เทพกระบี่เงาสังหาร

ในครั้งนี้อู่หมิงเดินไปทั่วเมืองอย่างสง่าผ่าเผยพร้อมกับสวมชุดที่ดูหรูหราและใบหน้าของอู่หมิงก็ถูกปลอมแปลงให้เหมือนกับคุณชายที่ร่ำรวย และข้างๆอู่หมิงก็มีเซียนจีและฉื่อเหรินคอยประกบข้างๆ แน่นอนว่าทั้งสองไม่ได้ปกปิดกลิ่นอายเลยแม้แต่น้อยและปลดปล่อยกลิ่นอายเซียนระดับต่ำออกตลอดเวลา"เจ้านั่นเป็นใครกันทำไมถึงมีเซียนตั้งสองคนเป็นผู้ติดตาม" นายน้อยคนหนึ่งกล่าว"ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันขนาดพวกหยวนป้าที่เป็นอัจฉริยะก็ยังไม่มีเซียนมาคอยปกป้องแบบนี้เลย เห็นได้ชัดว่าชายหนุ่มคนนี้มีที่มาไม่ธรรดาทางที่ดีพวกเราไม่ควรไปยั่วยุอีกฝ่ายจะดีกว่า" นายน้อยอีกคนก็กล่าวขึ้น"คุณชายท่านนั้นชั่งมีใบหน้าที่หล่อเหลายิ่งนัก" คุณหนูคนหนึ่งกล่าวขึ้น"นั่นสิข้าเองก็อยากจะไปทำความรู้จักกับคุณชายท่านนั้นยิ่งนัก" หญิงสาวอีกคนก็กล่าวอู่หมิงเดินไปยังลานพนันด้วยใบหน้าเย่อหยิ่งให้สมกับเป็นนายน้อยที่มาจากตระกูลใหญ่ และเมื่อไปถึงลานพนันหินเจ้าของลานพนันก็ถึงกับออกมาต้อนรับด้วยตนเอง"คุณชายท่านนี้ไม่ทราบว่ามีชื่อเสียงเรียงนามว่าอะไร" ชายชราที่เป็นเจ้าของลานพนันหินกล่าวขึ้น"ข้านายน้อยมีนามว่า เซียนเย่ วันนี้ข้าอยากจะลองมาเสี่ยงดวงสักเล็กน้อย" อู่หมิงกล่าว"นายน้อยเซียนเย่ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแต่ถ้าตระกูลเซียนละก็ข้าพอเคยได้ยินมาบ้างเห็นว่าเป็นตระกูลเก่าแก่ที่อยู่มาตั้งแต่ยุคโบราณแต่ตอนนี้พวกเขาได้หลบซ่อนตัวอยู่และไม่มีใครสามารถหาเขาพบหรือแม้แต่รู้ว่าพวกเขาแข็งแกร่งเพียงใดหรือว่านายน้อยคนนี้จะเป็นคนจากตระกูลโบราณนั่น ไม่ได้การแบบนี้ต้องแจ้งไปยังเจ้าเมืองก่อน" ชายชราคิดในใจและเดินนำทางอู่หมิงไปยังชั้นที่สามด้วยสีหน้านอบน้อม"ชั้นที่สามหินทุกก้อนจะมีราคาอยู่ที่ 500-1000 หยกเซียน ถ้านายน้อยเซียนเย่ต้องการข้าสามารถลดให้กับท่านได้ 100 หยกเซียนต่อหินหนึ่งก้อน" ชายชรากล่าว"ดี ถ้าเจ้าว่าแบบนั้นข้าก็ไม่เกรงใจละนะ" อู่หมิงกล่าวเริงร่าตามตริงตัวเขาเองก็ไม่ได้มีหยกเซียนมากมายขนาดที่สามารถใช้สอยได้ตามใจขนาดนั้นและที่อู่หมิงมีติดตัวก็แค่ 1000 หยดเซียนอู่หมิงเปิดใช้เนตรหยินหยางทันที ชายชราที่เป็นเจ้าของลานหินรู้สึกประหลาดใจที่อยู่ๆพลังของอู่หมิงก็เข้มข้นขึ้นแต่ชายชราก็ไม่สามารถมองเห็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้เพราะเซียนจีได้ใช้พลังของนางสร้างหมอกเพื่อปิดบังดวงตาของอู่หมิงไว้เพื่อไม่ให้ใครรับรู้เวลาอู่หมิงใช่เนตรหยินหยาง"เจอแล้ว ข้าเอาสองก้อนนั้น" อู่หมิงกล่าวกับเสี่ยวฮุ่ยเสี่ยวฮุ่ยที่รู้งานก็รีบกระโดดไปยังก้อนหินที่อู่หมิงบอกและทำท่าทางดมกลิ่นและสำรวจหินอย่างกับผู้เชี่ยวชาญ ชายชรารู้สึกตื่นตระหนกและมองไปยังแมวสีดำด้วยสายตาจริงจัง"หรือว่าแมวตัวนี้จะมองออกมาหินก้อนใหนมีของล้ำค่า" ชายชราคิดในใจ"เป็นยังไงบ้างเจ้าแมวน้อย" อู่หมิงแกล้งพูดออกมาเหมือนกับว่าเสี่ยวฮุ่ยสามารถตรวจสอบของล้ำค่าในก้อนหินได้"เมี๊ยว เมี๊ยว" เสี่ยวฮุ่ยแกล้งร้องภาษาแมวออกมาและชี้ไปยังก้อนหินทั้งสองก้อนที่อยู่หมิงบอกเอาไว้"ดี ผู้อาวุโสข้าเอาหินสองก้อนนี้" อู่หมิงกล่าวชายชรารู้สึกกระสับกระส่ายอย่างมากเพราะกลัวว่าแมวสีดำตรงหน้าจะมีความสามารถในการตรวจสอบของล้ำค่าในหินจริงๆและถ้าเป็นอย่างงั้นจริงลานพนันหินของพวกเขาได้ขาดทุนยับแน่ชายชรานำหินทั้งสองก้อนออกมาวางไว้ที่โต๊ะผ่าหินและตอนนั้นเองชายวัยกลางคนที่ทำหน้าที่ผ่าหินก็ปรากฎออกมาและเริ่มผ่าหินทันที เหล่าคุณชายและคุณหนูที่มีสถานะสูงส่งพอจะขึ้นมายังชั้นสามก็เริ่มมามองดูด้วยสายตาอย่างรู้ว่าคุณชายท่านนี้จะมีความสามารถในการเลือกหินขนาดใหน"หืมนั่นมันนนายน้อยตงเฉียงบุตรของเจ้าเมืองไม่ใช่เหรอ เขามาทำอะไรที่นี่" นายน้อยคนหนึ่งกล่าว"จริงๆด้วย นายน้อยตงเฉียงมาทำอะไรที่นี่ไม่ใช่ว่าเขาควรจะอยู่ที่ลานพนันหินของตระกูลตงหรอกรึ" ผู้คนเริ่มกล่าวขึ้นด้วยความอยากรู้"โอ้ เป็นเจ้านั่นเองคุณชายรูปงามที่เขาล่ำลือ" ตงเฉียงกล่าวพร้อมกับมองมาที่อู่หมิงแต่ในตอนนั้นเองสายตาของตงเฉียงก็ไปหยุดอยู่ที่ร่างของเซียนจีซึ่งมีความงดงามจนหัวใจของตงเฉียงเต้นเรง ความปรารถนาของตงเฉียงพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว"หืม เจ้าเป็นใคร" อู่หมิงแสดงสีหน้าหยิ่งยโสพร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาตงเฉียงรีบหันสายตามามองที่อู่หมิงอย่างรวดเร็ว ดวงตาของตงเฉียงหดแคบลงเพราะเขาสามารถมองออกมาสายตาของอู่หมิงนั้นมีแรงกดดันที่เขาไม่สามรถบอกได้อยู่และแรงกดดันนี้ยังทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายอย่างยิ่งราวกับว่ากำลังมีกระบี่ที่แหลมคมจ่อยู่ที่คอ"ข้ามีนามว่า ตงเฉียง และท่านพ่อของข้ายังเป็นเจ้าเมืองแห่งนี้อีกด้วย" ตงเฉียงกล่าวด้วยน้ำเสียงยโส"แล้วยังไง เจ้ามีธุระอะไรกับข้า" อู่หมิงกล่าวออกมาอย่างเฉยชา"ข้าก็แค่อยากจะมาดูว่านายน้อยในข่าวลือจะมีความสามารถแค่ใหน แต่จากที่ดูก็คงไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย" ตงเฉียงกล่าว"โอ้ ที่เจ้าพูดออกมาแสดงว่าเจ้าต้องการที่จะแข่งขันกับข้างั้นสินะ ดี ข้าเองก็กำลังเบื่อๆอยู่เลยทำไมเราไม่มาแข่งกันละว่าหินของใครเมื่อผ่าออกมาแล้วจะได้ของล้ำค่ามากกว่ากัน และใครก็ตามที่แพ้จะต้องยกของล้ำค่าที่อยู่ในหินทั้งหมดให้กับผู้ชนะ" อู่หมิงกล่าว"ดีเจ้าพูดเองนะ แต่ข้าไม่ต้องการรางวัลจากหินของเจ้าแต่ข้าต้องการนาง" ตงเฉียงชี้ไปทางเซียนจีเซียนจีขมวดคิ้วจิตสังหารในดวงตาของนางปะทุออกมา นางเป็นถึงเซียนอสูรที่ทรงพลังและยังมีสายเลือดโบราณใหลวเวียนอยู่อีกการที่เด็กน้อยที่ยังไม่บรรลุการเป็นเซียนกำลังจ้องนางด้วยสายตาลามกนั้นทำให้นางไม่ชอบใจอย่างมากเพราะในชีวิตของนางผู้ชายทมี่มีคุณสมบัติที่จะแตะต้องตัวนางได้มีเพียงแค่อู่หมิงเท่านั้น"แบบนั้นไม่ได้ ยกเว้นแต่ว่าเจ้าจะเอาชีวิตของเจ้ามาเดิมพันและถ้าเจ้าแพ้เจ้าจะต้องฆ่าตัวตายต่อหน้าทุกคนเจ้ากล้าพอหรือไม่" อู่หมิงกล่าวเสียงเย็นชายชราผู้ติดตามของตงเฉียงแสดงสีหน้าโกรธเกรี้ยวและก้าวมาข้างหน้าแต่ในตอนนั้นเองฉื่อเหรินก็ปลดปล่อยแรงกดดันของตัวเองออกมาจิตสังหารที่น่าขนลุกปะทุขึ้น"คุณชายทั้งสองที่นี่คือลานพนันหินหาใช่เวทีประลองไม่ถ้าจะพนันข้าว่าใช้กฎเดิมที่คุณชายเซียนเย่กล่าวเอาว่าจะดีกว่า" ชายชราเจ้าของลานพนันรีบกล่าวขึ้นตัวเขารู้จักนิสัยของตงเฉียงดีว่าเป็นนายน้อยที่หยิงยโสอย่างมากและมักจะใช้ทุกวิถีทางเพื่อแย่งชิงสิ่งที่ตนเองหมายตาเอาไว้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตงเฉียง

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตงเฉียง

คล้ายกับเรื่องเทพกระบี่เงาสังหาร ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้