Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"ไหนคุณลองบอกชั้นมาซิ คุณเคยรู้จักกับพวกมันมาก่อนใช่มั้ย ?"​ ยัยผมบ๊อบหันไปพูดกับคนขับรถม้า

"ไม่จริงน่า ... เป็นอย่างที่ยัยนี่พูดจริงๆเหรอครับ ?" ผมหันไปถามคนขับรถม้า

"เป็นอย่างที่พวกเธอคิดนั่นแหละ ชั้นเคยรู้จักกับพวกนั้นมาก่อนจริงๆ" คนขับรถม้าพูด

"รู้อะไรบ้าง เล่ามาให้หมดนะ" ยัยผมบ๊อบขู่

"เห้ !!!" ผมรีบห้าม

"นี่มันเกี่ยวข้องกับภารกิจของพวกเรานะ" ยัยผมบ๊อบหันมาพูดกับผม

"เรื่องมันคือเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้วน่ะ..." คนขับรถม้าเริ่มเล่า

"พวกเค้าทั้ง 3 คนเคยเป็นนักผจญภัยเหมือนกับพวกเธอนี่แหละ อยู่มาวันนึงพวกเค้าได้ถูกว่าจ้างโดยเศรษฐีจากเมืองท่าเรือให้มาป้องกันรถขนสินค้าเพื่อเดินทางจากเมืองไปส่งที่บ้านของเค้า ในตอนนั้นคนที่บังคับรถม้าก็คือชั้นเอง" คนขับรถม้าพูดพร้อมกับก้มหน้า

"แล้ว... มันเกิดอะไรขึ้นยังงั้นเหรอครับ" ผมถาม

"ในระหว่างที่พวกเรากำลังเดินทางเพื่อไปส่งสินค้านั้น จำเป็นจะต้องผ่านหุบเขาน่ะ"

"พวกเราถูกกองโจรที่อยู่แถบนั้นปล้นสินค้าไป ทั้ง 3 คนนั่นไล่ตามเพื่อนำสินค้ากลับคืนมาจนตามไปถึงรังของพวกมันได้สำเร็จ ... แต่ว่าพอพวกเค้าไปถึงที่นั่น หัวหน้ากองโจรก็เปิดกล่องสินค้าที่พวกเค้าพยายามแทบตายเพื่อคุ้มกันมันออกมาให้ดูต่อหน้า"

"ในนั้นไม่มีสิ่งของมีค่าอยู่เลย เป็นเพียงไอเท็มขยะจากมอนสเตอร์จำนวนมากเท่านั้นเอง พวกเค้าทั้ง 3 คนโกรธมากที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องของแบบนี้ หลังจากหัวหน้ากองโจรเห็นพวกเค้าทั้ง 3 คนแล้วจึงตัดสินใจชวนพวกเค้า 3 คนเข้าร่วมกลุ่มของเขา ตั้งแต่นั้นมาพวกเค้า 3 คนก็คอยดักปล้นคนที่เดินทางไป - มา ในระแวกนี้" คนขับรถม้าเล่า

"นี่คือ.... เรื่องทั้งหมดเหรอครับ ?" ผมถาม

"นี่คือทั้งหมดแล้วล่ะ" คนขับรถม้าพูด

"ชั้นมีเรื่องสงสัยอยู่อย่างนึง" ยัยผมบ๊อบพูด

"ทำไมตอนที่คุณเห็นหน้าพวกมัน ทำไมคุณถึงไม่บอกเรา" ยัยผมบ๊อบถาม

"ชั้นกลัวว่ามันจะจับคนในร้านเป็นตัวประกันน่ะสิ" คนขับรถม้าตอบ

"ถ้าเป็นแบบนั้น ชีวิตของคนอื่นก็จะเป็นอันตรายใช่มั้ยล่ะ ถ้ายอมแลกกับสินค้าแค่นิดหน่อย มันน่าจะดีกว่าชีวิตคนไม่ใช่รึไง" คนขับรถม้าบอกเหตุผล

"ที่พูดมาก็มีเหตุผลอยู่นะ แต่ว่า..." ยัยผมบ๊อบพูด

"โจรยังไงก็ยังเป็นโจรอยู่วันยันค่ำ จะปล่อยให้โจรลอยนวลได้ยังไงกันล่ะ" ผมกับยัยผมบ๊อบพูดพร้อมกัน

คนขับรถม้าอึ้งไปพักนึง พร้อมกับยิ้มออกมา

"พวกเธอน่านับถือมากเลยนะ ขนาดชั้นอายุขนาดนี้แล้วยังตัวสั่นอยู่เลย" คนขับรถม้าพูด

"พอจะรู้มั้ยครับว่ารังของพวกมันไปทางไหน ?" ผมถามคนขับรถม้า

"รู้สิ แต่ทางไปมันซับซ้อนมาก ถ้าไม่มีคนนำไปพวกเธออาจจะหลงทางก็ได้" คนขับรถม้าพูด

"ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะครับ คุณไปปลุกคนอื่นๆก่อนดีกว่า" ผมลุกขึ้น

"ไม่ล่ะ ชั้นตัดสินใจแล้ว ชั้นจะไปกับพวกเธอด้วย" คนขับรถม้าพูด

"ถ้าเป็นแบบนั้น ... เท่ากับว่าเราต้องคอยคุ้มกันคุณด้วยในระหว่างที่เราสู้กับพวกมัน ชั้นคิดว่ามันจะทำให้เราเสียเปรียบนะคะ" ยัยผมบ๊อบพูด

"แต่ถ้าชั้นอยู่ที่นี่แล้วพวกมันวางแผนตลบหลังเพื่อกลับมา ก็จะไม่เท่ากับชั้นและคนที่นี่ถูกฆ่ากันหมดหรอกเหรอ ?" คนขับรถม้าพูด

"ชิ..." ยัยผมบ๊อบคิดตาม

"งั้น...เรื่องนำทางผมให้เป็นหน้าที่ของคุณละกันนะ" ผมพูดขึ้น

"นายเลเวล 9" ยัยผมบ๊อบมองหน้าผม

"ยังไงก็ดีกว่าอย่างหลังล่ะหน่า" ผมพูดสิ่งที่แย่ที่สุดที่คุณคนขับรถม้าพูด

"เข้าใจแล้ว เอางั้นก็ได้" ยัยผมบ๊อบพูด

"งั้นก็ไปกันเถอะ" คนขับรถม้าวิ่งนำออกไป

"โอ้ววววว" ผมและยัยผมบ๊อบวิ่งตามไป

....................

หน้าโรงเตี๊ยม

"จะเอารถม้าไปยังงั้นเหรอครับ ?" ผมถาม

"ใช่แล้วล่ะ กว่าจะถึงรังของพวกมันก็คงกินเวลาราวๆ 1-2 ชั่วโมงถ้าวิ่งไปละก็นะ" คนขับรถม้าตอบ

"แล้วอีกเรื่องก็คือ ถ้าเราจะนำสินค้าที่ถูกชิงไปกลับมา ก็จำเป็นจะต้องมีรถขนสินค้าใช่มั้ยล่ะ" คนขับรถม้าพูดต่อ

"ก็จริงแฮะ" ผมพึมพำ

คนขับรถม้าเดินเข้าไปจูงม้าของตนเองออกมาพร้อมกับนำมาผูกกับรถม้า

"เอาล่ะ ขึ้นมาสิ" คนขับรถม้าบอกพวกเรา

"ครับ/ค่ะ" เราตอบพร้อมกัน แล้วกระโดดขึ้นรถม้าไป

"ชั้นไปด้วย" ยัยเทพธิดาประจำตัวพูดพร้อมกับหายตัวขึ้นมานั่งข้างๆ