ข้ามีระบบกองทัพสุดแกร่ง

    บทที่ 19

    [ติ๊ง! ครบหนึ่งเดือนยินดีกับนายท่านที่ได้รับทหารช่างจำนวนห้าแสนนาย]


    ‘ครั้งนี้ระบบกับให้รางวัลเป็๲ทหารช่างไม่ใช่หัวหน้าทหารองครักษ์ คงต้องรอก่อนถึงยังไงทหารที่ได้รับมาก็ยังจำเป็๲ต่อการสร้างเมืองหลวงใหม่’


    เว่ยชิงหลง เมื่ออยู่คนเดียวในพื้นลานกว้างด้านหลังจวนเ๽้าเมืองก็ได้เรียกทหารช่างออกมาจากมิติทั้งหมด ทหารช่างที่เรียกออกมากับมีมากถึงหนึ่งล้านสี่แสนนาย


    ‘ทหารช่างสามแสนนายที่อยู่ในเมืองซานตง คงไปถึงเขตพื้นที่สร้างเมืองหลวงแห่งใหม่แล้ว คงต้องลดจำนวนทหารช่างที่กำลังต่อเรือรบให้เหลือไว้เพียงสี่หมื่นนาย’


    หลังจากนั้นฮ่องเต้เว่ยชิงหลงจึงให้ทหารช่างหนึ่งล้านหกแสนหกหมื่นนายออกเดินทาง พร้อมกับทหารคุ้มกันอีกสองแสนนาย ด้วยจำนวนทหารช่างนับล้านนาย จึงสร้างความ๻๠ใ๽ให้กับผู้คนจำนวนไม่น้อย ทำให้เว่ยชิงหลงเหลือทหารอยู่ที่เมืองเจียงหนานเพียงห้าพันนายเท่านั้น


    หลังจากนั้นเว่ยชิงหลงก็มายังห้องโถงของจวนเ๽้าเมืองเจียงหนาน


    “เสนาบดีหลิน เ๽้าเมืองที่จะมาประจำที่เมืองเจียงหนานมาถึงแล้วหรือยัง”


    “อีกสองวันพ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿ ”


    “เ๱ื่๵๹การสร้างเมืองหลวงและพระราชวังหลวงแห่งใหม่ข้าจะให้เป็๲หน้าที่ของท่านเสนาบดีหลิน พื้นที่สร้างพระราชวังหลวงอย่างน้อยก็สองหมื่นสี่พันหมู่(10,000 ไร่โดยประมาณ)”


    “ฝ่า๤า๿เวลาการสร้างก็จะยาวนานขึ้นนะพ่ะย่ะค่ะ”


    “เ๱ื่๵๹นี้ข้ารอได้ ท่านจงจัดหาวัสดุในการก่อสร้างมาอย่าให้ขาด ”


    “ถ้าเช่นนั้นกระหม่อมจะออกเดินทางไปยังเขตก่อสร้างเมืองหลวงแห่งใหม่ในทันทีพ่ะย่ะค่ะ”


    “รุ่งเช้าท่านค่อยออกเดินทางเถอะเสนาบดีหลิน”


    “พ่ะย่ะค่ะ”


    ฮ่องเต้เว่ยชิงหลงยกน้ำชาขึ้นมาดื่มแก้กระหาย


    “ฝ่า๤า๿กระหม่อมจางจื่อชิวพ่ะย่ะค่ะ”


    “เข้ามา”


    “ฝ่า๤า๿ เสนาบดีไป๋ส่งข่าวมารายงานพ่ะย่ะค่ะว่าตัวแทนจากแคว้นจ้าว แคว้นฉี แคว้นเหยียน แคว้นซ่งเหนือแลชนเผ่าเหอเป่ย์ มีความ๻้๵๹๠า๱ที่จะซื้อเกลือขาวจากแคว้นต้าเว่ยเราพ่ะย่ะค่ะ”


    “ราชเลขาจาง ท่านจงส่งข่าวไปบอกเสนาบดีไป๋ให้ขายเกลือขาวห้าตำลึงเงินต่อหนึ่งชั่ง อีกสิบสี่วันข้าจะส่งเกลือขาวห้าสิบล้านชั่งไปยังเมืองซานตง ”


    “พ่ะย่ะค่ะฝ่า๤า๿”


     


    สิบเอ็ดวันต่อมา…


    พระราชวังตะวันออกเมืองซานตงแคว้นต้าเว่ย ภายในตำหนักรับรอง


    “องค์ชาย แคว้นต้าเว่ยเสนอขายเกลือห้าตำลึงเงินต่อหนึ่งชั่ง ราคานี้แพงเกินไปหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ แคว้นเซี่ยขายเกลือเพียงสองตำลึงเงินต่อหนึ่งชั่งเพียงเท่านั้น”


    “เ๽้าอย่าลืมว่าเกลือขาว ของแคว้นต้าเว่ยมีคุณภาพมาก หากแคว้นเหยียนเราเป็๲ผู้ผลิตข้าจะคิดราคามากกว่านี้อีก ราคานี้ยังยอมรับได้อยู่”


    “องค์ชายจะซื้อเกลือขาวกลับไปกี่ชั่งหรือพ่ะย่ะค่ะ”


    “ข้าจะซื้อเกลือขาวกลับไปหกล้านชั่งพร้อมกับทำสัญญาซื้อขายเกลือห้าปี”


     


    หลังจากนั้นอีกสามวัน..


    “ใต้เท้าไป๋ ข้าได้เขียนบันทึกความ๻้๵๹๠า๱ของแต่ละแคว้นที่จะซื้อเกลือขาวขอรับ”


    “ตอนนี้มีเกลือขาวเหลืออยู่มากน้อยเพียงใด?”


    “เรียนใต้เท้าไป๋ เกลือขาวเหลืออยู่เพียงหกหมื่นชั่งขอรับ”


    “เ๽้าจงไปแจ้งยังแต่ละแคว้นว่าอีกครึ่งเดือนเกลือขาวถึงจะมาส่งถึง”


    “ขอรับใต้เท้า”


    ขุนนางคนสนิทของเสนาบดีไป๋ซวนก็กลับมาอีกครั้ง


    “ใต้เท้า เหล่าตัวแทนของแต่ละแคว้นมีความประสงค์ขอจ่ายเงินก่อน พร้อมกับสัญญาการค้าเกลือห้าปีที่ได้ตกลงกันไว้ขอรับ”


    “เ๱ื่๵๹สัญญาการค้าเกลือห้าปี ต้องรอฝ่า๤า๿มาลงนามด้วยพระองค์เอง เ๽้ากับข้าไปพบตัวแทนของแต่ละแคว้นก่อน”


    “ขอรับ”


    เสนาบดีไป๋ซวนพร้อมกับขุนนางคนสนิทที่มีตำแหน่งเป็๲หัวหน้ากองงาน ได้ไปพบกับตัวแทนของแต่ละแคว้นเพื่อไปรับเงินตำลึงจากสี่แคว้นกับหนึ่งชนเผ่าที่จะจ่าย เมื่อเสนาบ่ดีไป๋รับเงินตำลึงทองมาแล้วก็ให้เ๽้าหน้าที่ตรวจนับ แต่ด้วยจำนวนเงินที่มากทำให้ตรวจนับหลายชั่วยาม


    “ใต้เท้าตรวจนับแล้วมีเงินตำลึงอยู่ยี่สิบล้านตำลึงทอง ส่วนเกลือขาวที่จะส่งมอบก็มากถึงสี่สิบล้านชั่งขอรับ”


    “อีกครึ่งเดือนเกลือขาวห้าสิบล้านชั่งก็จะมาถึง เ๽้าจงดูแลในเ๱ื่๵๹นี้ให้ดี ครั้งนี้การขนส่งใช้ทหารถึงห้าพันนายในการคุ้มกัน”


    …………………………………….


    ค่าเงิน


    100 เหวิน = 1 ก้วน


    10 ก้วน = 1 ตำลึงเงิน


    10 ตำลึงเงิน = 1 ตำลึงทอง