ความว่างเปล่า... ความมืดมิด... ความเงียบงัน...
ความรู้สึกไร้ตัวตนคือสิ่งเดียวที่ฉันััได้ในส่วนลึกของจิตใจมันช่างเป็ความอึดอัดที่บีบคั้นจนแทบบ้า ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่? แล้วที่นี่คือที่ไหน?คำถามมากมายวนลูปและพรั่งพรูเข้ามาในหัวไม่หยุดหย่อน
ความทรงจำสุดท้ายของฉันคือการเดิมพันในเกม หอนาฬิกาสีเื(Blood on the Clocktower) ตอนนั้นทีมของฉันเป็ฝ่ายชนะ...แต่ร่างกายของฉันกลับต้องสลายหายไปเพียงเพราะฉันเลือกที่จะยอมตายเพื่อแลกกับชัยชนะของทีม
ชัยชนะงั้นเหรอ? มันช่างไร้ความหมายสิ้นดีสำหรับฉันในตอนนี้หลังจากสิ้นเสียงของระบบ ความผิดหวังและสิ้นหวังก็ถาโถมเข้ามาในอกที่จริงฉันควรจะแหลกสลายกลายเป็ผุยผงไปแล้วไม่ใช่หรือไง? แต่ทำไม...ทำไมฉันถึงยังมีความนึกคิดและรับรู้ถึงความรู้สึกพวกนี้ได้อยู่อีก?
หรือทั้งหมดนี้จะเป็แค่ความฝัน?
ฉันพยายามนึกย้อนเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนที่จะหลุดเข้ามาในโลกเสมือนจริงแห่งนี้แต่น่าแปลกที่ความทรงจำแรกเริ่มกลับมีเพียงภาพของตัวฉันที่กำลังนั่งดูโทรศัพท์เล่นเกม BGKL อยู่กับเจสสิก้าเท่านั้นนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกเลยว่าก่อนหน้านั้นฉันเป็ใคร หรือเคยทำอะไรมาบ้าง
ฉันพยายามจะขยับร่างกายให้เป็ไปตามที่คิดทว่าร่างกายของฉันกลับไม่มีอยู่จริงความมืดมิดที่ััอยู่เป็เพราะฉันไร้ซึ่งดวงตาความเงียบงันรอบกายเกิดจากไร้ประสาทรับเสียงคำพูดมากมายที่อยากะโออกไปก็ติดขัดเพราะไม่มีแม้กระทั่งกล่องเสียงเกิดอะไรขึ้นกับตัวฉันกันแน่? แต่สิ่งเดียวที่ฉันมั่นใจว่ายังเหลืออยู่คือสมองที่ยังคงทำหน้าที่คิดและบันทึกความทรงจำเอาไว้
ติ๊ง! ‘เปิดระบบหมายเลข 4298 พร้อมทำงาน...ระบบกำลังสร้างกายเนื้อ กรุณารอสักครู่’
จู่ ๆฉันก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่กำลังก่อตัวและล้อมรอบตัวฉันอยู่ความเ็ปเริ่มแล่นพล่านไปตามประสาทัั เสียงวิ้งดังสะท้อนในหู แสงสว่างค่อยๆ ละเลงผ่านดวงตาที่เพิ่งถูกสร้างขึ้น และริมฝีปากก็เริ่มกลับมาขยับได้อีกครั้ง
ติ๊ง! ‘อีก 5 นาทีระบบจะนำท่านเข้าสู่เกมด่านที่ 3’
ทำไมฉันถึงได้กลับมา? ฉันควรจะตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมจู่ๆ ถึงข้ามมาด่านที่ 3 เลยล่ะ? ความคิดมากมายล้นทะลักจนแทบะเิ
ทว่า เมื่อทัศนวิสัยเริ่มปรับจนมองเห็นได้เป็ปกติความช็อกก็ทำให้คำพูดทั้งหมดที่อยากพูดถูกกลืนกลับลงคอไปทันทีภาพที่เห็นตรงหน้าคือผนังและพื้นห้องสีฟ้าเข้ม สลักด้วยตัวเลข 1 และ 0 สลับเคลื่อนที่ไปมาคล้ายรหัสคอมพิวเตอร์รอบ ๆ ตัวมีก้อนสมองมนุษย์จำนวนมาก ล้อมรอบด้วยเส้นสายของตัวเลขที่วิ่งพล่านไปทั่ว
ติ๊ง! ‘ระบบได้สร้างกายเนื้อหมายเลข 4298 สำเร็จดำเนินการเคลื่อนย้ายเข้าสู่ด่านที่ 3’
แสงสว่างวาบพุ่งขึ้นท่วมตัว ก่อนที่ฉันจะถูกวาร์ปมายังห้องโถงหรูหราแห่งหนึ่งภายในตกแต่งด้วยเครื่องเรือนราคาแพงระยับและภาพวาดศิลปะคลาสสิกมากมายตรงกลางห้องมีโต๊ะไม้สี่เหลี่ยมผืนผ้าตัวยาว ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดงสดบนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารเลิศรสวางเรียงรายบรรยากาศจำลองห้องทานอาหารของชนชั้นสูงสมัยโบราณออกมาได้งดงามจนน่าขนลุก
ทว่า ร่างกายของฉันกลับถูกจับแต่งให้อยู่ในชุดของ "สาวรับใช้" ที่มีหน้าที่คอยดูแลพวกขุนนาง
ฉันพยายามกวาดสายตาสำรวจไปรอบ ๆ และพบว่าผู้เล่นคนอื่น ๆก็แต่งตัวไม่ต่างจากฉันทุกคนถูกระบบตรึงร่างให้ยืนแข็งทื่ออยู่ข้างเก้าอี้ว่างแต่ละตัว...รวมทั้งตัวฉันด้วย
ติ๊ง! ‘ยินดีต้อนรับผู้เล่นทุกท่านสู่ด่านที่ 3: ชนแก้วฉลองชัย (Raise Your Goblets)’
‘ระบบขอประกาศจำนวนผู้เล่นที่ผ่านด่านที่ 2 ได้สำเร็จ... มีทั้งหมด 24 คน จากทั้งหมด 126คน’
ด่านที่ 2 มันเป็เกมแบบไหนกันแน่? ผู้เล่นถึงได้หายไปเกินครึ่งขนาดนี้!
ติ๊ง! ‘ในด่านนี้ ผู้เล่นจะถูกสุ่มแยกเข้าห้องละ 6 ท่าน โดยแต่ละท่านจะได้สวมบทบาทเป็ 'ขุนนาง'ที่มาร่วมงานเลี้ยงฉลอง ลำดับแรก... ขอให้ผู้เล่นทั้ง 6 ท่าน เลือกที่นั่งและคนรับใช้ตามใจชอบได้เลย’
สิ้นเสียงระบบ ร่างกายของผู้เล่นทั้ง 6 คนที่สวมชุดหรูหราสีฉูดฉาดและสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าก็หลุดจากการแช่แข็งพวกเขาเริ่มเดินวนไปมารอบโต๊ะเพื่อจับจองเก้าอี้และคนรับใช้ของตัวเอง
ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทเนี้ยบและหน้ากากสีดำสนิทเดินตรงเข้ามาใกล้ฉันเขาหันมาสบตาแล้วส่งยิ้มให้บางเบา ทันทีที่เขานั่งลงบนเก้าอี้ร่างกายของฉันก็ถูกกลไกบังคับให้ก้มโค้งคำนับอย่างนอบน้อมพร้อมกับเปล่งเสียงพูดออกมาเองอัตโนมัติ
“ยินดีรับใช้ท่าน... ขุนนางแห่งตระกูลอารานีรอส (HouseAraneros)”
เหนือศีรษะของเขา ปรากฏสัญลักษณ์ตราประจำตระกูลเป็รูป "แมงมุมสีดำ" น่าเกรงขาม เกาะอยู่เหนือแก้วไวน์ขับให้ชายหนุ่มปริศนาคนนี้ดูสง่าผ่าเผยและลึกลับมากยิ่งขึ้น
ติ๊ง! ‘ผู้เล่นทั้ง 6 ท่านได้เลือกคนรับใช้และตำแหน่งที่นั่งเรียบร้อยแล้วจากนี้ 'คนรับใช้' จะอยู่ในฐานะ 'ผู้ชิมไวน์' และเป็คู่หูของท่านจนจบด่านนี้...ต่อไประบบจะทำการสุ่มสกิลบทบาทให้กับผู้เล่นและคู่หู’
จู่ ๆ หน้าต่างป๊อปอัปสีทองก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าฉัน:
[ท่านคือ... นักชิมไวน์ผู้ภักดี]
[โปรดเก็บบทบาทของท่านเป็ความลับห้ามเผยแพร่ให้ผู้เล่นอื่นหรือแม้กระทั่งคู่หูของท่านทราบเด็ดขาด]
นอกจากนี้ เหนือศีรษะของผู้เล่นทั้ง 6 คนเริ่มมีข้อความอธิบายสกิลปรากฏขึ้นขุนนางคู่หูของฉันได้รับ สกิลยาถอนพิษพิเศษ ซึ่งสามารถล้างพิษในแก้วได้ถึง 2ครั้งพร้อมกัน... นี่มันสกิลสายโกงชัด ๆฉันแอบเหลือบมองใบหน้าเคร่งขรึมภายใต้หน้ากากของเขา
ติ๊ง! ‘ขอแจ้งอธิบายเพิ่มเติม:ในด่านนี้จะมีการดัดแปลงเงื่อนไขพิเศษนอกเหนือจากกฎเกมหลักเพื่อเพิ่มอรรถรสในการเล่น’
‘ผู้เล่นแต่ละตระกูลจะได้รับเป้าหมายตระกูลใดตระกูลหนึ่งเพื่อสังหารด้วยยาพิษนอกจากนี้ นักชิมไวน์ (คู่หู) จะได้รับบทบาทลับคือ 'ผู้ภักดี'หรือ 'ผู้ทรยศ' ...โดยผู้ภักดีจะต้องปกป้องขุนนางของตนให้รอดชีวิตส่วนผู้ทรยศจะต้องหาทางกำจัดขุนนางของตนเองอย่างแเี’
สิ้นเสียงประกาศบรรยากาศบนโต๊ะอาหารก็พลันเปลี่ยนเป็เยือกเย็น ขุนนางคนอื่น ๆ เริ่มเกิดอาการเลิกลั่กและแตกตื่นพวกเขาคงคาดไม่ถึงว่า แม้แต่คนที่เลือกมาเป็คู่หูข้างกายก็อาจจะเป็งูเห่าที่จ้องจะแว้งกัดและปลิดชีพพวกเขาได้ตลอดเวลาแบบนี้เท่ากับต้องวางแผนฆ่าตระกูลอื่น และระแวงคนข้างตัวไปพร้อม ๆ กัน
ติ๊ง! ‘เกมนี้จะเล่นกันเป็รอบเพื่อหาคู่ชนะหรือผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว...เริ่มต้นระบบจะแจกขวดไวน์จิ๋ว 3 ขวด, ขวดยาถอนพิษ2 ขวด และขวดยาพิษ 2 ขวดพร้อมทั้งการ์ดเป้าหมายในการสังหารให้กับผู้เล่นทั้ง 6 คนกรุณาเก็บข้อมูลทั้งหมดเป็ความลับ มีเพียงคุณและคู่หูของคุณเท่านั้นที่รับรู้ได้’
แสงสว่างวาบขึ้นพร้อมกับการปรากฏของฉากกั้นไม้ฉลุลายโบราณเบื้องหน้าขุนนางเพื่อบดบังสิ่งของเริ่มต้นที่ระบบแจกให้ รวมถึงขวดยาจิ๋วสีดำที่มีฝาปิดสีฟ้าใส นี่ที่คงเป็ยาถอนพิษพิเศษส่วนหนึ่งของสกิลคู่หูของฉันด้วย
เป้าหมายหลักที่พวกเราต้องกำจัดคือ ตระกูลเวสเพนดอร์ฟ(House Wespendorf) ฉันกวาดสายตามองหาจนพบว่าเธอคือคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเยื้องไปทางขวาตราประจำตระกูลของเธอเป็สีเหลืองอร่าม รูปผึ้งกำลังพ่นเหล็กในลงในแก้วไวน์และสกิลของเธอก็ร้ายกาจไม่เบา: สามารถล็อกแก้วเป้าหมายเพื่อหยอดเม็ดยาต่าง ๆได้เพียงผู้เดียวจนจบตารางรอบ สกิลนี้อันตรายมาก เพราะหากโดนล็อกคนอื่นจะไม่สามารถยื่นมือเข้าไปแก้เกมในแก้วนั้นได้เลย
ติ๊ง! ‘ระบบได้ทำการสุ่มน้ำเริ่มต้นอย่างละ 1 จอกลงในแก้วไวน์ของผู้เล่นทุกคนเรียบร้อยแล้ว(ประกอบด้วย ไวน์ 3 จอก, ยาพิษ 2จอก และยาถอนพิษ 1 จอก) จากนี้...ผู้เล่นและคู่หูจะต้องทำแอ็กชันคนละ 1 แอ็กชันในแต่ละเทิร์น(ไม่รวมแอ็กชันการดื่ม) สามารถตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในคู่มือ’
‘เงื่อนไขบทลงโทษพิเศษ: เมื่อจบในแต่ละรอบหากพบว่าผู้เล่นท่านใดมียาพิษมากกว่ายาถอนพิษในแก้ว...ท่านและคู่หูจะถือว่าแพ้และถูกกำจัดทิ้งทันที!’
‘ในกรณีของ 'ผู้ทรยศ' หากเป้าหมาย (ขุนนางของตัวเอง) ถูกกำจัดสำเร็จท่านจะได้รับสิทธิ์ขึ้นเป็ขุนนางแทน และสามารถเล่นได้ทั้ง 2 แอ็กชันในเทิร์นถัดไป’
‘บัดนี้... เกมรอบที่ 1 ได้เริ่มต้นขึ้นแล้วขอให้ทุกท่านโชคดี’
สิ้นเสียงระบบอันเ็าผู้เล่นทุกคนรวมถึงตัวฉันต่างก้มหน้าอ่านคู่มือการเล่นในมืออย่างเคร่งเครียดบรรยากาศเต็มไปด้วยความกดดันที่พร้อมจะะเิออกได้ทุกเมื่อ
ในเมื่อฉันยังไม่ได้ตายจริง ๆ...ก็แปลว่าหากฉันชนะเกมบ้า ๆ นี่ได้ฉันก็มีโอกาสที่จะชิงเงินรางวัลและหาทางกลับบ้านไปสู่โลกใบเดิมได้น่ะสิ!
งานเลี้ยงมรณะเปิดฉากแล้ว และเกมนี้... ฉันขอสู้ตาย!
4K
![[Curse of Brave] คำสาปของผู้กล้า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1679507164_34264842.webp)
