Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

เดวิดกระซิบถามถึงเรื่องราวของกรกับเหมยก่อนที่จะมายังงานเลี้ยงแห่งนี้ ซึ่งก็เป็นโอกาสอันดีที่กามเทพฝึกหัดจะได้พูดกับคนอื่นบ้างเสียที“ก็ยัยเหมยใช้สกิลพูดความจริงใส่ผม ถามอะไรมาผมก็เล่าออกไปหมดเลย แต่นั่นก็ยังไม่ทำให้เธอคลายความสงสัยเรื่องที่คุณถังสอนการยิงธนูให้กับผม อารมณ์ของเธอก็เลยค้างอยู่แบบนั้นนั่นแหละครับ” กรที่อึดอัดมานานในที่สุดก็ได้ระบายออกมากับคนที่ไว้ใจได้“เฮ้ย! แล้วอย่างนี้เรื่องความทรงจำของคุณล่ะ ไม่ใช่ว่า...” เดวิดฉุกคิดขึ้นมาได้ถึงสิ่งที่เขา และถังลู่เคยกำชับไว้ว่าให้กรเก็บเป็นความลับห้ามบอกใครเด็ดขาด“อาจเป็นเพราะคำถามของเหมยไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น ผมก็เลยไม่ได้พูดออกมาครับ” กามเทพหนุ่มยืนยันให้เทพแห่งการรักษาสบายใจจากการคาดการของตัวเอง“อืม...อย่างนั้นก็โชคดีไป เอาล่ะตอนนี้เรามากินข้าวแล้วสนุกกับงานเลี้ยงจะดีกว่า” เมื่อคลายข้อกังวลใจแล้วเดวิดก็เปลี่ยนเรื่องทันที เพราะไม่ได้อยากพูดเกี่ยวกับความทรงจำของเทพสักเท่าไร ในที่สุดงานเลี้ยงต้อนรับคณะบาทหลวงจากโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งไลเทน่าก็จบลงด้วยดี ส่วนกลุ่มของเอ็ดดี้ที่กรกังวลว่าจะมาสร้างเรื่องก็กินกันไปเงียบๆ จนเสร็จแล้วก็กลับไปนอนบนเรือยอร์ชที่จอดห่างไปอีกด้านของเกาะ ส่วนกลุ่มของกรก็กลับเข้ากระท่อมของตัวเอง เพื่อพักผ่อนจากความเหนื่อยล้าที่ผ่านมาทั้งวัน และคนแรกที่เข้าไปจองห้องนอนส่วนตัวแล้วรีบล็อกประตูทันทีก็คือเหมย ส่วนชายอีกสามคนก็นอนรวมกันในห้องใหญ่ซึ่งก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรอยู่แล้ว หลังจากที่กรอาบน้ำเสร็จเขาที่ยังไม่ง่วงก็ออกมาข้างนอก เพื่อชมบรรยากาศท้องฟ้ายามราตรีที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว“คุณเดินทางมาไม่เหนื่อยเหรอ ขนาดเหมยเมาเรือนิดหน่อยก็หลับไปแล้ว?” ถังลู่ที่ไม่จำเป็นต้องอาบน้ำเพราะใช้สกิลทำความสะอาดแล้วก็เข้ามาทักกามเทพฝึกหัด“โอกาสได้มาเที่ยวแบบนี้คงมีไม่บ่อยหรอกครับ ผมก็ต้องเก็บบรรยากาศให้เต็มที่ก่อน แล้วคุณถังล่ะครับถึงจะมีกายทิพย์ที่ไม่เหนื่อย แต่ปกติคุณนอนหลับบ้างรึเปล่า?” กรตอบกลับด้วยสีหน้ามีความสุขที่ได้มาเที่ยว แถมยังถามคำถามกลับไปด้วยเพราะกำลังอารมณ์ดี“นอนสิ ผมอยู่บนโลกนี้มานานแล้วนะ ชีวิตส่วนใหญ่ก็เป็นไปตามสังคมรอบตัวเรานี่แหละ แล้วที่ไลเทนเนียคุณไม่หลับอย่างเหรอ? แต่ท่าทางคุณไม่น่าจะใช่พวกบ้าทำเควสเลื่อนระดับสักเท่าไรนะ” ถังลู่ก็เริ่มสนใจกับประเด็นที่ถูกถามมา“ผมก็นอนตามปกตินั่นแหละครับ ถึงจะไม่ง่วงแต่เดี๋ยวมันก็หลับไปเองได้ยังไงก็ไม่รู้ แถมตอนตื่นก็ตื่นได้ทันทีสดชื่นมากอีกด้วย กายทิพย์นี่มันสะดวกดีจริงๆนะครับสมกับที่เป็นเทพจริงๆ” กรตอบกลับไปตามตรง และกล่าวชื่นชมในความมหัศจรรย์นี้“ก็วิเศษจริงๆนั่นแหละกายทิพย์เนี่ย แต่ถ้าอยากจะเป็นเทพที่เก่งกาจก็ต้องอาศัยการฝึกฝนอยู่ดี จะขี้เกียจไม่ได้นะครับคุณกร” ถังลู่ที่เหมือนกับถูกกล่าวชมจากผู้ชายด้วยกันก็รู้สึกแปลก จึงแกล้งแซวกลับเพื่อเปลี่ยนเรื่องตามนิสัยของเขา“ผมก็ตั้งใจฝึกทุกวันนั่นแหละครับคุณก็เห็นนี่ แต่จะว่าไปแล้วทำไมพวกเรากามเทพจะต้องฝึกการต่อสู้หรือฝึกร่างกายพวกนี้ด้วยล่ะครับ? ทั้งที่ก็ไม่ได้เอาไปสู้กับใครอยู่แล้ว แถมเหมยยังบอกอีกว่าคุณถังนั้นมีฝีมือที่เก่งกว่ากามเทพทั่วไปมากด้วย แต่ผมก็ไม่เห็นว่างานของคุณต้องไปสู้กับใครเลย?” ในที่สุดเมื่อได้อยู่กับถังลู่แค่สองคนกรก็มีโอกาสที่ได้ถามเรื่องค้างคาใจเสียที แต่เมื่อผู้ดูโบสถ์ได้ยินอย่างนั้นก็เงียบไปพร้อมกับทำสีหน้าครุ่นคิดอย่างเป็นกังวล เมื่อกรได้เห็นปฏิกิริยาแบบนี้ ก็ทำให้กามเทพหนุ่มคิดถึงท่าทางมีพิรุธของเดวิดเมื่อตอนบ่ายอีกครั้ง‘เฮ้ยๆๆ นี่จะมาเงียบเหมือนกันทั้งสองคนไม่ได้นะเฟ้ย! ใครก็ได้ตอบคำถามผมทีเถอะ’ กรบ่นขึ้นมาในใจอย่างอึดอัดเกินทน“นี่ ผมได้ยินนะคุณกร เอาเป็นว่าผมจะตอบคำถามที่คุณอยากรู้เอง ไหนๆคุณก็ไม่มีพี่เลี้ยงดีๆอยู่แล้วนี่ แต่อย่าไปบอกเดวิดล่ะไม่อย่างนั้นเขาคงจะลำบากใจ” สุดท้ายถังลู่ก็ยอมตามความอยากรู้อยากเห็นของกร“จริงเหรอครับ! ดีเลย งั้นผมขอถามเลยละกัน...คุณถังฝึกการต่อสู้ไปทำไมเหรอครับ?” ด้วยความดีใจ และนึกคำถามที่จริงจังกว่านี้ไม่ออก กรก็เลยถามคำถามเดิมก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้สำคัญเท่าไร“เอ๋? ถามจริงจังเหรอเนี่ย อืม...ที่จริงเรื่องมันก็นานมาแล้วนะ คงต้องเริ่มจากที่ผมจุติเป็นเทพใหม่ๆ...” จากนั้นถังลู่ก็เท้าความไปตั้งแต่เมื่อ 300 กว่าปีก่อน สาเหตุแรกเริ่มเลยก็คือพี่เลี้ยงของเขา และตัวเขาโดนดูถูกจากเทพระดับสูงกว่าในตอนนั้น แถมยังถูกกลั่นแกล้งสารพัด พวกเขาทั้งสองล้วนแต่เป็นกามเทพที่ไม่ได้มีความสามารถด้านการต่อสู้ แต่เมื่อมันเกินทานทนถังลู่จึงเริ่มต้นฝึกฝนตนเองเพื่อการป้องกันตัว และในที่สุดความพยายามก็เป็นผล ถังลู่สามารถเอาชนะเทพที่ระดับสูงกว่าสามขั้นได้อย่างง่ายดาย ในขณะที่ตอนนั้นเขาเป็นเทพระดับ 2 มีสกิลติดตัวแค่ 4 สกิลเท่านั้น ซึ่งก็เป็นเรื่องที่โด่งดังไปทั่วทั้งแดนเทพ และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ตัวเขาได้ถูกจับตามองโดยเทพระดับสูงจำนวนมาก ทำให้ถังลู่ได้รับโอกาสทำเควสพิเศษจากส่วนกลางมากมายที่เป็นเควสสำคัญ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับงานของกามเทพ แต่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้มากกว่า ซึ่งมันก็อันตรายถึงขั้นเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงจนเกือบตายหลายครั้ง จนกระทั่งวันหนึ่งเกิดเบื่อหน่ายสงครามอันไร้ที่สิ้นสุด เขาจึงเลือกที่จะมาเป็นทูตสวรรค์อยู่ในโลกเช่นนี้“เอิ่ม...เล่าไปเล่ามามันไม่ค่อยมีรายละเอียดเลยนะครับ เหมือนเล่าข้ามๆยังไงไม่รู้ แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ที่ผมอยากรู้จริงๆก็คือศัตรูที่เหล่าเทพต้องสู้ด้วยมันคืออะไร...” จากที่ฟังมากรก็รับรู้ได้ว่าถังลู่ไม่อยากพูดถึงอดีตของตัวเองเท่าไร เขาจึงเลือกถามเจาะจงไปเลย แต่ยังถามไม่ทันจบก็มีเสียงดังขัดขึ้นซะก่อน“กรี๊ด!!!” เสียงกรีดร้องของผู้หญิงในยามค่ำคืนดังลั่นหมู่บ้าน ผู้คนที่หลับไปแล้วต่างก็จุดตะเกียงเปิดไฟบ้านออกมาดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น กร และถังลู่เมื่อได้ยินเสียงนั้นก็ตกใจขึ้นมาพร้อมกัน แต่ในเมื่อยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุก็ยังไม่กล้าผลีผลามทำอะไร จนกระทั่งเมื่อมีเสียงเอะอะโวยวายของผู้คนมากขึ้น ผู้ดูแลโบสถ์จึงตัดสินใจเข้าไปดูเหตุการณ์เผื่อจะเกิดเรื่องร้ายแรงอะไรขึ้น“คุณกรปลุกสองคนนั้นด้วยแล้วรออยู่ที่นี่ ผมจะออกไปดูก่อนแล้วจะติดต่อกลับมาบอกนะ” กล่าวจบถังลู่ก็ถีบตัวพุ่งไปตามทางเดินทันที ปล่อยให้กรนิ่งอึ้งอยู่แบบนั้น ถังลู่วิ่งไปตามทางเรื่อยๆจนมาถึงลานกลางหมู่บ้าน ก็เห็นชาวบ้านกำลังรุมล้อมคนคนหนึ่งอยู่ ท่าทางเหมือนกับว่าจะเป็นห่วงคนนั้นเอามากๆ แต่ในเมื่อยังไม่เห็นกลุ่มผู้นำหมู่บ้านบาทหลวงผมยาวก็ไม่รู้จะไปถามใคร ถังลู่จึงต้องเข้าไปดูด้วยตัวเองให้เห็นกับตา เป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ร่างกายหลายแห่งมีรอยฟกช้ำ โดยเฉพาะที่ใบหน้านั้นเห็นได้อย่างชัดเจนแม้ในแสงไฟสลัว ไม่รอช้าถังลู่รีบเข้าไปอาสาดูอาการของเธอทันที เพราะเหมือนกับว่ายิ่งมีคนเข้ามามุงมากก็ไม่มีใครเริ่มการรักษาเสียที“ขอทางหน่อย ผมขอดูอาการหน่อยครับ”“บราเตอร์! ช่วยลูกสาวผมด้วยครับเธอถูกคนทำร้ายมา!” ชายกลางคนที่ประคองร่างหญิงสาวเป็นคนบอกกล่าว“อืม...ดูจากภายนอกแล้วเธอน่าจะแค่ฟกช้ำ แต่พาเธอเข้าไปในบ้านที่สว่างๆดีไหมจะได้ทำแผลได้สะดวก เดี๋ยวผมจะโทรตามบราเตอร์เดวิดให้มารักษาทันทีเลยไม่ต้องห่วงนะ เอ้อ แล้วพวกผู้ใหญ่บ้านอยู่ไหนล่ะ” ถังลู่รีบจัดแจงทุกอย่างให้เรียบร้อย เพื่อไม่ให้อาการของคนเจ็บทรุดลงไปอีก“เอ่อคือ...พวกเขากำลังสอบสวนคนร้ายอยู่ครับ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 52

คล้ายกับเรื่องGashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ ที่คุณอ่าน

Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 52

คล้ายกับเรื่องGashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้