สุดยอดนักผจญภัย

หลังจากที่เก็บทรัพยากรทั้งหมดแล้วไลท์ก็ขึ้นมาด้านบน

ไลท์เห็นว่ากองทัพมนุษย์กำลังแบ่งหน้าที่กันอยู่ไม่ว่าจะเป็นหน่วยสำรวจ หน่วยเก็บเกี่ยวทรัพยากร 

ไม่มีใครรู้ว่าทรัพยากรแทบทั้งหมดอยู่ในปราสาทใต้ทะเลเพราะไลท์ได้เก็บทรัพยากรทั้งหมดไว้ที่ตัวเองแล้ว แต่ถึงทุกคนจะรู้แต่ก็ไม่มีใครกล้าบ่นไลท์แม้แต่คนเดียว เพราะไลท์ทำให้พวกเขาสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนระดับAได้สบายๆ ถ้าหากไม่มีไลท์พวกเขาก็ไม่รู้ว่าจะสามารถเคลียร์ดันเจี้ยนได้ทันเวลาหรือไม่

ถ้าหากดันเจี้ยนแตกเมืองฟาร์เนียที่อยู่ไม่ไกลก็จะเป็นเป้าหมายการบุกโจมตีของพวกมอนเตอร์ทันที และมันจะทำให้มีการเสียชีวิตของคนจำนวนมาก 

เมื่อทุกคนเห็นไลท์เดินขึ้นมาจากทะเล พวกเขาต่างก็ทำความเคารพไลท์ด้วยความชื่นชม การสังหารบอสดันเจี้ยนในชั่วพริบตาเดียวทำให้พวกเขารู้สึกนับถือมาก

ไลท์เดินไปหลังก้อนหินขนาดใหญ่ที่สูงกว่าหกเมตร ไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกับกางเกงขาสั้นสีดำและแว่นกันแดด ส่วนเสื้อเขาไมได้ใส่เพราะเขาอยากนอนเล่นที่ริมชายหาด

ทันใดนั้นทุกคนก็มองมาที่ไลท์ด้วยแววตาชื่นชมยิ่งกว่าเก่า นี้สินะตัวตนที่ยิ่งใหญ่ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูดีไปหมด

จากนั้นไลท์ก็หยิบเก้าอี้นอนออกมาพร้อมกับร่มขนาดใหญ่เพื่อกันแดด

“ พวกนายก็พักผ่อนกันบ้าง ไหนๆก็มีเวลาว่างกันแล้วก็ลองเล่นน้ำทะเลดูบ้างก็ได้ ” ไลท์พูดกับบายเนียร์ จากนั้นก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มอย่างอารมณ์ดี

บายเนียร์ที่เห็นดังนั้นก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดๆ จากนั้นเขาก็ตัดสินใจที่จะหยิบเก้าอี้ออกมานั่งใต้ต้นไม้

ที่แท้บรรยากาศมันก็สบายๆแบบนี้นิเอง~ 

บายเนียร์หยิบน้ำผลไม้ขึ้นมาดื่มพร้อมกับบรรยากาศสบายๆพร้อมกับฟังเสียงคลื่นลมทะเลไปด้วย 

“ จริงสิมันต้องทำเตาปิ้งย่างอาหารทะเลแล้ว ” ไลท์ที่นอนอาบแดดอยู่พึมพำเบาๆก่อนที่เขาจะเรียกคนของเมืองฟาร์เนียมา

“ รับทราบท่านไลท์ ” เจ้าหน้าที่ตอบรับด้วยความตื่นเต้นก่อนที่จะวิ่งไปบอกกับเจ้าเมืองไนท์ทอส

เมื่อไนท์ทอสได้ยินเขาก็สั่งลูกน้องจัดการทันที

ไม่นานเตาปิ้งย่างจำนวนมากก็ถูกวางตั้งไว้อยู่บนชายหาด

ไลท์บอกให้เวโรนิก้าทำน้ำจิ้มซีฟู้ดเพื่อกินกับอาหารทะเล 

ไม่นานกลิ่นหอมของเนื้อกุ้งเนื้อปูก็ลอยโชยไปทั่วชายหาด 

เสียงท้องของทุกๆคนดังขึ้น เนื่องจากพวกเขาได้ใช้แรงในการต่อสู้กับมอนเตอร์ไปมาก และเมื่อพวกเขาได้กลิ่นหอมของที่ปิ้งย่างทำให้พวกเขารู้สึกหิวขึ้นมา

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เตรียมพร้อมเสร็จแล้ว

ไลท์จึงบอกให้ทุกๆคนลงมือกินกันได้อย่างเต็มที่ 

เนื้อของมอนเตอร์อร่อยพอๆกับเนื้อของสัตว์เวทย์ 

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมงไลก้าและคอลรุยก็กลับมาพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

“ ลูกพี่พวกเราพบเหมืองแร่เหล็กทมิฬฉันจึงเก็บแร่พวกมันมาจนหมดเลยล่ะ ” ไลก้าพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดีแม้ว่าเขาจะไม่มีอีเตอร์แต่เขาก็ใช้หอกทำลายผนังเหมืองแร่และเก็บแร่เหล็กทมิฬมาจนหมด

แร่เหล็กทมิฬเป็นแร่ชนิดพิเศษที่มีความแข็งแกร่งทนทานและยืดหยุ่นมากกว่าแร่เหล็กดำอย่างมาก เรียกสั้นๆว่าเป็นแร่ที่อัพเกรดจากแร่เหล็กดำอีกที

“ ไม่เลวๆพวกนายไปกินปิ้งย่างกันก่อนเถอะไม่ก็ไปเล่นน้ำทะเลผ่อนคลายก็ได้ ” ไลท์พูดขึ้น

ไลก้าที่เป็นนักกินอยู่แล้วเขาย่อมไปกินปิ้งย่างอยู่แล้ว ส่วนคอลรุยเองก็ไปกินปิ้งย่างด้วยเช่นกัน

ผ่านไปกว่าสองชั่วโมงทุกๆคนก็เริ่มอิ่มจึงค่อยๆเก็บเตาปิ้งย่าง

จากนั้นสาวๆของเดธปาร์ตี้ก็เปลื่ยนเสื้อผ้าเป็นแบบสบายๆและเล่นน้ำทะเลอย่างสนุกสนาน 

ส่วนคนอื่นๆก็พากันเดินเล่นรอบๆเกาะหรือไม่ก็ออกจากดันเจี้ยนเพื่อไปทำอย่างอื่น

หลังจากที่ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง ทุกๆคนก็ทำการเก็บของและออกจากดันเจี้ยน 

ที่ด้านนอกดันเจี้ยน 

ไนท์ทอสและคนอื่นๆพากันขอบคุณพวกไลท์ที่ช่วยเหลือในการเคลียร์ดันเจี้ยนในครั้งนี้

ไนท์ทอสต้องการมอบเงินให้กับไลท์แต่ไลท์ปฏิเสธ เขามาช่วยเพราะไม่ได้ต้องการเงิน ถ้าจะถามว่าเขามีสิ่งใดมากที่สุดคำตอบก็คือเงิน เพราะว่าเงินหลังจากที่ฆ่าพวกระดับSฝ่ายมืดได้เขาก็ได้มามากกว่าพันล้านจีเซลแล้ว 

สังหารอาร์คโทเน่ที่เมืองคาร์ซัสค่าหัวสี่ร้อยเก้าสิบล้านจีเซล 

สังการรอสโมเทียที่เมืองยูซ่าค่าหัวหกร้อยสามสิบห้าล้านจีเซล 

ไลท์พักอยู่ที่เมืองฟาร์เทียอีกหนึ่งวัน ซึ่งตอนเย็นเมืองฟาร์เทียได้จัดงานเลี้ยงฉลองที่สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนได้

วันต่อมาไลท์และคนอื่นๆได้ซื้ออาหารและเครื่องดื่มรวมไปถึงของใช้ส่วนตัวและออกเดินทางต่อ 

“ วันหน้าพวกเราจะไปที่ไหนดี? ” เวโรนิก้าในฐานะพลขับถามขึ้น

“ ฉันว่าพวกเราไปหาเมืองที่มีช่างตีเหล็กเก่งๆและสร้างอาวุธกันไหม? ” ไลท์พูดขึ้น

“ เป็นความคิดที่เยี่ยมมากเลยลูกพี่ ” ไลก้าพูดขึ้นเพราะหอกของเขาก็เริ่มที่จะมีรอยบิ่นเกิดขึ้นแล้ว ส่วนคนอื่นๆก็เห็นด้วยกับความคิดของไลท์ 

“ แล้วมีใครพอรู้ไหมว่าเมืองไหนมีช่างตีเหล็กที่เก่งๆบ้าง? ” ไลท์ถามขึ้น

“ ฉันพอรู้มาว่าที่ป้อมปราการมาการ์ มีพวกเผ่าคนแคระอาศัยอยู่พวกเขาชำนาญในการสร้างอาวุธเป็นอย่างมาก ” เบเรียลพูดขึ้น

“ หือ?ที่นี้มีเผ่าคนแคระด้วยหรอเบเรียล ” ไลท์ถามขึ้นด้วยความตื่นเต้น นี้สิสมกับเป็นโลกแฟนตาซี

" มีสิ นอกจากเผ่าคนแคระแล้วก็ยังมีเผ่าเอลฟ์ และเผ่ามนุษย์สัตว์อยู่ด้วย เพียงแต่พวกนั้นก็มีอาณาเขตเป็นของตัวเอง 

ในหอคอยแห่งนิรันดร์มีเผ่าพันธุ์อยู่สี่เผ่าพันธ์หลักได้แก่มนุษย์ ปีศาจ เอลฟ์ และคนแคระ 

แต่ละเผ่าพันธ์ุก็จะมีอาณาเขตเป็นของตัวเอง เผ่าพันธุ์มนุษย์จะมีพื้นที่เยอะที่สุด รองลงมาก็คือเผ่าพันธุ์ปีศาจ จากนั้นก็เป็นเอลฟ์และคนแคระตามลำดับ " เบเรียลพูดขึ้นก่อนที่จะหยิบแผนที่โลกในแหวนมิติของเธอออกมา

เผ่าพันธุ์มนุษย์กินพื้นที่ไม่ต่ำครึ่งหนึ่งของแผนที่โลก เผ่าปีศาจจะอยู่ด้านบนของแผนที่กินพื้นที่ประมาณสามส่วนของแผนที่ เผ่าเอลฟ์และเผ่าคนแคระมีพื้นที่เพียงหนึ่งส่วนของแผนที่ 

“ เผ่าพันธุ์คนแคระชอบค้าขายกับเผ่าพันธุ์มนุษย์จึงทำให้ทั้งสองเผ่าพันธุ์เป็นพันธมิตรที่ดีต่อกัน ส่วนเผ่าเอลฟ์เป็นเผ่าที่ไม่ยุ่งกับใครและวางตัวเป็นกลาง ส่วนเผ่าปีศาจเป็นศัตรูกับทั้งสามเผ่าพันธุ์ นอกจากเผ่าปีศาจแล้วอีกสองเผ่าพันธุ์ไม่สามารถออกจากหอคอยแห่งนิรันดร์ได้ ” เบเรียลอธิบาย 

ไลท์และคนอื่นๆต่างก็เข้าใจโลกภายในหอคอยแห่งนิรันดร์มากยิ่งขึ้น 

“ นึกไม่ถึงเลยว่าภายในหอคอยแห่งนิรันดร์จะมีอะไรแบบนี้ด้วย ” เดซี่พูดอย่างตื่นเต้น

“ จริงสิเบเรียลแล้วเผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์อยู่ตรงไหน? ” ไลท์ถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะในแผนที่ไม่มีดินแดนของเผ่ามนุษย์สัตว์

“ เผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์เองก็เคยมีดินแดนอยู่แต่พวกมันถูกเผ่าพันธ์ุปีศาจทำลายจนเกือบสูญพันธุ์ ซึ่งตอนนี้พวกมันอาศัยอยู่ตรงบริเวณนี้ ” เบเรียลชี้ไปยังจุดๆหนึ่งในแผนที่ที่วาด 

บริเวณที่เผ่าพันธุ์มนุษย์สัตว์อาศัยอยู่ติดกับสถานที่ที่ของเผ่าพันธุ์เอลฟ์

“ ที่แท้ก็แบบนี้นิเอง ” ไลท์พึมพำอย่างเข้าใจ

“ งั้นพวกเราก็เดินทางไปที่ป้อมปราการมาการ์กันเถอะ ” ไลท์พูดขึ้น

หลังจากนั้นก็เป็นเบเรียลที่บอกเส้นทางให้กับเวโรนิก้า

การเดินทางจากเมืองฟาร์เนียไปยังป้อมปราการมาการ์ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองเดือน เนื่องจากระยะห่างที่อยู่ไกลกันหลายหมื่นกิโลเมตร

ตลอดการเดินทางกลุ่มของไลท์ฝึกฝนกันอย่างหนักในทุกๆวัน เนื่องจากพวกเขาต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นให้ได้มากที่สุด พวกเขาไม่อยากเป็นตัวถ่วงของไลท์

หนึ่งเดือนผ่านไป

พวกไลท์ก็เดินทางมาถึงครึ่งทางแล้ว แต่ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือ

“ หัวหน้ามีคนส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาค่ะ ” เวโรนิก้าตะโกนขึ้น

“ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอเวโรนิก้า? ” ไลท์ถามขึ้นด้วยความสงสัย 

“ เมืองดอฟฟูลถูกพวกองค์กรมืดที่ชื่อว่าองค์กรกระโหลกสีชาดโจมตี พวกเขาจึงส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือมาค่ะ ” เวโรนิก้าตอบ

“ ทำไมเจ้าพวกองค์กรมืดมันถึงมีมากมายนักนะ ” เดซี่ตะโกนด้วยความไม่พอใจ นี้ก็เป็นองค์กรที่สามแล้วนะที่พวกเขาเจอในรอบครึ่งปี 

" ก็เป็นเรื่องปกติ พวกองค์กรมืดมันชอบทำลายเมืองหรือไม่ก็ปล้นเมืองต่างๆเพื่อหาทรัพยากรมาเลี้ยงดูองค์กรของพวกมันเอง อีกอย่างองค์กรแห่งความมืดเป็นแหล่งรวมอาชญากรที่ชั่วร้าย ซึ่งมีไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันองค์กร แต่องค์กรที่แข็งแกร่งที่สุดมีอยู่ห้าองค์กรด้วยกัน หรือที่เรียกว่า ห้าองค์กรมรณะ องค์กรเพลิงสุริยันและองค์กรวิญญาณโลกันต์เทียบกับห้าองค์กรมรณะไม่ได้แม้แต่นิดเดียว 

องค์กรแห่งความมืดที่แข็งแกร่งที่สุดคือองค์กรเทพปีศาจมรณะ จากนั้นก็เป็นองค์กรดาร์คฟาวเวอร์ องค์กรพิษสังหาร องค์กรเดธการ์เดี้ยน องค์กรดาร์คโซล

แต่ละองค์กรมีตัวตนระดับSSอย่างน้อยห้าคน ส่วนองค์กรเทพปีศาจมรณะมีตัวตนระดับSSถึงแปดคนเลยทีเดียว แต่โชคดีที่พวกองค์กรแห่งความมืดไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกันและบางครั้งพวกมันก็มีปัญหากันเอง 

สภาจอมเวทย์เองก็ไม่กล้าที่จะจัดการกับองค์กรแห่งความมืดทั้งห้านี้เพราะถ้าหากพวกเขาพลาดท่าขึ้นมาพวกเขาอาจจะถูกองค์กรแห่งความมืดอื่นๆโจมตีและเกิดความเสียหายอย่างหนักได้ เพราะฉะนั้นสภาจอมเวทย์และองค์กรแห่งความมืดจึงคาดอำนาจกันมาอย่างยาวนาน 

ส่วนที่ด้านนอกของหอคอยแห่งนิรันดร์แม้ว่าจะมีองค์กรแห่งความมืดอยู่บ้างแต่พวกมันก็ไม่ได้แข็งแกร่งเหมือนกับภายในหอคอยแห่งนิรันดร์ เนื่องจากภายในหอคอยแห่งนิรันดร์มีทรัพยากรมากกว่าภายนอกนั่นเอง " เบเรียลอธิบายให้ฟัง

“ นึกไม่ถึงเลยว่าองค์กรแห่งความมืดจะมีเยอะขนาดนี้ ” ไลท์ที่ได้ยินก็ยังอึ้ง 

“ เพราะอย่างนี้องค์กรแห่งความมืดจึงบุกเมืองต่างๆของฝั่งแสงสว่างเพื่อตัดกำลังและก็สามารถเพิ่มทรัพยากรให้กับองค์กรของตัวเองได้ พวกเธอรู้ไหมล่ะว่าทุกๆวันจะมีองค์กรแห่งความมืดบุกเมืองอย่างน้อยหนึ่งเมือง ด้วยเหตุนี้สภาจอมเวทย์จึงวุ่นวายอย่างมาก ไหนจะต้องรับมือกับพวกแห่งความมืด เผ่าพันธุ์ปีศาจ และดันเจี้ยน ซึ่งบางครั้งพวกเขาก็ต้องยืมมือกิลด์จอมเวทย์และสมาคมนักผจญภัยในการช่วยเหลือพวกเขา ” เบเรียลพูดขึ้น

ไลท์และคนอื่นๆก็ได้แต่นิ่งอึ้ง 

ในทุกๆวันจะมีเมืองถูกพวกองค์กรแห่งความมืดบุกโจมตี ถ้าโชคดีที่สามารถรับมือได้ก็รอดไปแต่ถ้าไม่พวกเขาก็จะถูกกวาดล้างจนหมดเมือง นี้คือความน่ากลัวของโลกใบนี้

ไม่แปลกที่กิลด์จอมเวทย์และนักผจญภัยในเมืองต่างๆก็ได้รับความเคารพและบางคนก็ทำตัวหยิ่งผยองจนน่าหมั่นไส้แต่ก็ไม่มีใครกล้าไปมีปัญหากับพวกเขา 

“ เวโรนิก้าเมืองดอฟฟูลไปทางไหน? ” ไลท์ถามขึ้น

“ ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ” เวโรนิก้าตอบ

“ แล้วต้องใช้เวลาเดินทางนานแค่ไหน? ” ไลท์ถามขึ้นอีกครั้ง

“ ประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ” เวโรนิก้าตอบ

ไลท์ครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ พวกเธอตามมาทีหลังแล้วกันฉันจะมุ่งหน้าไปก่อน ” 

ทุกๆคนไม่ได้ปฏิเสธอะไร เพราะถ้าหากไลท์ไปเร็วขึ้นชาวเมืองก็จะมีโอกาศรอดมากยิ่งขึ้น ไม่งั้นชาวบ้านก็คงจะเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก เรื่องพวกนี้ช้าแม้แต่วินาทีเดียวทุกอย่างก็จะเปลื่ยนไป

ไลท์ลอยตัวและบินไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

“ พี่เวโรนิก้าเร่งความเร็วขึ้นให้สุดๆไปเลย ” ไลก้าพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ ไม่ต้องให้นายมาบอกหรอกน่า ” เวโรนิก้าพูดพร้อมกับเร่งความเร็วให้สูงที่สุดเท่าที่จะทำได้

พริบตาเดียวก็ผ่านไปสิบนาที

ไลท์ก็บินมาถึงเมืองดอฟฟูล 

เวลานี้ภายในเมืองดอฟฟูลมีเปลวเพลิงปะทุขึ้นหลายพื้นที่ 

ไลท์มองดูด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมกับจิตสังหารที่ปะทุออกมาจนทำให้บรรยากาศสั่นไหว

ไลท์ไม่ได้อยากจะทำตัวเป็นพระเอกในนิยายที่ออกปราบคนชั่ว แต่สำหรับองค์กรมืดพวกนี้มันต้องถูกกำจัดเนื่องจากพวกมันเข่นฆ่าชาวบ้านบริสุทธิ์จนถึงขั้นทำลายเมือง เรื่องนี้ถ้าหากเขาไม่รู้ก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าหากเขารู้เขาก็จะต้องจัดการเจ้าพวกสารเลวนี้ให้หมดไปจากโลก

ไลท์ไม่ได้เสียเวลาแม้แต่นิดเดียวเขาบินลงมาจากท้องฟ้าทันที อยู่ห่างจากพื้นดินประมาณห้าสิบเมตร 

ไลท์เห็นมองดูก็รู้ว่าองค์กรแห่งความมืดที่ชื่อว่าองค์กรกระโหลกสีชาดสวมชุดคลุมสีชาด 

“ เหอะแบบนี้ก็แยกง่ายหน่อย ” ไลท์ยิ้มอย่างเย็นชาก่อนที่จะสร้างดาบปราณนับแสน 

ไลท์หลับตาลงก่อนที่จะใช้จิตสัมผัสตรวจสอบพวกองค์กรกระโหลกสีชาด ก่อนที่เขาจะสั่งให้ดาบปราณทั้งหมดสังหารพวกองค์กรกระโหลกสีชาดทิ้งทันที

จิตสัมผัสของไลท์เปรียบเสมือนกับเรดาร์ซึ่งสามารถมองเห็นได้ทุกอย่างได้อย่างชัดเจน 

กองทัพฝั่งเมืองดอฟฟูลที่กำลังเสียเปรียบแต่เมื่อจู่ๆมีดาบสีทองจำนวนมากไล่ฆ่าองค์กรกระโหลกสีชาดอย่างรวดเร็วพวกเขาก็รู้สึกตกใจครู่หนึ่งก่อนที่พวกเขาจะแสดงสีหน้าตื่นเต้นและเริ่มมีกำลังใจที่จะฆ่าพวกองค์กรกระโหลกสีชาด 

“ ฆ่าพวกสารเลวให้หมด ” 

เสียงตะโกนของกองทัพฝั่งเมืองดอฟฟูลดังขึ้นต่อเนื่อง 

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง องค์กรกระโหลกสีชาดก็ถูกกำจัดทิ้งอย่างสิ้นซาก ซึ่งจำนวนของพวกมันมีไม่ต่ำกว่าห้าร้อยคน ส่วนผู้นำของพวกมันเป็นตัวตนระดับA+เท่านั้น ซึ่งมันก็ถูกไลท์ฆ่าทิ้งทันทีที่เจอ