บทที่ 41: พากานี่สะท้านมหาลัย! และอาจารย์จอมเฮี้ยบที่เปลี่ยนไป
เช้าวันจันทร์ ณ ลานหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์
เสียงเครื่องยนต์ V12 ทวินเทอร์โบ คำรามกระหึ่มกึกก้องมาแต่ไกล ทำเอาเหล่านิสิตที่กำลังเดินถือแก้วกาแฟเข้าคณะถึงกับต้องหยุดชะงักและหันไปมองเป็นตาเดียว
ไฮเปอร์คาร์ระดับตำนาน Pagani Huayra BC สีคาร์บอนไฟเบอร์ดำขลับตัดกับเส้นสายสีแดงสุดดุดัน มูลค่ากว่าพันล้านหยวน ค่อยๆ แล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าตึกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์อย่างนิ่มนวล
ลู่ลี่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เห้อ... ไม่ได้มาเรียนนานแค่ไหนแล้ววะเนี่ย ตั้งแต่ได้ระบบผลาญเงินมา ชีวิตเด็กหอธรรมดาๆ ของกูก็หายไปเลย หวังว่าข้าวของในหอพักกูคงยังไม่โดนหนูกัดขาดหมดนะ"
เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ Patek Philippe บนข้อมือ "ชิบหายละ! สายไปสิบห้านาที! วันนี้วิชาของ 'อาจารย์หวัง' จอมเฮี้ยบซะด้วย แกขู่ไว้ว่าถ้าใครขาดเกินกำหนดจะโดนปรับตกทันที กูไม่อยากโดนระบบลงโทษยึดแคชแบ็คเพราะสอบตกโว้ย!"
ฟืดดด... ประตูปีกนก (Gull-wing doors) ของพากานี่เปิดกางออกอย่างอลังการ ลู่ลี่ในชุดเสื้อยืดสีดำกางเกงยีนส์ขาดเข่าสไตล์เด็กวัยรุ่นธรรมดาๆ ก้าวเท้าลงมาจากรถ
แต่ทว่า... เขาไม่ได้มาคนเดียว!
รถตู้ Alphard สีดำฟิล์มมืดทึบที่ขับตามหลังมาติดๆ จอดเทียบด้านหลัง พร้อมกับประตูสไลด์ที่เปิดออก หญิงสาวระดับ SSR ถึงสามคนก้าวลงมาจากรถและพุ่งเข้ามารุมล้อมลู่ลี่ทันที!
"ลู่ลี่คะ! ตั้งใจเรียนนะคะ เดี๋ยวเลิกเรียนแล้วฉันจะมารับไปทานข้าว" ไป๋เสวี่ย คุณหนูผมเทาจัดคอเสื้อให้ลู่ลี่อย่างเอาใจใส่ "ไอ้บ้าลู่ลี่! เลิกเรียนแล้วต้องรีบกลับมาดูฉันสตรีมนะ เข้าใจไหม!" หลินเย่ว์ ในชุดเดรสสีแดงรัดรูปกอดอกทำหน้ามุ่ยแบบซึนๆ "ลูกพี่ขาาา~ สู้ๆ นะคะ! เนโกจิจะรอลูกพี่อยู่ที่สตูดิโอนะ!" เนโกจิ สาวน้อยเวทมนตร์ส่งจูบให้รัวๆ
ลู่ลี่เหงื่อแตกพลั่ก รีบดันหลังสามสาวให้กลับขึ้นรถตู้ "รู้แล้วๆ! พวกเธอรีบกลับไปทำงานเลยนะ กูจะรีบไปเรียน สายแล้วโว้ยยย!"
มหาลัยแตก! อาการช็อกของเพื่อนรัก
ภาพที่เกิดขึ้นหน้าคณะกินเวลาไม่ถึงสองนาที แต่มันได้สร้างแรงสั่นสะเทือนระดับแผ่นดินไหว 8 ริกเตอร์ให้แก่มหาวิทยาลัย!
นิสิตชายหญิงนับร้อยคนที่ยืนดูอยู่ต่างอ้าปากค้าง ตาเบิกกว้างจนแทบหลุดจากเบ้า! "น... นั่นมัน พากานี่ ฮัวร่า BC รุ่นลิมิเต็ดนี่หว่า! ทั้งประเทศมีแค่คันเดียวนะเว้ย!" "เดี๋ยวๆ! ไอ้คนที่ลงมาจากรถนั่น... ไอ้ลู่ลี่ เด็กหอที่ชอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนี่นา!" "พระเจ้าช่วย! แล้วสาวๆ ระดับนางฟ้าสามคนนั้นมันอะไรกัน! นั่นมันหลินเย่ว์ ราชินีสตรีมเมอร์ กับเนโกจิ ไอดอลคอสเพลย์ไม่ใช่เหรอ?!" "ไอ้ลู่ลี่มันไปรวยมาจากไหนวะ! หรือว่ามันคือ 'บุรีโดดเดี่ยว' มหาเศรษฐีลึกลับที่กำลังเป็นข่าวฮือฮาอยู่ตอนนี้!"
ที่มุมหนึ่งของตึก "เจ้าปาล์ม" เพื่อนสนิทแก๊งเด็กหอของลู่ลี่ ยืนถือปาท่องโก๋ค้างอยู่ที่ปาก ขาของเขาสั่นพั่บๆ สติหลุดลอยไปไกล "ไอ้ลู่ลี่... มึง... มึงขับพากานี่มาเรียน แถมมีสาวๆ ระดับประเทศมาส่ง... นี่มึงทิ้งกูให้เป็นไอ้ขี้แพ้ในหอพักคนเดียวแล้วเหรอเพื่อน! น่าอิจฉาโว้ยยยย!" ปาล์มร่ำไห้ในใจ
ลู่ลี่ไม่มีเวลามาสนใจความช็อกของใคร เขาสับตีนแตกวิ่งหน้าตั้งขึ้นบันไดไปยังห้องเรียนชั้น 4 ทันที
เผชิญหน้าอาจารย์หวังจอมเฮี้ยบ!
ครืดดดด... ลู่ลี่เลื่อนเปิดประตูห้องเรียนอย่างแรง เสียงหอบแฮกๆ ของเขาดังลั่นห้อง ทุกสายตาในคลาสเรียนหันมาจ้องมองเขาราวกับเห็นผี
หน้าห้องเรียน "อาจารย์หวัง" อาจารย์วัยกลางคนหัวล้านผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหด ดันแว่นตาขึ้นพลางหรี่ตามองลู่ลี่ด้วยสายตาเชือดเฉือน "นายลู่ลี่... หายหัวไปเกือบเดือน เพิ่งจะนึกได้เหรอว่าลงทะเบียนเรียนวิชานี้ไว้?" อาจารย์หวังเคาะไม้บรรทัดกับโต๊ะดังปัง! "แถมวันนี้ยังมาสายอีก 15 นาที! นายคิดว่ามหาวิทยาลัยเป็นสนามเด็กเล่นหรือไง!"
ลู่ลี่กลืนน้ำลายเอื้อก "ซวยแล้วไงกู... โดนด่าเละแน่ !"
"ขอโทษครับอาจารย์ ช่วงนี้ผม... เอ่อ... ติดทำธุรกิจนิดหน่อยครับ" ลู่ลี่พยายามแก้ตัว
"ธุรกิจ?! เด็กหออย่างนายเนี่ยนะทำธุรกิจ! ไปขายลูกชิ้นปิ้งหน้ามอหรือไง!" อาจารย์หวังตะคอกเสียงดัง ทำเอานิสิตในคลาสแอบซุบซิบขำคิกคัก "คนที่ไม่ตั้งใจเรียนอย่างนาย ฉันจะตัดสิทธิ์สอบ..."
ติ๊งงง! ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของอาจารย์หวังก็ดังขึ้นขัดจังหวะ แกหยิบขึ้นมาดูด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นข้อความจาก 'อธิการบดี'
[ข้อความจากอธิการบดี]: อาจารย์หวัง! นิสิตที่ชื่อ ลู่ลี่ ในคลาสของคุณน่ะ เขาคือประธานบริษัทสตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์ และเพิ่งบริจาคเงิน 500 ล้านหยวน เพื่อสร้างตึกวิศวกรรมศาสตร์แห่งใหม่ให้มอเราเมื่อเช้านี้! ดูแลท่านประธานลู่ลี่ให้ดีที่สุด ห้ามให้มีรอยขีดข่วนเด็ดขาด!
อาจารย์หวังมือไม้สั่น โทรศัพท์แทบหลุดจากมือ แกค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองลู่ลี่ที่กำลังยืนหอบอยู่หน้าประตู สายตาที่เคยดุดันดั่งเสือร้าย บัดนี้เปลี่ยนเป็นลูกแมวเชื่องๆ ภายในพริบตา!
"อ... เอ่อ..." อาจารย์หวังรีบโยนไม้บรรทัดทิ้ง ยิ้มกว้างจนเห็นฟันครบทุกซี่ "ธ-ธุรกิจรัดตัวสินะครับคุณลู่ลี่! แหม... คนหนุ่มไฟแรง เป็นอนาคตของชาติจริงๆ! มาสายแค่ 15 นาทีถือเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยครับ! เชิญนั่งตรงที่วีไอพีหน้าห้องเลยครับ เดี๋ยวผมจะเปิดแอร์ให้เย็นฉ่ำๆ เลย!"
"ห๊ะ?!" ลู่ลี่ถึงกับงงแดก เพื่อนๆ ในคลาสต่างก็สมองช็อตไปตามๆ กัน อาจารย์หวังจอมโหดเปลี่ยนโหมดไปเลียแข้งเลียขาลู่ลี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?!
ลู่ลี่เดินไปนั่งที่โต๊ะแบบงงๆ ก่อนที่ระบบจะส่งข้อความแจ้งเตือนมาในหัว
[ระบบแจ้งเตือน: การผลาญเงินฉุกเฉินสำเร็จ!] สถานะ: ระบบได้ทำการแอบตัดเงิน 500 ล้านหยวน บริจาคให้มหาลัยเพื่อซื้อใจอธิการบดี ป้องกันโฮสต์โดนด่าจนเสียเซลฟ์เรียบร้อยแล้วค่ะ!
ลู่ลี่เอามือกุมขมับ... "ระบบโว้ยยยย! กูแค่อยากมาเรียนเงียบๆ แล้วให้มึงหักเงินบริจาคมหาลัยไป 500 ล้านเนี่ยนะ!! วันธรรมดาของกูมันจบสิ้นแล้ววววว!"
และนี่ก็คือการคัมแบ็กสู่รั้วมหาลัยของท่านประธานลู่ลี่ ที่พกทั้งพากานี่ ฮาเร็มระดับประเทศ และเงินฟาดหน้าอาจารย์จนมหาลัยสะเทือน!