[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

กล้องส่องทางไกลยกขึ้นมาวางทาบตามองจ้องไปยังตึกที่อยู่อีกฝั่งของถนน  ท่ามกลางสายฝนที่กำลังเทกระหน่ำเจ้าของกล้องยังคงมองเห็นตึกอีกฝั่งได้ถนัดตา

ตึกสูง 20 ชั้นคือเป้าหมายที่จะเข้าไปล่า มันจึงส่องกล้องดูตั้งแต่ชั้น 20 ลงมาเพื่อดูว่าเป้าหมายอาศัยอยู่ที่ชั้นไหน

หน้าต่างบนชั้นที่ 20 ถูกกล้องส่องจนหมดไม่พบดวงไฟที่ส่องสว่าง ชั้นที่ 19 มีห้องๆหนึ่งเปิดไฟเอาไว้ ชั้นที่ 18 ไปจนถึงชั้นที่ 2 ไม่มีแสงไฟสาดส่องออกมา กระทั่งส่องลงมายังชั้น 1 มันพบว่าไม่มีแสงเลยสักดวงเดียว

“ จากข้อมูลมันน่าจะมีคนอยู่สิ ”

ร้านที่กำลังเป็นที่พูดถึงภายในเขต X ควรจะมีผู้คนมากมายกว่านี้ จากรายงานล่าสุดของมือสังหารที่ส่งมาก่อนหน้าระบุว่าที่นี่ได้รับความนิยมจนร้านไม่เคยปิด

ขณะที่กำลังสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับร้านในวันนี้ ชายอีกคนบอกให้เพื่อนส่องกล้องไปยังประตูหน้าทางเข้า ข้างประตูมีชายคนหนึ่งกำลังยืนพิงประตูมองฝนด้วยท่าทางเหม่อลอย แต่แล้วดวงตาคู่นั้นกลับมองมาที่พวกมันบนดาดฟ้าตึก 

มือสังหารไม่คิดหลบเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเจอตัวพวกมันแล้ว ต่อให้จะหลบก็คงหนีไม่พ้นสกิลแปลกๆที่ใช้รับรู้ถึงตัวตนพวกมัน

“ บัดซบ ”

มือสังหารที่ยังส่องกล้องดูเฉินห่าวสบถออกมาเสียงดัง มันอยากจะกรีดเลือดเลาะกระดูกและผิวหนังของเฉินห่าวอย่างมากจากท่าทางกวักมือท้าทายที่เขาแสดงออกมาเมื่อครู่

ทันใดนั้นชายที่ยืนพิงประตูก็ได้เดินหายเข้าไปในตึกโดยเปิดประตูค้างไว้ราวกับต้องการเชิญพวกมันให้เข้าไปข้างใน

“ เป้าหมายเข้าไปในตึกแล้ว ขอย้ำ เป้าหมายเข้าไปในตึกแล้ว ”

วิทยุสื่อสารดังขึ้นพร้อมๆกัน มือสังหารไม่ได้มีเพียงหนึ่งหรือสอง กลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังส่องกล้องเข้าไปในตึกไม่พบใคร เมื่อรู้ว่าด้านหน้าตึกพบเจอเถ้าแก่จึงเตรียมตัวโจมตีเพราะยืนยันได้แล้วว่าเป้าหมายอยู่ภายในร้าน

“ หัวหน้าเอาไงกับมันดี ”

ชายปิดตาข้างเดียวหันมองหัวหน้าที่มีร่างกายสูงเพียง 150 เซนติเมตร ด้วยรูปร่างเล็กและมีใบหน้าเหมือนเด็กทำให้เขาสามารถเข้าถึงผู้คนได้ง่าย

“ จากข้อมูลตึกของมันติดตั้งไอเทมบางอย่างเอาไว้ หากเราเข้าไปจะต้องถูกเล่นงานแน่ แต่ถ้าเราไม่เข้าไปโอกาสในการสังหารมันก็จะยืดยาวออกไปอีก ”

หัวหน้ามือสังหารเอ่ยสิ่งที่คิดเอาไว้ออกมา มันมั่นใจว่าเฉินห่าวปิดร้านเพื่อจัดการกับพวกมันโดยเฉพาะ แม้ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเตรียมแผนอะไรเอาไว้บ้างแต่มีหลายสิ่งที่มันจำเป็นต้องระวัง

“ กลุ่มแรกเข้าไปก่อน ฉันและกลุ่มที่สองจะรออยู่ด้านนอก หากตึกหลังนั้นเป็นไอเทมจริงฉันจะทำลายมันจากข้างนอกเอง ”

มือสังหารที่อยู่ภายในสายลุกขึ้นยืนปล่อยให้ฝนชโลมร่างของพวกมัน ทันใดนั้นเงาสีดำจำนวน 45 สายก็พุ่งเข้าปิดล้อมหลงเฉียงฟิตเนส

บริเวณชั้น 1 ไม่ได้มีเพียงประตูที่เปิดอ้าออก หน้าต่างหลายบานเปิดรอให้พวกมันบุกเข้าไป มือสังหารทั้ง 45 เห็นว่าการบุกผ่านประตูทางเดียวอาจจะเกิดอันตรายพวกมันจึงปาไอเทมปลดกับดักผ่านเข้าไปทางหน้าต่างบานที่คิดจะเข้าไปข้างใน

ทันทีที่ระเบิดทำงานมันก็ได้ส่องแสงสว่างวาบขึ้นมาครู่หนึ่ง เหล่ามือสังหารมั่นใจว่ากับดักที่เตรียมเอาไว้ถูกทำลายแล้วจึงกระโจนผ่านหน้าต่างเข้าไปด้านใน มือสังหาร 5 คนวิ่งผ่านประตูเข้าไป แต่แล้วพวกมันทั้งหมดก็พบว่าพวกเขาเข้ามาในห้องโถงโล่งกว้างไม่มีสิ่งกีดขวางอยู่เลย

อุปกรณ์ออกกำลังกายที่เคยเห็นจากข้อมูลหายไป เหลือไว้เพียงห้องโล่งกว้างเท่านั้น

ความกังวลเผยบนใบหน้ามือสังหาร พวกมันรีบกระชับอาวุธภายในมือแล้วมองหาเจ้าของร้าน ทว่าสิ่งที่เห็นคือข้อความสีแดงเขียนกำกับไว้บนบานประตูใช้สำหรับขึ้นไปชั้นสอง อีกฝ่ายเชิญพวกมันขึ้นสู่ชั้นที่ 19 ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาตามหาใครอื่นเพราะในตึกมีเพียงเจ้าของคนเดียวเท่านั้น

มือสังหารยิ่งระมัดระวังตัวมากขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเชิญชวนไปที่ไหน เพื่อไม่ให้พลาดอะไรสักอย่างไปพวกมันยังคงติดต่อกับภายนอกก่อนจะวิ่งขึ้นไปชั้นสองแล้วสำรวจห้องทั้งหมด

แต่ละห้องเปิดประตูอ้าออกเผยให้เห็นห้องว่างเปล่า อย่างไรก็ตามในชั้นนี้มีห้องที่เปิดเข้าไปไม่ได้ ไม่ว่าจะลองทุบกี่ครั้งก็ไม่สามารถพังประตูเข้าไปด้านใน มือสังหารจึงติดระเบิดเอาไว้หน้าห้องหากประตูเปิดออกจะเกิดระเบิดทันที

หลังจากติดระเบิดเอาไว้แล้วพวกมันก็รีบวิ่งขึ้นชั้นสามเพราะยังไม่เจอเจ้าของ บนชั้นนี้ประตูทุกห้องเปิดโล่งเผยให้เห็นแค่ความว่างเปล่า

มือสังหารจึงรีบวิ่งขึ้นชั้นสี่ ในระหว่างวิ่งขึ้นไปเรื่อยๆพวกมันไม่ลืมดึงผ้าม่านออกจากหน้าต่างเพื่อให้มือสังหารที่อยู่ข้างนอกมองเห็นว่าพวกมันทำอะไรอยู่ข้างใน

หัวหน้ามือสังหารมองร่างเงาที่เกิดจากแสงตึกข้างๆวิ่งขึ้นไปบนชั้น 5 ไม่นานร่างเงาหลายสิบก็วิ่งขึ้นไปบนชั้นหก มันจึงรอคอยไปเรื่อยๆเพราะตอนนี้ตึกด้านหน้ากำลังถูกเปิดการมองเห็นจากการดึงผ้าม่านลงจนกระทั่งมือสังหารวิ่งไปถึงชั้นที่ 18 พวกมันไม่พบใครเลยจึงวิ่งไปรวมตัวกันหน้าบันไดทางขึ้นสู่ชั้นที่ 19 

“ หัวหน้าขอคำสั่ง ”

“ ขึ้นไปก่อนสักคน ”

หนึ่งในมือสังหารหยิบโล่ขึ้นมาป้องกันแล้วผลักประตูเบาๆก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าขึ้นสู่ชั้นที่ 19 ที่เจ้าของร้านเชื้อเชิญให้เข้ามา

ท่ามกลางเสียงรองเท้าที่ค่อยๆเหยียบย่างลงไปบนบันไดผ่านการก้าวช้าๆ มือสังหารก็มาถึงประตูที่ใช้สำหรับเปิดเข้าสู่ชั้น 19 มันจึงตัดสินใจยื่นมือผลักเบาๆก่อนที่ประตูจะเปิดอ้าออกเผยให้เห็นเงาบางสิ่งภายในชั้น

เปรี้ยง!

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นเป็นฉากหลังเผยให้เห็นเงาของชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่างโดยไม่เปิดไฟ แสงจากฟ้าผ่าเมื่อครู่กระทบร่างเขาจนทำให้คนที่อยู่ข้างนอกมองเห็นเช่นเดียวกัน

“ ยืนยันเป้าหมายอยู่ที่ชั้น 19 ”

“ ส่งคนไปที่ชั้น 20 ด้วย ”

มือสังหารภายในตึกแบ่งกลุ่มกัน กลุ่มหนึ่งวิ่งเข้าสู่ชั้นที่ 19 ส่วนอีกกลุ่มวิ่งขึ้นไปบนชั้นที่ 20 เพียงแต่ว่าประตูทางขึ้นชั้นที่ 20 กลับล็อกไม่สามารถพังเข้าไปได้ พวกมันจึงนำระเบิดที่สามารถสังหารเลเวลร้อยออกมาติดตั้งเข้ากับประตู ถ้าหากมีใครเปิดมันจะระเบิดทันที

เปรี้ยง!

ท้องฟ้าด้านนอกยังคงส่งเสียงร้องต่อไปไม่มีท่าทีว่าฝนจะหยุดตก ชายที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างไม่คิดจะหลบมุมเลยสักนิดราวกับว่าเขาไม่กลัวการโจมตีจากมือสังหารที่อยู่ด้านนอกเลยแม้แต่น้อย

มือสังหารภายในตึกที่มารวมตัวกันที่ชั้น 19 ค่อยๆกระจายตัวออกจากกันเพื่อปิดล้อมเจ้าของตึกเอาไว้ แต่แล้วไฟหลอดหนึ่งก็ได้เปิดขึ้น เผยให้เห็นชาย 11 คนถูกจับถอดเสื้อผ้า กลางหน้าอกเต็มไปด้วยรอยกรีดมากมาย สิ่งที่น่าตกใจคือกลางหน้าผากมีชื่อมือสังหารสลักเอาไว้โดยที่มันไม่สามารถลบออกไปได้เพราะจะทำให้เกิดแผลเป็น

แต่ละคนอยู่ในสภาพบาดเจ็บหนัก มือและเท้าถูกมัดเอาไว้ด้วยเชือกอย่างง่ายมันหาได้ตามท้องตลาดนัด  มือสังหารทั้ง 45 เห็นดังนั้นต่างแสดงความสงสัยเหตุใดเพื่อนของพวกมันไม่ทำลายเชือกเส้นเล็กนี้ทิ้งไป ชายที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างกลับเอ่ยเสียงทำให้ความสงสัยของมือสังหารทั้งหมดหายไปเปลี่ยนไปเป็นการจ้องมองเจ้าของตึกที่กำลังส่งยิ้มหวานให้ทุกคนโดยไม่กลัวตาย

“ มากันช้าจังเลยนะ เพื่อนของพวกแกจะหนาวตายอยู่แล้วเนี่ย ”

จิตสังหารไหลทะลักออกมาจากมือสังหาร แต่ละคนปลดปล่อยความต้องการฆ่าออกมาเต็มที่วันนี้พวกเขาจะต้องจัดการเป้าหมายตรงหน้าให้ได้

ในระหว่างนี้กลุ่มที่อยู่ด้านนอกคอยตรวจสอบการเคลื่อนไหวต่างๆ พวกมันกลัวว่าเจ้าของร้านจะติดต่อเจ้าหน้าที่หรือกองทัพให้บุกเข้ามาจับพวกมันระหว่างลอบสังหาร  

ด้านนอกตึกกลับเงียบสงบราวกับว่าไม่มีใครได้รับแจ้งเหตุร้ายจากการบุกร้านฟิตเนสแห่งนี้เลยมือสังหารจึงกระชักอาวุธในมือเตรียมโจมตี

เจ้าของร้านไม่ได้แสดงท่าทางหวาดกลัวออกมาเลย เขาทำเพียงเดินไปด้านหลังมือสังหารทั้ง 11 ที่ถูกซ้อมจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ทางฝั่งซ้ายสุดมีมือสังหารคนหนึ่งนอนตาย กรามบริเวณปากแหว่งหายพวกเขาจึงรู้ว่าน่าจะเป็นฝีมือเจ้าของร้าน

“ พวกแกจำเรื่องเกมที่ฉันเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้ได้ไหม ”

เฉินห่าวจิ้มไปตามร่างกายของมือสังหารเทยารักษากรอกปากพวกมันแต่ละคนจนทำให้เห็นบาดแผลสมานตัวอย่างรวดเร็ว

มือสังหารทั้ง 45 ไม่เข้าใจว่าเจ้าของร้านคิดจะทำอะไรจึงทำได้เพียงยืนดูเพราะเขากำลังใช้เพื่อนเป็นตัวประกัน

ทันใดนั้นเฉินห่าวก็ควักโทรศัพท์ออกมาถือแล้วเปิดภาพถ่ายให้มือสังหารคนหนึ่งดูก่อนที่มันจะเบิกตากว้าง มือถือเจ้าของร้านมีรูปถ่ายครอบครัวของมัน แต่ละคนนอนหลับบนเตียงสีขาวโดยที่ด้านข้างมีกิ้งก่าตัวสีแดงที่พวกมันรู้ว่าเป็นมังกรยืนอยู่ใกล้ๆ

“ แก!!! ”

ความรู้สึกโกรธปะทุออกมาจากมือสังหารมันต้องการฆ่าเฉินห่าวให้ได้ เขากลับยังคงแสดงท่าทางอารมณ์ดีราวกับว่าความรู้สึกของมือสังหารไม่ได้กระทบจิตใจเขาเลย

“ อย่าพึ่งโกรธไปสิ แกไม่กลัวว่าลูกเมียจะถูกสังหารเหรอ เงียบๆก่อน คนอื่นๆยังไม่เห็นเลย ”

เฉินห่าวไล่เปิดรูปถ่ายให้มือสังหารทุกคนที่ถูกจับดู แต่ละคนแสดงท่าทางโกรธเหมือนกันทั้งหมด รูปถ่ายครอบครัวของพวกมันอยู่ในโทรศัพท์ของเฉินห่าว โดยเขาจงใจถ่ายติดมังกรมาด้วยเพื่อยืนยันว่าเขาเข้าถึงสมาชิกครอบครัวของพวกมัน

“ เอาล่ะมาฟังกติกากัน ฉันจะปล่อยครอบครัวของพวกแกไป จะไม่มีใครตกอยู่ในอันตรายเลย แต่สิ่งที่พวกแกจะต้องแลกเปลี่ยนกับฉันคือ……พวกแกเห็นมือสังหารเหล่านี้ไหม ”

เฉินห่าวจับศีรษะชายคนหนึ่งแล้วบังคับให้มันกวาดตาไปซ้ายทีขวาทีจากนั้นก็เริ่มพูดข้างหูของมันเบาๆ

“ ฆ่าพวกมันให้หมด แต่ถ้าแกเลือกองค์กรก็แค่ปล่อยให้ครอบครัวแกตาย ”

เฉินห่าวค่อยๆเหยียดตัวตรงก่อนจะปลดเชือกให้กับมือสังหารทั้ง 11 คน ภายในแววตาของพวกมันแต่ละคนเต็มไปด้วยความแค้น

ทันทีที่หลุดออกมาจากเชือกพวกมันก็พุ่งเข้ามาหาเขาพร้อมๆกันหวังจะฆ่าให้ตายแล้วไปช่วยครอบครัว

เฉินห่าวรู้ตัวอยู่แล้วทำเพียงโยกซ้ายทีขวาทีหลบการโจมตีออกมาไกลก่อนจะยิ้มให้มือสังหารทั้ง 11 คน

“ พวกแกเอาแบบนี้สินะ ฉันจะให้โอกาสอีกครั้งก็แล้วกัน แต่ครั้งนี้จะต้องมีคนชดใช้ เอาเป็นใครดีนะ ”

เฉินห่าวแกล้งทำเป็นโทรออก ไม่นานปลายสายก็มีเสียงคุย ชายคนหนึ่งจำเสียงนี้ได้ทว่าปลายสายกลับกรีดร้องราวกับว่าเธอกำลังเผชิญหน้ากับสิ่งที่อันตรายมากๆ ทันใดนั้นสายก็ถูกตัด

“ เอาสิ ต่อไปใครจะโจมตีฉันอีก ตอนนี้ฉันให้โอกาสพวกแกอีกครั้ง ”

ชายที่รู้ว่าสูญเสียครอบครัวแล้วพุ่งเข้าหาเฉินห่าวสุดชีวิต เขาทำเพียงแกว่งมือไปด้านหน้าเบาๆร่างของมันก็ขาดออกจากกันเป็นสองส่วน

“ อ๋อลืมไป พวกแกอ่อนแออยู่สินะ งั้นฉันจะเพิ่มพลังให้สักหน่อยจะได้สูสีกับพวกที่เข้ามา ส่วนทั้ง 45 คนฉันขอลดพลังหน่อยนะ อย่างน้อยพวกแกก็น่าจะให้โอกาสเพื่อนที่มีคนน้อยกว่า” 

มือสังหารทั้ง 45 ระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้นเพราะไม่รู้ว่าเฉินห่าวจะทำอะไรแต่แล้วพลังของพวกมันก็ลดเหลือไม่ต่างจากคนธรรมดา สกิลทุกอย่างใช้งานไม่ได้ ต่อจากนี้มีเพียงฝีมือที่งัดออกมาใช้ได้เท่านั้น

“ เอาล่ะฆ่ากันได้แล้ว ทำให้ฉันเห็นหน่อยว่ามือสังหารเขาเล่นสนุกกันยังไง เอาเลยตามสบาย!”