ตอนที่ 189 ดาบแห่งอาญาสวรรค์
ตอนที่ 189 ดาบแห่งอาญาสวรรค์ในขณะที่ดื่มสุรามากขึ้นเรื่อยๆและรั่วเฟยเปิดปากแล้วเอ่ยคำพูดมากมายออกมา"ตอนที่ข้ายังเด็ก... ท่านอาจารย์ให้ข้าตั้งใจเรียนรู้ฝึกฝนทักษะวิชาอาญาสวรรค์และเป็นตัวอย่างให้เหล่าพี่น้องทั้งหลาย""ในขณะที่พวกเขาทานข้าวและข้ายังคงต้องฝึกฝน แม้แต่ตอนที่พวกเขานอนหลับและข้าก็ฝึกฝนทักษะวิชาแล้วฝึกต่อเนื่อง""ข้าได้ฝึกฝนเพลงดาบติดต่อกันทุกวัน ทุกเดือน หลายปี แล้วในที่สุดเพลงดาบก้าวหน้าแล้วแข็งแกร่งไปไกลกว่าทุกคน""ข้านำหน้าพี่น้องรุ่นราวคราวเดียวกันแล้วแซงหน้าไปไกลกว่าพี่น้องอาญาสวรรค์แล้วเรียกขานข้าว่า ดาบแห่งอาญาสวรรค์""แต่ข้าไม่ได้รู้สึกมีความสุขกับคำเรียกขานนี้... เพราะข้าต้องเดินหน้าฝึกฝนต่อไป""นอกจากนี้... อาจารย์ปลูกฝังข้าว่าคนของกลุ่มมารร้ายทั้งหมดล้วนเป็นพวกน่ากลัวและชั่วร้ายที่ต้องกำจัดให้สิ้นไปจากโลก""แม้แต่ตำแหน่งผู้นำศิษย์และข้าไม่อยากนั่งมันเลย แต่ผู้คนรอบตัวต้องการให้ข้านั่งและบอกว่ามันเหมาะสมกับข้ามากที่สุด""สำหรับหลิวซือซือ... หลังจากได้ใกล้ชิดเธอและข้าสัมผัสตัวตนของเธอได้ว่าเป็นคนดีแล้วไม่เลวร้ายอย่างที่หลายคนคิด""เธอจิตใจงดงามและบริสุทธิ์เหมือนเด็กสาวแล้วดูเหมือนจิตใจของเธอบริสุทธิ์กว่าผู้คนจำนวนมากที่อยู่บนเส้นทางถูกต้อง"รั่วเฟยเล่าเรื่องราวตัวเองต่อเนื่องได้ฟัง... เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่ซูเวยรับรู้มาคือเรื่องจริงว่ารั่วเฟยถูกเจ้าสำนักอาญาสวรรค์คนเก่าเก็บมาเลี้ยงดูพร้อมกับเหล่าพี่น้องจำนวนมากที่กำพร้าในสงครามอาจารย์ที่สั่งสอนทักษะวิชาแก่รั่วเฟยคือผู้นำสำนักอาญาสวรรค์คนเก่าดูเหมือนนี่เป็นสาเหตุที่ผู้คนมองเขาว่ามีโอกาสสืบทอดตำแหน่งผู้นำศิษย์มากที่สุดเหล่าอาวุโสที่ใกล้ชิดเจ้าสำนักอาญาสวรรค์คนเก่าสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่จากนั้นรั่วเฟยมองซูเวยแล้วใบหน้าของเขาจริงจัง "ศิษย์น้อง... เจ้าเหมาะเป็นผู้นำเหล่าศิษย์ของอาญาสวรรค์มากกว่าข้า""เจ้าสามารถรวบรวมดินแดนโลหิตมังกรที่กระจัดกระจายมาเป็นหนึ่งเดียวได้อย่างสมบูรณ์และกำจัดกองโจรแห่งขุนเขาที่มีราชันยุทธปกครองมานับร้อยปีได้สำเร็จ""แม้แต่การนำกลุ่มใหญ่ทั้งสามที่ทรงอิทธิพลนอกดินแดนมาเป็นพันธมิตรได้อย่างน่าอัศจรรย์แล้วคงไม่มีใครเหมาะเป็นผู้นำศิษย์อาญาสวรรค์มากกว่าเจ้าอีกแล้ว"เห็นได้ชัดว่าอยากให้ซูเวยนั่งผู้นำศิษย์ซูเวยที่นั่งด้านข้างและฟังอย่างนิ่งเงียบเป็นเวลานานแล้วเปิดปาก "ศิษย์พี่... ท่านเป็นคนดีและขอบคุณมากที่มองข้าเหมาะสมนั่งตำแหน่งผู้นำศิษย์ของอาญาสวรรค์""แต่ข้าจะบอกท่านบางอย่าง... รู้ไหมทำไมคนรอบตัวท่านถึงอยากให้เป็นผู้นำศิษย์"ซูเวยแหงนหน้ามองท้องฟ้าและพูดจริงจัง"โลกแห่งศิลปะการต่อสู้... ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถกำหนดทุกสิ่งทุกอย่าง""การที่พวกเขาต้องการให้ท่านนั่งตำแหน่งผู้นำศิษย์เพื่อพวกเขาจะได้อยู่ในสถานที่ปลอดภัยและมั่นคงอย่างอาญาสวรรค์""ยิ่งท่านเป็นผู้นำศิษย์และโอกาสกลายเป็นเจ้าสำนักอาญาสวรรค์จะไม่หลุดลอยไปไหนแล้วตำแหน่งพวกเขาในสำนักอาญาสวรรค์จะมั่นคงแข็งแรงอย่างสมบูรณ์""แต่ถ้าไม่!... ท่านต้องเป็นตัวตนชั้นสูงของโลกและพวกเขาจะไม่สามารถบังคับท่านได้อีกต่อไป แม้กระทั่งความสัมพันธ์ระหว่างท่านกับนางจะไม่มีใครสามารถขัดขวางได้""ทุกคนจะทำเป็นมองไม่เห็นและปล่อยผ่านเรื่องราวของท่าน""เมื่อกลายเป็นตัวตนชั้นสูงของโลกและท่านมีทางเลือกที่ดีกว่าแล้วสามารถกำหนดมันได้""เรื่องที่ท่านเป็นคนขี้ขลาดหรือไม่!""สำหรับข้าว่ามันเป็นเรื่องจริง!""ท่านไม่รู้วิธีที่ช่วยเหลือเธอ ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร ไม่มีหัวใจที่เข้มแข็ง ไม่มีความกล้าพอและทำตามสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง""เมื่อไหร่ที่ท่านเป็นตัวตนชั้นสูงของโลก เมื่อนั้นท่านเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตตัวเอง!"ซูเวยพูดอย่างจริงใจและตบไหล่รั่วเฟยกลับเข้าห้องพักทันทีแน่นอนว่าคำพูดของเขาหวังว่าจะช่วยเปลี่ยนแปลงรั่วเฟยกลายเป็นคนใหม่ในอนาคตรั่วเฟยจะมีส่วนสำคัญอย่างมากและเมื่อไหร่ที่เขาได้เกิดใหม่แล้วเขาจะกลายเป็นดาบแห่งอาญาสวรรค์ที่แท้จริง"ตัวตนชั้นสูง... กำหนดชะตาชีวิตตัวเอง"ดวงตาเขาสว่างขึ้นและใบหน้าที่เศร้าหมองกลับมาเปล่งประกายอย่างเจิดจ้ากว่าเดิม