ตำนานสามภพ ภาค พลิกชะตายุทธภพ จบแล้ว(มีE-Book)

         "แต่ข้าไม่คิดว่าจะเจอเจ้าที่นี่"ไป๋หลันฮวากลับเป็นผู้ที่ตอบ อูหลินเฟิงได้หันหลังจนไปพบกับทั้งสอง เซี่ยชิงเอ๋อร์ ที่ใส่ชุดจอมยุทธ์บุรุษสีขาว ส่วนไป๋หลันฮวาสามชุดสตรีสีฟ้าอ่อน ตอนนี้เซี่ยชิงเอ๋อร์มีระดับลมปราณระดับหกขั้นกลาง ไป๋หลันฮวามีระดับหกขั้นต้น ทั้งสองคนยังสมกับเป็นอัจฉริยะลูกศิษย์ของเก้าปราชญ์สามารถเลื่อนระดับได้อย่างรวดเร็ว

        “ระดับพลังของเจ้า??” ไป๋หลันฮวากล่าวออกมาอย่างตกใจตอนเจอกันครั้งล่าสุดอีกฝ่ายมีระดับพลังเพียงระดับสี่เท่านั้น แต่ระดับพลังตอนนี้กลับเทียบเท่ากับนาง ไป๋หลันฮวา ได้มองสำรวจร่างกายของอูหลินเฟิงพบว่าจากร่างกายที่เคยผอมแห้ง ตอนนี้ดูมีกล้ามเนื้อสมกับเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว แสดงว่าอีกฝ่ายก็ต้องฝึกฝนตนเองอย่างหนัก 

        " เจ้าสนใจมรดกของเทพกระบี่คงหมิงอย่างนั้นหรือ" เซี่ยชิงเอ๋อร์ถาม แม้อีกฝ่ายจะใช้กระบี่แต่นาง กลับคิดว่าอีกฝ่ายไม่ได้สนใจในศาสตร์ของกระบี่มากมายนัก เพราะว่าวิชาส่วนมากของอูหลินเฟิงคือพลังวิญญาณและการควบคุมสัตว์

        " จริงๆ ข้าเองก็สนใจมรดกของเทพกระบี่ แต่ว่าข้าสนใจผู้ที่สร้างแผนที่นำทางสู่สุสานขึ้นมามากกว่า"อูหลินเฟิงกล่าว

        " เจ้ารู้หรือว่านี่คือฝีมือของผู้ใด"ไป๋หลันฮวาถาม นางเองก็สงสัยเช่นกันว่าผู้ใดที่สร้างแผนที่มากมายขึ้นมา การกระทำเช่นนี้ ย่อมทำให้เกิดการวุ่นวายไปทั่วทั้งยุทธภพ

        " คิดว่าคงเป็น แดนจันทราโลหิต"อูหลินเฟิงตอบ แต่ว่าคำตอบของเขาไม่ได้สร้างความแปลกใจให้เซี่ยชิงเอ๋อร์หรือไป๋หลันฮวาแม้แต่น้อย

        " แดนจันทราโลหิต แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่อย่างนั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นก็เข้าใจได้ เป็นการกระทำเพื่อต้องการให้ คนในทวีปปราณฟ้าต้องเข่นฆ่ากันเอง"เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว นางสามารถเข้าใจสิ่งที่อูหลินเฟิงพูดได้อย่างรวดเร็ว ข่าวการกลับมาของและรวมกันของสองราชวงศ์กระจายไปอย่างรวดเร็ว ภายใต้นามแดนจันทราโลหิต แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่ที่ยังไม่มีใครสามารถค้นหาที่ตั้งได้พบ

        " งั้นคงเป็นจริงอย่างข่าวลือที่ว่าสี่ในหกยอดอัจฉริยะในงานประลองล่าอสูร...ได้เข้าปะทะกับแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใหม่ที่ตระกูลโอวหยาง เหมือนว่าหลังจากเจ้าได้กลายเป็นหนึ่งในร้อยมังกรทะยาน จะยิ่งแสดงพลังของตนออกมามากมายนัก"ไป๋หลันฮวากล่าว

        " ร้อยมังกรทะยาน?? ข้าติดอันดับร้อยมังกรทะยานด้วยอย่างนั้นหรือ"อูหลินเฟิงกล่าวอย่างแปลกใจ ร้อยมังกรทะยานคืออันดับของ อัจฉริยะเยาว์วัยร้อยคน ซึ่งภายในนั้นจะมีทั้งอันดับของ คนจากแดนศักดิ์สิทธิ์หรือไม่ใช่แดนศักดิ์สิทธิ์ สิบอันดับแรกย่อมเป็นคนจากแดนศักดิ์สิทธิ์ เรียกว่าสิบมังกรเยาว์ ส่วนอันดับของหกยอดอัจฉริยะในงานประลองล่าสัตว์อสูรแต่ละคนต่างอยู่อันดับที่สิบเอ็ดถึงยี่สิบ ยกเว้นอูหลินเฟิงที่แสดงพลังออกมาหลังสุดและน้อยที่สุด อันดับร้อยมังกรทะยาน ของอูหลินเฟิงจึงอยู่อันดับที่หนึ่งร้อยพอดี

        “เหมือนว่าเจ้าจะเป็นพวกที่ชอบตามข่าวคนอื่น แต่กลับไม่รู้เรื่องของตนเองสินะ ตอนนีัเจ้าอยู่อันดับที่หนึ่งร้อยของร้อยมังกรทะยาน” ไป๋หลันฮวากล่าว อูหลินเฟิงที่ได้ยินก็ไม่แปลกใจนักที่เขาอันดับหนึ่งร้อยพอดี เพราะในบรรดาคนทั้งหมดที่แสดงพลังออกมา หากไม่นับเสวี่ยหานเอ๋อร์ที่โดดเด่นเรื่องการรักษา เขาคือคนที่แสดงพลังออกมาน้อยที่สุด

        “แล้วเจ้ารู้หรือไม่  ว่านอกจากการปรากฏของสุสานเทพกระบี่ ที่เขตเหนือเองก็ยังมีแผนที่ของสุสานเทพดาบปรากฏขึ้นมาเช่นกัน” เซี่ยชิงเอ๋อร์ถาม เรื่องนี้นางเองก็เพิ่งทราบหลังจากที่เดินทางมาถึงเขตใต้แล้ว

        “ถึงกับมีเรื่องเช่นนี้ด้วย” อูหลินเฟิงกล่าวอย่างประหลาดใจถึงการปรากฏของมรดกแห่งเทพดาบและกระบี่พร้อมกัน ผู้ฝึกยุทธ์โดยส่วนมากหากไม่ฝึกดาบก็ต้องฝึกกระบี่ หากนับรวมกันคงเป็นแปดในสิบของผู้ฝึกยุทธ์ในทวีปปราณฟ้า การที่แผนที่ของสุสานเทพดาบและสุสานเทพกระบี่ปรากฏขึ้นพร้อมกัน ย่อมทำให้ผู้ฝึกยุทธ์แห่งดาบและกระบี่หลายคนเคลื่อนไหวพร้อมกัน ยิ่งสุสานเทพกระบี่ที่พบคือสุสานของเทพกระบี่คงหมิงยิ่งทำให้ผู้คนอยากได้มรดกของเขา

เทพกระบี่คงหมิง ตอนมีชีวิตอยู่มักถูกผู้คนท้าทายเป็นจำนวนมากจากความแข็งแกร่งของเขา เมื่อถูกท้าทายมากๆ เข้า เขาได้ตั้งเงื่อนไขว่า ผู้ใดก็ตามที่ต้องการท้าทายเขาจะต้องวางเดิมพันหากแพ้จะต้องนำสิ่งของมีค่าของตนมอบให้ ตอนที่เทพกระบี่เซี่ยอู๋หยาพ่ายแพ้ถึงต้องมอบกระบี่ระดับสิบจำนวนสองเล่ม ให้กับเทพกระบี่คงหมิงและยังมีเคล็ดวิชารวมถึงอาวุธจำนวนมากที่เทพกระบี่คงหมิงได้รับจากการชนะผู้ที่ต้องการท้าทายตนเอง

        “แผนที่ของสุสานเทพดาบเพิ่งปรากฏออกมาได้เพียงไม่กี่วัน เป็นสุสานของเทพดาบ หม่าหงจิ้น ปรากฏออกมาหลังจากที่แผนที่สุสานเทพกระบี่ถูกพบนานทีเดียว การปรากฏของแผนที่สุสานเทพดาบก็คงเป็นแผนการของแดนจันทราโลหิตสินะ” เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว ดาบเทพ หม่าหงจิ้น เองก็ถือว่าเป็นเทพดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาเทพดาบที่เคยปรากฏภายในทวีปปราณฟ้า เป็นเทพดาบที่ใช้วิชาดาบหยินหยางอันแข็งแกร่ง  

        “คิดจะให้พวกเราต่อสู้กันเอง โดยอาศัยมรดกแห่งเทพกระบี่และเทพดาบ แผนการต่ำช้าจริงๆ” ไป๋หลันฮวากล่าวด้วยความโมโห แต่เดิมนางก็ไม่ชอบคนเจ้าแผนการอยู่แล้ว ยิ่งอีกฝ่ายไม่ยอมลงมือเองแต่อาศัยความโลภของคนอื่นนางยิ่งไม่ชอบใจแผนแบบนี้เข้าไปใหญ่

        “ถ้าท่านโมโหขนาดนั้น หากพวกมันปรากฏตัวที่นี่ท่านก็จัดการพวกมันแทนข้าก็แล้วกัน” อูหลินเฟิงกล่าว

        “เจ้าคิดว่าพวกนั้นจะอยู่ที่นี่ด้วยอย่างนั้นหรือ” เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าวถาม เพราะในเมื่ออีกฝ่ายลงทุนปล่อยข่าวลือขนาดนี้ การปล่อยให้เกิดการเข่นฆ่ากันเองย่อมดีกว่า เพราะการเข้าร่วมสำรวจสุสานครั้งนี้อาจทำให้ฝ่ายของแดนจันทราโลหิตมีผู้เสียชีวิตเองก็ได้

        “ข้าคิดว่าจะต้องมีฝ่ายของราชวงศ์จันทราโลหิตเข้าร่วมด้วยอย่างแน่นอน แม้จะปล่อยข่าวออกมาให้คนจำนวนมากออกมาต่อสู้กันเองเพื่อแย่งชิงมรดกเทพ แต่แดนจันทราโลหิตก็คงไม่อยากให้มรดกเทพนั้นตกไปอยู่ในมือของผู้อื่นง่ายๆ พวกนั้นจะต้องแฝงตัวเข้ามาด้วยแน่นอน เพียงแต่คงไม่มีคนระดับสูงของแดนจันทราโลหิตมาด้วยตนเอง เพราะลมปราณของพวกนั้นมีเอกลักษณ์มากเกินไป จนสามารถระบุตัวตนได้อย่างรวดเร็ว คงเป็นอสูรโลหิตที่แย่งชิงร่างใครสักคนแฝงตัวเข้ามาเพราะย่อมง่ายต่อการแฝงตัว” อูหลินเฟิงกล่าว เพราะอสุรกายโลหิตที่สามารถเข้าถึงความทรงจำของร่างที่มันกลืนกินรวมถึงสามารถใช้เคล็ดวิชาเดียวกับเจ้าของร่างย่อมสามารถแทรกซึมไปแต่ละพรรคได้อย่างง่ายดาย พวกมันคงจะอาศัยร่างพวกนั้นรอจังหวะที่มีคนได้มรดกเทพ แล้วค่อยลงมือแย่งชิงก็เป็นได้

        “ข้าเองก็ได้ยินข่าวเรื่องอสุรกายโลหิต ที่สามารถกลืนกินผู้ฝึกยุทธ์ แล้วกลายเป็นร่างคนคนนั้น อีกทั้งยังสามารถใช้ลมปราณและทักษะได้เช่นเดียวกับเจ้าของร่าง เราจะรับรู้ได้อย่างไรว่าใครคืออสุรกายโลหิต” ไป๋หลันฮวากล่าว แม้เรื่องของอสุรกายโลหิตทางราชวงศ์โชติช่วงจะพยายามปิดบังไว้ก่อน แต่ว่าเรื่องนี้ก็หลุดรอดจนกระจายออกไปทั่ว สร้างความระส่ำระสายให้แก่พรรคน้อยใหญ่ ไม่ว่าจะระดับสูงหรือระดับต่ำ เพราะกลายเป็นว่าเราไม่อาจรับรู้ได้เลยว่าคนที่อยู่ข้างๆ ณ ตอนนี้คือตัวจริงหรืออสุรกายโลหิต ข่าวลือนี้สร้างความหวาดระแวงให้แก่คนในสำนักเดียวกันอย่างมาก

        “จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก เพียงแค่ใช้เนตรวิญญาณก็สามารถรับรู้ได้แล้ว อสุรกายโลหิตจำเป็นต้องกลืนกินเจ้าของร่างทั้งเป็น เพื่อยึดร่างเมื่อสามารถยึดร่างได้สมบูรณ์ วิญญาณภายในร่างจะเกิดการบิดเบี้ยวจากความทรมาน ดวงวิญญาณเกิดความไม่สมบูรณ์ หากมีเนตรวิญญาณที่สามารถมองเห็นวิญญาณของสิ่งมีชีวิตได้ย่อมสามารถแยกออกได้ว่าใครคืออสุรกายโลหิต” อูหลินเฟิงกล่าว จากนั้นได้สร้างยันต์ขึ้นมาสองใบมอบให้แก่เซี่ยชิงเอ๋อร์และไป๋หลันฮวา

        “ยันต์นี้คือ” ไป๋หลันฮวากล่าวถาม

        “หากท่านสงสัยใครก็เพียงนำยันต์นี้แปะไปยังดวงตา ใช้ลมปราณของท่านกระตุ้นการทำงานของมัน มันจะทำงานแทนเนตรวิญญาณ ท่านจะมองเห็นวิญญาณของแต่ละคน หากผู้ใดก็ตามที่มีดวงวิญญาณบิดเบี้ยว ผู้นั้นมีโอกาสที่จะเป็นอสุรกายโลหิตสูงมาก” อูหลินเฟิงกล่าว

        “อีกอย่างถ้าเป็นไปได้ พวกที่น่าสงสัยคือผู้อาวุโสของแต่ละพรรค เพราะว่าข้อเสียของอสุรกายโลหิตคือไม่อาจเลื่อนระดับหรือฝึกฝนลมปราณได้อีกต่อไป พวกมันย่อมต้องเลี่ยงการกลืนกินผู้เยาว์ที่ยังสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว” อูหลินเฟิงกล่าวเสริม

        “ขอบใจมาก” เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว เมื่อรู้ว่าสามารถแก้ทางอสุรกายพวกนี้ได้อย่างไรย่อมสามารถทำให้คนในพรรคที่กำลังหวาดระแวงกันเองตอนนี้ กลับมาเชื่อใจกันได้อีกครั้ง

        “ว่าแต่เจ้ามาทำอะไรบริเวณนี้กัน” ไป๋หลันฮวากล่าวถาม บริเวณนี้เป็นบริเวณที่ห่างไกลผู้คนมากที่สุด อีกทั้งยังเป็นบริเวณที่ห่างจากเขตป่าหมอกมากที่สุดเช่นกัน

        “ข้ากำลังอยากได้ซากศพสัตว์อสูรสายวารีที่มีสายเลือดพิเศษ แต่ดูเหมือนว่าภายในทะเลสาบแห่งนี้แม้จะมีสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งอยู่หลายตัวหรือมีแม้แต่สัตว์อสูรชนชั้นจอมอสูร แต่พวกนั้นกลับไม่ใช่สายเลือดพิเศษที่ข้าต้องการ” อูหลินเฟิงกล่าว ในทะเลสาบที่กว้างใหญ่แห่งนี้ชิกิงามิรูปแบบปลาของเขาแม้จะสามารถค้นหาสัตว์อสูรได้มากมายแต่ว่ากลับไม่เจอสัตว์อสูรสายเลือดพิเศษเลยแม้แต่ตัวเดียว อูหลินเฟิงได้เรียกชิกิงามิรูปแบบปลาของตัวเองกลับมาหลังจากไม่เจอสัตว์อสูรที่ตัวเองต้องการ เหมือนว่าเขาจะใช้โชคในการได้รับสัตว์อสูรสายเลือดพิเศษมามากเกินไป เพราะตอนนี้ตั้งใจหา กลับไม่อาจเจอได้อย่างง่ายดาย

        “แต่เดิมสัตว์อสูรสายเลือดพิเศษก็ไม่ใช่ว่าจะสามารถพบได้ง่ายๆ เกรงว่าภายในสองวันนี้ เจ้าอาจไม่พบเจอสัตว์อสูรสายเลือดพิเศษแบบที่เจ้าต้องการ” เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว

        “ข้าเองก็คิดเช่นนั้นคงจะต้องล้มเลิกเรื่องนี้ไว้ก่อน” อูหลินเฟิงกล่าว จากนั้นเขาก็คิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ได้หันไปมองทั้งสองคนจากนั้นกล่าวว่า

        "ที่พวกท่าน เข้ามาทักทายข้า มีเรื่องอื่นอีกใช่หรือไม่"อูหลินเฟิง ได้ถามทั้งสองออกไปเพราะเหมือนว่าทั้งสองคนมีเรื่องอื่นที่ต้องการจะพูด

        " พวกข้าสองคนคิดจะชวนเจ้าเข้าร่วมกลุ่ม การสำรวจสุสานเทพกระบี่"เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว นางรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของชายตรงหน้า รวมถึงความฉลาดและความระมัดระวังตัวของอีกฝ่าย รวมทั้งพลังในการใช้ สัตว์อสูร ย่อมสามารถสำรวจสุสานได้เป็นอย่างดี อีกฝ่ายย่อมไม่เป็นตัวถ่วงของพวกนาง

        " แน่ใจแล้วงั้นหรือ...ข้าเองอาจจะแย่งชิงมรดกกับพวกท่านก็ได้"อูหลินเฟิง ถามหยั่งเชิงฝ่ายตรงข้าม

        " ข้าผู้นี้สนใจเพียงมรดก ของเทพกระบี่เซี่ยอู๋หยา หากพบเจอมรดกอื่นๆ ข้ายินดีมอบให้เจ้า"เซี่ยชิงเอ๋อร์กล่าว นางสนใจเพียงกระบี่สองเล่มของเทพกระบี่เซี่ยอู๋หยาเพียงเท่านั้น เป็นกระบี่ สองเล่มที่จะต้องนำกลับไปยังพรรคสิบกระบี่เพื่อให้กระบี่ทั้งสิบของเทพกระบี่เซี่ยอู๋หยา กลับมาครบอีกครั้ง

        " เช่นนั้นก็ฝากตัวด้วย คุณหนูเซี่ย คุณหนูไป๋"อูหลินเฟิงกล่าว อย่างน้อยที่สุดเขารับรู้ว่าสอง คนตรงหน้าไม่ใช่พวกที่ชอบทรยศหักหลังคนกลุ่มเดียวกัน การเข้าร่วมกลุ่มกับทั้งสองย่อมปลอดภัยกว่าการไปเข้าร่วมกับกลุ่มอื่นหรือการเดินทางคนเดียว อีกทั้งความแข็งแกร่งของสองคนตรงหน้าคือของจริง หากรวมกำลังกันสามคนต่อให้เป็นชนชั้นราชันยังไม่อาจเอาชนะพวกเขาสามคนได้อย่างแน่นอน

        ..

        ..

        จบตอน