Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

    ตอนที่ห้าสิบห้า ก้าวสู่ร่างเซียน

    ตอนที่ห้าสิบห้า ก้าวสู่ร่างเซียน

    “จากการคำนวณของไอมิติของโลกแห่งกายภาพซ้อนทับอยู่กับโลกแห่งรูปแบบตามแนวคิดของปรัชญากรีกว่าโลกของเราไม่ใช่โลกที่แท้จริง แต่โลกจริงที่จริงกว่านั้นเป็นโลกในรูปแบบอุดมคติยูโทเปีย---”

    โรเบิร์ตกล่าวอย่างตื่นเต้นและมีสีหน้าเพ้อฝันที่ฝันถึงโลกสมบูรณ์ที่คนหน้าตาสวยงามแดนของสวรรค์ คนอายุยืนอมตะไม่มีวันตาย...

    ผมทำใจไม่ได้ที่จะบอกเขาว่าหากเขาขึ้นไปโลกที่สูงขึ้นเรื่อยๆเขาก็จะเจอนายน้อยในทุกหมู่บ้าน ทุกเมืองและทุกมิติที่เขาขึ้นไป

    “ Thereare more things in heaven and Earth มันมีหลายสิ่งหลายอย่างในสวรรค์และพิภพโรเบิร์ต เราอาจจะได้เจอสัตว์ประหลาดที่อยู่ก้นบึ้งของเงามืดหรือมังกรที่สามารถกลืนโลกได้เราควรจะระวังไว้ก่อนจะดีกว่า ในสถานที่ที่ตำนานเป็นเรื่องจริง “

    โรเบิร์ต พยักหน้ารับคำ

    “ไอเข้าใจ ไอจะรอบคอบเอาไว้ในเรื่องพวกนี้”

    ผมโล่งใจอย่างน้อยเขาก็ไม่เสียกำลังใจที่ผมทำให้มันยังดูลึกลับและมีความขลังอยู่ ว่าอันตรายจากสัตว์ประหลาดแห่งความมืดในตำนานแม้อันตราย คนเราก็ยังมีความชื่นชมบูชา สัตว์ในตำนานพวกนี้

    ทำให้โรเบิร์ต ละเลยความน่ารำคาญของนายน้อยจากหมู่บ้านแรกจึงถึงราชวงศ์ชั้นสูงไป

    ทางเทคนิคนายน้อยน่าจะเป็นต้นเหตุของความตายและปัญหามากกว่า สัตว์ประหลาดทั้งหลายอีกเพราะกว่าพวกนั้นจะตื่นก็คอยแสนปี ล้านปี ส่วนนายน้อยนั้นแม้แต่ไปเดินตลาดเราก็เจอคนพวกนี้แล้ว

    อ้าว ลืมไป ผมก็เป็นนายน้อยนี่หว่า

    ที่มีความสามารถลากคนที่พลังสูงกว่ามาหาเรื่องกับคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างคนกลับมาจากโลกเซียนได้นั่นเอง

    “ไอตรวจดูแล้ว ร่างกายของมาสเตอร์แข็งแรงมากกว่าเดิมเป็นเท่าทวีคูณ---”

    โรเบิร์ตตรวจดูจอมอนิเคอร์ที่จับค่าต่างๆ

    “มี..ความหนักบางอย่างที่มากกว่าเดิมในร่างกายของมาสเตอร์”

    ผมพยักหน้า การฝึกกุณฑลินีของนามูทำให้ผมอดทนกับการบาดเจ็บและขยายขอบเขตของร่างกายได้

    ผมเอาแนวคิดจากคนกลับจากโลกเซียนที่เคยพูดในเรื่อง

    เป็นหัวข้อทดลองให้โรเบิร์ตเริ่มต้นวิจัยตามนั้นว่าเป็นจริงหรือไม่?

    เป็นจริงแค่ไหน?

     เราสามารถหักล้างสมมติฐานและความเชื่อเช่นนี้ได้หรือไม่M

    “จากการคำนวณของไอมาสเตอร์ไม่ได้แข็งแรงขึ้นสิบหรือร้อยเท่า แต่ประมาณ หกสิบหกเท่า”

    อ้อ ส่วนที่หายไปคงเพราะวิชาที่ไม่ดีเท่าคนที่กลับมาจากโลกเซียนสินะ

    ผมคิดว่าผมจะใช้นโยบาย

    Low Hanging Fruit

    เล็งเป้าหมายผลไม้ที่อยู่ต่ำไว้ก่อนไม่พลาดเป้าหมายที่อยู่ต่ำ

    เพราะตามหลักการ ฝึก กาย จิต วิญญาณ ก็ทำให้แต่ละอย่างแข็งแกร่งขึ้นเป็นทวีคูณจนสามารถตีข้ามขั้นได้อยู่แล้ว

    และการบรรลุแต่ละอย่างสูงขึ้นก็ทำให้ฝึกสายอื่นได้ง่ายขึ้นอีกด้วย

    จากความเข้าใจที่มีมากขึ้นของวิชาปราณต่างๆ

    ผมที่มีความรู้ทางวิทยาศาสตร์น้อยกว่านักวิทยาศาสตร์และความรู้เรื่องวิชาปราณต่างๆน้อยกว่าพวกนามูหรือพวกนักษัตร

    ทำหน้าที่เป็นตัวกลางเชื่อมต่อความเข้าใจของทั้งสองฝ่ายและการที่มีพลังก้าวหน้าที่สุดในสายร่างกายและตอนนี้จะก้าวหน้าไปอีกขั้นในของกุณฑลินี

    จักระบานที่ห้า วิสุทธิ จักระที่คอ คอเปล่งแสงสีน้ำเงินรู้สึกถึงความเยือกเย็นและร้อนรุ่มในเวลาเดียวกันมีกลีบดอกบัวออกมาสิบหกกลีบจากร่างกายเซียนของผม

    ยิ่งฝึกสายร่างกายเซียนและสายกุณฑลินีพลังก็ยิ่งมากขึ้นเป็นทวีคูณ

    แนวคิดของคนกลับมาจากโลกเซียนต้องการปรับพื้นฐานที่หนักแน่นก็คงจริง

    แต่ผมสู้อย่างนั้นคงไม่ได้ที่ผมทำได้คือ

    Accumulation of wealth

    การรวบรวมความมั่งคั่งว่าเรายิ่งฝึกขั้นสูงขึ้น เราก็ยิ่งบรรลุวิชาขั้นต่ำกว่าได้ง่ายขึ้น และสามารถสะสมพลังได้มากกว่าเดิม

    สู้ด

    อ้าวป้าหม่าไฟร์

    ไฟสีน้ำเงินพ่นออกมาจากปากของผมโดยที่คอของผมไม่เป็นอะไร สามารถทนทานความร้อนที่สูงขึ้นกว่าไฟสีส้มธรรมดาได้

    คล้ายกับเรื่องRich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง ที่คุณอ่าน