(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่115: หวนคืนอีกครั้ง

กองคาราวานสินค้าเคลื่อนตัวมุ่งหน้าขึ้นเหนืออย่างมั่นคงเฮรัค สังเกตเห็นว่าความรุ่งเรืองของอาณาจักรดอริสนั้นมีรากฐานมาจากโครงสร้างพื้นฐานที่ยอดเยี่ยม

ถนนหนทางถูกตัดผ่านป่าและขุนเขาอย่างเป็นระเบียบผิวถนนราบเรียบช่วยให้รถม้าวิ่งไปได้อย่างนุ่มนวลขั้นตอนการตรวจคนเข้าออกพรมแดนไม่ยุ่งยากนัก เมื่อเจ้าหน้าที่ไม่พบสิ่งผิดปกติคาราวานก็ได้รับอนุญาตให้ผ่านด่านเข้าสู่ผืนป่าดึกดำบรรพ์ทันที

ภายใต้ร่มเงาของไม้ใหญ่ที่บดบังแสงตะวันคาราวานต้องลดความเร็วลงเพื่อความปลอดภัยแม้ในป่าจะเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายและปีศาจที่จ้องมองอยู่ตามพุ่มไม้แต่ด้วยขนาดของกองกำลังคุ้มกันที่มหึมาพวกมันจึงทำได้เพียงส่งเสียงขู่ขวัญอยู่ห่างๆ ตลอดหนึ่งเดือนในป่า เฮรัคใช้เวลาส่วนใหญ่หมกตัวอยู่ในรถม้าหรูหราเพื่อขัดเกลาพลังจิต

“เชนหลาน แยกโครงสร้างแบบจำลองคาถามหานภามืดมิด ออกเป็นส่วนย่อย แล้วแสดงโมดูลแรกให้ข้าศึกษา”

เฮรัคสั่งการในใจ

“รับทราบ:ทำการแบ่งโครงสร้างคาถาออกเป็น 32 โมดูลย่อย...กำลังแสดงผลโมดูลที่ 1 ผ่านระบบประสาทส่วนกลาง”

เชนหลาน รายงาน

ทันทีที่ภาพจำลองสามมิติปรากฏขึ้นในมโนสำนึกเฮรัคถึงกับรู้สึกปวดขมับขึ้นมาทันทีเพียงแค่โมดูลแรกก็มีค่าพารามิเตอร์ซับซ้อนกว่าสามร้อยรายการ

เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าพ่อมดโบราณร่ายเวทมนตร์ที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้อย่างไรโดยไม่มีระบบคอมพิวเตอร์ช่วยคำนวณแต่เขาก็ไม่ย่อท้อกัดฟันศึกษาโมดูลนี้ต่อไปเพื่อเตรียมตัวสำหรับการเป็นพ่อมดทางการในอนาคต

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก สามเดือนต่อมา

คาราวานก็มาถึงดงเมเปิลแดงที่ใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงเฮรัคตัดสินใจแยกตัวออกมา

“ข้าถึงจุดหมายแล้วขอบคุณที่ดูแลกันตลอดทาง”

เฮรัคกล่าวลาหัวหน้าคาราวานก่อนจะขึ้นบังคับรถม้าด้วยตนเองมุ่งหน้าสู่เขตป่าแสงจันทร์

สองวันต่อมา

โรงเตี๊ยมที่เขาคุ้นตาปรากฏขึ้นเบื้องหน้าแต่บัดนี้มันถูกปกคลุมด้วยกะโหลกขนาดยักษ์ที่แผ่กลิ่นอายกดดันศิษย์พ่อมดชั้นสามผู้หนึ่งเดินออกมาจากทางเข้ากะโหลกพลางเอ่ยถามด้วยเสียงกร้าว

“แสดงหินยันต์สื่อสารของเจ้ามา!”

“เฮรัค เมอร์ลิน ศิษย์ของท่านแลร์รี”

เฮรัคยื่นศิลาสื่อสารให้ตรวจสอบเมื่อยืนยันตัวตนเรียบร้อยเขาก็ได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าไปภายในบริเวณเต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ที่รุนแรงพื้นดินไหม้เกรียมและยุบตัวลงจากการกระหน่ำร่าย พลังเวทมนต์ สังหารใส่กันเห็นได้ชัดว่าเขากลับมาในช่วงที่สงครามเพิ่งจะสงบลง

“เชื่อมต่อระบบสื่อสารสำเร็จ...แจ้งเตือน: พบข้อความค้างส่งจาก แลร์รี”

เชนหลาน แจ้งเตือนผ่าน ชิปพันธุกรรม

“พักผ่อนสองวัน แล้วมาพบข้าวันมะรืนข้าจะอัปเดตสถานการณ์ให้ฟัง”

ข้อความจากแลร์รีทำให้เขาเบาใจลง

เฮรัคขับรถม้าผ่านเขตป่าเหนือที่บัดนี้ดูทรุดโทรมลงไปมากบ้านเรือนหลายหลังพังทลายจากการระดมคาถาโจมตี ผู้คนดูบางตาลงอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากขับรถม้าอยู่ครู่ใหญ่เขาก็มาถึงบ้านของตนเองที่ยังคงสภาพดีอยู่เพราะตั้งอยู่ลึกเข้าไปในป่าเขาจัดการเก็บข้าวของและทำความสะอาดฝุ่นที่จับตัวหนาเตอะด้วยเวทมนตร์

เมื่อทุกอย่างเข้าที่เขาเอนกายลงบนโซฟาตัวโปรดพร้อมกาแฟร้อนๆ ในมือก่อนจะหยิบจดหมายสองฉบับที่ถูกทิ้งไว้ใต้ประตูขึ้นมา ฉบับหนึ่งมาจากลิเลียนส่วนอีกฉบับที่เดินทางข้ามมหาสมุทรมาจากทวีปที่ห่างไกล... เป็นจดหมายจากเอมิล

เฮรัคจิบกาแฟพลางจ้องมองซองจดหมายเหล่านั้นความทรงจำเก่าๆ เริ่มไหลย้อนกลับมาขณะที่เขากำลังเตรียมตัวรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงที่เขาหายไป