โฮกกก!! ว้ายยย!!
.
มอนสเตอร์รูปร่างเสือร้ายตัวหนึ่ง
ะโโผล่มาจากพุ่มไม้ที่ซุ่มอยู่
โจนทั้งตัวพุ่งเข้าใส่มิรินซึ่งกำลังงกๆเงิ่นๆ
แถมวิชาเวทย์มนต์ของเธอก็เสียเปรียบ
เมื่อต้องเผชิญศัตรูที่ว่องไวในระยะประชิด
แต่แล้ว!
.
เปรี้ยงง!! เอ๋งงง!! (เห้ยย! ผิดเสียงแล้ว!)
.
เสือโคร่งตัวเป้ง ก็โดนปืนพกยิงเข้าที่ดวงตา
ทั้งรวดเร็วและแม่นยำโดยแทบไม่ได้เล็งนั่น!
.
"สะ! สุดยอด! เกียรติมึงทำได้ไงวะ?
นี่สกิลเลเวลหนึ่งแน่เหรอ?"
.
งินที่เป็ซามูไร
ซึ่งควบคู่กับสายธนูด้วยเอ่ยออกมา
เขาไม่รู้ว่าชายหนุ่มไม่ได้พึ่งพาสกิล
แต่มันเป็ความนิ่งที่ติดตัวมา
จากการรบในโลกเดิมของเขานั่น!
.
"ไม่ใช่เวลามาชวนคุยนะโว้ย!!
ไอ้ไผ่โว้ยมาแทงค์หน่อย!!"
"หาา? ให้กูแทงค์เสือเนี่ยน้าาาา!!"
.
ทั้งปาร์ตี้ของเขามีแต่คนพึ่งไม่ได้!
.
"ก็ปกติเห็นชอบทำเป็กร่างไม่ใช่รึไง?"
"แต่เสือมันก็ไม่ใช่ป่าวว้าาา!!"
.
ไผ่เป็โฮสต์อยู่ในบาร์เหล้า
ชอบคุยโวโอ้อวดและจีบสาว
แต่เวลาบวกนี่ไม่มีเอา!
.
โฮกกก!!
"ว้ายยย!!"
.
มิรินเป็พริตตี้สาว
ที่แต่งคอสเพลย์สตรีมเกมอะไรงี้อยู่บ้าง
แต่ก็ไม่ได้เก่งกาจรู้เื่อะไรมาก
แถมเวลาต่อสู้ก็มักจะสติแตกตลอดกาล!
.
"ไอ้เสือโว้ยยย! เจอเพลงดาบวงพระจันทร์หน่อย! อะโจ๊!"
.
ตูมมม!! จ๊าาากก!!
(โดนเสือตะปบดับในทีเดียว)
.
ส่วนไอ้งินนี่ยิ่งหนัก... มันเป็พวกที่เล่นเกมมามาก
แต่ดันเป็พวกบ้าบิ่นปากดี แต่ปฏิบัติได้ห่วยสุดๆ!
.
"ฉะ...ฉันควรจะทำยังไงดี! ฉันควรจะทำยังไงดี!!"
.
อ้า... แล้วก็วิทย์หนุ่มแว่น
มันเป็พวกที่ทำอะไรเพลย์เซฟ
และขี้แหยอย่างที่สุด!
.
"โธ่เว้ยยย!!"
.
ชายหนุ่มไม่เข้าใจเลยว่ามนต์อัญเชิญ
ที่ไปฉุดลากเ้าพวกนี้มาจากต่างโลก
มันเป็มนต์ที่ห่วยโคตรขนาดไหน?
ถึงได้ลากมาแต่พวกกากพวกนี้ได้???
.
ปัง!! ปัง! ปัง!! ปัง!!
.
ทุกะุธรรมดาที่เขายิงใส่เสือนั่น
เล็งเข้าตรงดวงตาและข้อต่ออย่างโคตรช่ำชองสุดๆไป!
.
ก๊าาาซ์!! อือออ!! โครมมม!!
.
เ้าเสื้อร้ายแม้ว่ายังไม่ตาย
แต่ก็สิ้นฤทธิ์ไม่อาจลุกไปไหน
ทั้งที่โดนยิงด้วยะุเลเวลหนึ่งความแรงไม่เท่าไหร่
แต่เขายิงเข้าจุดตาย ที่ทำลายการเคลื่อนไหวมันเสียสิ้น!
.
"สุดยอดด!!"x4!!
.
"เกียรตินี่สุดยอดไปเลย! พึ่งพาได้สุดๆ!"
.
นั่นเป็คำที่พวกเขาเอ่ยพูด
.
"ไม่ต้องมาชมเลยเว้ยไอ้พวกกาก!
นี่แค่เสือยังลำบากกันขนาดนี้
ถ้ามีตัวที่โหดกว่านี้
ไม่พากันตายหมู่เลยเหรอ???"
.
อึ๊ยยย...
.
พวกเขามักจะโดนชายหนุ่มดุว่าอย่างนั้นทุกครั้งไป
.
"เฮ้...เฮ้... พวกนายลืมอะไรรึเปล่า??"
.
วิทย์ - "เย้ยยย!!"
.
หนุ่มแว่นใที่ได้ยินเสียงเรียกมาจากเ้างินที่ตายไป
เนื่องจากว่าพวกเขาจะยังไม่ตายทันที
จึงสามารถพูดออกมาได้
แต่เสียงจากวิญญาญก็จะเดินทางช้าหน่อย
และเสียงเหมือนกับผีล่ะนะ...เหอๆ...
.
คิกๆๆ! หึหึหึ... ฮะฮะฮะ!
"อ๊ะ! อย่า...หัว...เราะ...สิเฟร้ย! ชุบตูก่อน!!"
.
และพวกเขาก็มักจะจบด้วยเสียงหัวเราะ
เพราะเื่ราวแปลกๆที่ได้เจอ
แต่ว่า...
.
"ท่านเกียรติสุดยอดไปเลยค่าาา!!"
---
ประกาศวีรบุรุษเกียรติผู้ช่วยเหลือหมู่บ้านแห่งหมอก
---
"ท่านเกียรติมาเยี่ยมเมืองของพวกเราอีกนะครับ!"
.
งิน + ไผ่ + วิทย์ - ชิส์...
.
ไม่ว่าจะไปทางไหนหรือแห่งหนใด
ความจริงที่ว่าเขาเก่งกาจ
และโดดเด่นกว่าผู้กล้าคนไหนก็ตามไป
.
"ไผ่โว้ยยย! สู้สิวะ!! รอพ่องตัดริบบิ้นรึไง!!"
.
ประกอบกับนิสัยที่ปากร้าย
เพราะเขาคุ้นชินกับการสู้รบในระบบทหารรับจ้าง
อันมีแต่ความเถื่อนของลูกผู้ชาย
.
มันได้ปลูกฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความเกลียดชัง
แก่เหล่าผู้กล้าอื่นๆลงไป!
.
สายฟ้าถล่ม์!!!!
.
เปรี้ยงงงงง!! อ๊าาากกกก!!!
.
นั่นทำให้วันนี้เขาต้องสังเวยร่าง
โดนมหาเวทย์ทำลายล้าง
ไปพร้อมกับจอมมารอย่างเลวร้าย!
.
อั้ก!! เอื้ออออ...
.
เกียรติทรุดลงไปนอนแดดิ้นตาย
เพียงแต่เขาไม่ได้ตายทันทีจึงเห็นเหล่าสหาย!
.
เพลงดาบฆาตรกร!!
สิบดาบสะบั้นหัวใจ!!
.
ฉัวะๆๆๆๆ!! อ๊ากๆๆๆๆ!!!
.
วิชาดาบโล่ห์ขั้นสูง!
สองกระแทกสุดยอด!!
.
ตูมมมม!! อ๊ากกกก!!!
.
พลังศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูง!!
ลำแสงวิจรย์!!!
.
เปรี้ยงงงง! อ๊ากกก!!
.
รุมใช้ท่าไม้ตายปลิดชีพจอมมารร้าย!!
มันติดสถานะจากที่เขาจัดการไว้ก่อน
รวมทั้งโดนถล่มซ้ำด้วยสายฟ้าถล่ม์ของมิริน
ทำให้ตอนนี้พวกชายหนุ่มขี้อิจฉาทั้งสามคน
จึงสามารถโจมตีปิดงานได้โดยง่าย!
.
"ไม่จริง!! ม่ายยย!! อ๊าาากกก!!"
.
หลังจากนั้นปาร์ตี้ที่เหลือทั้งหมดก็ช่วยกันรุมจัดการ
จนในที่สุดสันติสุขก็ฟื้นคืนเมื่อาามารสิ้นสลาย!
.
บรึ๊งค์ๆๆๆ!!
.
หมอกควันที่ปกคลุมต่างโลกแห่งนี้
ถูกปัดเป่าไปพร้อมกับาาปีศาจ
และเหล่ามอนสเตอร์ที่ดุร้ายต่างหยุดยาตราทัพ
เข้าทำลายอาณาจักรต่างๆ กลับไปเป็ตัวตนธรรมดา
ที่ต่างคนต่างอยู่ตามธรรมชาติไป
ทว่า...
.
"เฮ้... ช่วยชุบฉันหน่อย...."
.
เกียรติที่เป็ศพมีแต่วิญญาญ
พยายามออกเสียงเรียกเพื่อนๆ
เพื่อขอให้พวกเขาช่วยชุบให้!
.
วิทย์ - "หืม? ได้ยินเสียงอะไรรึเปล่าวะ?"
ไผ่ - "ไม่นี่.. ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย... หึหึหึ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
.
แต่ว่าพวกเขากลับแกล้งทำตีมึนและหัวเราะเยาะใส่!
ความจริงแล้วต้องรีบชุบั้แ่จัดการาาปีศาจได้
เพราะเวลาการชุบชีวิตของเขากำลังใกล้จะหมดไป!
.
"ดะ... เดี๋ยวซี่ทุกคน! นี่มันอะไรกัน?
ช่วยชุบเกียรติหน่อยเร็วๆเข้า!
เวลาเขาจะหมดแล้วนะ!"
.
มิรินทั้งแตกตื่นและใ
เธอไม่เข้าใจเลยที่พวกเขาทำแบบนั้น!
.
งิน - "อะไรเหรอจ๊ะมิรินจ๋า?
อ๋อ... เ้าศพอวดเก่งนี่เองเหรอ?"
.
ฉึกกก!! อ๊าากก!! ว้ายยย!!!
.
นักเวทย์สาวต้องหวีดร้องออกมา
เมื่อแทนที่งินจะช่วยเหลือเกียรติ
เขาดันเอาดาบเสียบแทงศพของเกียรติ
ที่ไม่อาจขยับตัวได้!
.
"โอยยย....หยุด...โอยยย..."
.
แม้จะเป็ศพไปแล้ว แต่เพราะอยู่ในสภาพกึ่งตาย
เกียรติจึงยังรู้สึกถึงความเ็ปได้อย่างน่าเวทนาใจ!
มันเป็การาเ็ทางวิญญาญ
แถมคนที่ทำร้ายยังเป็เพื่อนร่วมปาร์ตี้ผู้เป็สหาย!
.
ไผ่ - "ฮ่าฮ่าฮ่า! น่าสนุกจังกูเอาด้วยดีกว่า!"
.
ฉัวะๆๆๆๆ!! อ๊ากๆๆๆ!
.
"ทะ...ทำไม? ทำไมกันล่ะ???"
.
หญิงสาวต้องพูดอย่างสั่นเครือ
เอามืออุดปากเพราะไม่อาจรับไหว
เมื่อไผ่เอาดาบของตัวเองมาช่วยงิน
ฟันศพของเกียรติบ้างจนเละเทะดูไม่ได้!
.
"อืม... ทำไมน่ะเหรอ?
ก็ตอนนี้าาปีศาจตายแล้ว เ้านี่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร
นอกจากเป็ตัวแย่งความดีความชอบจากพวกเราไง!"
"วิทย์!!?"
.
หญิงสาวได้ยินเพื่อนหนุ่มแว่นกล่าวแบบนั้น
เธอก็ยังไม่อยากจะเชื่อความคิดอันชั่วร้ายสุดกลั่น
ทั้งที่ตลอดการเดินทางมาด้วยกัน
พวกเขาล้วนถูกเกียรติช่วยเอาไว้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง!
.
"งะ! งั้นฉันจะชุบเขาเอง!!"
.
ผัวะ!! ว้ายยย!!!
.
"เอ้า! อีสมองกลวงนี่อย่าแส่ซี่!!"
.
มิรินถูกไผ่ผลักเสียกระเด็น
เมื่อเธอพยามจะเอาหินชุบชีวิตมาช่วยเกียรติ
ถึงแม้ว่าการใช้หินชุบชีวิตนั้นช้าและอาจไม่ทันการ
ถ้าเทียบกับเวทย์ชุบชีวิตของวิทย์ด้วยซ้ำไป!
.
"โอ...พวกแก...พวกแก...."
.
ไผ่ - "หืมม? อะไร? ไม่เอาน่า...
ไหนชอบพูดจาว่าไม่กลัวตายไง?"
.
งิน - "ก็งี้แหละน้า... ทำเป็ว่าคนอื่นดีแต่ปาก
ตัวเองก็ไม่ต่างกันนั่นแหละ"
.
วิทย์ - "ขอโทษด้วยนะครับ...
ผมไม่มีอะไรโกรธแค้นคุณหรอก
แต่หากว่าคุณตายไปซะตอนนี้
เื่ที่อาณาจักรเอลฟ์จะเป็ใหญ่ ก็จะเป็ไปไม่ได้!"
.
ทั้งสามคนต่างยืนล้อมศพของชายหนุ่ม
แล้วมองลงมาอย่างเหยียดหยาม
บ้างพลางยิ้มอย่างสะใจ!
.
จ๊ออกก!!
.
"เอ้ยยย!! พี่ไผ่! เล่นอะไรสกปรก!"
.
งินต้องเอ่ยขึ้นเมื่อชายหนุ่มอดีตโฮสต์
ควักกระโปกออกมาฉี่รดศพเกียรติอย่างโคตรเลวร้าย!
.
"ไอ้พวกระยำ! กูจะฆ่า! กูจะฆ่าพวกมึงงงง!!"
.
เสียงสาบแช่งของเกียรติ
ที่แม้มีเพียงดวงวิญญาญยังรู้สึกถึงความคั่งแค้นได้!
.
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!"x3!!
.
แต่พวกมันทั้งสามก็เพียงหัวเราะอย่างหน้าแหงน!
.
"อ้า! ไหนๆแล้วผมเอาด้วยดีกว่า!!"
.
จ้อกกๆๆๆๆ!!
.
แถมยังสามัคคีฉี่ใส่ศพของเขาจนกระทั่งหมดเวลาชุบไป!
.
ฮือๆๆๆๆ!
.
ส่วนมิรินได้แต่มองพวกเขากระทำย่ำยีศพอย่างเลวร้าย
และเธอก็รีบหนีไปก่อนที่จะกลายเป็เป้าหมายไปอีกคน!