มหาทรราชจอมราชัน

    ปฐมบท

    ณ ดินแดนอันห่างไกล ปรากฎยอดเขาสูงกว่าหมื่นเมตรตั้งตะหง่านคล้ำฟ้ายอดเขาแห่งนั้นถูกเรียกว่าสันหลังของโลก บนยอดเขาแห่งนั้นมีบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่เหนือยอดเขา ตัวของบุรุษผู้นั้นค่อนข้างมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์ธรรมดาไม่น้อยเนื่องจากว่าตัวของเขานั้นมีความสูงกว่า 10 เมตรซึ่งเป็๲ความสูงที่คนธรรมดาไม่อาจเทียบได้



                "นานเท่าใดแล้วที่เจ้าไม่ได้มาหาข้าเช่นนี้!"ชายคนนั้นเขาได้ลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะส่งสายตามองไปยังพื้นที่อันว่างเปล่าที่อยู่ตรงหน้าพร้อมกับพึมพำออกมา เมื่อสิ้นเสียงพึมพำของเขานั้นก็อากาศโดยรอบก็พลันเกิดการบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงก่อนที่จะเกิดรอยแยกของมิติออกมา

                "เจ้าไม่เปลี่ยนไปเลยนะ แม้ว่านี่จะเป็นวาระสุดท้ายของเจ้า เจ้าก็ยังคงเย็นชาเช่นเดิม?"เมื่อรอยแยกมิติปรากฎออกมานั้นก็ได้มีชายหนุ่มในชุดคลุมสีทองเดินออกมา ชายหนุ่มในชุดสีทองนั้นเขามีหน้าตาที่หล่อเหลาไม่น้อย ความหล่อของเขาเกรงว่าหญิงใดพบเข้าก็เป็นอันต้องหลงรักของเขาอย่างหัวปรักหัวปำเป็นแน่และยิ่งบวกกับผิวพรรณอันเปล่งปลั่งดั่งอัญมณีนั้นมันก็ทำให้ตัวของชายชุดทองนั้นดูสมบูรณ์แบบดุจดั่งกับรูปปั้นของเทพเจ้าก็ไม่ปาน

                "ไม่มีสิ่งใดที่ข้าจะต้องกลัว ซานจี่ต่อให้เจ้าในตอนนี้จะอยู่ในระดับเทพแล้วก็อย่าหวังว่าจะสามารถสังหารข้าหมางเทียนคนนี้ได้!"หมางเทียนกล่าวออกมาอย่างห้าวหาญในขณะที่ดาบสีแดงขนาดใหญ่ปรากฎขึ้นที่มือของเขา ชั่วพริบตาที่ดาบเล่มนี้ถูกนำออกมาท้องฟ้าที่สดใสก็พลันกลายเป็นมืดมิดราวกับเป็นเวลาในยามราตรีในทันที




                "เจ้ายังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนจริงๆ ไม่ว่าใครหน้าไหนเจ้าก็ไม่เคยรู้สึกกลัว แต่เจ้ารู้อะไรไหมแม้ว่าเจ้าจะกล้าหาญสักเพียงใดยังไงสะเจ้าก็ยังเป็นแค่มนุษย์ไม่มีทางที่จะสู้ข้าที่กลายเป็นเทพไปได้แล้วหรอกน่า!"ซานจี่กล่าวอย่างเย็นชา ก่อนที่รอบๆตัวของเขาจะมีแสงสีทองโผล่ออกมาพร้อมกับวงแหวนสีทองปรากฎขึ้นที่ด้านหลังของเขาส่องแสงอันศักดิ์สิทธิ์ชำระท้องฟ้ามืดมิดให้สลายหายไปในพริบตา

                "แล้วยังไงละ? ในเมื่อเจ้าเป็นเทพข้าก็จะเป็นปีศาจ! ด้วยพลังของเส้นลมปราณทรราชนี้ข้าไม่มีสิ่งใดจะต้องกลัว!"หมางเทียนอย่างไม่แยแสก่อนที่รอบตัวของเขาจะมีออร่าสีดำแผ่ออกมา ออร่าสีดำนี้เป็นออร่าที่ชั่วร้ายอย่างมาก เพียงแค่สัมผัสเข้ากับออร่าก็มากพอที่จะเปลี่ยนให้คนที่มีจิตใจดีคนหนึ่งกลายเป็นคนชั่วได้ในพริบตา

                "มาแล้วสินะพลังของเส้นลมปราณทรราช!"เมื่อเห็นออร่าสีดำจากร่างของหมางเทียน สีหน้าของซานจี่ก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วแม้ว่าในตอนนี้เขาก็จะกลายเป็นเทพแล้วแต่เขาก็ยังหวาดหวั่นในพลังของเส้นลมปราณทรราชนี้อยู่ดี เนื่องจากว่าเส้นลมปราณทรราชนี้มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างลึกลับอยู่พอสมควร ไม่มีใครรู้ว่าความสามารถที่แท้จริงของเส้นลมปราณทรราชคืออะไร รุ้เพียงแค่ว่ามันจะเพิ่มพลังให้กับผู้ใช้มันอย่างมหาศาลเท่านั้น กระทั่งตัวของหมางเทียนที่เป็นผู้ใช้มันเขาก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเส้นลมปราณทรราชแม้แต่น้อย

                "ย้ากกกกกกกกก! ดูให้เต็มตานี่คือพลังของปีศาจ!"หมางเทียนโห่ร้องเสียงดังลั่น ก่อนที่เขาจะดูดออร่าที่ชั่วร้ายเข้าไปในร่างกายพริบตาเดียวที่ออร่าถูกดูดเข้าไปร่างกายของหมางเทียนก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผิวหนังสีแทนของเขาได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นสีแดงพร้อมกับเลือนผมที่ถูกย้อมให้กลายเป็นสีขาวสนิท!

    ร่างกายของหมางเทียนนั้นค่อยๆเปลี่ยนเป็นปีศาจอย่างช้าๆ จนในที่สุดแล้วหมางเทียนก็ได้เปลี่ยนเป็นปีศาจอย่างสมบูรณ์  สำหรับร่างปีศาจของหมางหลี่นั้นค่อนข้างน่าเกรงขามไม่น้อย ด้วยรูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงดุจดั่งปีศาจจากขุมนรกบวกกับออร่าแห่งความชั่วร้ายที่เต็มไปด้วยจิตสังหารนั้นมันทำให้ตัวของหมางเทียนดูน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก หมางเทียนหลังจากที่กลายร่างเป็นปีศาจแล้วก็ได้กระพือปีกคู่ใหญ่ที่อยู่ด้านหลังของตนลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าพร้อมกับมองเหยียดมายังซานจี่


    หมางเทียน

                "หมางเทียนเจ้ายังไม่เข้าใจอะไรใช่ไหม เจ้านั้นได้แพ้แล้ว!"ซานจี่จ้องมองหมางเทียนด้วยแววตาที่เฉยชา ก่อนที่รอบตัวของซานจี่นั้นจะมีวงแหวนอักขระปรากฎที่ฝ่าเท้าและชั่วพริบตาที่วงแหวนอักขระปรากฎออกมาตัวของซานจี่ก็ได้เปล่งแสงสีขาวออกมาและเมื่อแสงสีขาวหายไปก็ได้ปรากฎรูปลักษณ์ของซานจี่ที่ได้สวมชุดเกราะบางอย่างเข้าไป ซึ่งชุดเกราะที่ซานจี่สวมใส่นั้นมันก็คือชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ที่ทำมาจากผิวหนังขอสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อย่างวิหคสวรรค์


    ซานจี่หลังจากที่ได้ใช้พลังของเกราะศักดิ์สิทธิ์

                "เข้ามา!"หมางเทียนที่เห็นซานจี่ใช้ขุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ก็ได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย เขานั้นได้ร้องคำรามเป็นเชิงท้าทายซานจี่เสียงดังลั่นก่อนที่เขานั้นจะได้ปลดปล่อยพลังออกมาสุดขีดพุ่งเข้าไปปะชันหน้ากับซานจี่อย่างองอาจ ทั้งสองปะทะกันอยู่หลายกระบวนท่าจนทำให้หมู่เมฆแยกออกจากกัน

    กระทั่งยอดเขาที่สูงกว่าหมื่นเมตรเองก็ยังสั่นสะเทือนทุกครั้งที่ทั้งสองเข้าปะทะกัน ภายใต้การปะทะกันอย่างดุเดือดของซานจี่และหมางเทียนยอดเขาที่มีความสูงกว่าหมื่นเมตรหรือสันหลังของโลกนั้นก็ได้ถูกทำลายไปกว่าครึ่งทำให้มันเหลือความสูงเพียงแค่ 4500 เมตรเท่านั้น

    ทั้งสองใช้เวลาปะมือกันนานกว่า 1 ปี ในท้ายที่สุดการปะทะกันของทั้งสองก็จบลง ซึ่งผู้ชนะก็เป็นซานจี่โดยที่สภาพของยอดเขาสูงที่ถูกเรียกว่าสันหลังของโลกนั้นถูกทำลายไปจนไม่เหลือซาก ซานจี่หลังจากที่เอาชนะหมางเทียนได้แล้วนั้นเขาก็ได้เดินเข้ามาหาหมางเทียนพร้อมกับง้างดาบสีทองภายในมือเตรียมที่จะสังหารหมางเทียน

                "หมางเทียนจบกันแค่นี้ละ ชัยชนะมันเป็นของข้าแล้ว!"ซานจี่ยิ้มเยาะใส่หมางเทียนอย่างได้ใจก่อนที่จะใช้ดาบแทงลงมาที่ร่างของหมางเทียนอย่างแรง ส่งผลให้หมางเทียนกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด

                "อ้ากกกกกกกกก! ถึงข้าจะตายข้าก็ขอไม่ตายคนเดียวข้าจะลากเจ้าไปด้วย!"หมางเทียนจ้องมองซานจี่อย่างเครียดแค้นก่อนที่เขาจะใช้วิชาลับบางอย่างกับร่างกายของเขา ส่งผลให้ร่างกายของเขาพองโตขึ้น ซานจี่ที่เห็นว่าร่างกายของหมางเทียนพองโตขึ้นก็เข้าใจในทันทีว่าหมางเทียนนั้นต้องการจะทำอะไร

                "บัดซบ! ไอ้เวรเจ้าคิดจะระเบิดตัวตายงั้นหรือ?"ใบหน้าของซานจี่นั้นเปลี่ยนไปไม่น้อย ในตอนนี้สีหน้าของซานจี่นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและโกรธแค้นอย่างมากเขานั้นได้ละทิ้งดาบสีทองพร้อมกับหันหลังวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วแต่น่าเสียดายเนื่องจากว่ามันสายเกินไปเสียแล้วร่างกายของหมางเทียนนั้นได้ทำการระเบิดออกมาอย่างรุนแรงส่งผลให้เกิดคลื่นพลังมหาศาลนั้นถูกปลดปล่อยออกมาทำลายพื้นที่กว่าแสนลี้จนย่อยยับ กระทั่งตัวของซานจี่เองก็ถูกสังหารตายในชั่วพริบตา

    แต่ถึงจะถูกสังหารไปแล้ว แต่ด้วยความเป็นเทพตัวของซานจี่จึงยังสามารถกลับมามีชีวิตได้อีกครั้งหนึ่ง ซานจี่ที่ได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งนั้นตัวของมันได้ทำการพุ่งตัวออกห่างจากพื้นที่รัศมีของพลังทำลายหมางเทียนอย่างรวดเร็วแต่ในตอนนั้นเองก็มีประตูมิติเกิดขึ้นตรงหน้าวิญญาณของซานจี่ เมื่อประตูมิตินั้นปรากฎตัวออกมานั้นมันได้มีมือขนาดใหญ่โผล่ออกมาคว้าร่างของซานจี่เอาไว้ ขณะเดียวกันภายในมือขนาดใหญ่ปริศนานั้นก็มีวิญญาณของหมางเทียนเช่นกัน มือขนาดใหญ่นั้นได้นำตัวของซานจี่และหมางเทียนเข้าไปในประตูมิติอย่างรวดเร็ว

                "ม่ายยยยยยยยยย!!!"ซานจี่มันพยายามสุดความสามารถที่จะทำให้ตัวเองหลุดพ้นจากมือปริศนาแต่ทว่าถึงแม้ว่าตัวของซานจี่จะพยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว แต่ทว่ามันก็ไม่มีวี่แววที่จะทำให้ตัวของเขานั้นหลุดออกจากมือปริศนานั่นได้เลย ด้วยเหตุนี้เองมันจึงทำให้ตัวของซานจี่นั้นต้องกรีดร้องออกมาอย่างหวาดกลัว ไม่นานมือปริศานั้นก็นำร่างของซานจี่และวิญญาณของหมางเทียนเข้าไปในประตูมิติ เมื่อมือปริศนาได้กลับเข้าไปในประตูมิติแล้วประตูมิติมันก็ได้สลายหายไปอย่างรวดเร็วราวกับว่ามันไม่เคยปรากฎตัวออกมา

    ขณะเดียวกันตรงกองเลือดที่เป็นจุดที่ร่างกายของหมางเทียนระเบิดออกมานั้นมันก็ได้มีเส้นสีดำบางอย่างดิ้นอยู่ภายในนั้น ซึ่งเส้นสีดำนี้มันก็ไม่ใช่อะไรที่ไหนมันคือเส้นลปราณทรราชนั่นเอง ตัวของเส้นลมปราณทรราชนั้นมันได้ดิ้นอยู่บนกองเลือดสักพักก่อนที่มันกลืนกองเลือดเข้าไปในร่างกาย

    ภายในพริบตากองเลือดขนาดใหญ่ก็ได้หายเข้าไปในเส้นลมปราณทรราช เส้นลมปราณทรราชหลังจากที่ได้กลืนกองเลือดเข้าไปแล้วนั้นมันก็ได้มุดลงไปในดินอย่างรวดเร็วคล้ายกับไส้เดือนก็มิปาน ภายในเวลาไม่นานพื้นที่ดังกล่าวก็ไม่หลงเหลืออยู่อีก นอกเสียจากพื้นดินที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่า