ปราบพิภพสยบสวรรค์

ชายหนุ่มยืนมองยังยานของสำนักสิบสี่ที่กำลังลงจอด เขาให้สงสัยว่าเพราะเหตุใดสำนักสิบสี่จึงมาที่นี่

ชายชราสงลงจากยานพร้อมกับเข้ามารับเขากลับ ทำเอาชายหนุ่มตั้งตัวไม่ทันและไม่ได้ล่ำลาผู้ใด เขาเดินขึ้นยานแล้วจากไปในทันที

“ ผู้เฒ่าสงมันเรื่องอะไร “ ปราบเอ่ยถาม

“ องค์กรมังกรดำ “ สงเอ่ย

ชายหนุ่มมองยังชายชราแต่ไม่ได้พูดอะไร

“ พวกมันเริ่มแผนแล้ว เวลานี้พวกมันใช้อสูรหนอนผีเสื้อชักชวนผู้คนให้ก่อความไม่สงบในหลายพื้นที่ “ ชายชราสงเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

“ อย่าบอกนะว่าจะให้ผมเข้าจัดการเรื่องนี้ “ ปราบเอ่ย

“ มีเพียงเอ็งเท่านั้นที่รู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของพวกมัน และมีเพียงเอ็งเท่านั้นที่ช่างสังเกต “ เขาเอ่ย

“ ไม่ใช้สายลับในงานนี้ “ ปราบเอ่ยถาม

“ สายลับที่ส่งเข้าแทรกซึมก็ถูกสังหารไปมากแล้วทั้งยังต้องมนต์มายาของอสูรหนอนผีเสื้ออีก “ ชายชราสงเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

“ ไอ้หนู ข้ารู้ว่างานนี้มันหนักหนาแต่ไม่มีใครแล้ว “ ชายชราสงเอ่ย

“ ได้ ผมรับงาน “ ปราบเอ่ย

“ ดีเยี่ยม “ ชายชราสงเอ่ย

“ กลับไปแล้วเอ็งไปเบิกกำไลจอมยุทธระดับสูงแล้วทุกสิ่งที่เอ็งอยากได้ “ ชายชราสงเอ่ย

“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ

“ ส่งข่าวไปยังศูนย์ขอนแก่นด้วยเพราะเวลานี้เหลือเพียงอสูรระดับสามเท่านั้น ให้พวกเขาส่งอาวุธหนักไปให้กับเหล่าทหาร เพราะอาวุธที่มีเวลานี้ยังเอาอสูรระดับสามไม่ลง “ ปราบเอ่ย

“ ได้ ไว้เป็นธุระของข้า “ ชายชราสงเอ่ย

เมื่อยานกลับถึงสำนักสิบสี่ เขาเร่งเข้ารายงานตัวกับผอ.ยิ่งแล้วพูดคุยอยู่นาน

ชายหนุ่มมายังคลังเก็บแล้วทำการเปลี่ยนกำไลจอมยุทธโดยเขายังคงใช้อัลตรอนเป็นเอไอนำทางเช่นเดิมแต่ได้อัพเกรดมันให้เป็นเวอร์ชั่นล่าสุด

ชายหนุ่มเข้าเลือกสมบัติล้ำค่าแลสิ่งจำเป็นอยู่พักใหญ่แล้วออกจากคลังลับ

เขากลับถึงบ้านแล้วทำการเลี้ยงฉลองกับครอบครัวอย่างสนุกสนาน

สองสาวที่ทราบข่าวเร่งบึ่งมาอย่างรวดเร็วแล้วบุกเข้ามาในบ้านร่วมฉลองงานรื่นเริงอย่างสนุกสนาน

ค่ำคืนนั้น

ชายหนุ่มที่นอนอยู่กลางเตียงโดยมีสองสาวที่นอนตระกองกอดชายหนุ่มแน่น เขาครุ่นคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยที่มันเป็นเรื่องที่เกินคาดเดาของเขายิ่ง เพราะองค์กรมังกรดำได้เริ่มเดินแผนไปเร็วมาก

เขาที่กำลังครุ่นคิดพลันถูกปลุกให้ตื่นจากภวังค์ด้วยความซุกซนของแนนนี่ ทำเอาเขาต้องสยบนางทั้งสองอีกรอบ

ชายหนุ่มใช้เวลากับสองสาวนานนับอาทิตย์โดยที่ไม่ได้ออกจากห้องเลยแม้นแต่น้อย ทำเอาสองสาวอิ่มเอมในรสรักที่ชายหนุ่มปรนเปรอให้

นางทั้งสองกลับไปแล้วด้วยเรือนร่างที่เปล่งแสงเรื่อเรือง แลขั้นฝึกที่สูงขึ้นอีก ทำเอาคนทั้งบ้านมองชายหนุ่มแล้วอมยิ้ม

“ เอาน่า “ ปราบเอ่ย

“ พี่จำได้ว่าอาจารย์ใบหลิวนั้นเป็นอาจารย์ชื่อดังของโรงเรียนจอมยุทธที่เมืองศรีเทพนี่ “ พีมเอ่ย

“ แล้วไปพบเจอกันได้เช่นใด “ นางเอ่ยถาม

ปราบเล่าทุกเรื่องให้กับครอบครัวของเขาฟัง ทุกคนต่างพยักหน้าช้าๆกับเรื่องราวที่น่าเหลือเชื่อ เพราะโอกาสน้อยนักที่จะได้พบเจอกับอสูรเทียมมังกร และยอดยุทธที่ระดับสูง

“ เลือดของมันช่างยอดเยี่ยม สามารถกระตุ้นเพลิงราคะของผู้คนได้ “ แพมเอ่ย

“ เอ็งมีเลือดของอสูรเทียมมังกรเหลือรึไม่ “ แพมเอ่ยถาม

“ ไม่มีแล้ว “ ปราบเอ่ย

“ น่าเสียดาย น่าเสียดาย “ นางพึมพำ

“ ผมต้องไปทำงานแล้วหยุดมาหลายวันแล้ว “ ปราบเอ่ย

ชายหนุ่มออกจากบ้านด้วยชุดธรรมดาแลสวมแหวนจอมยุทธรูปแบบใหม่ เขาออกมารอรถที่จะมารับออกจากหมู่บ้าน

ชายหนุ่มกวาดตามองทั่วแลพยักหน้าช้าๆ เพราะว่าในหมู่บ้านนี้มีกล้องอยู่ทั่วแล้วยังมีโครนคอยบินสอดส่อง ทั้งหากเกิดเหตุยังมีหุ่นยนต์ที่มีพลังระดับหลอมรวมกายาสูงสุดเข้าระงับเหตุอย่างรวดเร็ว มันจึงเป็นการยากที่เหล่าองค์กรดำจะแทรกซึมเข้ามาได้

เมื่อรถมาถึงชายหนุ่มเข้าไปในรถแล้วหาที่นั่ง

เขามองออกนอกหน้าต่าง บรรยากาศแห่งความหลังพลันสะท้อนขึ้น ชายหนุ่มครุ่นคิดถึงวันวานที่ผ่านมา มันเหมือนเพิ่งผ่านไปมิกี่วัน

ความหลังเหล่านั้นชายหนุ่มยังคงจดจำได้ดี

เมื่อออกจากหมู่บ้านชายหนุ่มเร่งเดินทางเข้าไปในสถานที่ที่เกิดเหตุก่อความไม่สงบอย่างรวดเร็ว

เขาทำการเช่าโรงแรมไว้หนึ่งห้องแล้วใช้เป็นสถานที่ตรวจสอบการเคลื่อนไหวของอสูรหนอนผีเสื้อ

“ อัลตรอน ตรวจสอบพลังปราณทั้งหมดในบริเวณแต่แสดงเป็นโฮโลแกรมที่ห้องนี้ “ ปราบเอ่ย

“ รอสักครู่ “ อัลตรอนเอ่ย

“ วู๊มม “ พลันปรากฏภาพโฮโลแกรมในห้องพักของโรงแรม

ชายหนุ่มมองยังร่างเงาในภาพโฮโลแกรมแล้ววิเคราะห์ทีละคน “ อัลตรอนรุ่นใหม่นี่ดีนักสามารถตรวจจับพลังปราณย้อนหลังได้นานกว่ารุ่นเก่า “ เขาพึมพำ

“ นี่ “ ชายหนุ่มเอ่ย

เขามองยังร่างเงาของอสูรหนอนผีเสื้อที่อยู่ดาดาฟ้าของตึกตรงข้ามกับโรงแรมที่เขาพัก

“ มันมีคนคอยประกบอยู่ตลอดเวลา “ เขาพึมพำ

“ อัลตรอนตรวจสอบพลังปราณที่อยู่บนดาดาฟ้าของตึกนี่ว่ามาจากที่ใด “ ปราบเอ่ย

“ รอสักครู่ “ อัลตรอนเอ่ย

ราวหนึ่งนาที “ วิ้ง “ ภาพโฮโลแกรมฉายออก

มันเป็นจุดที่อสูรหนอนผีเสื้อลงรถ ทำเอาชายหนุ่มส่ายหน้า

“ อัลตรอนตรวจสอบได้แค่นี้รึ “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ เจ้านายได้แค่นี้ “ อัลตรอนเอ่ย

“ ดูทะเบียนรถคันนั้นได้รึไม่ “ ปราบเอ่ยถาม

“ เจ้านายทะเบียนปลอม “ อัลตรอนเอ่ย

“ พอจะจำแนกยี่ห้อรุ่นแลสีของรถได้รึไม่ “ ปราบเอ่ยถาม

“ รอสักครู่ “ อัลตรอนเอ่ย

ราวหนึ่งนาที

“ เจ้านาย เป็นรถยี่ห้อที่ใช้ในหน่วยราชการแลสีก็ยังเป็นสีเดียวกัน “ อัลตรอนเอ่ย

“ เวร “ เขาเอ่ย

“ มันฉลาดที่ใช้รถรุ่นเดียวกันทั้งสียังเป็นสีเดียวกัน อย่างนี้แล้วก็ตามรอยยาก “ เขาพึมพำ

“ เจาะเข้าระบบกล้องได้รึไม่ “ ปราบเอ่ยถาม

“ รอสักครู่ “ อัลตรอนเอ่ย

“ วิ้ง “ ภาพจากศูนย์กล้องทั่วเมืองฉายออก

“ ย้อนไปวันที่เริ่มก่อความไม่สงบ “ ปราบเอ่ย

“ วิ้ด “ ภาพย้อนหลังวิ่งไปไวกว่าที่ตาของชายหนุ่มจะมองได้ทัน

เมื่อภาพหยุด เขาพลันเบิกตากว้างเมื่อพบกับชายวัยกลางคนที่เขาเคยพบเห็นที่ศูนย์ขอนแก่น

ชายหนุ่มทำการบันทึกไฟล์อย่างรวดเร็ว แล้วให้อัลตรอนย้อนกลับไปตามเส้นทางที่อสูรหนอนผีเสื้อออกมา

“ โกดังร้างนอกเมือง “ เขาพึมพำ

“ ป่านนี้พวกมันคงหนีไปแล้ว “ เขาพึมพำ

“ แต่ก็ต้องไปดู “ เขาพึมพำ

ชายหนุ่มที่คิดจะส่งภาพไปยังสำนักสิบสี่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครบ้างที่ไว้ใจได้

“ ฮื่อห์ “ ชายหนุ่มถอนหายใจออกอย่างแรง

เขาเก็บข้าวของแล้วออกจากโรงแรมอย่างรวดเร็ว

“ ไว้ค่ำค่อยไปที่นั่น “ เขาพึมพำ

ชายหนุ่มใช้เวลาที่เหลือตระเวนไปตามร้านค้าสมุนไพร เขาเทียวเข้าออกร้านค้าสมุนไพรอยู่จนค่ำมืด

“ ได้เวลา “ ชายหนุ่มปรับเปลี่ยนชุดเป็นสีดำในตรอกแล้วทะยานร่างขึ้นสูงเหาะไปยังโรงงานนอกเมืองอย่างเร็วไว