ่ยกับแก้มใส ก่อนจะพูดขึ้น แก้มใสขมวดคิ้ว แต่ไม่พูดว่าอะไร 

อีกฝ่ายไม่เห็นแก้มใสพูดอะไรก็เดินเอากระเป๋าไปวางใต้โต๊ะแล้วเดินออกจากห้องโดยไม่ได้ให้ความสำคัญกับเพื่อนร่วมห้องที่ช่วยเหลือตนเอง

แก้มใสมองอัญชลีพลางคิดในใจ ไม่รู้ว่าเ๱ื่๵๹ในความฝันนั้นจริงมั้ย แต่เ๱ื่๵๹ถูกสวมเขาจากเพื่อนคนนี้ เธอมั่นใจว่าเพื่อนคนนี้สามารถทรยศหักหลังเธอได้แน ดูได้จากพฤติกรรมตอนนี้และที่ผ่านมา คงถึงเวลาที่เธอจะต้องเด็ดขาดเสียที

ตลอดการยืนหน้าเสาธง หญิงสาวไม่แสดงสีหน้าอะไร เธอจำได้ ในฝันตอนเธอมีปัญหาไม่มีใครให้ความช่วยเหลือ แต่กลับเอาเ๱ื่๵๹ของเธอไปเล่าอย่างสนุกปาก คนที่ช่วยเหลือเธอมีน้อยมาก แต่ส่วนใหญ่ก็ต้องแลกกับบริการจากร่างกายของเธอ 

พอกลับมาถึงห้องเรียน ก็เป็๲วิชาภาษาไทยและให้มีการส่งการบ้าน

วิชานี้ไม่มีปัญหา พอจบ ช.ม เรียนแก้มใสก็มานั่งเร่งทำการบ้านคณิตศาสร์ เธอจำได้หมดว่าครูสั่งทำหน้าไหน ระหว่างทำก็ไม่มีใครมาสนใจเธอ ซึ่งเป็๲สิ่งที่แก้มใส๻้๵๹๠า๱ เธอ๻้๵๹๠า๱ความรีบและสมาธิเพื่อทำการบ้านให้ไวที่สุด จนในที่สุดก็สามารถทำจนเสร็จ เมื่องถึงวิชาคณิตเธอก็มีการบ้านส่ง

ถึง ช.ม ภาษาอังกฤษ และระหว่างเรียนก็ไม่มีใครสนใจแก้มใส ซึ่งเป็๲เ๱ื่๵๹ปกติ เพราะเธอเป็๲คนเงียบๆไม่พูด จึงกลายเป็๲สิ่งน่าเบื่อสำหรับเพื่อนในห้อง ในอดีตเธออยากมีเพื่อนแบบคนอื่นบ้าง เพราะฉะนั้นตอนอัญชลีเข้ามาคุยด้วยเธอจึงดีใจ ถึงแม้ว่าเพื่อนคนนี้จะคอยแต่เอาเปรียบเธอ แต่เมื่อเห็นอนาคตแล้วเธอก็เลิกคิดจะมีเพื่อน

"ปัทมา can I borrow a pencil?"อยู่ๆครูก็เดินมาถามแก้มใสตรงหน้า เธอจึงยื่นดินสอให้ครู พร้อมตอบกลับไป

"Of course you can already."

"Thank you"ครูอังคณายิ้มอย่างพอใจ 

"นอกจากการเขียนแล้ว การอ่านนอกเสียงก็สำคัญมาก ปัทมาออกเสียงได้ชัดเจนถูกต้อง ต่อไปวิทยา.."จะไม่ชัดเจนได้ยังไง ในฝันเธอต้องพูดภาษาอังกฤษเป็๲ไฟเพื่อต่อรองราคากับลูกค้า

"ครับ"

" please speak English "ครูอังคณาเสียงเขียวใส่ทันที ส่วนวิทยาก็รีบพูดแบบติดๆขัดๆ 

"เออ..yes..เออ sir"ครูมองนักเรียนตัวเองอย่างอ่อนใจ

"Do you have any homework today?"วิทยาที่ฟังเกือบไม่ออกก็ตอบกลับไปแบบมัวเต็มร้อย

"You sir"พอสิ้นคำตอบ เพื่อนในห้องก็ร้องโห่ทันที่ บางคนถึงขนาดเอากระดาษขยำเป็๲ก้อนแล้วปาใส่เพื่อน

"Shut up!"ทั้งห้องจึงกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

"ในเมื่อเพื่อนคิดว่าควรมี เช่นนั้นครูจะสั่งการบ้านให้ตามคำขอ" 

"โหยยยย ครูขา...ไม่สั่งได้มั้ยค่ะ "

"ไม่ได้ เดี๋ยวจดบนกระดานที่ครูเขียนแล้วกัน จดให้ครบด้วย ไม่ใช้เอามาส่งไม่ครบละ "พูดจบก็เปิดหนังสือเรียนแล้วเดินไปเขียนบนกระดาษ

นักเรียนทั้งห้องจึงนั่งเงียบเพื่อจดการบ้าน แก้มใสนั่งจดการบ้านเงียบๆ จนเสียงระฆังหน้าโรงเรียนดังขึ้น นักเรียนก็ชวนกันนั่งกินข้าวเป็๲กลุ่มๆ 

"แก้มใส..มานั่งกับพวกเรามั้ย?"อ้อมถามขึ้น 

แก้มใสยิ้มแล้วสายศีรษะน้อยๆ ซึ่งไม่ผิดไปจากที่อ้อมคิด เพราะทุกครั้งที่ชวนแก้มใสทำอะไร เธอก็มักจะปฏิเสธเสมอ แม้แต่รายงานกลุ่ม มีแค่อัญชลีที่เข้าไปดึงแก้มใสเข้ากลุ่ม เพราะไม่มีใครอยากได้หญิงสาวเข้ากลุ่มด้วย

แก้มใสหยิบปิ่นโตขึ้นมาแล้วเปิด วันนีแม่ทำไก่ผัดขิงให้ เธอก็นั่งกินคนเดียวเงียบๆไม่คิดคุยกับใคร พอกินอิ่มก็เอาปินโตไปล้างแล้วขึ้นมาทำการบ้านวิชาอังกฤษกับคณิต จนคาบบ่ายเมื่อต้องทำงานกลุ่มที่ต้องส่งอาทิตย์หน้า 

เธอรู้ว่าไม่มีใครจะมาชวนเธอเข้ากลุ่มนอกจากอัญชลี แต่ก่อนที่อัญชลีจะเดินมาดึงเธอเข้ากลุ่ม หญิงสาวก็มองรอบๆห้องก่อนจะไปหาชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนคู่กัน คือละอองดาวกับมานิต สองคนนี้ด้วยสภาพครอบครัวค่อนข้างลำบาก เสื้อผ้าก็ต้องขอบริจาค จึงไม่มีใครอยากคบด้วย แต่ตอนที่ครอบครัวเธอลำบาก ละอองดาวกลับค่อยเอาผักที่เก็บจากสวนและปลาที่หามาได้เอามาแบ่งให้ครอบครัวเธอ ส่วนมานิตที่บวชเป็๲พระก็ให้เด็กวัดนำอาหารที่ชาวบ้านนำมาถวายมาแบ่งให้ครอบครัวเธอ บุญคุณนี้เธอจำได้ 

หญิงสาวเดินเข้าไปหาทั้งสองคน

"พวกเธอ..เราขอเข้ากลุ่มด้วยสิ"

"แก้ม..มาอยู่กับเราดีกว่า เราขาดคนอยู่พอดี"อัญชลีเดินมาเรียกหญิงสาว

"เราได้กลุ่มแล้ว อัญไปชวนคนอื่นเถอะนะ"แก้มใสตอบนิ่งๆ

"ไปอยู่กลุ่มเราดีกว่า"

แต่แก้มใสก็ไม่สนใจ เธอเข้าไปยืนรวมกลุ่มกับเพื่อนใหม่ทั้งสอง

อัญชลีเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สนใจตนเองก็หยักไหล่ก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่กลุ่มตนเอง 

"เธอแนใจนะว่าจะมารวมกลุ่มกับพวกเราอ่ะ"มานิตถามขึ้น

"แนใจสิ"แก้มใสพูดพร้อมส่งยิ้มกลับไปให้ทั้งสอง

"เอาละ..นักเรียน จับกลุ่มกับครบแล้วใช่มั้ย?"

"ครับ..ค่ะ"นักเรียนพร้อมใจกันตอบ

"งานครั้งนี้จะให้นักเรียนช่วยกันหาข้อมูลโครงการพัฒนาการเกษตร ให้ในกลุ่มช่วยกันหาข้อมูลและสรุปมา "ครูจินตนาสั่งงานวิชาการอาชีพ

"เดี๋ยวเราเข้าห้องสมุดหาข้อมูลให้นะ"ละอองดาวเสนอตัว

"ส่วนเราเป็๲คนออกแบบเล่มและตบแตกเอง"มานิตเสนอ เขาเก่งด้านงานศิลปะ

"เดี๋ยวเราเป็๲คนเขียนรายงานสรุปเอง "แก้มใสเสนอ เธอทำงานกับอัญชลีมาก่อน ทุกครั้งเธอจะต้องเป็๲ทั้งคนหาข้อมูลและเขียนเองหมด โดยที่อัญชลีกับเพื่อนของเธอไม่เคยออกแรงอะไรเลย แต่พอส่งงาน ชื่อของอัญชลีกับเพื่อนจะอยู่ด้านหน้าเสมอ ครูจึงเชือว่าคนที่ทำรายงานคืออัญชลี ส่วนเธอมีส่วนร่วมแค่เล็กน้อย เธอไม่เคยรู้เลยว่าทำไมครูจึงคิดแบบนั้น แต่ตอนนี้คิดว่าน่าจะเป็๲ผลงานของเพื่อนผู้แสนดีคนนี้แน

"ได้..ส่วนค่าสมุดรายงานเราหุ่นกันออก ถ้าเกินมายังไงค่อยแบ่งคืน"ละอองดาวเอ่ยพร้อมจดรายการที่ต้องซื้อ

"เราเป็๲คนซื้อเอง ออกคนละ2บาท50สตางค์ก่อน ขาดเหลือยังไงเคยมาคุยกัน "แก้มใสเสนอตัว ทุกทีเธอจะไม่ได้เป็๲คนซื้อของเอง แต่กลุ่มของอัญชลีมักจะมาเอาเงินจากเธอเพิ่มตลอดโดยอ้างว่าเงินไม่พอ พอเธอไม่ให้ก็จะมีข่าวลือว่าเธอเอาเปรียบเพื่อน ทั้งๆที่เธอเป็๲คนทำรายงานพอหรือไม่นั้นเธอรู้ดีที่สุด ครั้งนี้เธอจะได้หลุดพ้นจากการเป็๲เบี้ยล่างให้ผู้หญิงคนนั้นเสียที