Fonie คนน่ารัก ได้เปลี่ยนสถานะจากโสดเป็กำลังคบหากับ Jonnie คนหล่อ
ข้อความบนจอสมาร์ทโฟนเพียงสั้นๆทำให้ปอถึงกับหายเมาขี้ตาในเช้าวันถัดมา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฝนอดีตแฟนของเขานั้นเปลี่ยนสถานะบนโซเชียลมีเดียเป็โสดั้แ่เมื่อไหร่ด้วยนิสัยของปอที่เป็คนเอาจริงเอาจังกับการทำงานเขาจึงไม่ได้ใส่ใจโซเชียลมีเดียมาแต่ไหนแต่ไรมีไว้แค่กดส่งของในเกมให้ฝนเพียงเท่านั้น
ชายหนุ่มถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อีกครั้งเมื่อพบว่าฝนนั้นคบกับไอ้ Jonnie คนหล่ออะไรนี่มาั้แ่สามเดือนก่อน่ที่เขาเริ่มทำโปรเจคใหญ่ของบริษัทแล้ว ที่แท้ที่ฝนไม่เคยงอนไม่เคยงี่เง่าใส่เขา ก็เพราะฝนไม่้าเขาอีกแล้วนี่เอง
ปอรู้สึกหมดเรี่ยวแรง ไม่อยากลุกจากเตียงในหัวของเขาที่เคยคิดแต่เื่งาน วางแผนทุกนาทีในชีวิตของเขาอย่างละเอียดรอบคอบเพื่อให้โปรเจคสำเร็จลุล่วงด้วยดี กลับว่างเปล่า เขาไม่อยากแม้กระทั่งจะขยับตัวสุดท้าย ด้วยความรับผิดชอบที่ฝังลึกอยู่ในตัวของเขาปอตัดสินใจเขียนอีเมลถึงหัวหน้างานของเขาเพื่อขอลาป่วยซึ่งเขาไม่เคยทำมาก่อนเลยตลอดการทำงานสามปี
“ว่าง...” เป็คำที่ปอไม่คุ้นเคยเอาเสียเลยหลังจากชายหนุ่มนอนกลิ้งไปมาบนเตียงอย่างไร้จุดหมาย เลื่อนดูสถานะของเพื่อนๆบนสมาร์ทโฟนจนไม่เหลืออะไรให้อ่าน เขาก็พบว่า นอกจากงานกับฝนแล้วชีวิตของเขาช่างว่างเปล่ายิ่งนัก จนกระทั่งชายหนุ่มนึกย้อนไปถึงคำพูดของเพื่อนๆ เขาเมื่อคืนนี้
ก่อนที่จะรู้จักกับฝน เขาใช้ชีวิตไปกับการศึกษาข้อมูลฝึกซ้อมกลยุทธ์การต่อสู้ เพื่อเอาชนะบอสและภารกิจในเกม รับไอเท็มล้ำค่ามากมายมันช่างเป็ชีวิตที่สนุกจนลืมวันลืมคืนจริงๆภาพความทรงจำนี้กลับทำให้ชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจลุกจากเตียงไปเปิดคอมพิวเตอร์สเปคสูงของเขาที่ตั้งใจซื้อมาเพื่อเล่นเกมให้เต็มที่แต่แล้วก็ไม่เคยได้ใช้อะไรมากกว่าการอ่านอีเมลกับตรวจแก้เอกสารงานของเขา
Don’t Dieเป็เกมออนไลน์ที่ได้รับความนิยมอันดับ 1 ของโลกในขณะนี้เปิดให้บริการมาประมาณสามเดือนแล้ว โดยมีจำนวนผู้เล่นเพิ่มขึ้นอย่างก้าวะโ ตัวเลขที่บอกจำนวนผู้เล่นออนไลน์พร้อมกันในขณะนั้นสูงถึง 5 ล้านคน ทั้งๆ ที่เป็เกมที่ผู้เล่นตายได้ครั้งเดียว
เมื่อลองหาข้อมูลเพิ่มเติม ปอก็พบว่า Don’t Die ได้รับความนิยมสูงมากโดยเฉพาะในกลุ่มผู้เล่นที่เป็นักCast เกมเพราะการตายเพียงแค่ครั้งเดียว ทำให้ผู้เล่นต้องเอาจริงเอาจังในการเล่นอย่างมากส่งผลให้ผู้ติดตามรู้สึกลุ้นระลึกไปกับทุกวินาทีและทุกการตัดสินใจของผู้เล่น
เมื่อมีผู้ติดตามเป็จำนวนมากสปอนเซอร์และเม็ดเงินต่างๆ ย่อมไหลมาเทมา อย่างเช่น การ Live Cast ของ Hellno ซึ่งเป็ผู้เล่นอันดับต้นๆของเซิร์ฟเวอร์ในปัจจุบัน ที่มีคนติดตามดูทั่วโลกหลักล้านคนตลอดเวลา
นอกจากนี้ ด้วยเทคโนโลยี Real TimeSpeech Translator ที่จะคอยแปลภาษาทั้งภาษาพูดและภาษาเขียนให้เป็ภาษาหลักที่ผู้เล่นเลือกใช้ช่วยให้การสื่อสารภายในเกมระหว่างผู้เล่นทั่วโลกเป็ไปอย่างราบรื่นไร้อุปสรรคโดยปัจจุบัน Don’t Die รองรับภาษาหลักกว่า 40ภาษาทั่วโลก
ยิ่งเมื่อได้อ่านคู่มือแนะนำผู้เล่นใหม่ซึ่งลงรายละเอียดต่างๆ ของเกมไว้มากมาย ปอก็รู้สึกหัวใจเต้นแรง ระบบต่างๆ ภายในเกมค่อยๆ ดึงดูดความสนใจของปอมากขึ้นเรื่อยๆ หัวสมองของเขาเริ่มทำงานอย่างต่อเนื่อง“ถ้าเราทำแบบนี้ ผลจะเป็ยังไง แล้วถ้าเล่นแบบนี้ล่ะ”ปอรีบคลิกสมัครไอดีอย่างรวดเร็ว
หลังจากลงทะเบียนและชำระเงินค่ามัดจำอุปกรณ์ LDVR เสร็จเรียบร้อยปอก็นั่งหาข้อมูลเกมพร้อมกับดู Live Cast ไปพลางๆ เพียง 1 ชั่วโมงหลังจากนั้นเ้าหน้าที่ก็นำ LD Gear มาส่งถึงหน้าห้องเขา
LD Gear เป็อุปกรณ์ VR มาตรฐานที่ลักษณะคล้ายแว่นตาผสมกับหูฟังวิธีใช้งานก็เพียงแค่สวมไว้ นอนลงบนเตียง แล้วเปิดสวิตช์ พออุปกรณ์ทำงานก็จะส่งคลื่นไฟฟ้าอ่อนๆ ที่ช่วยให้ปอรู้สึกผ่อนคลาย และเคลิ้มหลับไปภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที
เมื่อรู้สึกตัวอีกทีปอพบว่าตัวเขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ห้องรับรองที่ดูหรูหราด้านหน้าของเขามีพนักงานใส่เครื่องแบบคล้ายพนักงานต้อนรับโรงแรมยืนยิ้มให้กับเขา
“สวัสดีค่ะดิฉันในนามของบริษัท LDC ขอต้อนรับคุณสู่โลกแห่ง Don’t Die นะคะ
ก่อนอื่น โปรดตั้งชื่อตัวละครของคุณก่อนค่ะ”
“อืม... ลองชื่อนี้ดูดีกว่าสมัยนี้คงเลิกฮิตไปแล้วมั้ง” ปอคิดขณะพูดมอนสเตอร์ยอดนิยมในอดีตเมื่อสิบกว่าปีก่อนซึ่งคล้ายกับชื่อของเขา “Poring” (ปอริ่ง)
“กำลังตรวจสอบฐานข้อมูล... โปรดรอสักครู่ค่ะ”
“คุณสามารถใช้ชื่อ Poring ได้ค่ะกรุณายืนยันอีกครั้งว่าคุณ้าใช้ชื่อนี้
โปรดทราบว่าคุณจะไม่สามารถเปลี่ยนชื่อตัวละครได้ในภายหลัง”
“ยืนยัน”
หลังจากนั้นก็มีกระจกบานใหญ่ขนาดเต็มตัวปรากฏขึ้นตรงหน้าของปอพร้อมกับลูกศรซ้ายขวาบนกระจกบานนั้น ซึ่งปอสามารถใช้นิ้วแตะเพื่อเปลี่ยนทรงผม สีผมดวงตา และอวัยวะอื่นๆ ของเขาได้ตามใจชอบ
ปอเลือกใช้รูปร่างหน้าตาและทรงผมมาตรฐานของตัวละครเพศชายในเกมเนื่องจากเกมในปัจจุบัน แม้จะกราฟิกดีเพียงใด แต่ความหล่อสวยก็จะขึ้นอยู่กับอุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกอุปกรณ์ระดับสูงยิ่งหายาก ยิ่งแพงแค่ไหน ตัวละครก็จะยิ่งหล่อสวยมากเท่านั้น
เมื่อสร้างตัวละครเสร็จเรียบร้อย พนักงานต้อนรับก็โค้งคำนับเขาพร้อมกล่าวว่า
“ขอให้คุณสนุกกับโลกแห่ง LDVR นะคะและอย่าลืมทำตามชื่อเกมของเรานะคะ หวังเป็อย่างยิ่งว่าคุณจะไม่ตายและอยู่กับเราไปนานๆ ค่ะ” หลังจากนั้นทุกอย่างรอบๆตัวของปอริ่งก็มืดสนิทไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แสงสว่างและทัศนียภาพจะเริ่มปรากฏขึ้น
ขณะนี้ปอริ่งยืนอยู่บริเวณน้ำพุใจที่จัตุรัสกลางเมืองพรันซาซึ่งเป็เมืองหลวงของอาณาจักรลายาน้ำพุแห่งนี้เป็ที่รวมตัวของผู้เล่นมากมายทั้งใหม่และเก่า เนื่องจากเป็แหล่งน้ำบริสุทธิ์ที่ผู้เล่นสามารถนำภาชนะบรรจุน้ำมาเติมได้ฟรีและยังมีบัฟเร่งอัตราการฟื้นฟู HP/SP เป็สองเท่าของปกติอีกด้วย
“ช่องเก็บของ”
ปอริ่งทดลองใช้คำสั่งสำรวจช่องเก็บของดูก็พบสิ่งของต่างๆ ดังนี้
---------------------------------------------------------------------------------------------
ช่องเก็บของของปอริ่ง น้ำหนัก 2.2/20 กก.
---------------------------------------------------------------------------------------------
เสบียงสำเร็จรูป ประเภท: อาหาร จำนวน: 3 ชิ้นน้ำหนักรวม 0.6 กก. – เสบียงรสชาติจืดชืดที่ผู้เล่นใหม่ทุกคนต้องกินช่วยให้อิ่มท้องเป็เวลา 8 ชั่วโมง
กระติกน้ำขนาดเล็ก ประเภท: ภาชนะบรรจุของเหลวดื่มได้อีก: 3 ครั้ง น้ำหนักรวม 0.6กก. – กระติกน้ำสำหรับผู้เล่นใหม่ สามารถเติมน้ำจากแหล่งน้ำต่างๆ เพื่อดื่มได้ 3ครั้ง สามารถดับกระหายได้ 8 ชั่วโมงต่อการดื่มหนึ่งครั้ง
คู่มือแนะนำผู้เล่นใหม่ น้ำหนัก 0 กก. –คู่มือที่ผู้เล่นใหม่ทุกคนควรอ่านให้จบ
กระบองไม้ ประเภท: อาวุธ น้ำหนัก 1 กก.-กระบองไม้สำหรับผู้เล่นใหม่ เป็อาวุธเริ่มต้น
หลังจากนั้นปอริ่งจึงทดลองใช้คำสั่งต่อไป “สถานะ”
ชื่อ: Poring
เพศ: ชาย
เผ่า: มนุษย์
สถานะ: ปกติ
ความหิว: ปกติ
ความกระหาย: ปกติ
Level: 0
Exp: 0/100
HP: 500/500
อัตราฟื้นฟู HP ต่อนาที: 10 (5+5)
SP: 500/500
อัตราฟื้นฟู SP ต่อนาที: 10 (5+5)
STR: 100 (100+0)
AGI: 100 (100+0)
VIT: 100 (100+0)
INT: 100 (100+0)
DEX: 100 (100+0)
อุปกรณ์ที่สวมใส่:
มือขวา: กระบองไม้
พลังโจมตี: 110 (100+10)
พลังป้องกัน: 100 (100+0)
ทักษะที่ใช้ได้: ไม่มี
เวทมนตร์ที่ใช้ได้: ไม่มี
คู่หู: ไม่มี
---------------------------------------------------------------------------------------------“โอเค ก็ดูมาตรฐานดี ไปดูระบบต่อสู้กันต่อเลยดีกว่า”หลังจากสำรวจรายละเอียดต่างๆ จนพอใจ ปอริ่งจึงเดินออกประตูเมืองทางทิศใต้ไปจนพบกับทุ่งหญ้าขนาดใหญ่พร้อมกับลูกเจี๊ยบั์สีเหลืองหน้าตาน่ารัก สูงประมาณหัวเข่าของเขากระจายอยู่ทั่วไปหมดโดยมีบรรดาผู้เล่นที่ถือกระบองไม้แบบเดียวกับในมือเขาไล่หวดกันอย่างเมามัน
“ประเมิน จิ๊บจิ๊บ” ปอริ่งใช้อีกคำสั่งหนึ่งของเกม ที่ช่วยให้ผู้เล่นสามารถประเมินศัตรูก่อนได้ว่ามีโอกาสสู้ไหวหรือไม่ เพราะเกมนี้ตายแล้วตายเลย การไม่รู้จักประมาณตนย่อมไม่ใช่เื่ดี
“จิ๊บจิ๊บ เลเวล: เท่ากับคุณ โอกาสชนะ: 99.99%”
“สะดวกดีแฮะ งั้นก็ลุยเลยดีกว่า”
ปอริ่งใช้กระบองไม้ในมือหวดใส่จิ๊บจิ๊บตัวที่ทำหน้าตาบ้องแบ๊วอยู่ใกล้ๆทันที ตัวเลขความเสียหายสีแดง 30 ลอยขึ้นมาบนหน้าจอหลังจากนั้นจิ๊บจิ๊บก็แสดงอีโมชันโกรธ และะโจิกสวนใส่ปอริ่งแม้ว่าเขาจะพยายามหลบแล้ว แต่ก็ไม่พ้น ชายหนุ่มรู้สึกคันๆคล้ายกับยุงกัดที่บริเวณข้อเท้าของเขา ตัวเลขความเสียหาย 10 ปรากฏขึ้นและหลังจากปอริ่งก็ฟาดกระบองสวนไปอีกครั้ง จิ๊บจิ๊บก็นอนตายอยู่ตรงนั้น พร้อมกับข้อความExp+3
เมื่อปอริ่งเดินเข้าไปแตะที่ศพของจิ๊บจิ๊บหน้าจอช่องเก็บของก็ปรากฏขึ้น
ศพของจิ๊บจิ๊บ:
ขนลูกเจี๊ยบ น้ำหนัก 0.01 กก. x2
เนื้อลูกเจี๊ยบ น้ำหนัก 0.03 กก. X1
เพียงใช้มือแตะที่ไอเท็ม ของเ่าั้ก็ลอยเข้ามาที่ตัวเขาก่อนจะหายไปหลังจากปอริ่งเดินไล่หวดลูกเจี๊ยบและเก็บของไปอีกยี่สิบกว่าตัว ระบบก็แสดงข้อความ
ขอแสดงความยินดี คุณเรียนรู้ทักษะ
[เชี่ยวชาญกระบองระดับ: 1 เพิ่มพลังโจมตีเมื่อสวมใส่อาวุธประเภทกระบอง1%]
“ฟู่ว เหนื่อยเหมือนกันแฮะ แต่ก็สดชื่นดีเราไม่ได้ออกกำลังกายมานานแค่ไหนแล้วนะ”ชายหนุ่มบ่นกับตัวเองขณะใช้แขนปาดเหงื่อที่หน้าผาก ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆอย่างสดชื่น
“เกมสมัยนี้นี่มันดีจริงๆ “ปอริ่งบ่นกับตัวเองขณะหยิบกระติกน้ำขึ้นมาดื่มน้ำเพื่อดับกระหาย หลังจากนั้นระบบก็แสดงข้อความเตือนการเปลี่ยนแปลงสถานะ
ความกระหาย: ชุ่มคอ
คุณได้รับโบนัสอัตราฟื้นฟู SP เพิ่มขึ้น
“จะว่าไป เรายังไม่มีทักษะหรือเวทมนตร์เลยนี่นะ SP ยังเต็มอยู่เลย”ปอริ่งคิดได้ดังนั้นจึงตัดสินใจใช้คำสั่งรีคอลกลับเมืองเพื่อไปยังห้องแล็บเวทมนตร์ ซึ่งผู้เล่นสามารถออกแบบเวทมนตร์ของตัวเองได้ตามใจชอบ
“อืม... แบบนี้ร่ายนานไป”
“นี่ก็ดาเมจไม่พอ”
“ทำไมมันเปลือง SP ขนาดนี้ฟระแบบนี้ยิงสองทีก็หมดหลอดแล้ว ใช้ไม่ได้ๆ “
ปอริ่งหมกหมุ่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานสำหรับออกแบบเวทมนตร์อยู่คนเดียวเกือบ2 ชั่วโมง เขาลืมไปด้วยซ้ำว่าตัวเองเพิ่งจะเลเวล 1แต่นี่แหละคือตัวตนที่แท้จริงของเขา ชายหนุ่มผู้เอาจริงเอาจังกับทุกอย่างและมีพร์ในการบริหารจัดการทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
“ยูเรก้า ข้าทำได้แล้ว!!” ปอริ่งะโเสียงดังพร้อมกับชูแขนทั้งสองข้างขึ้นหัวใจของเขารู้สึกพองโตกับเวทมนตร์ขั้นพื้นฐานสุดๆ ที่ออกแบบโดยผู้เล่นเลเวล 1อย่างเขา
“ตั้งชื่อว่า... ไฟร์บอล”
“ขออภัย ชื่อนี้มีผู้ใช้แล้ว”
“เฟลมบลาสต์”
“ขออภัย ชื่อนี้มีผู้ใช้แล้ว”
“ซูเปอร์ไฟร์บอล”
“ขออภัย ชื่อนี้มีผู้ใช้แล้ว”
“สเปเชียลไฟร์สไตรค์”
“ขออภัย ชื่อนี้มีผู้ใช้แล้ว”
“อะไรวะเนี่ย ซ้ำแล้วซ้ำอีก” ชายหนุ่มบ่นอุบเมื่อพบว่าชื่อสุดเท่ที่เขาคิดได้นั้นล้วนแล้วแต่มีคนใช้ไปแล้ว
“มือไฟ”
“คุณสามารถใช้ชื่อ มือไฟ ได้ ลงทะเบียนชื่อ มือไฟ เรียบร้อย”
“ไอ้บ้าเอ๊ย ทีงี้ล่ะใช้ได้ ช่างมันวะ ยังไงก็แค่ชื่อ”ปอริ่งรีบลุกจากโต๊ะลงทะเบียนแล้วออกไปที่ทุ่งหญ้านอกเมืองเพื่อทดลองใช้เวทมนตร์อันสุดยอดของเขา ขณะนั้นเป็เวลาใกล้ค่ำแล้วแต่ด้วยความตื่นเต้น ชายหนุ่มก็ไม่ได้สนใจ วิ่งไปหาจิ๊บจิ๊บที่ยืนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ก่อนจะยื่นมือข้างซ้ายของเขาไปจ่ออยู่ตรงหน้ามันในระยะประชิด และะโว่า
“ร่าย มือไฟ”
มีตัวเลขนับถอยหลังเวลาร่ายปรากฏขึ้นบนหน้าจอของเขาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่ใจกลางฝ่ามือของเขาจะเกิดเปลวไฟขนาดย่อมะเิใส่จิ๊บจิ๊บพร้อมตัวเลขแสดงความเสียหาย 120 หน่วย ส่งผลให้จิ๊บจิ๊บไหม้เกรียมนอนเป็ศพทันที
ศพของจิ๊บจิ๊บ:
เนื้อลูกเจี๊ยบย่าง น้ำหนัก 0.02 กก. X1
“โอะ ถ้าเปลี่ยนวิธีฆ่า ของที่ได้ก็เปลี่ยนไปแฮะ”ปอริ่งอมยิ้มให้ตัวเองอย่างพึงพอใจ
“ตรวจสอบเนื้อลูกเจี๊ยบย่าง”
เนื้อลูกเจี๊ยบย่าง ประเภท: อาหาร จำนวน: 1 ชิ้นหมดอายุ: 24 ชั่วโมง น้ำหนัก 0.02กก. – เนื้อลูกเจี๊ยบย่างหอมอร่อย กระดูกกรุบกรอบเคี้ยวเพลินช่วยให้อิ่มท้องเป็เวลา 1 ชั่วโมง
“เยี่ยมเลยหมดปัญหาเื่อาหารไปชั่วคราวล่ะนะ”ชายหนุ่มพูดขณะฉีกเนื้อลูกเจี๊ยบย่างกินอย่างเอร็ดอร่อย แม้จะเป็แค่ในเกมก็จำลองรสชาติออกมาได้อย่างดีเยี่ยมจริงๆ
“เรานี่ช่างเป็อัจฉริยะในเื่นี้จริงๆน่าแปลกที่ไม่มีคิดเวทมนตร์แบบนี้ออกมา หรือจะมีคนคิดได้แต่กั๊กไว้ไม่ยอมบอกกันนะ” ปอริ่งคิดกับตัวเองขณะทบทวนรายละเอียดของ มือไฟเวทมนตร์เฉพาะตัวอันแรกในโลกแห่ง Don’t Die ของเขา
มือไฟ
ประเภทโจมตี ธาตุไฟ
เคลื่อนที่ผ่านอากาศไปด้านหน้าเป็เส้นตรงด้วยความเร็ว 0 AGI ทำงานเมื่อััถูกวัตถุ
ที่ระดับ 1 จะใช้เวลาร่ายพื้นฐาน 0.1 วินาที และใช้ SP 5
เมื่อเพิ่มระดับ ความรุนแรงจะเพิ่มขึ้นโดยใช้เวลาร่ายและ SP เพิ่มขึ้น 0.1/5 ต่อหนึ่งระดับ
---------------------------------------------------------------------------------------------เนื่องจากเวทมนตร์ปกตินั้น จะต้องสิ้นเปลือง SP และเวลาร่ายไปกับการเคลื่อนไปยังเป้าหมายปอริ่งจึงทดลองตัดรูปแบบการเคลื่อนที่ออกทั้งหมด เพื่อสร้าง “เวทมนตร์ระยะประชิด”ขึ้น ซึ่งยังคงความรุนแรงในแบบเวทมนตร์เอาไว้ แต่สามารถลดเวลาร่ายและช่วยประหยัด SP ได้อย่างมาก
หลังจากนั้นเทศกาลย่างลูกเจี๊ยบจึงเริ่มต้นขึ้น ปอริ่งวิ่งไล่เผาลูกเจี๊ยบด้วยมือไฟของเขาพร้อมกับกินลูกเจี๊ยบย่างเติมพลังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งจู่ๆรอบตัวของเขาก็มืดสนิทมองอะไรไม่เห็นเลย
“รีคอล” ปอริ่งพยายามใช้คำสั่งเพื่อกลับเมืองเนื่องจากเขาเริ่มรู้สึกหวั่นใจในความมืดแต่แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อระบบแจ้งเตือนว่า“คุณไม่สามารถรีคอลได้ในขณะที่มองอะไรไม่เห็นเลย”
แม้ว่าปอริ่งจะแน่ใจว่าแผนที่ทุ่งหญ้านี้ไม่มีมอนสเตอร์ที่โจมตีก่อนแต่เขาก็อาจตกเป็เป้าของการ PK (Player Killing) หรือการฆ่ากันเองระหว่างผู้เล่นได้ทั้งๆ ที่ตัวเองก็เพิ่งจะเลเวล 2 และไม่ได้มีไอเท็มมีค่าอะไรติดตัวแต่ผู้เล่นบางคนก็ฆ่าคนเพื่อความสนุก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเกมที่ความตายเป็เื่ถาวรแบบนี้ คงเป็อะไรที่บัดซบมากๆถ้าปอริ่งจะต้องมาตายเพียงเพราะเล่นสนุกนอกเมืองจนดึกดื่น โดยไม่ได้เตรียมคบไฟหรือวัตถุให้ความสว่างใดๆติดตัวมาเลย
ปอริ่งตัดใจเดินคลำทางในความมืดโดยพยายามเดาๆ เอาว่าเมืองน่าจะอยู่ทางไหน แต่รอบๆ ตัวของเขาก็มืดไปหมดและหัวใจของปอริ่งก็แทบจะหยุดเต้นเมื่อเขาได้ยินเสียงชายคนหนึ่งร้องโหยหวนดังขึ้นใกล้ๆ
“อ๊ากกกกกก”
ปอริ่งตัดสินใจนอนหมอบลงกับพื้นเงี่ยหูฟังทุกอย่างรอบตัว เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ แต่รอบตัวของเขาก็เงียบสนิทไม่มีเสียงหรือความเคลื่อนไหวใดๆ อีก ชายหนุ่มจึงค่อยๆ เดินคลำทางต่อไป
ขณะที่ปอริ่งรู้สึกว่าเท้าััถูกวัตถุบางอย่างหน้าต่างของระบบก็เด้งขึ้นมา
ศพของ ??? :
??? น้ำหนัก ??? กก. X5
??? น้ำหนัก ??? กก. X3
??? น้ำหนัก ??? กก. X1
??? น้ำหนัก ??? กก. X1
??? น้ำหนัก ??? กก. X2
??? น้ำหนัก ??? กก. X1
“อะไรเนี่ย เก็บๆ ไปก่อนแล้วกัน” ปอริ่งรีบใช้มือไล่แตะบรรดาไอเท็มที่เขาก็ไม่รู้ว่าคืออะไรเนื่องจากความมืดจนครบทุกชิ้นก่อนจะพยายามเดินคลำทางต่อจนกระทั่งเห็นแสงสว่างจากประตูเมืองพรันซา ชายหนุ่มไม่ได้รู้ตัวเลยว่าของที่เขาเก็บได้ท่ามกลางความมืดนี้ จะสร้างความบรรลัยให้ตัวเขาได้มากมายเพียงใด
“รอดตายแล้วววว” ปอริ่งะโอย่างดีใจขณะวิ่งกลับเข้าเมือง
13K
