หลังจากฉินเทียนจากไปแล้วนั้น ฉินจุนก็ได้นั่งดื่มชาต่อแล้วคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เขารอที่จะเปิดคฤหาสน์ใหม่ไม่ไหวแล้วเพราะเขาอาจจะได้เจอคนรู้จักเก่าๆที่ไม่ได้เจอกกันนานแล้วอีกครั้ง ตัวของเขาคิดถึงหลายคนโดยเฉพาะหลี่ชางกงรองเ้าสำนักของนิกายไท่ไป๋ที่ยิ่งใหญ่ อันที่จริงถ้าสมมุติระบบไม่ได้มาตอนนี้าระหว่างเขากับตระกูลหูและสำนักสำพิษมารนั้น เขาคงจะขอให้หลี่ชางดงออกหน้าให้เพราะถ้าเป็แบบนั้นก็จะไม่มีใครหน้าไหนกล้าที่จะมาหาเื่ตระกูลฉินอีกยกเว้นกองกำลังระดับศักดิ์สิทธิ์อีกสองกองกำลังเพราะถ้าหลี่ชางกงออกหน้ามันก็เท่ากับว่าตัวเขาและตระกูลฉินได้เลือกข้างแล้วนั้นเอง
"ตาแก่นั้นจะเป็ยังไงบ้างน้า คงสบายดีแหละอยู่ในนิกายใหญ่ขนานนั้น" ฉินจุนพูดมาแล้วนึกถึงอดีตที่ได้เจอกับหลี่ชางกงครั้งแรก
ครั้งแรกที่เขาได้เจอกับหลี่ชางกงนั้น ตัวเขาคิดว่าหลี่ชางกงเป็แค่ผู้ล่มเพาะไร้สังกัดแต่ที่ไหนได้ตัวตนของตาแก่ที่ดูใจดีและธรรมดานั้นกลับเป็ถึงรองเ้าสำของนิกายไท่ไป๋ที่ยิ่งใหญ่ พอเขาเห็นหลี่ชางกงนั้นมันได้ทำให้เขานึกถึงคุณปู่ในชาติที่แล้วของเขามันเลยทำให้เขาลดความระแวงที่มีต่อหลี่ชางกงลงทำให้เขาได้เดินทางกับหลี่ชางกงอยู่พักหนึ่ง และยังได้ทำให้เขาได้เห็นโลกกว้างขึ้นอีกด้วย
เพราะมันเป็ครั้งแรกที่เขาได้เจอกับเผ่าพันธุ์ที่ไม่ได้อยู่ในโลกนิรันดร์แห่งนี้นั้นก็คือเผ่าปีศาจและเผ่ามารนั้นเอง เขายังจำความรู้สึกตอนเผชิญหน้ากับพวกมันได้ดี เผ่าปีศาจนั้นทั้งน่าเกียจและน่ากลัวพวกมันมีพลังมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อความแข็งแกร่งของพวกมันนั้นจะแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ที่อยู่ในระดับขอบเขตเดียวกันเสมอ ส่วนเผ่ามารนั้นเมื่อเขาได้พบเจอครั้งแรกนั้นเขาไม่ได้เห็นความแตกต่างจากตัวเขาที่เป็เผ่ามนุษย์เลยแม้แต่น้อยเผ่ามารมีรูปร่างคล้ายหรือแม้แต่เหมือนมนุษย์ทุกระเบียบนิ้วเลยทีเดียว ส่วนความแข็งแกร่งนั้นก็ไม่ได้น้อยกว่าเผ่าปีศาจเลย เผ่าปีศาจและเผ่ามารนั้นไม่ได้เป็มิตรกันแต่อย่างใด แต่พวกมันมีเป้าหมายเดียวกันคือเขายึดครองโลกนิรันดร์ โลกนิรันดร์นั้นเป็โลกที่ใหญ่มากมีอยู่ด้วยกันถึงหนึ่งร้อยทวีปเลยที่เดียว ในโลกนิรันดร์จะมีเผ่าหลักแค่สองเผ่าเท่านั้นได้แก่ เผ่ามนุษย์และเผ่าสัตว์อสูร เผ่ามนุษย์นั้นก็จะมีเผ่าแยกย่อยออกมาอีกมายมายหลายเผ่า เผ่าสัตว์อสูรก็เช่นเดียวกันยกตัวอย่างเช่นเ้าหงอคง หงอคงนั้นถูกเรียกรวมๆกันว่าเผ่าสัตว์อสูร แต่เผ่าของมันจริงนั้นคือวานรโลกันตร์สี่แขนนั้นเอง
ตัวของเขาเคยถามหลี่ชางกงว่าทำไมเผ่าปีศาจและเผ่ามารถึงได้อยากเข้ามายึดโลกนิรันดร์หนัก ทั้งๆที่โลกของพวกมันก็มี
หลี่ชางกงได้บอกว่าในสมัยอดีตนานมาแล้วนั้นทั้งเผ่ามนุษย์ เผ่าสัตว์อสูร เผ่าปีศาจและเผ่ามารนั้น ก็เป็เผ่าพันธุ์ในโลกนิรันดร์เช่นเดียวกันทั้งหมด แต่ทั้งเผ่าปีศาจและเผ่ามารนั้นได้ถูกเผ่ามนุษย์และเผ่าสัตว์อสูรขับไล่ออกไปในอดีตนั้นเอง นั้นอาจจะเป็ชนวนเหตุของความแค้นและยังเป็เหตุผลให้ทั้งสองเผ่าอยากจะเข้ามายึดครองโลกนิรันดร์ก็เป็ได้
"ตอนอยู่กับตาแก่นั้นก็สนุกดีแห่ะ แถมยังได้รู้เื่ราวมากมายของโลกนิรันดร์ที่คนทั่วไปไม่รู้อีกด้วย"
"นับรอวันเปิดคฤหาสน์ไม่ไหวแล้วสิ อาจจะได้เจอผู้หญิงที่ระบบแนะนำบ้างก็ได้" ฉินจุนคาดหวังให้ถึงวันเปิดคฤหาสน์เร็วๆ
...
เจ็ดวันผ่านไปไวเหมือนโกหกในที่สุดงานฉลองของตระกูลฉินก็ได้เปิดขึ้นอย่างเป็ทางการแล้ว
งานเลี้ยงฉลองตอนนี้นั้นต่างมีผู้คนจากหลากหลายกองกำลังมารวมแสดงความยินดีพวกเขาเหล่านี้ต่างก็เป็ผู้บ่มเพาะจากกองกำลังต่างๆสิ้น
ถามว่างานเลี้ยงแบบนี้ตระกูลฉินได้เชิญชวนคนธรรมดาด้วยไหมคำตอบคือใช่ แต่คนธรรมดาเ่าั้พวกเขาก็รู้ตัวเองดีว่าไม่สามารถเข้ามาร่วมแสดงความยินดีในคฤหาสน์ได้เพราะในคฤหาสน์ตอนนี้นั้นมีแต่ผู้บ่มเพาะทั้งสิ้น แต่พวกคนธรรมดาเหล่านี้ตระกูลฉินก็ไม่ได้ลืมตระกูลเฉินได้ปิดถนนหลายเส้นเพื่อให้คนเหล่านี้ได้ดื่มกินอาหารได้ฟรีตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืนกันเลยทีเดียว พวกเหล่าขอทานเองก็ได้อนิสงนี้ด้วยเช่นกันทำให้พวกเขามีอาหารให้กินอิ่มท้องนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืนกันเลยที่เดียว
งานเปิดคฤหาสน์ใหม่นั้นพ้วงด้วยการฉลองชัยชนะต่อศัตรูของตระกูลฉินนั้นช่างยิ่งใหญ่แต่ก็แฝงไปด้วยความเรียบง่ายทำให้คนในงานรู้สึกตื่นตาตื่นใจและสบายใจแบบแปลกๆ
คนที่มางานต่างหอบหิ้วของขวัญติดไม้ติดมือมาที่ตระกูลฉินกันคนละชิ้นสองชิ้นกันทั้งสิ้น คนที่มาถึงหน้าคฤหาสน์จะได้เห็นผู้าุโคนสองคนในตระกูลฉินเป็คนมาต้อนรับด้วยตัวเองเลยทีเดียว
"ฮ่าๆ คาราวะท่านผู้าุโฉินกวาง ยินดีด้วยๆ" ชายคนหนึ่งเดินมาที่หน้าคฤหาสน์แล้วพูดกับฉินกวางหนึ่งในผู้าุโของตระกูลฉิน
"คาราวะท่านเ้าเมือง เชิญๆ เข้าไปด้านในก่อนเถอะ" ฉินกวางพูดด้วยความเคารพ ถึงแม้ตัวของฉินกวางจะไม่ได้อ่อนแอ่กว่าอีกฝ่ายแต่ก็เคารพอีกฝ่ายในฐะนะเ้าเมือง
"ขอบคุณ" เ้าเมืองกล่าวด้วยท่าทีเคารพ
เมืองเมฆาคล้อยนั้นเป็เมือนของราชวงศ์หยุนนั้นเองถึงราชวงศ์หยุนจะเป็กองกำลังระดับหนึ่งก็ใช่ว่าตอนนี้จะเทียบเคียงได้กับตระกูลฉิน ทำให้เ้าเมืองถึงจะเป็ผู้ปกครองเมืองแต่เขาก็ไม่กล้าละเลยตระกูลฉินเลยแม้แต่น้อย
...
"ท่านปู่พวกเรามาถึงแล้วหรอเ้าค่ะ" เด็กสาวหน้าตาน่ารักกล่าวถามกับชายแก่ที่อยู่ข้างกาย
"ใช่แล้วเยว่เอ๋อร์" ชายแก่ตอบกลับ
"ช่างครึกครื้นดียิ่งหนักสมกับเป็ตระกูลฉินที่ร่ำรวยจริงๆ" หญิงสาวพูดด้วยความตื่นเต้น
"ฮ่าๆ ใช่ช่างครึกครื้นยิ่งหนัก เยว่เอ๋อร์ไว้เข้าไปข้างในแล้วปู่จะพาเ้าไปแนะนำกับาาสยบฟ้าแล้วเ้าก็ตัดสินใจได้เลยว่าชอบพออีกฝ่ายหรือไม่ถ้าเ้าชอบปู่จะได้ดำเนินการแต่ถ้าไม่ปู่ก็จะไม่ยังคับเ้า" ชายแก่พูดกับหญิงสาว
"เข้าใจแล้วเ้าค่ะท่านปู่" หญิงสาวตอบอย่างน่ารัก
แท้จริงแล้วชายแก่กับหญิงสาวนั้นก็คืออดีตองค์จักรพรรดิของราชวงศ์หยุนกับเ้าหญิงน้อยของราชวงศ์หยุนนั้นเอง พวกเขามาทีนี้ก็เพื่อแสดงความยินดีและให้เ้าหญิงตัวน้อยอย่างหยุนเยว่เอ๋อร์นั้นดูว่าชอบพอาาสยบฟ้าหรือไม่
2K
