หยางอิง นามนี้ไม่มีใครไม่รู้จักเพียงแต่คนที่รู้จักนั้นหากไม่ตกหลุมรักก็ดับสิ้นอายุขัย แม่ทัพหยางอิงเป็ขุนศึกอยู่คู่แคว้นเซียงมานานหลายปี ออกศึกคราใดก็ชนะศึกครานั้นบ้านเกิดอาศัยหมู่บ้านมู่ตาน ราชินีดอกไม้ที่มีเพียงฮองเฮาเท่านั้นที่คู่ควร เพียงแต่แม้แต่ฮองเฮาเพียงแค่พบเห็นใบหน้างดงามนั้นก็พระราชทานนามของหมู่บ้านที่แม่ทัพหยางอิงเสียใหม่หมด และยกย่องให้แม่ทัพหยางอิงเป็บุรุษงามล่มเมือง ผู้คนมากมายต่างอยากพบเจอแม่ทัพหยางจนใจแทบจะขาดเพียงแต่ก็ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เพราะไม่มีใครเคยพบเจอแม่ทัพหยางตัวจริงเลยสักครั้งเพราะั้แ่เข้ากองทัพน้อยนักที่แม่ทัพหยางอิงจะเผยโฉมออกมา เื่เล่าลือถึงความงามของแม่ทัพหยางเลยต้องเป็เพียงแค่ข่าวลือ
แคว้นตง
"ข้าได้ยินคนเล่าลือถึงความงามของบุรุษผู้หนึ่งที่แคว้นเซียงว่างดงามเปรียบดั่งดอกมู่ตานที่เบ่งบานงดงามในสวน เก่งกาจด้านการวางแผนต่อสู้เฉียบขาด ไหวพริบเกินมนุษย์ทั่วไปชินอ๋องข้าอยากพบหน้าเขาสักครั้ง"
"ฝ่าาขึ้นชื่อว่าแม่ทัพล้วนต้องเก่งกาจนะพะยะค่ะ ฝ่าาอยากพบเขาทำไหรือพะยะค่ะ"
"ข้าเพียงแค่สงสัยเท่านั้น"
"ฝ่าาเื่นี้เสียงเหลือเกินนะพะยะค่ะ"
"เราจึงขอให้ชินอ๋องไปอย่างไรล่ะ"
"ฝ่าา"
"เื่แค่นี้เ้าช่วยเราไม่ได้หรือเ้าเป็น้องชายของเราช่วยเราเถอะนะ หากเ้าปรารถนาสิ่งใดตัวของข้าผู้เป็ฮ่องเต้เป็โอรส์จากให้เ้าได้ทุกสิ่งทุกอย่าง"
"ฝ่าาแต่ว่านั่นคือแคว้นเซียงที่แข็งแกร่ง กระหม่อมจะเข้าไปแฝงตัวได้อย่างไรถ้าถูกจับได้ไม่ถูกตัดหัวมาเสียบประจานเลยหรือเสด็จพี่ท่านส่งข้าไปตายชัดๆ"
"เ้าออกจะเก่งกาจถึงเพียงนั้น ไม่มีใครทำร้ายเ้าได้หรอกเชื่อเราสิเราเป็พี่ชายของเ้าหากไม่ใช่เพราะเสด็จพ่อกลัวว่าเ้าจะหนีออกจากแคว้นจึงได้มอบตำแหน่งนี้ให้แก่ข้าถ้าหากท่านพ่อไม่ได้คิดระแวงให้เ้าหนีออกไปป่านนี้เ้าก็คงเป็ฮ่องเต้ไปแล้วเ้าเก่งกาจอย่าได้ถ่อมตนนักแค่ไปดูหน้าแล้วว่าภาพกลับมามอบให้แก่ข้าก็พอแล้ว"
"ก็ได้พะยะค่ะเพียงเพราะพระองค์เป็เสด็จพี่ของกระหม่อม กระหม่อมจะทำให้อย่างเต็มที่นั้นกระหม่อมขอทุนลาพะยะค่ะ"
"ตามสบายเถอะ"
ชินอ๋องออกเดินทางจากแคว้นของตนไปยังแคว้นของคนงามนามว่าหยางอิงทันที เพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา ที่แคว้นแห่งนี้แตกต่างจากแคว้นของตนมากเหลือเกิน อาจจะเป็เพราะว่าที่แคว้นแห่งนี้มีทรัพยากรมากมายกว่าแคว้นตงที่มีเพียงทะเลทรายคลื่นลมที่โหดร้ายพอมาเจอสถานที่เช่นนี้ก็ทำให้ตนรู้สึกไม่อยากกลับไปยังแคว้นตนเองอีกเลย
"เรียนถามอีกไกลหรือไม่จะถึงที่ตั้งค่ายทหารแถวชายแดน"
"เ้าหนุ่มคงมาจากที่อื่นสินะอีกไม่นานเดินทางอีก 2 วันก็ถึงแล้ว"
"ขอบคุณท่านผู้เฒ่าที่ชี้แนะ"
"ข้าเป็หมอดูเ้าอยากดูไหมล่ะข้าดูให้ไม่คิดเงินเลยนะ"
"ก็ได้ท่านหมอดูท่านดูให้ข้าเสียเถอะดูอะไรก็ดู"
"ดูราศีของเ้าแล้วนึกว่าอีกไม่นานจะพบกับเนื้อคู่เป็เนื้อคู่ที่มาพร้อมกับเวรกรรมที่ทำมา ั้แ่อดีตชาติเป็คู่เวรคู่กรรมกันมาทั้งรักทั้งเกลียดทนับว่าจะเอาในชุดใช้อย่างเต็มที่แน่นอน แต่วาสนาของเ้าเป็ใหญ่เป็โตภรรยาและอนาคตก็เป็ใหญ่ ใหญ่กว่าเ้าเสียอีกทำดีกับภรรยาให้มากๆนะเ้าหนุ่ม"
"ขนาดนั้นเลยหรือท่านหมอดู"
"เื่ในอนาคตมักจะเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอแต่ดวงของเ้าอีกไม่นานก็จะเจอเนื้อคู่ดุร้ายยิ่งกว่าแม่เสือหวงลูกเสียอีก"
"แล้วกิจการที่ข้าจะทำในอนาคตจะสำเร็จหรือไม่"
"ราศีของเ้าหนุ่มนี่นับว่าไม่เลวาสนาจะอยู่จุดสูงสุดเป็รองแค่ัแต่อยู่เหนือผู้คนนับหมื่นนับแสนวาสนาเ้านี้มันดีจริงๆ"
"จะเป็ใหญ่เป็โตจะเป็รองเพียงแค่ัก็คงจะจริงของท่านเงินค่าดูเท่าไหร่หรือ"
"ก็บอกแล้วว่าจะดูให้โดยไม่คิดเงินนับว่าเราได้มีวาสนาได้เจอกันขอแค่เ้าอย่าได้ลงไม้ลงมือกับภรรยาเพียงแค่นี้เ้าก็จะรักษาชีวิตให้ยืนยาวได้อีกหลาย 10 ปี"
"ท่านหมอดูคงไม่รู้ว่าตัวของข้ายังไม่ได้แต่งงานเป็หนุ่มที่ยังไม่ได้แต่งงานกับภรรยาใดๆทั้งสิ้นพูดแล้วก็รู้สึกเสียใจหากแต่งงานั้แ่ยังหนุ่มกว่านี้ก็คงจะดี"
"ตอนนี้กำลังดีวาสนาจะได้แต่งงานในเร็วๆนี้แต่งงานกับคนงามล่มเมือง วาสนาคนนี้มันแตกต่างกันจริงๆ"
"ในเมื่อท่านไม่รับเงินก็รับอาหารนี้เอาไว้เสียเถอะข้าต้องเร่งเดินทางอีกยาวไกล"
"เ้าไปก็ไม่เจอไปดักรอเส้นทางที่จะเข้าเมืองหลวงทางทิศใต้เสียเถอะ รับรองต้องเจอคนที่เ้าตามหาแน่นอน"
"เดี๋ยวนะท่านรู้ได้อย่างไร อ๊ะอ้าวหายไปไหนเสียแล้ว"
"หรือว่าเราจะไม่เห็นตอนที่หมอดูเดินจากไปกันแน่แต่ก็ช่างเถอะอย่างน้อยเขาก็นำอาหารไปกินด้วยไม่ต้องหิวโซเหมือนแต่ก่อนที่มีร่างผอมเหมือนคนไม่ได้กินอาหารเช่นนี้"
รอก่อนนะคนงามข้าจะตามไปหาเ้าแน่นอน