วันสำคัญมาถึงบรรยากาศในแล็บเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกดดันทีมงานทุกคนขะมักเขม้นเตรียมอุปกรณ์เพื่อการทดสอบระบบครั้งสุดท้าย
นารากำลังตรวจสอบค่าต่างๆที่จอแสดงผล ขณะที่อชิระเดินตรวจความเรียบร้อยในพื้นที่รอบๆใบหน้าของเขาเคร่งขรึมและตั้งใจเหมือนทุกครั้ง
คุณแน่ใจว่าระบบทั้งหมดพร้อมแล้วใช่ไหม? เขาถามเสียงนิ่ง
ค่ะฉันตรวจสองรอบแล้ว ไม่มีปัญหา นาราตอบด้วยความมั่นใจ
ดีเราต้องแน่ใจว่าครั้งนี้จะไม่มีข้อผิดพลาด
เสียงเครื่องจักรเริ่มดังขึ้นเมื่อการทดสอบเริ่มต้นนารายืนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์หลัก คอยตรวจสอบค่าต่างๆ อย่างใกล้ชิด
ทีมงานต่างประจำที่ของตัวเองขณะที่อชิระเดินเข้ามายืนข้างๆ เธอ
ถ้าค่าตรงนี้เกิน5% คุณต้องหยุดระบบทันที เขาบอกพร้อมชี้ไปที่กราฟบนหน้าจอ
เข้าใจค่ะ
เวลาผ่านไปอย่างช้าๆตัวเลขบนจอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนในห้องจับจ้องหน้าจออย่างตึงเครียด
ค่าแรงดันเริ่มนิ่งแล้วค่ะ นาราพูดด้วยความโล่งใจ
ยังไม่จบจนกว่าระบบจะหยุดทำงานเอง อชิระเตือน
เธอพยักหน้าก่อนจะกลับไปตั้งใจทำงานต่อ
อยู่ๆเสียงเตือนดังขึ้นจากจอแสดงผล สีแดงกระพริบถี่ขึ้น พร้อมข้อความเตือน แรงดันเกินขีดจำกัด
โอ้โห!ทำไมมันขึ้นเร็วแบบนี้? นาราร้องออกมาด้วยความตกใจ
หยุดระบบเดี๋ยวนี้! อชิระสั่ง
นารารีบกดปุ่มควบคุมแต่ระบบไม่ตอบสนอง
มันไม่หยุดค่ะ!
อชิระรีบเดินไปที่แผงควบคุมสำรองเขาตรวจสอบค่าต่างๆ อย่างรวดเร็ว ก่อนจะสั่งทีมงานให้ตัดการเชื่อมต่อบางส่วน
คุณต้องควบคุมแรงดันจากฝั่งนั้น! เขาตะโกนบอกนารา
ค่ะ! เธอตอบพร้อมรีบไปจัดการ
ทั้งสองทำงานอย่างรวดเร็วและประสานกันอย่างดีจนในที่สุดระบบก็กลับเข้าสู่ภาวะปกติ เสียงเตือนหยุดลง ทุกคนในทีมถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หลังจากเหตุการณ์สงบลงนารายืนพิงโต๊ะ มือยังสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้น
คุณโอเคไหม? เสียงของอชิระดังขึ้นใกล้ๆ
เธอเงยหน้ามองเขา ฉันโอเคค่ะ แค่ตกใจนิดหน่อย
คุณทำได้ดี เขาพูดพร้อมมองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยน
เธอยิ้ม ขอบคุณค่ะ
เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น คุณรู้ไหมว่าผมเชื่อมั่นในตัวคุณมากแค่ไหน?
นาราชะงักใบหน้าของเธอร้อนผ่าวทันที คะ?
คุณเป็นคนเดียวที่ผมไว้ใจให้จัดการเรื่องแบบนี้
คำพูดนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่าการทำงาน
ในช่วงเย็นขณะที่ทุกคนกำลังแยกย้ายกลับบ้าน นารานั่งอยู่คนเดียวในแล็บเพื่อเก็บของเธอหันไปเห็นอชิระที่ยังคงอยู่ในห้อง
คุณยังไม่กลับเหรอคะ?
ผมแค่อยากแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย
คุณดูเหนื่อยมากเลยนะคะ
คุณเองก็เหมือนกัน
ทั้งสองเงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่นาราจะพูดขึ้น คุณเคยคิดไหมคะว่า...ความรู้สึกบางอย่างมันควรถูกเก็บไว้ไม่พูดออกไป?
อชิระมองเธอด้วยสายตาจริงจัง คุณกำลังพูดถึงอะไร?
เธอยิ้มบางๆ ไม่มีอะไรค่ะ แค่คิดเล่นๆ
เขานิ่งไปก่อนจะพูดเบาๆ บางครั้งการพูดออกไปอาจทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น
คำพูดนั้นทำให้นารานิ่งไปเธอรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่เธอยังไม่พร้อมที่จะตอบรับ
ในคืนนั้นขณะที่นาราเดินกลับบ้าน หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความสับสน
บางครั้งฉันก็ไม่แน่ใจว่า...นี่คือสิ่งที่ควรเกิดขึ้นหรือเปล่า เธอพึมพำ
ในขณะเดียวกันอชิระนั่งอยู่ในห้องทำงาน มองออกไปนอกหน้าต่าง ความคิดของเขาเต็มไปด้วยภาพของเธอ
บางสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ เขาพึมพำเบาๆ