กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ถึงกริมจะคิดเรื่องนี้เอาไว้แล้วแต่การจะทำมันไม่ได้ง่ายและสวยหรูอย่างที่คิดอย่างแรกราชวงค์จะต้องขัดขวางแน่นอน อย่างที่2แค่เรื่องจอมราชันย์คนที่ในตอนนี้ก็หนักพอดูเพราะไม่นานคนได้หลั่งไหลมาที่เมืองกวางขาวแน่และแน่นอนว่ามีทั้งคนดีและคนไม่ดีอย่างที่3กองกำลังของกริมยังไม่พร้อม แต่ถ้าหากยื้อเวลาออกไปได้ซักปีเรื่องพวกนี้จะไม่ก่อปัญหาเลย
''เรื่องนั้นช่างมันเถอะน้องหญิง ยังไงพวกเราในตอนนี้ก็หนีความวุ่นวายไม่พ้นหรอกเราทำได้แค่อดทนรอไปก่อน''ถึงกริมในตอนนี้จะเป็นจอมราชันย์และมีพลังมหาศาลก็ตามแต่กริมมีแค่คนเดียวกริมคงไปช่วยใครในหลายๆที่พร้อมกันไม่ได้หากเกิดการต่อสู้ขึ้น
''ข้าเข้าใจแล้วท่านพี่ เรื่องทุกอย่างปล่อยให้มันเป็นไปตามทางที่ควรจะเป็นเถอะหากเวลานั้นมาถึงเราแค่จัดการก็พอ''
''ว่าแต่เจ้าไก่ฟ้าเป็นยังไงบ้าง ข้าไม่ได้เห็นมันมาหลายวันแล้ว''
''เอ่อ...ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน อยู่ๆก็ลุกขึ้นมาแล้วพุ่งตัวหายไปเลยจนตอนนี้เจ้าไก่ฟ้าก็ยังไม่กลับมา''กริมถึงกับแปลกใจที่เจ้าไก่ขี้โม้ตัวอ้วนฉุยอมเคลื่อนตัวออกไปไหนต่อไหน
''ช่างมันเถอะ ตอนนี้พักผ่อนกันก่อนพรุ่งนี้คงมีเรื่องให้ปวดหัวมากมาย''กริมและโรซาเรียไม่ได้ทำอะไรอีกทั้งคู่นอนหลับไปด้วยความผ่อนคลายจนกระทั่งตื่นเช้าขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงของคนจำนวนมากที่ด้านนอก
''เอ่อ...ข้าไม่คิดเลยว่าคนในเมืองจะมากันเยอะขนาดนี้''พูดได้เลยว่ากริมไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลยนอกจากอาหาร กริมที่ออกมากับโรซาเรียถึงกับหน้ามืดแต่ในเมื่อทุกคนมากันแล้วมันก็ช่วยไม่ได้กริมเดินกลับเข้าไปในห้องก่อนจะทำธุระส่วนตัวอย่างไม่รีบร้อน จนกระทั่งเดินออกมาอีกครั้ง
''สวัสดีทุกคน อย่างที่ทุกๆคนได้รู้แล้ววันนี้ข้าจะเปิดตระกูลของข้าขึ้นที่เมืองนี้ แต่...แต่ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีคนมามากขนาดนี้ข้าเลยไม่ได้เตรียมโต๊ะไว้เลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าอายจริงๆ''กริมหยุดพูดลงเพื่อดูปฎิกิริยาของคนที่มา น่าแปลกที่ไม่มีใครโวยวายเลยซักคน
''ที่พวกข้ามาเพราะต้องการเป็นพยานและมีคำขอ''ชายแก่ผอมแห้งคนหนึ่งก้าวออกมาแล้วพูดขึ้นโดยที่ชายแก่คนนี้คือหัวหน้ากลุ่มที่ได้รับมอบหมายให้มาพูดกับกริมโดยเฉพาะ
''คำขออะไรไหนท่านลองพูดมาสิ หากช่วยได้ข้าจะช่วย''เมื่อกริมบอกให้พูดชายแก่จึงสูดลมหายใจเข้าจากนั้นจึงเดินเข้าไปหากริมแล้วพูดด้วยเสียงที่เบาที่สุดพร้อมกับยื่นถุงเงินออกมา
''พวกข้าได้ยินและได้เห็นสิ่งที่ท่านทำมา สิ่งที่ท่านทำมันเป็นการต่อต้านเจ้าเมืองและราชวงค์โดยไม่ต้องสงสัยและดูจากที่ท่านยังไม่หนีแถมยังมาเปิดตระกูลแบบสบายใจแบบนี้พวกข้าคิดว่าท่านคงมีขุมกำลังที่ทรงพลังอยู่เบื้องหลัง พวกข้าจึงรวมเงินทั้งหมดมาจ้างท่านพวกข้าอยากให้ท่านจัดการกับเจ้าเมืองและตระกูลต่างๆเมืองออกไปให้หมดไม่ต้องฆ่าก็ได้ขอแค่พวกมันออกไปจากเมืองก็พอ''กริมรู้ทันทีว่าคนเหล่านี้คงโดนกดขี่มาไม่น้อยกริมหยิบถุงเงินนั้นมาก่อนจะยื่นคืนไปแล้วเริ่มพูดขึ้น
''ต้องขอโทษด้วยที่ข้าทำให้ไม่ได้และข้าไม่ได้มีขุมกำลังอะไรที่ทุกคนคิดหรอก แต่ข้าสัญญาได้หากพวกมันล้ำเส้นข้าข้าจะจัดการพวกมันเอง ส่วนตอนนี้ทุกๆคนมากินอาหารกันเถอะถึงจะไม่มีโต๊ะให้พวกท่านนั่งแต่ข้ามีอาหารให้และในวันพรุ่งนี้ข้าจะเปิดร้านอาหารขึ้นหากถูกปากก็มากินกันได้''หลายคนผิดหวังกับสิ่งที่กริมพูดมากๆ ทั้งที่คิดว่าตนเองเจอความหวังแล้วแท้ๆแต่ถึงอย่างนั้นพวกมันก็ไม่ได้กลับทันทีอย่างน้อยทุกคนก็เลือกที่จะอยู่จนกว่ากริมจะประกาศตั้งตระกูลไม่นานอาหารก็ถูกตักใส่จานแล้วแจกจ่ายให้กับทุกคน กลิ่นอาหารอบอวนไปทั่วจนคนที่มาน้ำลายแตก
''นะ...นี่มัน มันอร่อยที่สุดเท่าที่ข้าเคยกินมาเลย''
''บ้าน่า อาหารที่อร่อยแบบนี้ข้าก็เพิ่งจะเคยได้กินนี่แหละ''
''นั่นเจ้านิ่งแบบนี้แสดงว่าอิ่มแล้วใช่มั้ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอามาข้าจะกินที่เหลือเอง...''
''ให้ตายเถอะ พรุ่งนี้ข้าจะมากินที่ร้านแน่นอน ข้าจะลองอาหารทุกอย่างที่มีเลยคอยดู''
''ข้าด้วย''
''...''หลายคนที่ชิมไปแล้วถึงกับโห่ร้องออกมาอย่างควบคุมไม่ได้เพราะทุกคนไม่เคยกินอาหารที่อร่อยขนาดนี้มาก่อน กริมที่รอดูผลอยู่เงียบๆถึงกับฉีกยิ้มกว้างการทำเงินได้เริ่มขึ้นแล้ว
''เอาหละในตอนนี้ข้าขอประกาศว่าตระกูลของข้าซึ่งคือตระกูลหมื่นเผ่าพันธุ์ได้เปิดขึ้นอย่างเป็นทางการแล้วและนอกจากร้านอาหารแล้วในอนาคตข้ายังจะคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ที่ใช้อำนวยความสะดวกต่างๆอีกซึ่งแน่นอนหากมันสำเร็จที่เมืองนี้จะมีคนเข้าออกมากมาย นั่นหมายความว่ายังไงรู้มั้ยมันหมายความว่าพวกท่านทุกคนก็จะมีรายได้จากการขายของและจากกิจการอื่นๆเพิ่มมากขึ้น''คนทั้งหมดที่มาร่วมงานคิดตามทันทีและหลังจากนั้นพวกมันก็ยิ้มขึ้นด้วยความดีใจ
''ข้าจะคอยเอาใจช่วยท่าน หากมีอะไรให้ข้าช่วยท่านก็บอกข้าได้เลย ถึงข้าจะโง่แต่ข้ามีกำลังเรื่องใช้แรงงานขอให้บอก''
''ข้าเองก็เหมือนกัน''กลับกลายเป็นว่าแทบจะทุกคนอาสามาช่วยกริมซะอย่างงั้นกริมจึงส่ายหน้าแล้วพูดขึ้น
''เรื่องนี้ข้าได้ดำเนินการไปแล้วเหลือแค่รอเวลาที่ของเหล่านั้นมาส่งถึงจากนั้นจึงเริ่มคิดค้นแค่ทุกคนคิดจะช่วยข้าก็ดีใจแล้ว ส่วนตอนนี้พวกท่านกลับไปก่อนเถอะเพราะแขกชุดใหญ่กำลังมา''แขกที่กริมพูดถึงคือคนจากกิลด์นักฆ่าและกิลด์นักผจญภัย ทั้ง2กิลด์กำลังมุ่งหน้ามาทางนี้อย่างเร็วนั่นทำให้กริมต้องบอกให้ชาวบ้านธรรมดาเหล่านี้กลับไปก่อนและในเวลา10นาทีต่อมาหลังจากชาวบ้านได้กลับไปหมดแล้ว ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ร่างเงากว่า1,000กว่าคนได้ปรากฎตัวออกมาในพื้นที่ตระกูลของกริมโดยทั้ง1,000กว่าคนถูกแบ่งเป็น2ฝั่ง กริมเดาได้ทันทีว่าฝั่งไหนคือกิลด์นักฆ่าฝั่งไหนคือกิลด์นักผจญภัย
''น่าเสียดายที่พวกเจ้ามาช้าไปหน่อยไม่อย่างนั้นคงได้ชิมอาหารของร้านข้าที่จะเปิดในวันพรุ่งนี้''กริมพูดออกมาแบบสบายๆนั่นทำให้กิลด์นักผจญภัยไม่พอใจ แต่ฝั่งกิลด์นักฆ่ากลับเฉยๆโดยเฉพาะหัวหน้าสาขาที่ทำหน้าตายิ้มแย้ม
''ไปกับข้าซะดีๆแล้วเจ้าจะไม่เจ็บตัว''หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยเดินออกมาแล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางกดขี่งานนี้มันง่ายและคุ้มค่ามากมันได้เงินถึง2ต่อเพราะคนที่วายุให้ฆ่ากับคนที่เจ้าเมืองตามหาคือคนคนเดียวกันหากมันจับตัวกริมไปได้มันจะทำงานทั้ง2งานเสร็จพร้อมกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่55:วันก่อตั้งตระกูล

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่55:วันก่อตั้งตระกูล

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้