ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ทุ่งโล่งแห้งแล้งในชั้นแรกของเจดีย์บรรพกาลเต็มไปด้วยเสียงคำรามของสัตว์แปลงทุกสายตาของนักศึกษาธรรมดาล้วนจับจ้องไปที่กลุ่มอัจฉริยะของแต่ละภูมิภาค

ผู้ที่ไม่สนใจสมบัติย่อยๆแต่พุ่งตรงไปยัง เสาสีดำกลางพื้นที่ ซึ่งเป็นเส้นทางลงไปยังชั้นที่สอง

พวกเขาไม่ต้องเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวกับสัตว์แปลงที่ขวางหน้า

“อย่ามาขวาง!”

เสียงเย็นชาของชายหนุ่ม ‘ซาราฟิม’ จากแดนเหนือดังขึ้นขณะที่สัตว์แปลงร่างหมูป่าสองหัวระดับก่อนก่อเกิดกระโจนใส่เขาจากด้านข้าง

“ปัง!

เพียงฝ่ามือเดียวกระแทกออกไป ร่างของหมูป่าสองหัวระเบิดเป็นเถ้าถ่านกลางอากาศความเงียบเข้าปกคลุมกลุ่มนักศึกษาทันที

จากฝั่งแดนตะวันออก อัจฉริยะที่ครอบครองพลัง

‘เพลิงนิรันดร์’นามปู้เทียน ก้าวไปข้างหน้าช้าๆ เสือเพลิงขนาดมหึมาโผล่ออกมาขวางทางพ่นเปลวไฟกรดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด

แต่เขาเพียงแค่สะบัดมือ—เปลวไฟของเสือเพลิงถูกกลืนกินโดยพลังเพลิงที่ร้อนแรงกว่าหลายเท่า!

วูบ!

เสียงกรีดร้องสุดท้ายของเสือเพลิงดังขึ้นก่อนที่ร่างของมันจะมอดไหม้เป็นเถ้าธุลี

“ไม่มีเวลาเล่นกับพวกสัตว์พวกนี้”

ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

ฝั่งตะวันตก หม่าเหลี่ยง และพรรคพวกกระโจนผ่านกลุ่มสัตว์แปลงที่ล้อมรอบโดยไม่แม้แต่จะชักอาวุธออกมาเพียงแรงกดดันจากพลังพิเศษโบราณระดับสี่ของเขาก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้สัตว์แปลงเหล่านั้นหวาดกลัวจนต้องเปิดทางให้

สัตว์แปลงที่ไม่ยอมหลีกทางก็ถูกคนในกลุ่มซัดกระเด็นออกไปในพริบตาร่างของพวกมันพุ่งทะลุก้อนหินแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

ขณะที่กลุ่มอัจฉริยะเหล่านี้เคลื่อนที่พวกเขาก็เริ่มมองเห็นกันและกัน

แววตาของเหล่าอัจฉริยะสาดประกายพวกเขาเริ่มจับตามองคู่แข่งที่แท้จริง

—คู่ต่อสู้ที่คู่ควรจะลงมือด้วย

 ภายในไม่กี่นาที เหล่าอัจฉริยะของแต่ละภูมิภาคก็มาถึงเสาสีดำกลางพื้นที่พร้อมกัน

พวกเขามองหน้ากันอย่างเงียบงันไม่มีใครพูดอะไร แต่แรงกดดันที่ปลดปล่อยออกมาทำให้บรรยากาศหนักอึ้ง

นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น…

ชั้นแรกเป็นเพียงบททดสอบเล็กๆแต่จากนี้ไป—คือสนามประลองที่แท้จริงของพวกเขา!

สายลมกรีดผ่านผืนดินแห้งแล้งเหล่าตัวแทนจาก สถานศึกษากลาง พุ่งทะยานไปเบื้องหน้าด้วยความเร็วที่เกินกว่าผู้เข้าร่วมแข่งขันคนอื่นๆจะตามทัน ร่างของพวกเขาแทบจะกลายเป็นเงาพลิ้วไหว ล่องลอยไปในอากาศอย่างไร้น้ำหนัก พลังระดับสี่ที่แข็งแกร่งปลดปล่อยออกมาทำให้สัตว์แปลงทั้งหลายไม่กล้าแม้แต่จะขยับเข้าใกล้

"เกือบถึงแล้ว!"

หนึ่งในสมาชิกของสถานศึกษากลางเอ่ยขึ้นขณะที่เสาสีดำกลางพื้นที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า อีกเพียงไม่กี่ลมหายใจพวกเขาก็จะเป็นกลุ่มแรกที่ลงไปยังชั้นที่สอง!

แต่แล้ว—

วูบ!

เส้นแสงสีทองเจิดจ้าส่องประกายผ่านสายตาของทุกคนราวกับมีอาทิตย์เคลื่อนผ่านท้องฟ้าในพริบตาเดียว!

ฟึ่บ!

ก่อนที่ตัวแทนของสถานศึกษากลางจะก้าวถึงเสาสีดำร่างของห้าผู้สืบทอดแห่งสถานแสงสว่างก็จมหายไปในวงแหวนพลังที่อยู่กึ่งกลางของเสาดำเสียแล้ว!

ความเงียบปกคลุมสนามแข่งขันในพริบตา

"รวดเร็วอะไรขนาดนี้...!"

ตัวแทนของสถานศึกษากลางคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตกตะลึง

พวกเขาใช้ความเร็วขั้นสูงแล้ว—แต่กลับยังมีคนที่รวดเร็วกว่า!

"แสง...ไม่มีอะไรเร็วกว่าแสงอีกแล้ว"

องค์ชายเจ็ดหนึ่งในอัจฉริยะจากสถานศึกษากลางพึมพำน้ำเสียงแฝงไปด้วยความตึงเครียด

ใช่แล้ว—ผู้ที่ลงไปชั้นที่สองก่อนใครกลับเป็นกลุ่มของสถานแสงสว่าง

เหล่าเยาวชนทั้งห้าคนนั้น ใช้พลังพิเศษที่เป็นเอกลักษณ์ของพวกเขาเร่งความเร็วของตนเองจนเกือบจะกลายเป็นลำแสง พริบตาเดียวก็ทะยานผ่านทุกสิ่งและเข้าสู่ชั้นที่สองก่อนใคร

นี่ไม่ใช่เพียงแค่พลังธรรมดา แต่เป็น ศาสตร์แห่งแสงสว่างแท้จริง

แววตาของอัจฉริยะทุกคนเปลี่ยนไป

การแข่งขันในครั้งนี้อัจฉริยะของสถานศึกษากลางอาจไม่ได้เป็นเพียงผู้เดียวที่ก้าวสู่จุดสูงสุด—เพราะสถานแสงสว่างได้ประกาศศักดิ์ดาให้ทุกคนได้รับรู้แล้ว!

บรรยากาศในชั้นที่สองเต็มไปด้วยแรงกดดันที่แตกต่างจากชั้นแรกโดยสิ้นเชิงความอึดอัดและกลิ่นอายพลังแปลกประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วแม้แต่พื้นดินก็คล้ายจะสั่นสะเทือนด้วยพลังงานบางอย่าง

กลุ่มอัจฉริยะจากแต่ละสถาบันทยอยลงมาสู่ชั้นที่สองอย่างรวดเร็วพวกเขาไม่แม้แต่จะชายตามองสมบัติในชั้นแรก เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่า สมบัติที่แท้จริงอยู่ลึกลงไป

แต่ในขณะที่ผู้คนมุ่งหน้าไปข้างหน้า นาฟกลับเคลื่อนที่ไปอย่างระมัดระวังเขาค่อยๆ หลับตาลง เปิดใช้สัมผัสพิเศษของตนเอง พลังแห่งจิตรับรู้แผ่ขยายออกไปเป็นคลื่นจางๆ ทันใดนั้น ภาพต่าง ๆ ก็ปรากฏขึ้นในมโนสำนึกของเขา—ภาพของกลุ่มนักศึกษาที่เป็นตัวแทนจากสถานศึกษาเวสเทริน์ถูกล้อมโดยฝูงสัตว์แปลง!

นาฟลืมตาขึ้นทันที แววตาของเขาคมกริบ

กลุ่มนั้นมีทั้งหมดสี่คน พวกเขาต่อสู้อย่างสุดกำลังแต่สัตว์แปลงที่ล้อมรอบพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งกว่าสัตว์แปลงในทั่วไปเป็นอย่างมากพวกมันมีพลังระดับก่อนก่อเกิดที่แข็งแกร่ง เห็นได้ชัดว่าหากปล่อยไว้อีกไม่นานกลุ่มนี้จะหมดแรงและต้องถูกบังคับให้ส่งตัวออกไปจากเจดีย์!

นาฟปรับลมหายใจ ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูง!

เงาของเขากลายเป็นเส้นสายลมทะลวงผ่านพื้นที่กว้างใหญ่ไปอย่างรวดเร็ว

“ฟู่!”

 ไฟสีแดงฉานลุกโชติช่วงเป็นระลอกคลื่นลมร้อนพัดกรรโชกจนพื้นดินแตกร้าว กลิ่นไหม้ของพืชพันธุ์แห้งตลบ