ตอนที่หกสิบสอง ความกังวลในสงคราม
คัลโบกมือขึ้นเมื่อคนในห้องโถงท้องพระโรงส่งเสียงจอแจ
คลอฟอร์ดและอิงกริดก็เบิกตากว้างอย่างสงสัย
ผมหันมากล่าวกับพวกเขาสองคนว่า
“ข้าไม่ได้โกหก ที่ข้ามั่นใจมากว่าอาณาจักรนอร์ดการ์ดชนะแน่นอน ไม่มีเหตุผลให้ต้องพ่ายแพ้ กองทหารแข็งแกร่งกำแพงเมืองแข็งแกร่งชัยภูมิดี”
ผมกล่าวต่ออย่างครุ่นคิด
“ข้าคิดมาตลอดว่าพวกบีสต์ลอร์ดพวกนั้นไปกินหัวใจกริฟฟินหรือโพชั่นเพิ่มความกล้ามาจากไหนถึงได้วางแผนก่อสงครามที่ไม่มีทางชนะอย่างนี้ มันมีอะไรบางอย่างที่สัญชาตญาณของข้าไม่ชอบใจเอามากๆกับสิ่งที่เห็นกับสิ่งที่เป็นนั้นขัดกัน”
คัลเดินไปมาจ้องไปทางนายพลชวาร์ซที่ขมวดคิ้วกับบรรดาขุนนางที่ตอนนี้ไม่มีเสียงวิจารณ์ถึงกลับเงียบกริบ
แม้แต่ควีนออโรร่าที่เยือกเย็นก็สัมผัสกับความกังวลที่กล่าวมาของคัล
“ทั้งที่มันไม่มีโอกาสชนะได้เลยทำไมบีสต์แมนถึงตัดสินใจเคลื่อนกองทัพ นั่นคือสิ่งที่ข้าสงสัยมาตลอด”
คัลกวาดตาไปทางแม่ทัพชวาร์ซและทางวินเดรีย
“นอร์ดการ์ดมีแม่ทัพที่เก่งกาจกับแชมเปี้ยนที่เก่งกาจขนาดนี้ไม่มีสาเหตุแห่งความพ่ายแพ้ได้เลย ท่านแม่ทัพขอถามท่าน
กองทัพที่เคลื่อนทัพโดยไม่มองเห็นทางของชัยชนะนั้นแปลกหรือไม่?”
แม่ทัพชวาร์ซอ้าปากค้างจะกล่าวพูดแต่ก็หุบลง
มือลูบคางอย่างครุ่นคิด
ควีนออโรร่าก็ขมวดคิ้ว
“จากประสบการณ์ของข้าการสงครามนั้นน่ากลัว แม้แต่ข้าก็ผ่านความพ่ายแพ้มานับครั้งไม่ถ้วนในสงครามยังมีความกังวลและตื่นเต้น..ความกังวลแบบนั้นหายไปไหนจากกองทัพของบีสต์แมนอะไรที่ทำให้มันวางแผนเคลื่อนการโจมตีเช่นนี้?”
ขุนนางเริ่มมองหน้ากันและเริ่มมีเสียงวิจารณ์กันไปมา
“พวกป่าเถื่อนเช่นนั้นคิดอะไรอยู่ก็ไม่อาจจะรู้ได้ มันอาจจะบุกเข้ามาในอาณาจักรของเราโดยไม่คิดอะไรก็เป็นได้”
ขุนนางคนหนึ่งกล่าว อีกหลายคนก็ส่งเสียงสนับสนุน
“ใช่แล้ว พวกป่าเถื่อน ไร้ปัญญาพวกนั้นคงวางแผนว่าปล้นสักหน่อยได้ทาส ได้อาหารก็จะกลับไป พวกเราคอยอยู่เฉยๆสงครามก็คงจะหยุดไปเองไม่ใช่เรือ่งที่พวกเราต้องกังวล”
แต่พอพูดถึงขั้นนั้นก็โดนจ้องมองจากขุนนางบางคนที่อยู่ในกลุ่ม
“เจ้าพูดอะไรพวกบีสต์แมนสามารถจัดการกับเขตแดนที่มีกองทหารติดเกราะของข้าได้ หากเป็นบีสต์แมนไร้สมองกองทหารของข้าไม่มีทางแพ้ได้หรอก”
ในบรรดาขุนนางก็มีขุนนางที่โดนไล่โจมตีจากบีสต์แมนมาเช่นกัน
ทำให้มีขุนนางมารวมในเมืองมากกว่าปรกติในภาวะสงครามเพราะหลายพื้นที่โดนยึดไปโดยบีสต์แมน
ว่าหากเป็นแค่ฝูง Herd ของบีสต์แมนธรรมดา ก็สามารถขับไล่ไปได้อย่างง่ายดายแต่การโจมตีครั้งนี้เป็นระเบียบกว่าที่คิด แต่กลับมองไม่เห็นชัยชนะจากทางบีสต์แมน
ทำให้ขุนนางหลายคนเริ่มเห็นด้วยกับคัลเช่นกัน