[ บ้าเอ๊ย เมื่อวานฉันไปรอข้าวกล่องฟรี ยืนไปสองชั่วโมงกว่าก็ยังไม่ได้เลย เสียเวลามาก ]
[ ฉันได้ข้าวกล่องมาล่ะ แต่อยากจะบอกว่าเค็มมากเลย ]
[ ของฉันหวาน ทอดไข่ยังไงให้หวานขนาดนั้น ]
[ ของฉันขม อีกนิดเดียวก็จะไหม้แล้ว! ]
เฉินห่าวอ่านข้อความใต้โพสต์ใหม่ที่พ่อบ้านตระกูลซูอัพโหลดลงไปในกลุ่ม วันนี้เป็อีกวันที่คุณหนูหลี่อิงต้องทำอาหารภายในซุ้มเพียงคนเดียว
สีหน้าของเธอดูเ็ปไม่น้อยหลังจากเห็นคนบ่นถึงฝีมือการทอดไข่
“ คุณหนูไม่เป็ไรนะครับ เรายังเหลือเวลาอีกหลายวัน เ้าของร้านบอกว่าเราแค่ต้องทำให้มีคนชมเรา 10 คนเท่านั้นก็พอแล้ว ผมเชื่อว่าคุณหนูจะต้องทำมันให้ออกมาอร่อยกว่าพวกเราทำได้แน่นอนครับ ”
พ่อบ้านคอยให้กำลังใจ แม่บ้านสิบคนที่อยู่ใกล้ๆคอยให้กำลังใจไม่ต่างกัน กฎใหม่ที่เฉินห่าวบอกกับหลี่อิงคือห้ามไม่ให้พ่อบ้านและแม่บ้านกินอาหารของเธอเพราะเขาไม่้าให้เธอรู้สึกดีจากคำโกหก เขา้าให้เธอได้รับรู้ความจริง พ่อบ้านที่รู้จุดประสงค์ข้อนี้ดีจึงกำชับแม่บ้านให้ช่วยด้วยการบอกวิธีต่างๆเพียงเท่านั้น
“ มาแล้วสินะ ”
บนใบหน้าของเฉินห่าวเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หน้าอกของเขาสั่นกระเพื่อมด้วยความปลื้มปิติหลังจากเห็นนักเรียนคนหนึ่งกำลังยืนมองป้ายร้านของเขาสลับกับมองใบปลิวภายในมือ เพื่อไม่ให้เสียเวลาเขาจึงพุ่งตัวเข้าประชิดด้วยใบหน้าหวานฉ่ำ รอยยิ้มที่แสดงออกมาทำให้อีกฝ่ายรู้สึกกลัว ราวกับว่าตนเองกำลังเผชิญหน้ากับพวกต้มตุ๋นหลอกขายเครื่องใช้ไฟฟ้าตามหมู่บ้าน
“ เด็กน้อย รูปร่างของเธอดูทะมัดทะแมงไม่น้อยเลยนี่ ดูท่าน่าจะฝึกหนักมาพอสมควร ”
การจะชักชวนใครสักคนต้องเริ่มต้นจากการชมอีกฝ่ายให้เกิดความรู้สึกดีก่อน เฉินห่าวจึงชักแม่น้ำทั้งห้ามาอธิบายความงามของเด็กน้อยจนเขาไม่สามารถหุบยิ้มได้
“ นายคงมาที่นี่เพราะ้าเพิ่มค่าสถานะใช่ไหม ”
“ ครับ ว่าแต่พี่เป็ใครอย่างนั้นเหรอครับ ”
“ พี่ชายเป็เ้าของฟิตเนสแห่งนี้ ดูนั่นสิ ใช่เพื่อนรุ่นเดียวกันกับเธอหรือเปล่า ”
เฉินห่าวชี้ไปยังรูปของเหมยลี่และหนอนเขียวน้อย เด็กชายจึงพยักหน้าหงึกหงักขึ้นลงยอมรับว่าเป็เพื่อนรุ่นเดียวกันแต่อยู่คนละห้อง
“ ฉันคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากมาย ความแข็งแกร่งของเลเวล 11 ที่ออกจากร้านฉันน่าจะทำให้นายและเพื่อนนายทั้งหมดในวันนั้นได้เห็นแล้ว ไปกัน เข้าไปในฟิตเนสของฉัน พี่ชายจะแนะนำอุปกรณ์ที่จะทำให้น้องชายแข็งแกร่งจนสามารถต่อสู้กับฮันเตอร์เลเวลสูงกว่าตนเองได้มากถึง 10 เลเวล ”
เฉินห่าวลอบมองเด็กน้อยที่กำลังจูงเข้ามาในร้าน ภายในแววตาของเด็กเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจากเื่ที่เขาพูดให้ฟัง
“ ไหนล่ะพี่ชาย อุปกรณ์ที่ว่า ”
“ นี่ไง ”
เฉินห่าวชี้ไปยังดัมเบล 2 คู่กลางห้องขนาดใหญ่ เด็กชายเห็นดัมเบลสีดำดูธรรมดาทำหน้าตาสงสัย
“ น้องชายเคยได้ยินเื่ผ้าขี้ริ้วห่อทองไหม ”
เด็กชายพยักหน้ารับฟัง
“ อะไรที่ดูธรรมดา ใช่ว่ามันจะธรรมดาเสมอไป เอาล่ะเพื่อไม่ให้เสียเวลามาฟังคำอธิบายกันก่อน ในฐานะที่น้องชายพึ่งมา พี่จะให้น้องใช้งานดัมเบลฟรี 1 ครั้ง ภายใน 1 ชั่วโมงนี้น้องชายจะเพิ่มค่าสถานะได้ 0.1 หน่วย แต่ถ้าน้องชายรีบ ทางร้านเรามีโปรตีนเสริมที่จะทำให้ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 0.2 หน่วยต่อการออกกำลังกาย 1 ครั้ง ”
เด็กชายเบิกตาโต ภายในเวลา 10 ชั่วโมงสามารถเพิ่มค่าสถานะได้มากถึง 1 หน่วย หากเขากินโปรตีนเสริมจะใช้เวลาเพียง 5 ชั่วโมงเท่านั้น
“ แล้วผมจะต้องทำยังไงเหรอ ”
“ เห็นนี่ไหม น้องชายแค่ต้องสมัครสมาชิกก่อน แล้วก็จับไปยังดัมเบลทั้งสอง จากนั้นน้องชายไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ปล่อยตัวให้ไหลไปตามกระแสเวลา ดัมเบลจะควบคุมร่างกายน้องชายเป็เวลา 1 ชั่วโมง หลังจากครบ 1 ชั่วโมงทุกอย่างจะจบลงโดยที่น้องชายได้ค่าสถานะ 0.1 หน่วย ”
เฉินห่าวเห็นเด็กชายกระตือรือร้น เขาจึงให้สมัครสมาชิกจากนั้นจึงแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเล่น
“ น้องชาย พี่ขอเตือนเอาไว้ก่อน ภายในเวลา 1 ชั่วโมงน้องชายจะเ็ปมาก แต่ไม่ต้องกลัว มันเป็ความรู้สึกหลอกลวงที่โปรแกรมสร้างขึ้นมา น้องไม่ต้องไปสนใจ ถ้าหากว่าเจ็บก็ร้องมันออกมาเพราะไม่มีใครได้ยิน หลังจากผ่านไป 1 ชั่วโมงโปรแกรมจะจบ น้องจะไม่าเ็หรือมีผลข้างเคียงจากการใช้ ”
เด็กชายไม่ได้ฟังเลยว่าตนเองจะเป็อะไร เขาอยากเพิ่มค่าสถานะ 0.1 หน่วย เฉินห่าวจึงปล่อยให้จับดัมเบล ทันใดนั้นเขาก็สร้างม่านพลังคลุมทับเพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอด
“ จำที่พี่ชายพูดเอาไว้นะ เจ็บแป๊บๆเดี๋ยวก็หยุด ”
เฉินห่าวฉีกยิ้มให้กับเด็กชายที่กำลังกรีดร้องขอความช่วยเหลือ เขาไม่สนใจเดินไปหน้าร้านต่อไปก่อนจะยิ้มหน้าบานเพราะมีนักเรียนหลายด้อมๆมองๆฟิตเนสของเขา
“ สวัสดีนักเรียนที่น่ารักทุกคน สนใจจะเข้าฟิตเนสของพี่ชายหรือเปล่า ”
เฉินห่าวยิ้มให้นักเรียนจำนวน 6 คนที่กำลังถือใบปลิว ดูท่าพวกเขาจะได้มันมาจากผู้ปกครองที่มารอกินข้าวฟรี สาเหตุที่นักเรียนถือใบปลิวมาด้วยก็เพราะว่าเมื่อวานเขาบอกเอาไว้ว่าใบปลิวสามารถใช้แทนเงินในการออกกำลังกายครั้งแรกได้
“ พี่ชาย ภายในเวลา 1 ชั่วโมงสามารถเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่งได้ 0.1 หน่วยจริงๆเหรอ ”
“ จริงสิ พี่ชายจะโกหกทำไม เห็นเด็กสาวคนนี้ไหม เห็นหนอนน้อยตัวนี้ไหม ไม่ว่าจะเป็มนุษย์หรือมอนสเตอร์สามารถเพิ่มค่าสถานะความแข็งแกร่งได้จากการใช้เครื่องออกกำลังกายในฟิตเนสของพี่ แบบนี้ยังจะไม่เชื่ออีกเหรอ ”
เด็กๆพยักหน้า เฉินห่าวเห็นว่าเหยื่อเชื่อฟังแล้วเขาจึงขอสมัครสมาชิกก่อน ตอนนี้ยังไม่คิดจะพาเข้าร้านเพราะกลัวว่าถ้าไปเห็นเด็กชายที่กำลังนอนชักดิ้นอยู่บนพื้น นักเรียนเหล่านี้จะหนีไป
“ มาๆ พากันมาสมัครสมาชิกก่อน ร้านของพี่ต้องใช้การยืนยันตัวตนก่อนจะเล่นอุปกรณ์ ไม่มีค่าใช้จ่าย ไม่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยาก แค่เซ็นชื่อแล้วก็พิมพ์ลายนิ้วมือ ”
เฉินห่าวแจกกระดาษจากทางระบบให้กับนักเรียนทั้ง 6 ทันใดนั้นเขาถึงขั้นฉีกยิ้มหลังจากที่ระบบรายงานเกี่ยวกับภารกิจของเขาที่เสร็จสิ้นไปเมื่อครู่
[ ขอแสดงความยินดี โฮสต์สามารถหาสมาชิกได้ครบ 10 คนภายในเวลา 7 วัน สมาชิกปัจจุบัน 11 ]
[ ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับ 2,000 คะแนน ]
เฉินห่าวเข้าไปในหน้าต่างระบบพบว่ามีแต้มอยู่ 4,000 เขาจึงไม่รอช้าสั่งวัสดุจากทางออนไลน์มาทั้งหมด 4 ชุดด้วยกันเพื่อสร้างดัมเบล 4 คู่ รวมแล้วเขาจะมีดัมเบลทั้งหมด 6 คู่รองรับสมาชิก
“ พี่ชาย แล้วเครื่องที่ว่ามันคืออะไรเหรอ ”
“ ถ้าฉันบอกพวกเธอก็รู้น่ะสิ รออีกเดี๋ยวพี่ชายคนนี้จะพาเข้าไปดู ”
นักเรียนยืนรออยู่หน้าร้านพลางมองดูซุ้มอาหารของคุณหนูหลี่อิง ภายในใจของพวกเขารู้สึกใไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าคุณหนูจะมาตั้งซุ้มทำอาหารหน้าฟิตเนส แต่รูปร่างหน้าตาของอาหารที่คุณหนูหลี่อิงทำดูแย่ไม่น้อย แม้จะแจกฟรีพวกเขายังไม่กล้ารับ
“ เอาล่ะได้เวลาแล้ว ”
เฉินห่าวพานักเรียนทั้ง 6 เข้าไปในร้าน สิ่งที่ทุกคนเห็นคือนักเรียนคนหนึ่งกำลังเช็ดใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา จังหวะที่เด็กชายคนนี้กำลังจะะโด่าเ้าของร้านที่เข้ามา เฉินห่าวไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปปิดปากแล้วใช้คำพูดดึงสติของเด็กคนนี้ให้จดจ่อไปที่หน้าต่างสถานะของตนเอง
“ น้องชายลองดูดีๆ ค่าสถานะเพิ่มขึ้น 0.1 เหมือนพี่ชายบอกหรือเปล่า ”
เด็กชายพยักหน้าทว่าเขายังคิดจะอ้าปากด่าเช่นเดิม เฉินห่าวจึงอุดปากเอาไว้ก่อน กลัวว่าจะทำให้เด็กทั้ง 6 ที่กำลังมองดูหายไป
“ น้องชาย พี่บอกแล้วว่ามันจะเจ็บ แต่หลังจากนี้น้องชายจะไม่เจ็บแล้ว าแก็ไม่มีด้วย ถ้าหากว่าน้องชายาเ็พี่จ่ายค่าพยาบาลให้เลย ”
เด็กชายพยายามตรวจสอบร่างกาย เฉินห่าวจึงค่อยๆนำมือออกจากปาก
“ จริงด้วย ไม่เจ็บเลยสักนิด ”
“ เห็นไหม บอกแล้วว่ามันหลอก ถ้าน้องชายเชื่อว่ามันเจ็บน้องก็จะเจ็บ ถ้าน้องชายไม่เชื่อน้องชายก็นอนเฉยๆ จะใส่หูฟังหาหนังมาเปิดดูก็ยังได้ เอาไง จะต่อเลยไหม ”
“ ต่อเลยครับพี่ ”
“ เดี๋ยวก่อน น้องชายเห็นเพื่อนไหม พวกเขารอคิว น้องไปนั่งพักก่อนก็แล้วกัน ตอนนี้พวกเขากำลังสงสัยไม่ต่างจากน้องชายนั่นแหละ ไว้หลังจากนี้ค่อยสลับกันเล่น แต่พี่ชายขอเตือนก่อนว่าภายใน 1 วันจะเล่นได้สูงสุดแค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น ถ้าอยากเล่น 3 ชั่วโมงจะต้องลงคอร์ส ”
“ แล้วคอร์สที่ว่าราคาเท่าไหร่ ”
เฉินห่าวใช้โอกาสนี้อธิบายเกี่ยวกับคอร์สให้นักเรียนฟังพร้อมๆกัน หลังจากเอ่ยจบดวงตานักเรียนทั้งหมดถึงขั้นเบิกกว้าง พวกเขาไม่ได้ใกับราคา แต่กำลังใที่รู้ว่าตนเองสามารถปลุกพร์ได้ด้วยการใช้เงินไม่กี่ล้าน
“ เดี๋ยวผมขอไปคุยกับแม่ก่อน ”
“ ได้เลยน้องชาย แต่เล่นให้ครบก่อนค่อยกลับไปนะ ”
“ ครับพี่”
เด็กชายที่เล่นดัมเบลได้ 1 ชั่วโมงไปนั่งรอบนโซฟา ปล่อยให้เพื่อนต่างห้องได้เข้ามาลองเล่นดัมเบลทั้ง 2 คู่ ทว่าเ้าของร้านได้นำออกมาอีก 4 คู่ครบตามจำนวนนักเรียนทั้ง 6 ที่มาใหม่
หลังจากที่เฉินห่าวแนะนำเสร็จแล้วเขาก็ปล่อยให้นักเรียนทั้ง 6 ยกดัมเบลด้วยตนเอง ผลปรากฎว่าทุกคนหันมองเ้าของร้านอย่างเขาราวกับ้าความช่วยเหลือ
เฉินห่าวทำเพียงยิ้มก่อนจะชี้มือไปยังเด็กชายที่พึ่งเล่นเสร็จ พลางยกเอาคำพูดก่อนหน้านี้ออกมาพูดกับเด็กทั้ง 6 อีกครั้ง
“ ความเจ็บมันเป็ของปลอม ถ้าหากคิดว่าเจ็บมันก็เจ็บ ถ้าหากคิดว่ามันไม่เจ็บแค่นอนนิ่งๆเดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว ฝึกความอดทนของจิตใจไปด้วย ”
ไม่มีใครเชื่อเฉินห่าวสักคน แต่ละคนร้องด้วยท่าทางทรมาน ต่อให้จะหลอกตัวเองว่ามันเป็ความเจ็บปลอมๆ แต่กลับทรมานจนยากจะเชื่อได้
เฉินห่าวเดินมาหน้าร้าน เขาพบว่าบรรยากาศเต็มไปด้วยความกังวล พ่อบ้านแม่บ้านพากันร้องะโช่วยคุณหนูเพื่อให้ใครสักคนหยิบข้าวกล่องไปจากซุ้มของพวกเขา
เพียงแต่ว่าไม่มีใครเข้ามารับเลยเพราะคนที่ได้อาหารล้วนแล้วบอกเป็เสียงเดียวกันว่าไม่อร่อย เฉินห่าวที่เห็นสีหน้าของหลี่อิงเขาจึงเดินไปดูสักหน่อยพลางส่องหน้าดูอาหารแต่ละกล่องที่วางเอาไว้โชว์
“ น่าตาดูน่าสงสารไม่น้อยเลยนะ พวกแกคงจะถูกทำมาอย่างดีสิท่า ”
หลี่อิงได้ยินคำพูดเ้าของฟิตเนสที่กำลังพูดกับข้าวกล่อง เธอรู้สึกหดหู่ไม่น้อยจำไม่ได้แล้วว่าคนวิจารณ์มากแค่ไหน แต่ละคนที่หยิบข้าวกล่องล้วนบอกว่ามันไม่อร่อยจนเธอหมดกำลังใจที่จะทำต่อแล้ว
“ ขอสักกล่องก็แล้วกัน ฉันรู้สึกหิวยังไงไม่รู้ ”
เฉินห่าวหยิบข้าวไข่เจียวขึ้นมาหนึ่งกล่องแล้วลองกินดู ทุกสายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง โดยเฉพาะหลี่อิง เธอรู้ว่าเ้าของร้านจะต้องวิจารณ์อย่างหนักไม่ต่างจากคนอื่นๆอย่างแน่นอน
“ เค็มไปหน่อย แต่ก็พอกินได้ มันไม่ยากหรอกถ้าเธอยังพยายาม ลองกลับไปทำซ้ำๆที่บ้านแล้วค่อยมาใหม่นะ ”
แม้คำพูดที่เอ่ยออกมาจะไม่ได้มีคำชม แต่มันกลับทำให้เด็กสาวที่ได้ฟังรู้สึกดี
พ่อบ้านที่ได้ยินแทบจะเข้ามากอดเ้าของฟิตเนสเพราะคำพูดเมื่อครู่นี้ดูเหมือนจะกระตุ้นให้คุณหนูของพวกเขากลับมาฮึดสู้ได้อีกครั้ง
“ กลับกันเถอะค่ะ ฉันจะไปฝึกมาใหม่ ”
แม่บ้านช่วยกันเก็บร้านอย่างเร็วไวเพื่อกลับบ้าน วันนี้คงไม่มีใครหยิบอาหารอีกต่อไปแล้ว
คำพูดของเ้าของฟิตเนสเมื่อครู่เหมือนจะบอกทางลัดให้พวกเธอเช่นกัน คุณหนูของพวกเธอจะต้องยืนทำอาหารแจกคน แต่ไม่มีกฎข้อไหนห้ามไม่ให้ฝึกทำอาหารที่บ้าน การกลับบ้านไปฝึกโดยให้พวกเธอช่วยหยิบจับสิ่งต่างๆจะต้องทำให้คุณหนูทำอาหารได้เร็วกว่าการยืนบอกข้างๆซุ้มอย่างแน่นอน
“ เป็ไง ค่าสถานะเพิ่ม 0.1 กันทุกคนหรือเปล่า ”
เฉินห่าวกลับเข้ามาในร้าน คำพูดแรกที่เขาเอ่ยออกมาคือการดึงสติทุกคนให้เข้าไปในหน้าต่างสถานะ เด็กทุกคนลืมแม้กระทั่งคำด่าเมื่อเห็นว่าค่าสถานะเพิ่มขึ้น 0.1 หน่วย
“ เอาล่ะ ฉันมีข้อเสนอให้พวกเธอด้วยสนใจหรือเปล่า ”
เด็กทั้ง 7 พยักหน้าให้เฉินห่าว เขาจึงบอกสิ่งที่อยากให้เด็กๆช่วยกันทำ
“ ถ้าพวกเธอชวนเพื่อนหรือใครก็ได้เข้ามาเป็สมาชิกที่ร้าน ฉันจะให้เล่นฟรี 1 ชั่วโมง เชิญ 1 คน เล่น 1 ชั่วโมง เชิญได้ 10 คนเอาไปเลย 10 ชั่วโมง ”
“ แล้วถ้าเชิญได้ 100 คนล่ะครับ ”
“ เล่นฟรี 100 ชั่วโมงไปเลย ”
เด็กๆตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าพวกเขาสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้โดยพาคนอื่นมาเล่นที่นี่
[ แจ้งเตือน โฮสต์ได้รับภารกิจตามหาสมาชิกให้ครบ 50 คนในเวลา 7 วัน รางวัลภารกิจ 2,000 คะแนน หากไม่สำเร็จโฮสต์จะถูกส่งเข้าสู่มิติบทลงโทษ ]
“ หึหึ ต่อให้จะเป็แกก็หยุดฉันไม่ได้แล้วระบบ เด็กๆพวกนี้จะพาเพื่อนเข้ามารุมกระหน่ำร้านฉันในเร็วๆนี้ ฮ่าๆๆๆ ”