ฉันมีเทเลพอร์ตสุดเจ๋ง(ทั้งเรื่องติดหัวใจแค่4ตอน)

ตอนที่59 เยือนประเทศ M

หลิวเย่ต้องเผชิญกับการฟาดฟันของสายฟ้าอย่างต่อเนื่อง!

จนกระทั่งแสงอาทิตย์แรกของรุ่งอรุณทอประกายสว่าง

พลันเมฆน้อยค่อยๆสลายหายไปไร้ร่องรอย

“แฮ๊ก! แฮ๊ก!”

“จะขาดใจอยู่แล้ว!”

“ไอ้เมฆบ้า! ไอ้สายฟ้าเฮงซวย! ฉันจะเอาคืนพวกแกคอยดูสิ!”

หลิวเย่ไร้เรี่ยวแรงเนื่องจากพลังปราณถูกใช้ไปจนหมด

พลันหมดสติทันใด

รุ่งเช้าวันต่อมา

หลิวเย่ค่อยๆลืมตาขึ้นและขยับตัวด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลที่ถูกสายฟ้าฟาด

“โอ๊ย! เจ็บชะมัดเลย!”บ่นอุบอิบและหยิบน้ำอมฤตสีดำ(ฟื้นคืนชีพ) และสีเหลือง(รักษาโรค)ออกจากมิติพื้นที่

เขาดื่มอย่างรวดเร็วแล้วนั่งฟื้นฟูร่างกายและจิตวิญญาณ

สายฟ้านั้นทรงพลังนักมันไม่ได้ทำลายแค่ร่างกายและเลือดเนื้อเท่านั้น

แต่มันยังสามารถทำลายจิตวิญญาณภายในอีกด้วย!

แม้แต่โล่ต้านพลังเทพยังไม่สามารถต้านทานได้เลย!

เมื่อสำรวจตันเถียนและโล่ต้านพลังเทพ

ปรากฏว่าตันเถียนหดตัวลงหนึ่งในสามชุ่น(ราว0.8 เซนติเมตร)

และโล่ต้านพลังเทพหมุนวนช้าลงกึ่งหนึ่ง

“บ้าจริง! สายฟ้านั่นช่างรุนแรงเสียจริง”

รุ่งเช้าของวันต่อมา

ในตอนนี้หลิวเย่สามารถฟื้นฟูความแข็งแกร่งกลับคืนมาได้หกในสิบส่วน

จึงหยิบง้าวออกมาตรวจสอบ

“สมกับเป็นอาวุธของเทพอย่างแท้จริง!” เขาพยักหน้าอย่างพอใจกับออร่าอันทรงพลังจากง้าว

ดูเหมือนว่าง้าวจะผ่านการดื่มเลือดและการต่อสู้มาอย่างโชกโชน

หลิวเย่กวัดแกว่งง้าวและทดสอบพลังของมัน

“ตู้ม!!!”เสียงระเบิดดังสนั่นเมื่อง้าวกระแทกภูเขาขนาดใหญ่ กลายเป็นฝุ่นผงและที่ราบเรียบทันที!

“โอ้ นี่มันเจ๋ง! เยี่ยมยอด!”เขาตื่นตะลึงเมื่อเห็นอานุภาพการทำลายล้างที่ทรงพลัง

จากนั้นเหินตัวบินกลับไปยังพระราชวังเนื่องจากเขาหายตัวมาหลายวันแล้ว

“นายท่าน! นายท่าน!”เสียงร้องอย่างตื่นเต้นดีใจจากโยวจี้

“มีอะไร?”เขาสงสัยเมื่อเท้าแตะพื้นได้ครู่เดียว

“มีของบรรณาการมากมายจากจักรพรรดิของอาณาจักรเหออาณาจักรหยาง และอาณาจักรลู่”

“หืมเกิดอะไรขึ้น?” เขาขมวดคิ้วอย่างประหลาดใจ

“มีข้อความแนบมาพร้อมกับคณะราชทูตว่าเป็นของบรรณาการเพื่อแสดงความจงรักภักดี”

“อ่อเรียกหลินซ่งให้มาจัดการ!”

“เอ่อมีเหล้านมม้านมแพะเยอะเลย!”โยวจี้พูดถึงเหล้าด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

มันไม่ได้สนใจสมบัติอย่างอื่นมากไปกว่าเหล้ารสชาติสวรรค์ที่นานๆครั้งถึงจะได้กิน

“แบ่งไปกินแค่หนึ่งส่วนพอที่เหลือข้าจะจัดการเอง” เขาเหล่ตามองเห็นความคาดหวังจากมันจึงอนุญาต

“โอ้ขอรับนายท่าน ข้าจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มกำลัง!”น้ำเสียงตื่นเต้นยินดีทันใดจากโยวจี้

หลิวเย่ตรวจสอบของบรรณาการจากทั้งสามอาณาจักร

เขาเลือกเก็บบางรายการเข้ามิติพื้นที่

เมื่อสอบถามถึงพระสนมทั้งสี่คน

ปรากฏว่าพวกนางกำลังสนุกกับการทำงานที่ตนมีหน้าที่รับผิดชอบ

เขาจึงไม่ได้เรียกหาพวกนางแต่วาร์ปกลับโลกทันที

..........

ในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีน

หลิวเย่ที่มานั่งเรียนในวันศุกร์ก่อนเวลาที่เพื่อนๆร่วมหอพักจะมาถึง

เมื่อซุนเอ้อเหลือบมองเห็นเขาซุนเอ้อรีบวิ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว “น้องสี่ นายหายไปไหนมา?”

“มีอะไรเหรอ?”หลิวเย่ขมวดคิ้วมองเขาด้วยความแปลกใจ

“เมื่อวานนี้เทพธิดามาหานายน่ะ!” ซุนเอ้อพูดเสียงเบา

“แล้ว?”เขาสงสัยกับจุดประสงค์ของเจียงผิงผิง

“ก็พอไม่เจอนายเธอก็จากไปน่ะสิ!”ซุนเอ้อยักไหล่ตอบ

หลิวเย่ครุ่นคิดเรื่องราวของเจียงผิงผิงและคิดว่าจะพบกับเธอหลังกลับมาจากประเทศM

ตอนบ่ายหลิวเย่และต้าเป่าโจวพบกันที่สนามบินและเตรียมมุ่งหน้าไปเมืองนิวประเทศ M

..........

เวลา 10.00 น. ของวันต่อมาพวกเขาเดินทางถึงสนามบินเมืองนิว ประเทศ M

จากนั้นเข้าพักในโรงแรมเชอราตันระดับห้าดาว

“เจ้านายตัวแทนบริษัทเคทีจะมาพบกับเราที่ล๊อบบี้เวลา 13 นาฬิกา”

“เข้าใจแล้ว”หลิวเย่พยักหน้าเข้าใจ

เวลา 13.00 น.หลิวเย่ ต้าเป่าโจว และตัวแทนบริษัทเคที แพทริค ชายวัยกลางคนผมสีทองตาสีฟ้า

“สวัสดีคุณหลิวเย่” แพทริคทักทายเขาอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีคุณแพทริค” หลิวเย่และต้าเป่าโจวทักทายอย่างเป็นมิตรเช่นกัน

“พวกคุณสนใจเครื่องจักรสำหรับผลิตยา?”แพทริคหรี่ตามองหลิวเย่อย่างสนใจและตรวจสอบเขาไปด้วย

“ใช่แต่เป็นรุ่นเฉพาะที่พวกคุณออกแบบใหม่!”หลิวเย่บอกจุดประสงค์ที่แท้จริง

เขารู้ดีว่าการเลือกสเปครุ่นนี้จะทำให้พวกเขาสงสัย!

เนื่องจากสเปคเครื่องจักรที่เขาเลือกนั้นเป็นแบบทันสมัยล่าสุดที่จำเป็นต้องทำงานภายใต้สมองกลอัจฉริยะ!

และมันมีขนาดเล็กมากกว่าเครื่องจักรทั่วไปสายพานมีไม่มากและไม่ซับซ้อน

พวกเขาออกแบบให้มันทำงานอย่างคล่องตัวโดยใช้หุ่นยนต์เป็นหลัก!

ดังนั้นพวกเขาจึงสงสัยและประหลาดใจที่พบว่าหลิวเย่ชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้า

มาจากประเทศที่วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล้าหลังกว่าพวกเขามากนัก!

ทำไมหลิวเย่ถึงได้เลือกเครื่องจักรสเปคนี้?

หลิวเย่มีเทคโนโลยีอันทันสมัยและล้ำหน้าแล้วเหรอ?

ทำให้พวกเขาสนใจและต้องการพบกับเจ้าของบริษัทยาซ่งหรานตัวจริง!

หลิวเย่ยิ้มเล็กน้อยอย่างเข้าใจกับความสงสัยของแพคริค

ต้าเป่าโจวกระวนกระวายเล็กน้อยในการเจรจาซื้อเครื่องจักรครั้งนี้!

“ตกลงพวกเราไปดูเครื่องจักรด้วยกัน” แพคริคตัดสินใจให้หลิวเย่ไปชมเครื่องจักรก่อน

เพราะบางทีถ้าหลิวเย่ไม่มีสมองกลอัจฉริยะ

หลิวเย่จะต้องจ่ายราคาแพงเพื่อซื้อสมองกลอัจฉริยะจากพวกเขาอย่างแน่นอน

มันไม่มีขาดทุนมีแต่กำไรสำหรับพวกเขา แพทริคจึงตอบตกลงโดยธรรมชาติ

“ดี ไปกัน”หลิวเย่พยักหน้าตอบตกลง

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

แพทริคหลิวเย่และต้าเป่าโจว เดินทางมาถึงโรงงานผลิตและจำหน่ายเครื่องจักรโรงงานของบริษัทเคที

เวลานี้หลิวเย่ได้เปิดสัมผัสสวรรค์เพื่อสำรวจบริเวณโดยรอบโรงงาน

“นั่นอะไร?”หลิวเย่ประหลาดใจที่พบห้องปฏิบัติการลับใต้ดินของบริษัท!

มันถูกออกแบบให้มีความแข็งแกร่งซึ่งสามารถต้านการโจมตีของผู้มีขอบเขตแกนทองคำได้

และทางเข้ายังมีค่ายกลอันทรงพลังวางไว้!

เขาคิดในใจด้วยความสงสัย“ที่นี่มีผู้แข็งแกร่งระดับสูงเช่นนี้ด้วยเหรอนี่?”

จากนั้นเขาสแกนเครื่องจักรรุ่นล่าสุดKT19 ที่เห็นตรงหน้าเพื่อเก็บข้อมูลออกแบบให้แรงส์ทำงาน

“เครื่องจักรเหล่านี้จำเป็นต้องใช้สมองกลอัจฉริยะควบคุมการทำงานและมันจะทำงานกับหุ่นยนต์เป็นหลัก”

แพคริคพูดให้ข้อมูลกับหลิวเย่เขาเชื่อมั่นว่าหลิวเย่จะไม่สามารถนำเครื่องจักรนี้ไปใช้กับคนทั่วไปหรือสั่งการทำงานโดย

เครื่องคอมพิวเตอร์ทั่วไปได้

“อืมพวกคุณออกแบบได้ดีทีเดียว ราคา?”หลิวเย่พยักหน้าพอใจกับผลงานการออกแบบของพวกเขา

“10ล้านเหรียญเอ็ม” แพคริคบอกราคาเป็นหน่วยเงินของประเทศตน

หลิวเย่คิดในใจ“ราคาห้าสิบล้านหยวน ไม่แพง”

“ตกลงฉันซื้อสองชุด” หลิวเย่ตัดสินใจตกลงซื้อทันที

“แล้วไม่ซื้อสมองกลกับหุ่นยนต์?”แพคริคถามอย่างงุนงง

“โอ้ ไม่เป็นไร”หลิวเย่ปฏิเสธแพคริคโดยตรง

แพคริคหรี่ตาลงมองหลิวเย่อย่างสนใจมากขึ้น!

เขาไม่เชื่อว่าหลิวเย่จะมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้ามากกว่าพวกเขา!

นั่นเป็นเพราะว่าพวกเขามีองค์กรลับที่คอยช่วยเหลือและพัฒนาเทคโนโลยีที่ล้ำยุคมากที่สุดในโลก!

และไม่เคยมีข่าวลับใดๆจากประเทศC ที่จะมีการพัฒนาได้เทียบเท่ากับประเทศของเขา!

เขาจะต้องสืบประวัติของหลิวเย่ให้มากกว่านี้!

แต่เดิมประวัติที่พวกเขาได้มาหลิวเย่เป็นนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรง เจ้าของบริษัทอัญมณีหรงเหยาเจ้าของบริษัทบะหมี่

เม่ยเว่ย และบริษัทผงปรุงรสสวรรค์ เย่หราน เท่านั้น

ไม่พบประวัติของหลิวเย่ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจด้านเทคโนโลยีแต่อย่างใด

พวกเขาทำธุรกรรมทางการเงินเรียบร้อยแล้ว

สินค้าจะถูกจัดส่งทางเรือบรรทุกและจะถึงประเทศC ในอีกหนึ่งสัปดาห์ถัดไป

ในเวลานี้หลิวเย่และต้าเป่าโจวกลับมาถึงโรงแรมเชอราตัน

หลิวเย่บอกให้ต้าเป่าโจวเดินทางกลับคนเดียวก่อน

เขามีเรื่องอื่นที่จะต้องตรวจสอบว่ามันคืออะไร?!

นั่นคือห้องปฏิบัติการลับใต้ดินของบริษัทเคที! และสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติ!

หลิวเย่ใช้สัมผัสสวรรค์สำรวจโรงแรมอย่างละเอียดเพื่อหาจุดที่เหมาะสมในการตั้งพิกัด

เขามีสัญชาตญาณว่าจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้งหนึ่ง

“ที่ห้องนี้แหละปลอดภัยและไม่มีเครื่องดักฟังหรือกล้องวงจรปิด”หลิวเย่พยักหน้าอย่างพอใจกับห้องพักส่วนตัวเล็กๆห้อง

หนึ่งที่ชั้นบนสุดของโรงแรม

จากสภาพแวดล้อมในห้องดูเหมือนว่าไม่มีการใช้งานมานาน บางส่วนมีฝุ่นปกคลุมที่นอน เก้าอี้และโต๊ะ

จากนั้นเขาทำเรื่องออกจากโรงแรมแล้วเดินเข้าไปในตรอกที่มืดและเงียบ

สำรวจไม่พบกล้องวงจรปิดแถวนี้

เขาเหินตัวบินตรงไปยังบริษัทเคทีทันที

..........

แสงวูบดำปรากฏขึ้นบริเวณมุมมืดในบริษัทเคที

ในเวลานี้เขามองเห็นชายฉกรรจ์สามคนที่ถือปืนเดินตรงไปยังห้องปฏิบัติการลับใต้ดิน

พวกเขาเปิดค่ายกลนั้นโดยการยื่นมือสองข้างออกไปด้านหน้าแล้วสัมผัสกับประตูค่ายกลอย่างแผ่วเบา

ชั่วขณะนั้นหลิวเย่มองเห็นแหวนของชายตรงกลางส่องประกายวูบเดียว

จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็หายเข้าไปอย่างไร้ร่องรอย

หลิวเย่ทะยานเป็นแสงวูบดำตรงไปยังห้องปฏิบัติการลับใต้ดินของบริษัทโดยตรง

แล้วหยุดยืนตรงหน้าค่ายกลที่สามารถเปิดได้โดยคนที่มีแหวนเฉพาะ

แต่หลิวเย่ไม่กังวลเนื่องจากค่ายกลนี้มีในความทรงจำของจักรพรรดิอมตะหลิวเย่

เขาเปิดมันออกได้เพียงชั่วอึดใจ

ตอนนี้เขามาปรากฏตัวที่นอกประตูห้องปฏิบัติการห้องหนึ่ง

เมื่อสแกนใช้สัมผัสสวรรค์แล้วทันใดนั้นเขามองเห็นหุ่นยนต์สามตัวยืนควบคุมหน้าเครื่องจักรเครื่องหนึ่ง

“ห๊ะพวกเขากำลังสร้างปืนเลเซอร์เหรอนี่?!”หลิวเย่ตกใจที่มองเห็นภาพในห้อง

มันเหมือนกับปืนเลเซอร์ที่เขาซื้อมาจากแกรี่7แต่ทรงพลังน้อยกว่า!

เขาจ้องมองภายในห้องด้วยความสนใจ

ทันใดนั้น“พรึ่บ!” ออร่าพลังของผู้แข็งแกร่งแกนทองคำระดับกลางโผล่เข้ามาในค่ายกล

“มีคนมาร่วมสนุกเพิ่ม?” หลิวเย่ยกยิ้มพลางประหลาดใจ

หลิวเย่ปล่อยออร่าพลังปราณขอบเขตแกนทองคำระดับสูงสุดทันที

“ห๊ะ นั่นใคร?” เสียงร้องตื่นตกใจมาจากฝั่งตรงข้าม

ฉับพลันร่างของชายวัยกลางคนผมบลอนด์โผล่ห่างจากหลิวเย่30 เมตร

เขาคุกเข่าข้างหนึ่งกับพื้นเนื่องจากแรงกดดันพลังปราณที่เหนือกว่าจากหลิวเย่

“คุณเป็นใคร?” ชายผมบลอนด์เงยหน้าขึ้นและถามเขาเสียงเข้มถึงแม้ว่าเขาจะมีท่าทีหวาดกลัวหลิวเย่ก็ตาม

“เป็นใครไม่สำคัญแต่ตอบคำถามของฉัน” หลิวเย่ไม่ได้สนใจชายตรงหน้ามากกว่าข้อมูลที่ต้องการรู้

“คุณ.....คุณอยากรู้อะไร?” เคิร์ก ชายผมบลอนด์ถามอย่างตื่นตกใจ

เขาไม่คิดว่าจะมีผู้ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ปรากฏตัวในประเทศของเขา!

และที่สำคัญที่สุดคือความแข็งแกร่งระดับนี้มันคือระดับตำนาน!

แกนทองคำระดับสูงสุด!

ไม่มีใครเคยพบเห็นมาก่อน!

“ใครช่วยพวกคุณพัฒนาอาวุธเหล่านี้?” หลิวเย่ถามอย่างสงสัย

“มันเป็นผู้แข็งแกร่งจากนอกโลก”เคิร์กตอบตามตรง

“หือพวกเขาเป็นใคร? มาตั้งแต่เมื่อใด?” หลิวเย่ถามต่อด้วยความระทึกใจ

เขากำลังคิดถึงข้อความในบันทึกโบราณ

“ฉันไม่รู้ รู้เพียงแค่นั้น”เคิร์กส่ายหัวตอบตามจริง

หลิวเย่ไม่เห็นแววตาที่เจ้าเล่ห์หรือโกหาหลอกลวงเขาแต่อย่างใด!

นั่นทำให้เขามั่นใจว่าชายผมบลอนด์ไม่กล้าโกหกเขา!

เป็นเพราะว่าหากเขากล้าโกหกเขาจะไม่มีชีวิตรอดอย่างแน่นอน!

“มีคุณดูแลที่นี่เพียงคนเดียว?” หลิวเย่ต้องการรู้ข้อมูลของผู้มีความแข็งแกร่งระดับปลายอีกคนหนึ่ง

“ใช่”เคิร์กพยักหน้าตอบ

“บอกสิ่งที่คุณรู้เกี่ยวกับสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติ!”

“สิ่งนี้มีมานานกว่าสองร้อยปีแล้วผู้ก่อตั้งเป็นคนลึกลับไม่ทราบแหล่งที่มา จะมีการบันทึกและจัดลำดับความแข็งแกร่งทุก

สองปีโดยการต่อสู้แลกเปลี่ยนฝีมือระหว่างกัน และไม่มีกฎข้อห้ามในการใช้อาวุธหรือยุทธวิธีการต่อสู้”

เคิร์กอธิบายให้เขาฟังอย่างละเอียด

“อืม เข้าใจแล้วสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติจะมีการต่อสู้อีกเมื่อใดและอยู่ที่ไหน?” หลิวเย่ถามประเด็นสำคัญ

“อีกหนึ่งเดือนจะครบรอบการจัดลำดับใหม่สถานที่คือเกาะฟันด์ทางตอนเหนือของประเทศ”

ในขณะที่เคิร์กตอบคำถามของหลิวเย่เขาตัดสินใจใช้การสะกดจิตวิญญาณของเคิร์กเพื่อเป็นตัวช่วยในอนาคต

แววตาต่อต้านปรากฏขึ้นในดวงตาของเคิร์ก!

ห้านาทีต่อมาแววตาของเขาว่างเปล่าและบุคลิกของเขาเปลี่ยนไป

“เจ้านาย”เขาทักทายหลิวเย่เสียงสุภาพ

“จะรู้ข้อมูลที่พวกคุณกำลังสร้างอาวุธเหล่านี้ได้จากใคร?” หลิวเย่ถามในสิ่งที่ยังสงสัยอยู่

“ฉันได้รับคำร้องขอมาจากปู่คุณอาจไปถามปู่ของฉันได้”

“เขาอยู่ที่ไหน?”

“ที่เกาะฟันด์!”

“แสดงว่าปู่ของคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติ”หลิวเย่หรี่ตามองเคิร์กอย่างแปลกใจ

“เขาเป็นสมาชิกคนหนึ่งของสมาคมนักศิลปะการต่อสู้นานาชาติ”เคิร์กพยักหน้าตอบ

“แล้วอาวุธพวกนี้สร้างมาเพื่อ?”

“ปู่ของฉันบอกว่าเตรียมตัวไว้เพราะอีกไม่นานพวกเราจะต้องสู้รบกับผู้แข็งแกร่งที่จะมารุกรานโลก”

คำตอบของเคิร์กทำให้หลิวเย่ตกตะลึงตัวแข็งทื่อทันที!

เขากำลังเชื่อมโยงข้อมูลเข้ากับข้อความในบันทึกโบราณที่ได้มาจากดาวขยะ!

แต่เคิร์กไม่รู้ข้อมูลมากนัก

ทำให้เขาปะติดปะต่อเรื่องราวไม่ครบถ้วน

เห็นทีเขาต้องหาเวลาไปเยือนเกาะฟันด์สักครั้ง

“พวกคุณพัฒนากันไปถึงไหนแล้ว?”

“เจ้านายเข้าไปดูสิ”เคิร์กเชื้อเชิญหลิวเย่ให้เข้าไปดูภายในห้องปฏิบัติการ

ภายในห้องปฏิบัติการที่ทุกคนกำลังวุ่นวายกับหน้าที่ของตนเอง

ชายสามคนที่เข้ามาก่อนหน้านี้ทำหน้าที่ในการตรวจสอบความก้าวหน้าของผลงาน

มีนักวิทยาศาสตร์ห้าคนที่สวมเสื้อคลุมยาวและกำลังทดลองอะไรบางอย่าง?

เคิร์กพาเขาเดินไปดูและบอกข้อมูลว่า“พวกเขากำลังค้นหาวิธีเพิ่มความเร็วและความรุนแรงของลำแสงเลเซอร์”

หลิวเย่ขมวดคิ้วกับวิธีการศึกษาของพวกเขา

และคิดไปถึงแร่ ASM หากมันสามารถเป็นส่วนประกอบสำคัญที่เพิ่มความเร็วและความรุนแรงได้

ปืนเลเซอร์จะทรงอานุภาพมากขึ้นใช่ไหม?

แต่ในตอนนี้เขาแค่สังเกตการณ์โดยรวมของพวกเขาก่อน

จนกว่าเขาจะรู้รายละเอียดทั้งหมด

และหากพวกเขามีเจตนาที่ดีต่อมวลมนุษยชาติ

เมื่อนั้นเขาถึงจะยื่นมือให้ความช่วยเหลือใดๆ

หลิวเย่พยักหน้าเข้าใจในสถานการณ์เบื้องต้นจากพวกเขาแล้ว

เขาเหินตัวบินลอยไปยังสนามบินเพื่อเดินทางกลับประเทศโดยตรง

อันที่จริงเขาสามารถบินกลับประเทศได้เลย

อย่างไรก็ตามหากเขาปฏิบัติตัวเหมือนกับคนอื่นๆ

ย่อมไม่นำปัญหาเล็กน้อยบางอย่างมาให้เขา

อย่างเช่นปัญหาจากความโด่งดังในโลกโซเชียล

ที่จนถึงตอนนี้กระแสความสนใจในบทเพลงแห่งสวรรค์

และความยิ่งใหญ่อลังการของพิธีเปิดบริษัทอัญมณีหรงเหยา

ประชาชนยังให้ความสนใจและถามหาคนที่บรรเลงหรือโพสต์บทเพลงนั้นอยู่

..........

เช้าวันจันทร์หลิวเย่ไปเรียนตามปกติ

จูเสี่ยวเฉาโทรมาแจ้งข่าวการก่อสร้างวิลล่าและสำนักงานของบริษัทซ่งเจียงรักษาความปลอดภัย

ซึ่งจะแล้วเสร็จในอีกหนึ่งสัปดาห์

“บอสหลิว อีกหนึ่งสัปดาห์วิลล่าและสำนักงานของบริษัทซ่งเจียงและเสร็จเรียบร้อย”

“ฉันจะแวะไปดูความเรียบร้อยอีกที”หลิวเย่ต้องการตรวจสอบรายละเอียดและจัดวางค่ายกลมังกรบินผนวกกับค่ายกลเจ็ด

ดาวเพื่อนำเสือโคร่งทมิฬออกมา

“รับทราบ!”

ในช่วงพักเบรกของภาคเช้ามีวีแชทมาจากเจียงผิงผิง

“หลังทานข้าวกลางวันถ้าคุณว่างให้มาพบฉันที่ศาลาริมน้ำ”

หลิวเย่ขมวดคิ้วอย่างแปลกใจที่เธอเลือกที่จะส่งข้อความมาหาเขาแทนการโทรหาโดยตรง

“ตกลง!” เขาตอบกลับทันทีโดยไม่ได้คิดอะไรมาก

“น้องสี่ บ่ายนี้ไปไหนไหม?” จางไค่ถามหลิวเย่ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“มีอะไร?” เขาสงสัยกับคำถามของจางไค่ที่ไม่ค่อยจะได้ยิน

“เป็นอย่างนี้บ่ายนี้พวกเรามีนัดแข่งบาสเก็ตบอลระหว่างวิชาเอกศิลายา”

หลิวเย่คิดในใจ “วิชาเอกศิลายาที่เล่อคังเรียนอยู่”

“ทำไมถึงได้แข่งกัน?”

“ก็อาจงไปชอบลูกไก่น้อยของวิชาเอกศิลายาน่ะสิ”เสียงของซุนเอ้อตอบแทนจางไค่

อาจง หรือ เหอหยานจงเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของพวกเขา

“อ้อ พวกศิลายาเลยไม่ชอบใจ?” หลิวเย่ถามย้ำถึงความหมายของซุนเอ้อ

“แน่นอนพวกเขาเลยตัดสินด้วยการนัดแข่งบาสเก็ตบอล หากชนะก็สามารถไปเดทกับลูกไก่ได้หากแพ้ก็ไม่มีสิทธิไป

เสนอหน้าที่วิชาเอกนั่นอีกและต้องเดินหลบพวกเขาทุกครั้งที่เห็นหน้ากัน”ซุนเอ้อพูดพลางชูกำปั้นอย่างไม่พอใจ

“ถ้าเสร็จธุระแล้วจะตามไปสนามกีฬา”หลิวเย่ตัดสินใจช่วยเพื่อนของเขา

“เยี่ยม! อาจงมีหวังแล้ว!” จางไค่ร้องเสียงดังอย่างดีใจแล้วหันหน้าไปตะโกนบอกอาจง

“เฮ้ อาจงหลิวเย่จะไปร่วมแข่งด้วย พวกเราชนะแน่!”

ในความรู้สึกของทุกคน

เกมการแข่งขันนี้เปรียบเสมือนหน้าตาและศักดิ์ศรีของวิชาเอกพวกเขา

พวกเขาจะไม่ยอมแพ้วิชาเอกอื่นๆอย่างแน่นอน