ธิวาดูเพลิดเพลินตา ดวงอาทิตย์กำลังฉายแสงสาดส่องลงมากระทบสองฟากฝั่งของกำเเพง นางกำนัลและทหารจำนวนมากกำลังร่วมมือกันทำความสะอาดรอบๆบริเวณจวนสีขาว สตรีตัวเล็กเอามือปิดตาเพื่อนใหม่พร้อมกับค่อยๆพยุงออกมาด้านหน้าจวน
“ตกลงจะบอกข้าได้รึยังว่าเ้าจะพาข้าไปไหน ซูเจิน”
“เป็ความลับจ้า ถึงแล้ว…เดี๋ยวๆๆยืนรอแปปนึง”
“หวังว่าคงจะไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวนะ”
“ไม่น่ากลัว พร้อมแล้วนับ หนึ่ง…สอง…ซ่าม!!! ทะดา!!!” มือที่เปิดออกเผยให้สนมลีเห็นว่าบริเวณรอบๆจวนที่เคยรกร้าง บัดนี้ได้กลายเป็ดังสวนที่อยู่บน์ก็ไม่ปาน กระถางต้นไม้ดอกไม้ที่นำมา ถูกตกเเต่งจนบริเวณด้านหน้าจวนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สนมลีได้เเต่ยืนนิ่งน้ำตามคลอเบ้า ชื่นชมในสิ่งที่ซูเจินทำให้นาง
“เป็ไงบ้าง ชอบไหม?”
“นี่เ้าทำเพื่อ…ข้าหรอ ซูเจิน…ของพวกนี้มัน…”
“ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ขอ เเต่ต้นไม้ดอกไม้พวกนี้ถูกแบ่งมาจากที่พักฉันและในฐานะที่เธอเป็เพื่อนสนิทหมายเลขหนึ่งของฉัน ฉันไม่อาจทนให้เธอตกอยู่ในสภาพเเวดล้อมคล้ายบ้านผีสิงแบบนี้ เพราะฉะนั้นลืมเื่ราวในอดีตไปแล้วมาเริ่มต้นใหม่ไปกับฉันนะ”
“ซูเจิน…นี่เ้า”
“ไม่ต้องห่วงเื่ขนของกลับนะ เพราะไม่มีใครกล้าหือกับฉันหรอก เพราะอะไรรู้ไหม?”
“................”
“ต้นไม้พวกนี้ เ้าจะให้พวกข้าวางตรงไหน?”
“องค์ชายอี้!!!...ซูเจินนี่เ้า…..”
“บอกแล้วไม่มีใครกล้าหือกลับฉัน เออเดี๋ยวพวกนายยกมาวางตรงนี้ละกัน อาฉางกับอาเฟยไปเอาก้อนหินมาเพิ่มนะ ฉัว่าจะจัดสวนและก็ขุดบ่อปลาตรงนี้ด้วย เธอว่าดีไหมลี?”
“ที่เ้าทำมันสวยมากๆ เเต่คือว่า….พอแค่นี้แหละ ข้าว่ามันมากไปแล้ว อีกอย่างข้าเกรงใจองค์ชายทั้งสองด้วย”
“องค์ชายอะไรกัน เวลานี้สองคนนั่นคือมือซ้ายกับมือขวาของฉัน เพราะฉะนั้น จิกหัวใช้ได้ตามสบาย”
“ซูเจิน เ้าพูดอะไรออกมาน่ะ!!!”
“ก็พูดจริงๆอ่ะ….ฮ่าฮ้าฮ่า” สองแฝดได้ยินทุกคำที่เจินเจินพูด พวกเราสองคนพยักหน้าใส่กันก่อนจะวางต้นไม้แล้วเดินเข้ามาด้านหลังของเจินเจิน พร้อมกับกระซิบที่ข้างหูนางทั้งสองข้างพร้อมๆกัน
“เช่นนั้นหรือ!!!”
“อุ่ย!!! ใหมด งานเสร็จแล้วหรอพวกนายอ่ะ?”
“ยัง…เเต่ข้าได้ยินเหมือนว่า พวกเ้าสองคนกำลังนินข้ากับน้องสามอยู่ ให้ข้าคุยด้วยสิ ข้าคุยสนุกนะ ฮึ!!!”
“นั่นสิ…ข้ากับท่าพี่คุยสนุกมาก ชวนคุยเก่งด้วย”
“นี่หาเื่อู้ใช่ไหม…โน่นอ่ะ อาฉางกับอาเฟยยกต้นไม้อยู่สองคน พวกนายไม่คิดจะช่วยหรือไง”
“พวกข้ามีศักดิ์เป็องค์ชายและองค์รัชทายาท….แล้วนี่เ้ายังจะ…พวกข้าไม่ใช่คนใช้ของเ้านะเนี้ย”
“จุ๊ๆๆ พวกนายลืมสัญญาของเราแล้วหรอ โอเคๆ จะยกเลิกก็ได้นะ เพราะฉันก็ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเื่นี้อยู่แล้ว”
“ซูเจิน ทูลองค์ชายอี้ ข้าน้อยซาบซึ้งใจยิ่งที่องค์ชายทั้งสองมาช่วยจัดการในวันนี้ ต่อจากนี้เชิญองค์ชายทั้งสองพักผ่อน ที่เหลือให้ข้าน้อยได้ทำเองเถอะเ้าค่ะ” สองแฝดมองหน้ากันก่อนจะดึงตัวกันออกไปคุยตามลำพัง ภาพที่เห็นคือซูเจินยืนยิ้มเยาะเย้ย สนมลีก้มห้ายืนเรียบร้อย สองแฝดเริ่มเจรจากันไปมาถึงข้อตกลงที่เคยให้ไว้กับซูเจิน
“เอายังไงดีท่านพี่ ข้าก็เริ่มจะไม่ไหวแล้ว พวกเราขนกระถางต้นไม้ดอกไม้พวกนั้นมาตั้งเเต่เช้าแล้วนะ อีกอย่างสนมลีนางก็ไม่ได้เรียกร้องอะไร เรามิควรทำเช่นนี้ด้วยซ้ำ หยุดไหม”
“ไม่ พวกเราทำเช่นนั้นไม่ได้น้องสาม เ้าลืมข้อตกลงคืนนี้แล้วงั้นรึ เ้ากับข้าไม่ใครก็ใครคนนึงจะได้เข้าหอกับนางคืนนี้ หากเราทำผลงานดีทั้งคู่เราอาจจะได้เข้าหอพร้อมกันสองคนเลยก็ว่าได้”
“แล้วนางจะยอมหรือท่านพี่ นางผลัดพวกเรามาสองคืนแล้วนะ คืนเเรกบอกยังไม่พร้อม คืนต่อมาแกล้งป่วยแล้วท่านพี่คิดว่าคืนนี้นางจะหาอะไรมาโต้เเย้งเราอีก ยังไงข้าก็มั่นใจว่านางไม่ทำตามสัญญาเเน่ๆ”
“เพราะแบบนั้นแหละข้าถึงจะใช้แผนการณ์นี้ มัดให้นางดิ้นไม่หลุด น้องสาม…พวกเราห้ามยอมแพ้ เด็ดขาด!!!”
“เพื่อคืนนี้!!!” สองแฝดยืนยันเสียงเเข็งอย่างมีเป้าหมาย ก่อนจะเดินกลับไปหาสตรีสองนางที่ยืนมองพวกเขาอยู่ พวกเขาสองคนยิ้มร่าเริงอย่างไม่ได้คุยอะไรกันมาก่อน
“องค์ชายอี้ คือข้าน้อย….”
“พวกข้าเต็มใจช่วยสนมลี เ้าไม่ต้องคิดมากนะ เพราะพวกข้ามีบางสิ่งที่จะต้องทำมันให้สำเร็จ!!! ไปน้องสาม…พวกเราไปทำตามข้อสัญญากันดีกว่า… เพื่อคืนนี้!!!”
“ใช่ท่านพี่….เพื่อคืนนี้!!!” สองฝาแฝดหันมามองหน้าซูเจินอย่างเ้าเล่ห์ พวกเขาเหล่ตามองเพื่อจะบอกเป็นัยๆว่าอย่าลืมสัญญาคืนนี้นะ ก่อนจะรีบวิ่งไปยกต้นไม้ เรียงก้อนหินอย่างกระฉับกระเฉงราวกลับไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยอะไรมาก่อนเลย พวกเขาทำงานไปพรางหันมามองซูเจินกับยิ้มกรุ้มกริ่มเหมือนมีอะไรซักอย่างในใจ ซึ่งเื่ที่ทำให้พวกเขายิ้มนั้นซูเจินรู้ดี
“ดูจากสายตาแล้ว…รู้เลยว่าพวกนายกำลังคิดอะไรอยู่ ไอ้พวกโรคจิต วันๆคิดแต่เื่เดียว นี่คงจะทำตามสัญญาให้ได้เพื่อคืนนี้สินะ โอ้ย…คืนนี้ฉันจะรับมือยังไงดีเนี้ย แกซวยแล้วเจินเจินเอ้ย!!!”
“เ้าว่าอะไรนะซูเจิน”
“อ่อเปล่าๆ ฉันว่าเราไปนั่งดูพวกเขาทำงานตรงโน่นดีกว่านะ” ไม่ว่าเจินเจินจะไปนั่งตรงไหน พวกสองแฝดก็จะหันไปยิ้มให้เธอตลอดจนบางทีเธอรู้สึกเหมือนมีโรคจิตที่หน้าตาดีที่สุดในเมืองนี้ กำลังจ้องมองเธออยู่ถึงสองคนด้วยกัน…..