item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 66 มอนสเตอร์ภัยพิบัติอันดับ 103

ลุคกับนิโคลนั่งอยู่ในรถจ้องมองไปยังมนุษย์ที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงหน้าพวกเขาทั้งสองไม่มีใครขยับตัว แต่กวาดสายตามองไปรอบเพื่อมองหาว่ามีใครซุ่มซ่อนโจมตีอยู่แถวนี้หรือเปล่า

“ใช้เจ้านี่มันช่วยมองกลางคืนได้” ลุคแบมือส่งหินตาแดงเกรดสีม่วงชิ้นหนึ่งให้กับนิโคล

นิโคลไม่ได้ถามมาก แค่รับมาและลองใช้งานก่อนที่เธอจะพบว่าเธอสามารถมองเห็นได้ชัดเจนราวกับกลางวันทำให้ใครที่อาศัยความมืดหลบซ่อนอยู่ยากที่จะรอดสายตาของเธอไปได้

ตัวของลุคปรากฏชุดเกราะหมาป่าเกรดสีฟ้าชุดหนึ่งเพราะเขาเปลี่ยนชุดเกรดสีส้มให้เป็นคลื่นพลังตอนเลื่อนระดับแล้ว

เขาเปิดประตู ก่อนจะปรากฏดาบในมือดาบตะขาบเล่มนี้ยังเป็นเกรดสีส้มที่ใช้ดาบตะขาบเกรดต่ำ ๆที่เหลือจากการวางขายมายกระดับ ซึ่งนับเป็นไอเทมเกรดสีส้มเพียงชิ้นเดียวที่เขามี

แต่ไอเทมระดับ F ไม่ค่อยมีผลต่อเขามานักเพราะพลังของลุคอยู่ในระดับ E แล้ว

นิโคลไม่ได้ลงมาด้วย แต่เธอย้ายตัวเองไปนั่งลงที่นั่งคนขับและคอระวังถ้าเกิดอะไรขึ้นจะได้ถอยหรือตอบโต้ได้ทัน

ลุคเดินเข้าไปใกล้ก็พบว่าแท้ที่จริงเป็นมนุษย์ที่มีร่างกายอ้วนใหญ่คนหนึ่งอยู่ในสภาพบาดเจ็บ เสื้อผ้าขาดเปรอะเปื้อนราวกับขอทานที่ผ่านภัยพิบัติมา

ชายร่างอ้วนใหญ่ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อเงยหน้าขึ้นมา

“ขอยาแก้ไข้หน่อย...เอ๊ะ! นายมันเหนือมนุษย์คนนั้น”

“คุณคือ อีลิก”

ทั้งลุคและอีลิกต่างตกใจที่พบกับคนคุ้นเคยที่นี่เพราะสถานที่ผีสางแบบนี้มันแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะมาพบกันแบบนี้

“คุณมาทำอะไรที่นี่ดูแล้วเหมือนจะไม่สบาย” ลุคถามอย่างระวังเพราะไม่รู้ว่าอะไรที่ทำให้อีลิกไม่สบายได้

“ฉันป่วยนิดหน่อย นายมาที่นี่ได้ติดกระเป๋าพยาบาลเหนือมนุษย์มาใหม่ให้ฉันยืมยาหน่อย” อีลิกกล่าวไปก็ซีดน้ำมูกไป

ลุคหันไปส่งสัญญาณให้กับนิโคลว่าปลอดภัยพอนิโคลลงมาก็แปลกใจไม่แพ้ลุคที่มาพบกับอีลิกที่นี่ก่อนหน้านั้นพวกเขาไม่รู้ว่าอีลิกมีพลังระดับใด แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าอีลิกคือระดับ E

“ระดับ E กลับมีสภาพบาดเจ็บแบบนี้ ป่านี้อันตรายจริง ๆ” ลุคกล่าวกับนิโคล

“อืม ดูเหมือนจะอันตรายกว่าเดิม” นิโคลพยักหน้าเห็นด้วยเพราะอีลิกไม่ใช่เหนือมนุษย์ระดับ E ธรรมดาแต่เป็นระดับ E สูงสุด

ทั้งสองคนช่วยกันอีลิกขึ้นรถ ก่อนจะขับเข้าไปที่หมู่บ้านด้านหน้าแต่พอเข้าไปใกล้ก็พบว่าหมู่บ้านที่นิโคลพูดถึงส่วนใหญ่กับโดนทำลายไปกลายเป็นซากปรักหักพังร่องรอยยังคงดูใหม่ เหมือนพึ่งโดนทำลาย

ใจกลางหมู่บ้านมีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาพวกเขาระวังตัวมากขึ้นไม่ได้เข้าไป

“มันไปแล้ว” อีลิกที่นอนแผ่กายเต็มเบาะหลังทั้งสองกล่าว

“คุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่เหรอ” นิโคลหันไปถาม

“เรื่องมันยาว ไปหาที่พักตรงนั้นได้ยังเหลือบ้านครึ่งหลัง”อีลิกชี้ไปตรงด้านหนึ่ง

ลุคและนิโคลเกิดความสงสัยว่าที่นี่มันเกิดอะไรและเกี่ยวอะไรกับอีลิกพวกเขาจึงพาอีลิกไปยังบ้านที่เหลือครึ่งหลังซึ่งพอจะให้เป็นที่พักในคืนนี้ได้

อย่างน้อยก็ดีกว่านอนกลางดินกินกลางทราย

...

หลังจากเข้ามาอีลิกก็พาร่างที่อ่อนแอของตัวเองไปนั่งพิงกำแพงขณะที่ลุคหยิบเอาชุดกล่องพยาบาลฉุกเฉินที่เหนือมนุษย์มักจะมีติดตัวเมื่อออกไปทำภารกิจภายนอกซึ่งข้างในกล่องมียาเฉพาะระดับสูงที่ใช้กับเหนือมนุษย์โดยเฉพาะวางให้กับอีลิก

อีลิกหยิบยาที่ใช้กับพวกอาการไข้ออกมา ก่อนจะกินมันลงไปพอได้ยาก็ทำให้จิตใจของอีลิกถอนหายใจอย่างโล่งอก

นิโคลหาเศษไม้มากองก่อเป็นกองไฟง่าย ๆขึ้นมาและหยิบอาหารมื้อเย็นออกมาเตรียมกิน

แสงไฟจากกองไฟกระทบใบหน้าของคนทั้งสามก่อนที่อีลิกจะรับเอาอาหารมากินด้วยความหิวกระหาย

“บอกได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณทำไมถึงมีสภาพแบบนี้แล้วเกิดอะไรขึ้นกับหมู่บ้านนี้” ลุคอยากรู้ที่มาที่ไปของอีลิกว่าเป็นยังไงถึงมาลงเอยที่นี่

“เรื่องมันยาว ฉันจะเล่าให้ฟังก็แล้วกัน”

อีลิกเริ่มเล่าเรื่องว่าเขาได้รับภารกิจหนึ่งในการตามล่ามอนสเตอร์ระดับE สูงสุดตัวหนึ่งที่ชื่อว่ากิ้งก่าสายรุ้งที่กำลังวิวัฒนาการไปเป็นมอนสเตอร์ระดับ D

กิ้งก่าสายรุ้งตัวนั้นก็กำลังสะสมพลังงานจึงไล่จับคนกินไปเกือบร้อยคน มันเล็ดลอดการเฝ้าระวังเข้ามาในแถบชนบทได้เพราะมีความสามารถพรางตัวในระดับหนึ่งแต่อีลิกก็ไล่ล่ามันจนสุดท้ายก็มาถึงป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้

แต่เพราะความสามารถในการพรางตัวของมันจึงไล่ล่ายากอีลิกเลยใช้แผนวางกับดักในเมื่อมันต้องกินเพื่อวิวัฒนาการไประดับE เขาก็เลยหาเหยื่อมาล่อมัน

“ถ้าอย่างนั้นมันก็มาติดกับและคุณก็สู้กับมันจนบาดเจ็บ?” นิโคลเอ่ยถามอย่างสงสัย

“เออ...จะว่าอย่างนั้นก็ได้ ที่จริงฉันวางกับดักมันแต่ใครจะคิดว่าในตอนที่เข้ามาที่ป่านี้ฉันกับติดไข้กลายพันธุ์ที่ไม่น่าจะมีที่ป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้ทำให้อ่อนแอลงอย่างมากแต่พวกนายไม่ต้องห่วงยาที่ฉันกินไปสามารถฆ่าเชื้อไข้หวัดนี้ได้เพียงแต่ว่าเชื้อไข้หวัดแบบนี้ไม่ควรเจอที่ป่าแห่งนี้”

ถึงอีกจะพูดแบบนั้น แต่ลุคและนิโคลก็ขยับถอยห่างเล็กน้อย

อีลิกยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนจะเล่าต่อ

“ถึงอาการไข้หวัดกำเริบ แต่ก็ไม่ได้หยุดภารกิจนี้มอนสเตอร์กิ้งก่าสายรุ้งมันติดกับจริง ๆฉันและมันสู้กันอย่างนานจนในที่สุดก็ฆ่ามันลงไปได้”

“ฆ่าลงไปได้แล้วมันเกิดอะไรขึ้นที่หมู่บ้านนี้”นิโคลพบว่ามันเริ่มไม่สมเหตุสมผล เพราะเรื่องที่อีลิกเล่ามันขัดแย้งกันถ้าอีลิกฆ่าได้แล้วทำไมไม่กลับไป แล้วทำไมหมู่บ้านถึงโดนทำลาย

“ฉันฆ่ามันได้ แต่ที่นี่มันไม่ใช่มอนสเตอร์ที่อยู่เบื้องหลัง”อีลิกเว้นจังหวะ ทำให้ทั้งลุคและนิโคลแสดงความสนใจมากขึ้น

“มอนสเตอร์กิ้งก่าสายรุ้งเป็นเพียงร่างโฮสต์ให้กับมอนสเตอร์อีกตัวหนึ่งเท่านั้นมันเป็นมอนสเตอร์ที่ชื่อว่า แมงมุมปรสิต เป็นแมงมุมขนาดเล็กประมาณฝ่ามือพวกมันมีความสามารถในการฝั่งตัวไปในร่างของสิ่งมีชีวิตอื่นและควบคุมให้มอนสเตอร์ที่โดนควบคุมอยู่ออกล่าให้มันได้”

“มอนสเตอร์แมงมุมปรสิต” ลุคสนใจชื่อนี้มากก่อนที่เขาจะหันไปเห็นว่านิโคลเผยสีหน้าหวาดกลัวออกมา

“เป็นอะไรหรือเปล่า”

“มอนสเตอร์แมงมุมปรสิตเป็นมอนสเตอร์ที่ถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสายพันธุ์มอนสเตอร์ภัยพิบัติทำไมมอนสเตอร์นั้นถึงมาโผล่แถวนี้ได้” นิโคลกล่าวขึ้นมา

ลุคพึ่งเคยได้ยินการจัดอันดับแบบนี้เป็นครั้งแรก

อีลิกพยักหน้าและคลายข้อสงสัยให้กับลุค“มอนสเตอร์ในการจัดอันดับมอนสเตอร์ภัยพิบัติเป็นมอนสเตอร์ที่สร้างความเสียหายระดับภัยพิบัติได้ด้วยตัวความสามารถทางสายพันธุ์ของมันอย่างมอนสเตอร์แมงมุมปรสิตจัดอยู่ในอันดับที่ 103 มอนสเตอร์ภัยพิบัติ

มันจะเป็นภัยพิบัติก็ต่อเมื่อไปถึงระดับ D เพราะเมื่อไปถึงระดับ D แล้วมันจะสามารถวางไข่ขยายเผ่าพันธุ์แมงมุมปรสิตได้รองคิดดูว่ามีมอนสเตอร์ปรสิตที่ควบคุมมอนสเตอร์หรือมนุษย์ได้เป็นร้อยเป็นพันตัวดูสิพวกมันจะบุกโจมตีล่าเพื่อเพิ่มโตและถ้าร่างที่ใช้อยู่ตายก็จะสลัดทิ้งและไปหาร่างอื่นต่อในทันที”

สีหน้าของลุคเผยแววความหวาดกลัวออกมาอย่างชัดเจนเพราะไม่คิดว่าจะมีมอนสเตอร์แบบนี้ด้วยความน่ากลัวของมันคือการเป็นปรสิตเข้าไปควบคุมคนบางทีแม้แต่พวกเดียวกันอาจจะถูกแมงมุมปรสิตควบคุมอยู่ก็ได้

ลุคและเจนเหมือนจะนึกขึ้นได้เลยหันไปมองอีลิกอีลิกตกใจกับสายตาทั้งสองและพอเข้าใจความคิดได้

“ไม่ต้องห่วง แมงมุมนั้นจะควบคุมได้แค่พวกที่ระดับต่ำกว่าตัวเองแบบนี้ฉันจึงต้องฆ่ามันให้ได้ก่อนที่มันจะเป็นระดับ D และกลายเป็นภัยพิบัติจริง ๆ”อีลิกรีบอธิบาย

ลุคและนิโคลถอนหายใจเล็กน้อยอย่างน้อยในตอนนี้แมงมุมนั้นก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้ เพราะพวกเขาทั้งสองก็อยู่ในระดับE เช่นกัน

“แล้วมันมาอยู่ที่ป่ากลายพันธุ์เอราบีเต้ได้ยังไง”ลุคถามด้วยความสงสัย ที่จริงเข้าไม่ได้พูดออกไปว่า‘หรือจะเกี่ยวกับมอนสเตอร์ดักแด้กำเนิดฟ้า’

“รอยแตกฉันตามล่ามันมาตลอดก่อนจะพบว่ามีรอยแตกของมิติจากโลกสมบูรณ์อยู่ ที่จริงมันแค่รอยแตกชั่วคราวพบได้หลายครั้งในโลกรอยแตกแบบนี้จะพัฒนาไปเป็นประตูมิติที่เชื่อมต่อไปยังโลกที่สมบูรณ์ได้แต่น่าเสียดายที่มันปิดไปแล้ว ส่วนแมงมุมปรสิตก็เลยติดอยู่ที่นี่”

มีเรื่องให้ลุคและนิโคลตกใจจนหน้าเหวออีกครั้งรอยแตกโลกสมบูรณ์เป็นอะไรที่น่าเหลือเชื่อมากสำหรับเหนือมนุษย์ในโลกนี้มีประตูที่เชื่อมต่อไปยังโลกสมบูรณ์แค่เพียง 2 แห่งเท่านั้นโลกสมบูรณ์ต่างจากชิ้นส่วนโลกต่างมิติเพราะมันเป็นโลกที่เหมือนกับโลกมนุษย์อีกโลกหนึ่งเลยถือเป็นแหล่งทรัพยากรที่สำคัญและช่วยพัฒนาอารยธรรมมนุษย์ได้ แต่ก็เป็นหายนะได้เช่นกันเนื่องจากในโลกนั้นก็มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งมากมายอย่างตอนที่ปรากฏประตูมิติเชื่อมไปยังโลกสมบูรณ์ก็เกิดหายนะมอนสเตอร์ในระดับที่อาจจะส่งผลถึงการสูญสิ้นเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้เลย

กว่าที่มนุษย์จะตั้งตัวและพัฒนาความแข็งแกร่งมีเหนือมนุษย์และฮันเตอร์ได้ถึงทุกวันนี้ย่อมพัฒนามาจากสงครามกับมอนสเตอร์ที่โลกสมบูรณ์โดยมีประชากรมนุษย์โดยเฉพาะทหารที่สู้กับมอนสเตอร์จนตายกันนับพันล้านคนได้เลยกว่าจะยืนหยัดในโลกสมบูรณ์ทั้งสองได้

“มันเกี่ยวกับเจ้านั้นไหม” นิโคลอดไม่ได้ที่จะถามออกมา

“เกี่ยวกับอะไร? จริงสิพวกนายมาที่นี่เพราะอะไร”อีลิกเหมือนจะนึกขึ้นได้จึงสอบถาม

ลุคไม่ได้คิดจะปิดบังจึงบอกเป้าหมายของเขา“พวกเรามาตามจับมอนสเตอร์ตัวหนึ่งเพื่อเอามันไปทำเป็นยาเพื่อรักษาน้องสาวของฉันมันคือมอนสเตอร์ดักแด้กำเนิดฟ้า”

“เดี๋ยวก่อน มอนสเตอร์ดักแด้กำเนิดฟ้า หรือว่าจะเป็นยารักษาแหล่งกำเนิดคลื่นสมอง”อีลิกกล่าวออกมาอย่างตกใจ

ลุคเผยสีหน้าตื่นตกใจที่อีลิกรู้เรื่องนี้ เขาระวังตัวในทันที

“ฉันเดาถูกสินะ ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายรู้สูตรยามาจากไหนแต่เรื่องดักแด้กำเนิดฟ้าอาจจะเกี่ยวกับมอนสเตอร์แมงมุมปรสิต”

นิโคลเองก็พอเดาได้แต่เธอไม่รู้เรื่องยาและความลับของดักแด้กำเนิดฟ้าว่ามันถูกควบคุมโดยสหพันธรัฐจึงได้แต่ฟังเงียบ ๆ

ลุคไม่ยอมรับและปฏิเสธตรง ๆแต่เขาอยากจะรู้ว่ามันไปเกี่ยวกันได้ยังไง

“ทำไมนายถึงคิดว่ามันเกี่ยวข้องกัน”

การถามของลุคทำให้อีลิกยืนยันได้ทันที

“ก็หลังจากที่ฉันล่ามันขนาดนี้แต่มันไม่ยอมหนีและยังหาร่างมอนสเตอร์ตัวใหม่ ๆควบคุมมาพยายามฆ่าฉันไม่ยอมให้เข้าไปยังป่าด้านหนึ่งก็แสดงว่ามันกำลังกันฉันออกจากบางสิ่งที่มันหมายตาไว้อยู่”

“มอนสเตอร์ดักแด้กำเนิดฟ้า”นิโคลคาดเดาถึงเป้าหมายแมงมุมปรสิตตัวนั้น

“ใช่” อีลิกยืนยันและพูดอีกว่า“บางทีดักแด้กำเนิดฟ้าอาจจะออกมาจากรอยแตกของมิติหลังจากแมงมุมปรสิตออกมาแมงมุมนั้นคงพยายามหาอาหารโดยการไปที่เมืองปลายฝนบังเอิญมันโดนฉันไล่ล่าจึงหนีมาที่นี่คิดจะกลับเข้ารอยแตกแต่ก็บังเอิญพบกับดักแด้กำเนิดฟ้าทำให้มันเลือกจะไม่กลับไปแต่รอให้ดักแด้กำเนิดเป็นผีเสื้อนภาเพื่อสิงร่างควบคุมผีเสื้อที่พึ่งเกิดตัวนี้”

ลุคได้ฟังถึงความลับขั้นต่อไปของดักแด้กำเนิดฟ้า ซึ่งมันมากกว่าที่เขารู้ซะอีก

“นายรู้ได้ยังไง เกี่ยวกับข้อมูลพวกนี้”

“พ่อฉันเป็นผู้อำนวยการสำนักงานเหนือมนุษย์ประจำเมืองปลายฝน”

“หะ ผู้อำนวยการอีคอนเป็นพ่อของนาย”ทั้งลุคและนิโคลพูดออกมาพร้อมกับในใจที่อยากปฏิเสธเนื่องจากทั้งสองเคยเห็นวิดีโอและรูปถ่ายของผู้อำนวยการอีคอนมาก่อนซึ่งไม่เห็นจะเหมือนกับอีลิกเลย

แต่การที่อีลิกรู้เรื่องดักแด้กำเนิดฟ้าอย่างละเอียดก็เป็นเหมือนคำยืนยันให้กับลุคว่าชายคนนี้พูดจริงไม่อย่างนั้นจะรู้ได้ยังไง

“ไม่น่าแปลก”ลุคไม่คิดว่าจะได้มานั่งคุยกับลูกชายของบุคคลสำคัญแบบนี้

“แล้วนายจะทำยังไงกับดักแด้กำเนิดฟ้า” ลุคกลับมาจริงจังเพราะในเมื่อดักแด้กำเนิดฟ้าสำคัญจนสหพันธรัฐยังปกปิดไว้เป็นความลับในเมื่ออีลิกเป็นลูกชายของผู้อำนวยการก็นับเป็นฝ่ายของสหพันธรัฐไปแล้ว

นิโคลสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ลุคปล่อยออกมาอย่างเป็นปฏิปักษ์กับอีลิกอย่างชัดเจน

อีลิกรู้สึกกดดันจากลุคอย่างชัดเจนราวกับว่าถ้าเขากล้าแย่งชิงดักแด้กำเนิดฟ้าอาจจะต้องสู้ตายกับลุค

‘เป็นไปได้ยังไง พลังระดับ E และแข็งแกร่งมากด้วย’อีลิกรู้เรื่องของทั้งสองดี เพราะรู้ว่าตอนทดสอบสถานะฮันเตอร์ทั้งสองเป็นแค่ระดับ Fเท่านั้นแต่ตอนนี้เป็นระดับ E ก็น่าตกใจมากแล้วแต่แรงกดดันของลุคกลับรุนแรงจนคุกคามเขาที่เป็นระดับ E สูงสุดได้

“มาร่วมมือกัน” อีลิกกล่าว

“ร่วมมือ?” ลุคไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้