ตอนที่ห้าสิบห้า ก้าวสู่ร่างเซียน
“จากการคำนวณของไอมิติของโลกแห่งกายภาพซ้อนทับอยู่กับโลกแห่งรูปแบบตามแนวคิดของปรัชญากรีกว่าโลกของเราไม่ใช่โลกที่แท้จริง แต่โลกจริงที่จริงกว่านั้นเป็นโลกในรูปแบบอุดมคติยูโทเปีย---”
โรเบิร์ตกล่าวอย่างตื่นเต้นและมีสีหน้าเพ้อฝันที่ฝันถึงโลกสมบูรณ์ที่คนหน้าตาสวยงามแดนของสวรรค์ คนอายุยืนอมตะไม่มีวันตาย...
ผมทำใจไม่ได้ที่จะบอกเขาว่าหากเขาขึ้นไปโลกที่สูงขึ้นเรื่อยๆเขาก็จะเจอนายน้อยในทุกหมู่บ้าน ทุกเมืองและทุกมิติที่เขาขึ้นไป
“ Thereare more things in heaven and Earth มันมีหลายสิ่งหลายอย่างในสวรรค์และพิภพโรเบิร์ต เราอาจจะได้เจอสัตว์ประหลาดที่อยู่ก้นบึ้งของเงามืดหรือมังกรที่สามารถกลืนโลกได้เราควรจะระวังไว้ก่อนจะดีกว่า ในสถานที่ที่ตำนานเป็นเรื่องจริง “
โรเบิร์ต พยักหน้ารับคำ
“ไอเข้าใจ ไอจะรอบคอบเอาไว้ในเรื่องพวกนี้”
ผมโล่งใจอย่างน้อยเขาก็ไม่เสียกำลังใจที่ผมทำให้มันยังดูลึกลับและมีความขลังอยู่ ว่าอันตรายจากสัตว์ประหลาดแห่งความมืดในตำนานแม้อันตราย คนเราก็ยังมีความชื่นชมบูชา สัตว์ในตำนานพวกนี้
ทำให้โรเบิร์ต ละเลยความน่ารำคาญของนายน้อยจากหมู่บ้านแรกจึงถึงราชวงศ์ชั้นสูงไป
ทางเทคนิคนายน้อยน่าจะเป็นต้นเหตุของความตายและปัญหามากกว่า สัตว์ประหลาดทั้งหลายอีกเพราะกว่าพวกนั้นจะตื่นก็คอยแสนปี ล้านปี ส่วนนายน้อยนั้นแม้แต่ไปเดินตลาดเราก็เจอคนพวกนี้แล้ว
อ้าว ลืมไป ผมก็เป็นนายน้อยนี่หว่า
ที่มีความสามารถลากคนที่พลังสูงกว่ามาหาเรื่องกับคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างคนกลับมาจากโลกเซียนได้นั่นเอง
“ไอตรวจดูแล้ว ร่างกายของมาสเตอร์แข็งแรงมากกว่าเดิมเป็นเท่าทวีคูณ---”
โรเบิร์ตตรวจดูจอมอนิเคอร์ที่จับค่าต่างๆ
“มี..ความหนักบางอย่างที่มากกว่าเดิมในร่างกายของมาสเตอร์”
ผมพยักหน้า การฝึกกุณฑลินีของนามูทำให้ผมอดทนกับการบาดเจ็บและขยายขอบเขตของร่างกายได้
ผมเอาแนวคิดจากคนกลับจากโลกเซียนที่เคยพูดในเรื่อง
เป็นหัวข้อทดลองให้โรเบิร์ตเริ่มต้นวิจัยตามนั้นว่าเป็นจริงหรือไม่?
เป็นจริงแค่ไหน?
เราสามารถหักล้างสมมติฐานและความเชื่อเช่นนี้ได้หรือไม่M
“จากการคำนวณของไอมาสเตอร์ไม่ได้แข็งแรงขึ้นสิบหรือร้อยเท่า แต่ประมาณ หกสิบหกเท่า”
อ้อ ส่วนที่หายไปคงเพราะวิชาที่ไม่ดีเท่าคนที่กลับมาจากโลกเซียนสินะ
ผมคิดว่าผมจะใช้นโยบาย
Low Hanging Fruit
เล็งเป้าหมายผลไม้ที่อยู่ต่ำไว้ก่อนไม่พลาดเป้าหมายที่อยู่ต่ำ
เพราะตามหลักการ ฝึก กาย จิต วิญญาณ ก็ทำให้แต่ละอย่างแข็งแกร่งขึ้นเป็นทวีคูณจนสามารถตีข้ามขั้นได้อยู่แล้ว
และการบรรลุแต่ละอย่างสูงขึ้นก็ทำให้ฝึกสายอื่นได้ง่ายขึ้นอีกด้วย
จากความเข้าใจที่มีมากขึ้นของวิชาปราณต่างๆ
ผมที่มีความรู้ทางวิทยาศาสตร์น้อยกว่านักวิทยาศาสตร์และความรู้เรื่องวิชาปราณต่างๆน้อยกว่าพวกนามูหรือพวกนักษัตร
ทำหน้าที่เป็นตัวกลางเชื่อมต่อความเข้าใจของทั้งสองฝ่ายและการที่มีพลังก้าวหน้าที่สุดในสายร่างกายและตอนนี้จะก้าวหน้าไปอีกขั้นในของกุณฑลินี
จักระบานที่ห้า วิสุทธิ จักระที่คอ คอเปล่งแสงสีน้ำเงินรู้สึกถึงความเยือกเย็นและร้อนรุ่มในเวลาเดียวกันมีกลีบดอกบัวออกมาสิบหกกลีบจากร่างกายเซียนของผม
ยิ่งฝึกสายร่างกายเซียนและสายกุณฑลินีพลังก็ยิ่งมากขึ้นเป็นทวีคูณ
แนวคิดของคนกลับมาจากโลกเซียนต้องการปรับพื้นฐานที่หนักแน่นก็คงจริง
แต่ผมสู้อย่างนั้นคงไม่ได้ที่ผมทำได้คือ
Accumulation of wealth
การรวบรวมความมั่งคั่งว่าเรายิ่งฝึกขั้นสูงขึ้น เราก็ยิ่งบรรลุวิชาขั้นต่ำกว่าได้ง่ายขึ้น และสามารถสะสมพลังได้มากกว่าเดิม
สู้ด
อ้าวป้าหม่าไฟร์
ไฟสีน้ำเงินพ่นออกมาจากปากของผมโดยที่คอของผมไม่เป็นอะไร สามารถทนทานความร้อนที่สูงขึ้นกว่าไฟสีส้มธรรมดาได้