หลังจากเ้าสัวพ่อของแหวนยกเลิกงานแต่งงานไปแล้วแหวนกับแฟนฝรั่งก็ย้ายไปสร้างครอบครัวที่เมืองนอก...แต่ยังมีอีกเื่ที่ค้างคาใจเ้าสัวเสียใจมาตลอดชีวิต..เกี่ยวกับภรรยาคนแรกของเ้าสัว..ที่ทนความเ้าชู้ของเ้าสัวไม่ไหว..และได้หย่าขาดกับเ้าสัวไปตอนยังท้องอ่อนๆและหนีไปแต่งงานใหม่และเ้าสัวก็ไม่ได้ข่าวคราวของเธออีกเลย
เ้าสัวจ้างนักสืบตามหาลูกของเขาและสืบได้ว่า..ภรรยาของเขาได้เสียชีวิตไปเมื่อ25ปีก่อน...ตอนคลอดลูกสาวของเธอและได้แต่งงานกับข้าราชการครูท่านหนึ่งหลังจากนั้นราชการครูท่านนั้นก็เลี้ยงลูกของเขาตามลำพังหลังจากเกษียณก็ย้ายกลับต่างจังหวัดหนึ่ง และทำสวนย่านชานเมืองโดยครูท่านนี้ไม่รู้ว่าลูกของเขาเป็ลูกของเ้าสัว
เมื่อเ้าสัวทราบที่อยู่ของครูคนนั้นและตามไปหาเขาเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับลูกสาวของเขาและชดเชยค่าเลี้ยงดูลูกที่ผ่านมา
เสียงรถหรูจอดหน้าบ้าน....ใครหนะ..ตาบุญพ่อของมุกถามด้วยเสียงหลงและประหลาดใจ....ผมเองครับเ้าสัวชัย...เ้าของกิจการร้านสะดวกซื้อที่มีสาขามากที่สุดในประเทศครับเ้าสัวแนะนำตัวด้วยเสียงหนักแน่น..
แล้วมีธุระอะไรครับ...ตาบุญถามกลับไป
ผมมีเื่จะคุยกับคุณเกี่ยวกับภรรยาของผมเมื่อ25ปีก่อน...ตาบุญถึงกับใ..และถามด้วยความใอีกว่า...ใครคือภรรยาของคุณ
กันครับ...เ้าสัวตอบกลับไปว่า หยก ภรรยาของผม....ตาบุญตอบกลับและมีทีท่าประหลาดใจ..หยกคือภรรยาของผมเหมือนกัน.แต่เธอยังไม่เคยแต่งงานมาก่อนที่จะมาอยู่กับผมนะ...ตาบุญพูดด้วยเสียงไม่เชื่อในคำพูดเ้าสัว...
เ้าสัวยื่นรูปถ่ายตอนแต่งงานกับหยกให้ตาบุญดูทำให้ตาบุญแทบไม่เชื่อนั่น..หยกภรรยาของเขาจริงๆ..นอกจากนี้เ้าสัวยังพูดขึ้นมาอีกว่าและหลังจากภรรยาผมอย่าร้างกับผมตอนนั้นเธอก็น่าจะกำลังท้องลูกของผมอยู่..ตาบุญได้ยินดังนั้นก็พูดสวนเ้าสัวด้วยเสียงหนักแน่น...ว่าคุณแน่ใจได้อย่างไรว่านั่นคือลูกของคุณ..เ้าสัวตอบกลับด้วยเสียงหนักแน่นเช่นกัน..ผมแน่ใจและผมขออนุญาตยืนยันความแน่ใจนั้นด้วยการตรวจดีเอ็นเอ
แล้วตอนนี้เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน...
ตาบุญครุ่นคิดในหัวว่าจะบอกว่ามุกอยู่ที่ไหนดีหรือไม่..แต่เมื่อแกลองนึกดูแล้วหากมุกเป็ลูกสาวของเ้าสัวจริงๆ..มุกก็จะได้สบายไม่ลำบากเหมือนตอนนี้..ถึงแม้ต้องเ็ปที่จะต้องเสียลูกสาวไปก็ตาม...ตาบุญจึงตัดสินใจเขียนที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์และชื่อมุกลูกสาวเพียงคนเดียวของเขายื่นให้เ้าสัว..เพื่อติดต่อมุกนัดตรวจดีเอ็นเอเพื่อยืนยันความเป็พ่อลูกกับเ้าสัวต่อไป
เ้าสัวกลับมาจากต่างจังหวัด...และได้ทำการติดต่อมุกตามเบอร์ที่ตาบุญให้ไว้
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น..เบอร์แปลกในตอนกลางคืนของวันนั้น..ฮัลโหล สวัสดีค่ะมุกพูดค่ะ...มุกพูดด้วยเสียงราบเรียบเหมือนทุกครั้ง...ผมขอแนะนำตัวเองก่อนนะครับลุงคือเ้าสัวกิจการร้านสะดวกซื้อที่มีกิจการเยอะที่สุดในประเทศและลุงก็เป็พ่อของแหวนอดีตจ้าวสาวของหลานเพทาย..ที่หลานมุกก็คงได้ยินมาบ้าง..ลุงจะไม่อ้อมค้อมนะหนูมุกเ้าสัวพูดด้วยเสียงหนักแน่น..มุกเอะใจนิดหน่อยที่เขาเรียกชื่อเธอถูกได้อย่างไร..เมื่อวานลุงไปพบพ่อของหนูที่ต่างจังหวัดมา และได้เบอร์โทรนี้และชื่อของหนูมาจากพ่อของหนู...และได้เล่าเื่ที่แม่ของหนูเคยเป็ภรรยาเก่าของลุงมาก่อนและได้ท้องลูกของลุงมาด้วยก่อนที่จะมาแต่งงานกับคุณสีบุญพ่อของหนู...ซึ่งมันหมายถึงหนูอาจเป็ลูกของลุง...ทำให้ลุงอยากยืนยันความเป็พ่อลูกกับหนูด้วยการตรวจดีเอ็นเอ...มุกได้ยินดังนั้นอึ้งไปชั่วขณะและคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย..ฝันไปรึปล่าวแล้วมุกก็ยังไม่ค่อยเชื่อแต่ก็ตอบรับไปก่อน..ค่ะคุณลุง..ด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ..แล้วคุณลุงจะให้หนูไปตรวจยืนยันตอนไหนค่ะ...วันพรุ่งนี้ที่โรงพยาบาล..เ้าสัวชัยกล่าว...มุกบอกกับเ้าสัวไปว่า..แล้วหนูจะโทรไปคอนเฟิร์มคุณลุงอีกครั้ง...หลังจาก..ที่หนูได้คุยกับพ่อของหนูเสียก่อนค่ะมุกตอบกลับด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจในคำพูดของเ้าสัว
หลังจากนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้งเป็สายเรียกเข้าของตาบุญพ่อของมุก...ตาบุญได้เล่าเื่ความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้มุกฟัง..ทำให้มุกถึงกับร้องไห้...เพราะกลัวไม่ได้เป็ลูกของตาบุญอีก... พ่อค่ะ..มุกพูดด้วยเสียงสั่นเครือ..หนูกลัวค่ะพ่อ...ตาบุญตอบกลับลูกสาวไปด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า..ไม่ต้องกลัวลูกแม้ว่าผลดีเอ็นเอจะออกมาเป็อย่างไรลูกก็ยังเป็ลูกของพ่อเสมอนะ...ค่ะพ่อ..มุกตอบกลับด้วยเสียงนุ่มนวล...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพ่อก็ยังเป็พ่อที่มุกรักเสมอนะคะ...หลังจากวางสายพ่อ...มุกก็โทรไปคอนเฟิร์มกับเ้าสัว...และโทรลางานในวันพรุ่งนี้เพื่อเตรียมตัวไปตรวจดีเอ็นเอตามสถานที่ที่ได้นัดหมายกับเ้าสัวไว้
75
