ตอนที่ 82 มีดปะทะธนู
แม้มีคนด้านหน้าป้องกันก่อนลูกธนูมาถึงตัว แต่มันยังทะลวงผ่านมาเล่นงานเขาได้
เขาโกรธและโมโหมาก
เร่งความเร็วในการเข้าถึงตัวเขาทันที
ให้แน่ใจว่าเด็กชายอาญาสวรรค์ต้องตาย
เขาไม่ใช้ดาบ แต่เลือกจะใช้ธนูในการต่อสู้
แล้วผลลัพธ์ออกมาดีมาก
เมื่อเห็นมารโลหิตถือมีดสูบโลหิตพุ่งมาเร็วมาก เขาไม่ตื่นตระหนกและสีหน้าท่าทางยังคงเยือกเย็น
เขาถือคันธนูและกระบอกใส่ลูกธนูแล้วคว้าดาบเมฆาฟ้ากระโดดออกจากหลังม้า
ร่างเขากระพริบและขึ้นไปบนกิ่งไม้สูง
การโจมตีระยะไกลสิ่งสำคัญสุดคืออยู่ที่สูงกว่า
ยืนอย่างมั่นคงและวางลูกธนูสามดอก
สายธนูเป็นพระจันทร์เต็มดวง
เป้าคือมารโลหิต
ัสายธนูดีดรุนแรงและผลักลูกธนูทั้งสามไป
ลูกธนูแหวกอากาศ
บินมาด้วยความเร็วสุดขั้ว
สามารถมองเห็นวิถีโคจรลูกธนูราวกับภาพตกค้างในอากาศ
มารโลหิตตกตะลึงและเบี่ยงตัวหลบเต็มที่
ลูกธนูเฉือนผ่านตัวเขาและตรงเข้าหาสาวก
บึ้ม!
บางคนเห็นลูกธนูก่อนที่ภาพจะดับลง
หัวลูกธนูแหลมคมระเบิดหน้าอกพวกมัน
ทำลายร่างกายพวกเขาและรูขนาดใหญ่กว่ากำปั้นปรากฏขึ้นบนร่างกาย
ชายทั้งสามล้มลงกับพื้นทันที
ตายอีกสาม!
ลูกธนูยิงออกและมีผู้ถูกฆ่าตายเสมอ
ทุกอย่างเกิดขึ้นภายใต้สายตามารโลหิต
ดูได้ด้วยตา แต่ไม่สามารถหยุดมันได้
ปอดของเขาเกือบระเบิดออก!
เขาคำรามเหมือนสัตว์ร้ายและดวงตาเต็มไปด้วยเลือดแดงฉาน
คนทั้งหมดของพรรคโลหิตแดงไม่อาจนิ่งเฉย ทีละคนจ้องมองเขาด้วยความดุร้าย
เท้ากระแทกกับพื้นและสาวกทั้งหมดพุ่งสูงขึ้นเพื่อไล่ล่าและสังหารเขาลงอย่างว่องไว
พวกเขาใช้พลังลมปราณเต็มที่เพื่อไล่สังหารซูเวยให้เร็วมากที่สุด
ซูเวยยิ้มและร่างกายสั่นเทา
พลังลมปราณปลดปล่อยและเคลื่อนย้ายไปที่เท้า
สาวกทั้งหมดเหมือนนกตัวใหญ่
รีบเคลื่อนไหวเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว
เขาล่าถอยออกไปไม่รีรอ...
ในการใช้ธนูระยะห่างคือความได้เปรียบ
เว้นระยะออกไปเท่านั้นที่ศัตรูจะโจมตีไม่ถึงตัวเขา
ทักษะลอบสังหารของพรรคโลหิตแดงมีชื่อเสียงและเป็นที่โจษจันไปทั่วทวีป
ตราบใดที่อยู่ใกล้ แม้ว่าจะป้องกันแล้ว แต่ก็มีการรั่วไหลเกิดขึ้น
มือที่ถืออาวุธอ่อนเหมือนกับอสรพิษพัวพันทำให้ไม่สามารถป้องกันได้ง่าย
นอกจากเรียนรู้และฝึกฝนทักษะด้านการป้องกันอย่างจริงจังและเต็มที่สมบูรณ์แบบ
อีกวิธีคือ โจมตีระยะไกลเพื่อเว้นระยะห่างไม่ให้พวกมันเข้ามาใกล้ชิดได้โดยง่าย
เขาไม่ได้เรียนรู้และฝึกฝนเทคนิคหรือทักษะการป้องกันตัวอย่างแท้จริง
แม้ว่าเขาจะมีความสามารถในการใช้ศิลปะการป้องกันตัวได้บ้าง แต่กับนักฆ่าที่ฝึกฝนทักษะลอบสังหารมาอย่างหนักหน่วง
มันเสี่ยงตายมากเกินไป...!!!
เขาไม่โง่พอและคิดกลยุทธ์ที่ถนัดแทน
ล่าถอยและฆ่าพวกมันอย่างช้าๆ
น่าเสียดายที่ความเร็วของเขาไม่ได้เหนือกว่ามารโลหิต
แม้เขาจะย้ายที่และเปลี่ยนทิศทางตลอด
อย่างไรก็ตามระยะห่างระหว่างเขากับมารโลหิตกำลังใกล้เข้ามามากขึ้น
เห็นใบหน้าฆาตกรรมและโหดเหี้ยม
เขายากจะสลัดหลุดและพ้นระยะได้
เมื่อคิดอย่างนี้ทางเดียวคือต้องเผชิญหน้ากับมารโลหิต
หยุดเคลื่อนไหวและปักหลักกับที่
วางลูกธนูและสายธนูกระทำอย่างรวดเร็ว
ลูกธนูสีม่วงพุ่งเข้าชนมารโลหิต
การเคลื่อนไหวครั้งนี้ไม่ถึงครึ่งนาที
เห็นได้ชัดว่าเขาไตร่ตรองไว้ล่วงหน้า
ใบหน้ามารโลหิตเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
เขากระชั้นชิดซูเวยมากและรู้สึกว่านี้เป็นวิกฤติร้ายแรงในชีวิต
เขาไม่คิดว่าศิษย์อาญาสวรรค์คนนี้มีฝีมือการยิงธนูทรงพลังมากขนาดนี้
นี้คือการยิงธนูที่ยอดเยี่ยมมากที่สุด
ในขณะล่าถอยและตัดสินใจหันมายิงธนูอย่างเด็ดขาด
ทั้งจังหวะและการเคลื่อนไหวของเขาถูกกำหนดเอาไว้เรียบร้อยอย่างลงตัว
ซูเวยปักหลักยืนบนกิ่งไม้อย่างมั่นคง แต่ในขณะที่เขาลอยตัวกลางอากาศเข้าใกล้
ลูกธนูดอกนี้... ยากจะป้องกันและหลบเลี่ยงได้สมบูรณ์แบบ!
เขาประสบกับการต่อสู้นองเลือดนับครั้งไม่ถ้วนและรู้สึกลูกธนูดอกนี้อันตรายถึงแก่ชีวิต
ความผิดพลาดเล็กน้อยคือความตาย!
ลูกธนูมาถึงตรงหน้า
ดวงตาเขาเย็นชาและในมือถือมีดสูบโลหิต
มีดสูบโลหิตแทงไปด้านหน้า
ปลายแหลมปะทะกัน
มีดและลูกธนูเสียดทานอย่างรุนแรง
เกิดประกายไฟและเพลิงไหม้!