
ตอนที่30 อุ่นไอรัก
"นายน้อยมันร้ายกาจมากๆ เลยนะเ้าค่ะ..คลื่นเสียงของเกล็ดอาวุธเทพไม่สามารถจัดการมันได้นายน้อยต้องเปิดม่านมิติให้กว้างกว่านี้เผื่อว่าเกล็ดอาวุธ อสูรของนายน้อยจะออกมาฆ่ามันได้..."
เสียงหนิงหนิงร้องเตือนนายน้อยของนาง
กริชเพชรถือเกล็ดอาวุธไว้ในมือร่ายคาถาส่งพลังดวงจิตแก่นแท้เปิดม่านมิติให้ขยายออก เสียงวู้ๆ ดังสนั่นม่านมิติหมุนเป็วงกลมเพิ่มรัศมีออกจากหนึ่งร้อย ฟุตกลายเป็ สองร้อยฟุตแล้วก็เลื่อนเป็สี่ร้อยฟุตจนสุดท้ายถึงห้าร้อยฟุต
วูบๆ ๆ!!
ชายหนุ่มกัดฟันคำรามเขารู้สึกปวดระบมไปทั่วดวงจิต คล้ายกับบีบเค้นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ระดับเจ็ดออกมาจนเหือดแห้ง การเปิดม่านมิติระดับห้าร้อยฟุตมันเป็อะไรที่เหมือนเขาถูกบิดน้ำออกจากตัวทุกหยาดหยด
"อาวุธของข้าจัดการมัน...." เสียงแ่เบาของชายหนุ่มแทบจะไม่หลุดรอดออกจากไรฟัน เพราะเขาอดทนกับแรงกดดัน รีดเค้นพลังเปิดม่านมิติระดับห้าร้อยฟุตอย่างสุดฝืน เสียงครืนๆ ของิญญาเกล็ดอาวุธอสูรดังสนั่นขึ้นหนักกว่าเก่า
คลึน! คลึน! คลึนนน!! คลึนนนน~!!
เหมือนมันเข้ามาใกล้ปากห้วงมิติมากขึ้น สุดท้ายมีูเาสีขาวลูกหนึ่งเหมือนกับงาช้าง โผล่ออกมาจากปากอุโมงค์ห้วงมิติรัศมีระดับห้าร้อยฟุต ความยาวเกือบพันฟุตความใหญ่เส้นรอบผ่าศูนย์กลางสามร้อยฟุต พอหลุดพ้นออกมามันก็ส่งกระแสไฟฟ้าสีส้มอมแดง พุ่งตรงวาบเข้าฟาดภูตอสูรผีเสื้อั์ ดุจสายฟ้าทันที เสียงกระแสคลื่นที่ทรงพลังรุนแรง แหวกอากาศดังสนั่นดุจฟ้าผ่ากลางพายุร้าย
เปรี้ยง!! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยงงงง!
บึ้มมมม!!
ประกายสีแดงกระทบตัวของภูตอสูรผีเสื้อั์ มันะเิแตกเป็จุลเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พลังดวงจิตแก่นแท้ภูตอสูรครึ่งเทพระดับห้าสลายไปในพริบตา ทิ้งไว้แต่บอลดวงจิตแก่นแท้ดวงหนึ่ง ที่ส่งประกายสีเขียววางบนมือของกริชเพชร
พลังการเผาไหม้อาวุธเกร็ดอสูรของชายหนุ่ม เผาผลาญละอองพิษทั้งหมดของภูตอสูรผีเสื้อสลายไปหมดสิ้น ม่านมิติเรียกอาวุธอสูรหายไปฉับพลัน เมื่อกริชเพชรล้มลงสลบเพราะรีดพลังเปิดม่านมิติห้าร้อยฟุตออก ร่างกายอสูรระดับเจ็ดของเขาแทบจะทนไม่ไหว เกราะสายฟ้าเริ่มก่อตัวปกป้องร่างกายของกริชเพชรอีกครั้ง
"นายน้อยเ้าคะ..นายน้อยเ้าคะ..ท่านเป็อะไร..ทำไม? นิ่งไปแบบนี้..นายน้อยท่านอย่าเป็อะไรนะเ้าคะ..หนิงหนิงจะออกไปช่วยท่านยังไง"
เสียงหนิงหนิงร้องเรียกเ้านายแต่เขาไม่ได้ยินเพราะเข้าสู่ภวังค์ไปแล้ว กว่าครึ่งวันที่ชายหนุ่มจะฟื้นขึ้นมา ในมือของเขากำดวงจิตแก่นแท้ของภูตอสูรผีเสื้อไว้
"หนิงหนิงออกมาดูดซับบอลดวงจิตแก่นแท้ภูตอสูรตัวนี้ไปเถอะ...."
เขาพูดด้วยเสียงอ่อนล้า หนิงหนิงก็ปรากฏตัวข้างชายหนุ่ม
"หนิงหนิงไม่เอาหรอกคะนายน้อย..ท่านเก็บไว้ในถุงมิติเถอะ มันไม่มีประโยชน์อะไรกับหนิงหนิงแล้ว มันมีพลังเกินกว่าที่หนิงหนิงจะดูดซับเข้าไปได้ เผื่อจะมีประโยชน์ในวันข้างหน้า นายน้อยรีบกลับเข้ากล่องดำ แล้วไปรักษาตัวก่อนที่จะมีศัตรูมาทำร้ายเดี๋ยวข้าจะเฝ้าร่างท่านไว้..." หญิงสาวบอกนายน้อยของนาง
กริชเพชรพยักหน้า แล้วก็ส่งดวงจิตเข้าไปในกล่องดำปรากฏตัวอยู่กลางห้องสีชมพูทันที
วาบ!
เสียงวาบดังขึ้นร่างกายของกริชเพชรก็อันตรธานหายเข้าไปในกล่องนิลกาฬด้วย
"อ้ารร!! "
หนิงหนิงอ้าปากค้างเขาไม่ได้ถอดดวงจิตเข้าไปในกล่องสีดำ นางเข้าใจผิดมาตลอดแต่ที่ไหนได้ เขาถูกเคลื่อนย้ายเข้าไปในนั้นหมดทั้งตัวต่างหาก
ถึงว่าเืกำเดาของกริชเพชรจึงไหลออกมาได้เมื่ออยู่ในห้องสีชมพู นางไม่เคยอยู่ด้านนอกกล่อง ในขณะที่ชายหนุ่มเข้าไปในห้องนั้นสักที จึงไม่เคยรู้ว่าเขาใช้ร่างกายทั้งหมด เคลื่อนย้ายเข้าไปในกล่องนั้น
"นายน้อยเรียกข้าเข้าไปด้วยสิร่างกายของท่านไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว.." หนิงหนิงส่งกระแสจิตถึงนายน้อยของนางทันที
กริชเพชรขมวดคิ้วเมื่อได้รับกระแสจิตหนิงหนิง ชายหนุ่มจึงเรียกนางเข้ามาอยู่ในห้องด้วยกัน นี่เป็ความรู้ใหม่ที่ทั้งสองพบความลับ และปริศนาของกล่องดำ เท่ากับว่าเขาสามารถหลบศัตรูเข้าไปอยู่ในถุงมิติของตัวเอง แม้ว่าร่างกายจะอยู่ในกล่องดำ ถุงมิติก็อยู่กับตัวอีกที
ช่างเป็อะไรที่น่าพิศวงซึ่งมันก็เป็ผลดีกับกริชเพชรสุดๆ เพราะเขาสามารถหลบศัตรูเข้ามาอยู่ในกล่องนิลกาฬนี้ได้ตลอดเวลา ไม่มีใครสามารถจับตัวเขาได้เหมือนเขาเปิดประตูวาปหนีไปจากเหตุร้าย นี่เป็สิ่งของขั้นเทพ ที่ถูกสร้างมาเพื่อผู้สืบทอดจะดำรงชีวิตอยู่จน กลายเป็เทพอสูรจอมราชันย์ได้อย่างสบาย
แต่ที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่คือว่าเขาต้องออกไปที่เดิมขณะที่หลบหนีมา ถ้ามีคนเฝ้าอยู่ที่นั่นตลอดเวลา เขาก็ไม่สามารถจะออกมาได้ แต่อีกที่หนึ่งที่สามารถจะออกไปได้คือประตูบานที่แปด ซึ่งเปิดมาสู่พื้นที่นี้นี่เอง
กริชเพชรใช้เวลาในการเข้าไปในห้องสีชมพูสองชั่วโมงกว่า จึงสามารถฟื้นฟูพลังที่สูญหายไปได้ ดวงจิตแก่นแท้ดูดซับพลังในห้องสีชมพูจนเริ่มเป็สีจางๆ เขาเผาผลาญพลังดวงจิตแก่นแท้ เพราะเปิดม่านมิติเรียกอาวุธเทพระดับห้าร้อยฟุตไปมากจริงๆ
"เป็ไงบ้างคะนายน้อย..อาการของท่านดีหรือยัง...."
หนิงหนิงที่นั่งอยู่ข้างเตียงถามชายหนุ่มที่นอนซึมซับพลังสีชมพูฟื้นฟูพลังดวงจิตแก่นแท้
กริชเพชรลืมตาขึ้นเห็นหน้านางมีความกังวลเมื่อเขาาเ็ ชายหนุ่มรู้สึกซาบซึ้งน้ำใจหญิงสาว ความใกล้ชิดของทั้งสอง ก่อเกิดเป็ความผูกพันที่เพาะบ่มมาตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน กริชเพชรยิ้มให้กับหนิงหนิงดึงเธอขึ้นมาโอบกอดไว้บนอก
"หนิงหนิงเ้าห่วงใยข้ามากขนาดนี้เชียวเหรอ..."
กริชเพชรถามนางด้วยเสียงแ่เบา
"นายน้อยท่านเป็ทุกสิ่งทุกอย่างของข้า ตลอดชีวิตของหนิงหนิงไม่เคยมีใคร มีความสำคัญและผูกพันกับหนิงหนิงมากเหมือนนายน้อยเลย จะไม่ให้ข้าห่วงใยนายน้อยได้อย่างไร..."
หญิงสาวพยักหน้ารับขณะที่อยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม หน้าอกอวบอิ่มของเธอเบียดเสียดกับกล้ามเนื้อที่แกร่งของกริชเพชร ทำให้หัวใจหญิงสาวซาบซ่าน
"ั้แ่เกิดมาข้าก็มีเ้านี่แหละเป็เพื่อน ข้ารู้สึกขอบคุณเ้ามากๆ ..." ชายหนุ่มกระซิบบอกหญิงสาว ด้วยเสียงนุ่มนวล ดวงตา ของเธอเป็ประกายแวววับสุดซาบซึ้ง
ทั้งสองจ้องตากันส่งความรู้สึกที่บ่งบอกถึงความรัก และความห่วงใยซึ่งกันและกันที่มีเต็มเอ่อล้นในหัวใจ หนิงหนิงขดตัวซบหน้ากับอกของเขา บ่งบอกถึงความสุขที่นางได้รับ จากความอบอุ่นนุ่มนวลที่ชายหนุ่มมอบให้กับเธอ
"นายน้อยข้ารู้ดีว่าท่านโหยหาความรักความอบอุ่นจากมารดา ท่านเกิดมาก็พลัดพรากจากผู้ให้กำเนิด ต้องหนีตายอย่างกระเสือกกระสนั้แ่แรกเกิด นี่ก็เป็เวลาหนึ่งปีเต็มที่ท่านไม่ได้ความรักจากครอบครัว นายน้อยของหนิงหนิงคงจะว้าเหว่้าความรักใช่หรือไม่ หนิงหนิงยินดีมอบอุ่นไอรักให้แก่ท่านค่ะ "
หญิงสาวเข้าใจว่ากริชเพชรยังมีความคิดความรู้สึก เหมือนเด็กเล็กๆ ทั่วไปถึงแม้ว่าร่างกายของเขาจะเติบโตอย่างรวดเร็ว เพราะโชควาสนา แต่ที่จริงแล้วชายหนุ่มก็เพิ่งเกิดออกมาจากไข่ได้ปีเดียว
แต่สำหรับนางแล้วร่างจำแลงระดับเจ็ดของเขาช่างงดงามแกร่งไปทั้งตัว เมื่อััใกล้ชิดทำให้หญิงสาว มีอารมณ์หวั่นไหวจนไม่อาจหักห้ามใจ พร้อมพลาดพลั้งพลีกายให้เขาเชยชมอย่างเต็มใจ
หญิงสาวพลิกตัวขึ้นผงกหัวมองจ้องตาเขาอีกครั้ง ส่งสายตาหวานเยิ้มชวนพิศวาส แก้มแดงปลั่งของหญิงสาวยั่วยวนกิเลสในใจกริชเพชรโคตรๆ เขานึกถึงดาราหนังจีนโบราณที่สวยอวบอั๋นที่แสนเซ็กซี่ ทำให้แก่นกายชายหนุ่มผงาดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
แม้ว่าหนิงหนิงจะเข้าใจผิดว่าเขามีอารมณ์ความรู้สึกแค่เด็กน้อย แต่หารู้ไม่ว่าในรั้วมหาลัยชายหนุ่ม ผ่านเกมสังเวียนรักมาแล้วตามประสาวัยรุ่นสมัยนี้ ที่อยากลองอยากรู้
ประสบการณ์มันสอนให้กริชเพชรปล่อยให้มันเป็ไป ตามธรรมชาติของชายหญิง กริชเพชรยื่นใบหน้า ประกบริมฝีปากบางๆ ที่สวยสดของหนิงหนิง
.............................................................................................................................................................................................