ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

คฤหาสน์หลังใหญ่ตรงข้ามมหาวิทยาลัยครอส

แอนมาอยู่ที่นี่ได้หลายวันแล้วตอนแรกเธอโดนส่งไปอบรมการทำงานบ้านเนื่องจากเธอแทบจะทำอะไรไม่เป็นเลย

หลังจากมาถึงที่นี่แอนก็ต้องตกตะลึงเพราะไม่คิดเลยว่าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่อยู่ตรงข้ามมหาวิทยาลัยจะเป็นบ้านของออส พอเดินเข้าไปก็เจอแต่สาวสวยเต็มไปหมด คนที่มารับเธอชื่อเอย

เอยพูดอย่างหงุดหงิดว่าโดนออสโยนเธอให้ดูแล หลังจากนี้แอนต้องทำตามที่เอยสั่งซึ่งตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะให้ทำอะไรดีเหมือนกัน

เอยพาแอนเดินดูรอบๆก่อนจะพาไปดูที่สระว่ายน้ำ ซึ่งทำให้แอนช๊อคเพราะในสระมีสาวๆอยู่หลายคนเล่นน้ำอยู่ที่สำคัญคือพวกเธอไม่ได้ใส่อะไรสักชิ้น

"นี่มัน...ไม่กลัวผู้ชายมาเห็นหรือไง"แอนหันไปถามเอย

"ไม่มีหรอก ในบ้านมีแต่ผู้หญิง"เอยตอบ

"แล้วออสหละ"

"ฮ้าววว ผู้หญิงในบ้านโดนส่งมาดูแลเอาใจออสทั้งนั้นยัยพวกนั้นก็อึ้บกับออสกันมาหมดแล้วยังจะอายอะไรอีกหละ"เอยตอบอย่างเบื่อหน่ายแต่แอนนั้นได้แต่ยืนนิ่ง

แอนอ้าปากค้างตอนที่โดนส่งไปอบรมก็มีคนพูดอะไรแบบนี้อยู่ตอนนั้นที่ได้ยินก็กลัวอยู่แต่พอมาอยู่ที่นี่เห็นภาพแบบนี้ได้ยินเอยพูดแบบนี้ยิ่งทำให้ระแวงไปมากกว่าเดิมอีก

ถึงจะระแวงแต่หลังจากนั้นหลายวันเธอก็พบว่าสาวๆในบ้านเกือบทั้งหมดไม่คุยกับเธอ แม้แต่ออสเองก็ด้วยทุกคนทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน เอยคุยกับเธอแค่ตอนสั่งงานกับตอนเธอเอ่ยปากถาม แต่จะไม่มาคุยกับเธอก่อนถ้าไม่จำเป็น เพราะงั้นเธอเลยอึดอัดสุดๆ

"ตกลงนายจะเอายังไงกับฉันกันแน่"ในที่สุดแอนก็ทนไม่ไหว ระหว่างกินข้าวเธอเดินไปยืนอยู่ข้างออสแล้วพูดขึ้น

ออสเหลือบตามามองเธอเล็กน้อยก่อนจะเงียบ..

"นี่พูดอะไรบ้างสิ"

"ทำไมไม่ชอบหรอเห็นประกาศแบนคนที่โดนตัดรุ่นนี่นึกว่าจะชอบแบบนี้"ออสตอบ

ใช่แล้วออสนั้นเอาคืนที่เคยประกาศให้ปี1คนอื่นๆห้ามยุ่งกับพวกเขาตอนวันปฐมนิเทศนั่นเอง เรื่องขัดคำสั่งมันเรื่องใหญ่สำหรับอิกดราซิลแต่ไม่ได้สำคัญอะไรมากสำหรับออส เขาไม่พอใจเรื่องที่เธอประให้ปี1คนอื่นห้ามยุ่งห้ามทำงานร่วมกับเขามากกว่า

"นายไม่พอใจเรื่องนั้นหรองั้นให้ฉันเข้ามหาลัยสิเดี๋ยวจะรีบไปยกเลิกเรื่องนั้นให้"

"ไม่ต้อง"ออสตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

แอนกำหมัดแน่นด้วยความอึดอัด

จะไปยกเลิกให้ก็ไม่เอาแล้วจะเอายังไงกันแน่

"โอ้ยเธอเนี่ยนะแค่ขอโทษพูดไม่เป็นหรือไง"อยู่ๆผู้หญิงคนหนึ่งก็ทนไม่ไหวแล้วแทรกขึ้นมา ไม่ใช่ใครที่ไหนแววนั่นเองปกติเธอก็ไม่ใช่คนที่มีความอดทนสูงอยู่แล้ว

"แค่นั้นหรอ"

"เออแค่นั้นแหละย่ะ"

แอนที่ได้ยินก็แปลกใจไม่น้อยคิดว่าออสต้องการให้เธอไปทำอะไรเกี่ยวกับการรับน้องซะอีก

แอนสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะ

"ฉันขอโทษช่วยหยุดทำแบบนี้ทีขอร้องหละ"แอนไม่ได้ประชดหรือขอโทษแบบขอไปทีเพราะการที่แทบไม่มีใครคุยกับเธอหลายวันมันทำเอาอึดอัดแทบบ้าอยู่แล้ว

"ก็ได้ทุกคนพอได้แล้วหละ"

"เฮ้อออ"

หลายคนถอยหายใจทันทีไม่ใช่แค่แอนที่อึดอัดหรอกแต่เวลาแอนมาทักแล้วต้องเมินเนี่ยก็อึดอัดไม่น้อยเลย

"แปลว่าทุกคนจะคุยกับฉันคุยกับฉันปกติแล้วหรอ"แอนถาม

"อื้อมาสิเดี๋ยวแนะนำทุกคนให้เอง อ้อฉันแววนะ"แววลากแอนเข้าไปแนะนำคนในบ้านทันทีแถมยังไม่วายเอามือไปจับก้นแอนอีกทำเอาเธอสะดุ้งเลย

ออสอมยิ้ม ยัยแววเนี่ยเป็นพวกไม่สนอะไรจริงๆนั่นแหละแต่ก็ดีแล้ว ยังไงๆก่อนหน้านี้ยัยนี่ก็โดนมาหนักพตัวแล้วที่ไม่ให้ใครคุยด้วยก็แค่อยากจะแกล้งเล่นๆเท่านั้นเอง

"เอาหละแนะนำตัวกันเสร็จแล้วให้ยัยนี่ขึ้นไปที่ห้องฉันด้วยนะ"

"เอ๋"แอนสะดุ้งหน้าแดงก่่ำตอนแรกไม่มีใครคุยด้วยก็แย่อยู่หรอกแต่นี่พอขอโทษแล้วก็จะเอาเธอเลยหรอไม่รอให้ปรับตัวหน่อยรึไง

ออสพูดจบก็เดินไปทันทีไม่ให้แอนได้ค้านเลยแม้แต่น้อย

"นี่ไม่ต้องห่วงครั้งแรกเจ็บนิดเดียว"

"เอาจริงๆตอนแรกก็กลัวนิดๆนะแต่พอปล่อยไปตามอารมณ์ก็รุ้สึกดีนะ"

"ปล่อยตัวตามสบายเชื่อฉันเดี๋ยวดีเอง"

"เดี๋ยวสิ"แอนรีบหยุดพวกเธอทันทีก่อนจะเริ่มหาทางเอาตัวรอดแต่ว่าก็นึกถึงประโยคที่ว่าไม่ควรขัดคำสั่งขึ้นมาได้

ไม่รอดแล้วสินะ

พอเดินเข้ามาในห้องนอนก็เห็นออสกำลังนั่งดูอะไรสักอย่างจากโน๊ตบุ๊คอยู่ตรงโต๊ะ

"เอามาเร็วนะนึกว่าจะคุยกับสาวๆนานกว่านี้ นั่งรอที่เตียงแป็บนะ"พอพูดจบเขาก็หันกลับไปพิมอะไรครู่หนึ่งก่อนจะหันมาหาแอน

แอนตัวนั่งตัวเกร็ง

"เอาหละ"

"บอกทุกอย่างเกี่ยวกับการรับน้องมาซะ"

"นี่ฉันรู้นะว่าขัดไม่ได้แต่มันครั้งแรกช่วยเบาๆทีข้อร้องหละ"

"หา"แอนมองออสที่กำลังมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ ก่อนจะเริ่มหน้าแดงก่ำเพราะเธอเข้าใจผิด

"ฮ่าๆๆๆๆ"ออสหัวเราะลั่นหลังจากรู้ว่าเธอเข้าใจผิด

หลังจากนั้นแอนก็เริ่มเล่าให้ออสฟังว่าหลังจากนี้จะมีอะไรอีกบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะเป็นบีบน้องๆเรื่องความเคารพรุ่นพี่ เพลงเชียร์ ระเบียบการแต่งกาย รวมถึงกิจกรรมบ้าๆบอที่พวกรุ่นพี่คิดขึ้น แล้วจบที่รับรุ่น

"ไร้สาระฉิบ ประเทศนี้ร้อนจะตายดันมาบังคับให้ห้ามพับแขนเสื้อเนี่ยนะจงใจแกล้งกันชัดๆถามจริงมันสนุกหรอ"

แอนได้แต่เงียบ ในสถานการณ์จริงๆต่อหน้ารุ่นน้องมันก็ดูมีพลังดีอยู่หรอก แต่พอมานั่งพูดกันแบบนี้ต่อหน้าคนที่ควรจะเป็นรุ่นน้องมันก้ดูน่าอายยังไงก็ไม่รู้

"แล้วนายจะทำยังไงต่อจูนบอกว่านายจะทำลายประเพณีรับน้องของคณะเราทิ้ง"หลังจากนั้นแอนก็เล่าสิ่งที่เธอคุยกับจูนให้ออสฟัง

"ใช่ ก็อย่างที่เธอคุยกับจูนแหละฉันกำลังจะหาเรื่องยุให้พวกปี1ต่อต้านการรับน้องแบบนี้ แต่ยังนึกอะไรไม่ค่อยออกเลย เธออยากช่วยคิดไหมหละ"ออสถาม

"ถ้าฉันช่วยนายจะปล่อยฉันกลับไปหาครอบครัวรึเปล่า"พอได้โอกาสแอนก็ต่อรองทันที

"จูนว่าไงหละ"ออสถามเพราะเอาจริงๆจูนก็บอกแค่ว่าจัดการเรียบร้อยแล้ว ถ้าเธอไม่ฟังอีกก็บอกเธอได้เลย แน่นอนว่าถ้าเป็นแบบนั้นรอบนี้แอนไม่โดนแค่ขู่แล้วจริงๆแน่

"เธอบอกว่าทุกอย่างอยู่ที่นาย"

"อยากกลับจริงๆหรอ หอพักที่อยู่ก็หรู อาหารก็ดี แถมอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเปิดเทอมนี่เดินไปเรียนสบายๆเลย"

ก็จริงที่ออสพูดก็ไม่ผิดถ้าเรียนที่ครอสการพักที่นี่ก็สบายที่สุดแล้ว

"ฉันเป็นห่วงครอบครัวนี่"แอนตอบ

"ก็โทรหาสิ"

"ได้ใช่ไหม"แอนมองออสด้วยความคาดหวัง

"ได้สิฉันอนุญาติ"

พอได้ยินเธอก็ถอนหายใจ ตั้งแต่มาเธอยังไม่ได้ติดต่อใครในครอบครัวเลยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโดนปล่อยแล้วจริงหรือเปล่า

"แล้วจะให้ช่วยยังไงหละเรื่องรับน้อง"พอออสยอมให้แอนติดต่อครอบครัวเธอก็ตัดสินใจให้ความร่วมมือ ตอนนี้เธอชักจะไม่อินกับเรื่องนี่้แล้ว

หลังจากที่ปรึกษากันอยู่สักพักก็ได้ข้อสรุปว่าถ้าไม่ใช้กำลังไม่ขู่ให้หยุด งั้นก็ยุให้เพื่อนปี1ของออสเกลียดรุ่นพี่เพราะเรื่องรับน้องไปเลยปีต่อไปจะไม่ต้องทำแบบเดียวกัน