ปรุงยารักษา
หลี่ิเหลือบตามองหวงเจิ้นเล็กน้อยก่อนจะเมินเฉย ไม่ตอบโต้คำยั่วยุ เขารู้ดีว่าการมีสมาธิกับการสอบสำคัญกว่ามาตอบคำคนพาล
ไม่นานนัก ปรมาจารย์ซุนก็ลุกขึ้นประกาศเงื่อนไขการสอบด่านที่สอง “ด่านที่สองคือการปรุงยารักษาโรค! เบื้องหน้าพวกเ้ามีสมุนไพรหลายชนิดที่เราได้เตรียมไว้ให้ ภายในเวลาที่กำหนด จงปรุงยารักษาโรคขึ้นมาหนึ่งขนานจากสมุนไพรเ่าั้”
ท่านหยุดเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อ “ยาที่ต้องปรุงมีชื่อว่า ‘ยาผ่อนพิษโลหิตเรื้อรัง’ ซึ่งใช้รักษาผู้ที่ถูกพิษสะสมในเส้นเืลมปราณมาเป็เวลานาน ยาขนานนี้จะช่วยผ่อนคลายพิษร้ายที่ตกค้างให้จางลง หากปรุงได้สำเร็จ ยาที่ได้จะมีสีม่วงใสและส่งกลิ่นหอมร้อนแรง หากปรุงผิดพลาด สีสันและกลิ่นจะเพี้ยนไป ซึ่งคณะกรรมการจะใช้พิจารณาตัดสิน”
ผู้เข้าสอบหลายคนสูดหายใจลึก บ้างหันไปซุบซิบกับตนเองอย่างหนักใจ เพราะยาขนานนี้ไม่ใช่ยาสามัญที่ทุกคนรู้จัก บางคนไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนด้วยซ้ำ เซี่ยนซูที่ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มผู้ชมรอบนอกถึงกับอุทานเบาๆ ด้วยความกังวลแทนหลี่ิ นางกำมือแน่นภาวนาอยู่ในใจ
“เวลาสำหรับการปรุงยามีสองชั่วโมง จงเริ่มได้!” เสียงประกาศดังขึ้นพร้อมกับฆ้องเริ่มเวลา ผู้เข้าสอบต่างหยิบจับเครื่องไม้เครื่องมือ ลงมือปรุงยาแข่งกับเวลาในทันที
หลี่ิไม่รอช้า เขารีบคีบดอกจื่อเซียงหรงขึ้นมาสังเกตอย่างถี่ถ้วน ดอกสีม่วงเข้มนี้มีกลีบหนาซ้อนกันหลายชั้น กลิ่นฉุนร้อนแรงจนแทงจมูก เขาระมัดระวังเด็ดกลีบออกทีละกลีบ ใจเย็นลงเมื่อเข้าสู่ภวังค์แห่งการปรุงยา
เขานึกทบทวนสูตรยาในใจ “จื่อเซียงหรงสองกลีบ ลำต้นหั่นบางๆ ของป๋ายเหรินเกา หนึ่งในสี่ส่วน ใบรากศรนิลบดละเอียดครึ่งช้อนชา…” ส่วนผสมแต่ละอย่างผุดขึ้นในความคิดราวกับอ่านตำราอยู่ตรงหน้า หลี่ิจัดแจงบดและผสมสมุนไพรอื่นๆ ตามสัดส่วน เปลวไฟใต้หม้อดินเผาลุกโชนพอเหมาะ เขาเติมน้ำบริสุทธิ์ลงในหม้อราวครึ่งหนึ่ง รอจนน้ำอุ่นได้ที่ก่อนจะค่อยๆ ใส่สมุนไพรแต่ละชนิดลงไปตามลำดับที่ถูกต้อง
เวลาเคลื่อนผ่านไปทีละน้อย กลิ่นสมุนไพรหลากชนิดเริ่มอบอวลทั่วสนามสอบ บางโต๊ะส่งกลิ่นหอมจรุงใจ บางโต๊ะกลับส่งกลิ่นฉุนเหม็นไหม้เพราะความผิดพลาด ผู้เข้าสอบบางคนเร่งไฟแรงเกินไปจนหม้อเดือดล้น บ้างเผลอใส่สมุนไพรผิดลำดับจนสีของยากลายเป็สีน้ำตาลขุ่น
หวงเจิ้นที่โต๊ะข้างๆ เองก็พยายามเร่งมือเต็มที่ เขามีสีหน้ามุ่งมั่นแต่ก็แฝงความร้อนรน ขณะที่บดรากไม้ชิ้นหนึ่ง เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดขึ้นบนหน้าผาก ลำดับการปรุงยาที่ซับซ้อนทำให้หลายคนเริ่มสับสน
ทางด้านหลี่ิ เขายังคงประคับประคองจังหวะการปรุงอย่างสม่ำเสมอ ไม่ช้าไม่นานเกินไป เปลวไฟเตาควบคุมให้พอเหมาะ สีของน้ำยาค่อยๆ แปรเปลี่ยนในหม้อจากใสเป็ม่วงอ่อนแล้วเข้มขึ้นตามลำดับที่สมุนไพรแต่ละชนิดละลายผสมผสานกัน กลิ่นหอมร้อนแรงค่อยๆ กระจายตัว เมื่อได้ที่เขาจึงคีบดอกจื่อเซียงหรงส่วนสุดท้ายใส่ลงไปเป็ขั้นตอนท้ายสุด
ทันใดนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็ปราดเข้ามาใกล้โต๊ะของหลี่ิโดยที่เขาไม่ทันระวังตัว — หวงเจิ้น! เขาทำทีเหมือนเสียหลักสะดุดพื้นแล้วถลามาทางหลี่ิ หม้อยาของหลี่ิสั่นคลอนอย่างอันตรายจากแรงปะทะไหล่ของอีกฝ่าย
หวงเจิ้นอุทาน “โอ๊ะ! ขอโทษที มือมันลื่น” เขาอุทานแก้ตัวแต่ดวงตากลับวาวโรจน์ด้วยความเจตนาร้ายที่ซ่อนไม่มิด
หลี่ิเบี่ยงกายประคองหม้อยาไว้ได้ทันท่วงที ยาของเขาเกือบจะกระฉอกออกมาแล้ว โชคดีที่ไม่หกเสียหาย เขาเงยหน้าขึ้นมองหวงเจิ้นด้วยแววตาเย็นเยียบ “เ้าควรระวังตัวให้มากกว่านี้” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาสุขุมเยือกเย็น ทว่าแฝงความตำหนิอย่างชัดเจน
หวงเจิ้นยักไหล่ ไม่ได้ตอบโต้อะไร แต่สีหน้าผิดหวังเล็กน้อยที่แผนร้ายไม่เป็ผล เขาจึงผละกลับไปโต๊ะของตนต่อ
การรบกวนเมื่อครู่สร้างความฮือฮาให้ผู้เข้าสอบโต๊ะรอบๆ แต่ไม่มีกรรมการคนใดเห็นเหตุการณ์ชัดเจนจึงมิได้กล่าวอะไร หลี่ิพยายามละความคิดฟุ้งซ่าน กลับมามีสมาธิกับหม้อยาตรงหน้าอีกครั้ง ตอนนี้ยาของเขาใกล้จะเสร็จสมบูรณ์แล้ว เหลือเพียงเคี่ยวไฟอ่อนให้น้ำยาเข้มข้นและตกตะกอนพิษออกมาก็จะเป็อันเสร็จ
ขณะที่เวลานับถอยหลัง ใกล้ครบกำหนดสองชั่วโมงนั้นเอง ผู้คุมสอบคนเดิมที่เคยจ้องหลี่ิแต่แรกก็เดินตรวจตรามาถึงโต๊ะของเขา ชายชราร่างผอมเกร็งคนนั้นสูดจมูกฟุดฟิดเมื่อััได้ถึงกลิ่นหอมร้อนแรงที่กำลังพวยพุ่งขึ้นจากหม้อยาของหลี่ิ แววตาเขาวูบไหวด้วยความประหลาดใจ แต่แล้วกลับเปลี่ยนเป็แคลงใจ
ผู้คุมสอบกล่าวถามเสียงเรียบ “ยาของเ้ากลิ่นรุนแรงนัก ใส่อะไรลงไปบ้าง?”
หลี่ิโค้งศีรษะตอบ “ข้าน้อยใช้จื่อเซียงหรงเป็องค์ประกอบหลัก และผสมกับป๋ายเหรินเกา ใบรากศรนิล และเกล็ดหยกเยือกตามตำรับขอรับ”
ผู้คุมสอบเลิกคิ้วถาม “เ้าเคยปรุงยาขนานนี้มาก่อนหรือ?”
หลี่ิส่ายหน้า “ไม่เคยขอรับ แต่ข้าน้อยเคยอ่านเจอสูตรยานี้ในตำราของอาจารย์ เมื่อทราบว่าจะต้องปรุงยาผ่อนพิษโลหิตเรื้อรังจึงนำความรู้ที่มีมาใช้”
ผู้คุมสอบผู้นั้นพ่นลมหายใจทางจมูกเบาๆ คล้ายยังไม่ปักใจเชื่อ แต่ก่อนจะทันได้ซักไซ้อะไรมากกว่านี้ เสียงฆ้องดังขึ้นเป็สัญญาณหมดเวลา ทุกคนต้องหยุดมือทันที
หลี่ิดับไฟใต้หม้อยาอย่างรวดเร็ว จากนั้นค่อยๆ เทน้ำยาสีม่วงเข้มลงในขวดแก้วที่เตรียมไว้ กลิ่นหอมร้อนแรงอบอวลกระทบจมูกจนหลายคนใกล้เคียงต้องเหลียวมอง
ผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ก็ทยอยหยุดมือเช่นกัน บ้างมีสีหน้าโล่งอก บ้างเศร้าสลดเพราะรู้ว่าผลงานตนไม่เป็ไปดังที่หวัง ตัวอย่างเช่น โต๊ะฝั่งซ้ายของหลี่ิ ยาของชายคนนั้นกลายเป็สีดำคล้ำส่งกลิ่นไหม้ชัดเจน ทำให้เขาทรุดฮวบลงอย่างหมดกำลังใจ
3K
