“อือ อ๊ะ! ซี๊ดดดดดด อะไรกันหล่ะเนี่ย!” เจ็บมาก แต่...เอ๊ะ! เธอกินขี้ตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ เธอต้องอิ่มจนตายสิ ไม่ใช่เจ็บเนื้อเจ็บตัวแบบนี้ ว่าแต่ตายแล้วเจ็บได้ด้วยเหรอหรือว่าเธอยังไม่ตายกันนะ

 “อ๊ะ โอ๊ย! ปวดหัว แล้วนี่ความทรงจำใครอีก อื๊อ ฮือ ฮือ เจ็บบบบบ” หนิงอันเอามือกุมหัว ดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด จนทนไม่ไหวสติดับวูบไปอีกครั้ง

ขณะนี้แคว้นโจวของเราได้ถึงคราวเสียแล้ว อัสนีบาตได้ฟาดฟันสัตว์เทพทั้งแปดทิศจนดวงจิตแตกร้าว ไอมารเข้าแทรกซ้อนและจะก่อเกิดเป็นภัยพิบัติไปทั่วแว่นแคว้นในอีกไม่ช้า จำต้องให้ผู้มีพลังปราณธาตุเข้าสังหารสัตว์เทพทั้งแปดทิศทำลายจิตมาร แล้วหลอมรวมดวงจิตเทพขึ้นใหม่เพื่อปกป้องดูแลแคว้นสืบต่อไป

.

.

อันเอ๋อร์พ่อต้องขอโทษเจ้าด้วย ที่ไม่อาจช่วยปฏิเสธแทนหรือปกป้องเจ้าได้เลย จำต้องปล่อยเจ้าไปพบเจอกับภัยอันตรายทั้งที่เจ้าก็เพิ่งจะกลับมาแข็งแรงได้ไม่นาน แต่พ่อก็มิมีทางเลือกอื่นพ่อหวังว่าเจ้าจะเข้าใจ

หนิงอันนิ่งฟังอย่างตั้งใจและคิดตาม จะเอาไงดีล่ะเนี่ย! สวรรค์จะส่งเขาไปตายอีกแล้วหรือ?