Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเก้าร้อยพิษไม่กล้ำกราย

แน่นอน ไม่มีงานเลี้ยงใดที่มีกุศลเจตนา

ผมคิดว่าไม่น่าเป็นอะไรแต่หน้าตาดั่งมุสิกของน่าหลันซู่เหอในโลกธรรมดาเราควรจะเจรจากับเขาแบบคนปรกติ แต่เราอยู่ในโลกปราณยุทธมันแปลว่า คนหน้าดุจมุสิกนั้นเป็นคนที่เห็นแก่ผลประโยชน์ใจคอคับแคบฯลฯ

ตามสไตล์ตัวร้ายนั่นเอง

แต่ผมเตรียมยาแก้พิษสารพัดอย่างมาแล้วและการฝึกวิชาสำเร็จขั้นสูงขึ้นตามที่คนกลับมาจากโลกเซียนบอกคือร้อยพิษไม่กล้ำกราย

หากไม่ใช่ยาปลุกสวาทแล้วผมน่าจะป้องกันได้ทุกอย่าง

ว่าแต่ทำไมยาปลุกสวาทมันป้องกันยากนักนะ

แม้แต่คนที่กลับมาจากโลกเซียนก็กันยาปลุกสวาทไม่ได้อย่างนั้น?

“หุหุหุ มาท่านอ้าวป้าหม่ากินดื่มให้เต็มที่หุหุหุ”

แปะ แปะ

“เอาอาหารมาให้ท่านอ้าวป้าหม่าอย่าได้ขาดตกบกพร่อง”

น่าหลันซู่เหอปรบมือเรียกเด็กรับใช้

พวกเรานั่งรับประทานอาหารกันในเก๋งส่วนตัวที่เป็นที่ต้อนรับแขกพิเศษมีบึงน้ำสีเขียว ดอกบัวเจ็ดสีให้ชม

“นี่คือเหล้าบ๊วยของดีของทางเราเพิ่มพูนพลังวัตรได้สามปี ท่านอ้าวป้าหม่าดื่มให้มากไว้”

“ขอบคุณท่านน่าหลันซู่เหอมากแล้ว”

อ้าวป้าหม่าแปลกใจว่าน่าหลันซู่เหอที่โลภมากใจคอคับแคบเลี้ยงของดีแบบนี้มันมีอะไรหรือเปล่า?

“เมิ่งน้อยรินเหล้าให้ท่านอ้าวป้าหม่าสิ”

น่าหลันเมิ่งที่อยู่ด้านข้างทำหน้าไม่พอใจที่ถูกสั่งเล็กน้อย

จากการที่น่าหลันซู่เหอใช้พลังม่านประเพณีอ้างตนเป็นผู้อาวุโส

แต่น่าหลันเมิ่งสมกับเป็นคนตอแหลได้มืออาชีพมากปรับสีหน้าเป็นปรกติเพียงพริบตาเดียว

“เชิญท่านอ้าวป้าหม่าดื่มค่ะ”

น่าหลันเมิ่งยิ้มแย้มพันตำลึงทองรินเหล้าให้อ้าวป้าหม่า

อ้าวป้าหม่าจิบเหล้าก็รู้สึกว่าน่าสนใจมาก

อาหารนั้นทำให้พลังวัตรเพิ่มพูนขึ้นได้จริงๆด้วยแสดงว่าที่เขาคิดเคยจะไปไล่ล่าสัตว์อสูรทั่วโลกนั้นคิดถูก

แม้กระทั่งร่างกายเหนือเซียนของเขาทานเหล้าบ๊วยไปแล้วก็ทำให้รู้สึกอุ่นสบายลมปราณเพิ่มพูน

หืมจากการคำนวณแสดงว่ายิ่งพลังสูงขึ้น ของบำรุงปราณก็ยิ่งมีประสิทธิภาพมากขึ้นสินะ

นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่พวกผู้อาวุโสฮุบของดีเอาไว้ทานเองด้วยข้อแก้ตัวว่า

“ผู้เยาว์ใช้ประโยชน์ได้ไม่เท่าพวกเขา”

ว่าขั้นสร้างแก่นปราณเพียงแค่ครึ่งขั้นนั้นสูงกว่าพลังของขั้นปรับพื้นฐานหนึ่งขั้นนั่นเอง

และยิ่งร่างวิญญาณครึ่งขั้นก็มีความต่างมากกว่าขั้นสร้างแก่นปราณหนึ่งขั้นไปตามลำดับ

บัญญัติไตรยางศ์ของการฝึกยุทธ

หากเราอยู่ในจักรวาลกิมย้ง เราคงไม่ต้องลำบากขนาดนี้และแถว่าคนที่พลังต่ำกว่าก็เอาชนะคนมีพลังสูงกว่าได้

แต่ในโลกของการบ่มเพาะพลังข้อแตกต่างของระดับขั้นพลังนั้นมากเกินไปกว่าที่วิชาธรรมดาจะกลบความแตกต่างได้

“มามา อาหารขจานต่อไปมาแล้วอุ้งตีนหมีน้ำแดง เพิ่มพูนพลังธาตุหยาง ตะขาบทอดเจ็ดสี ทานแล้วฝึกวิชาได้นับสัปดาห์...”

อ้าวป้าหม่าแปลกใจว่าสมกับเป็นพวกเปิบพิสดารจริงๆ

แต่สำหรับคนที่เคยกินเนื้อสัตว์อสูรหมาป่ายักษ์มาเขาก็เข้าใจว่าเนื้อสัตว์อสูรมันอร่อยจริงๆหากเรารู้วิธีกิน

และที่หอประมูลก็รู้จักวิธีการปรุงอาหารจากสัตว์อสูรเปิบพิสดารจริงๆ

อ้าวป้าหม่าจึงยิ้มแย้มทานอาหารอย่างร่าเริง

“ขอบคุณท่านผุ้อาวโสที่เมตตตาแล้ว”

โดยหารู้ไม่ว่าตนเองตกอยู่ในหลุมพรางของน่าหลันซู่เหอแล้ว!!!

....

True Wallet 089-5296248

สนับสนุนผู้เขียนได้ทางช่องทางนี้นะครับ

ท่านที่สนับสนุนอยากได้ตอนพิเศษแบบไหนสามารถบอกได้ครับ