ตอนที่ 8
จุดเริ่มต้น
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ก็เป็่ประมาณบ่ายสาม ซึ่งชาวบ้านส่วนใหญ่ยังลงนาทำงานกันอยู่ ส่วนลูกๆ คงยังอยู่กับแม่สามี เมื่อประคองน้องชายมานั่งพักในบ้าน ก็รีบเดินเข้าไปในครัว หาอะไรกินรองท้อง ยังมีซาลาเปาอยู่ในลังถึง 1 ลูกและไข่ต้ม 2 ฟองที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ด้วยความวุ่นวายตลอดเช้า ฉันกับน้องชายยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง
ตอนนี้ท้องของฉัน กำลังประท้วง ร้องเสียงโครกคราก หิวแล้ว ฉันจึงนำซาลาเปา พร้อมไข่ต้ม 1 ฟองให้น้องชายกิน ส่วนฉันกินไข่ต้ม 1 ฟอง ตามด้วยขนมหวานมันเทศ คนละ 1 ถ้วย
เมื่อจบการกิน จึงบอกให้น้องชายกินยา และไปพักผ่อน นอนหลับสักตื่น ที่ห้องคู่แฝด ส่วนฉันก็ไปรับลูกๆ ที่บ้านแม่กู้ แม่สามี
เมื่อไปถึง ลูกๆ ก็วิ่งเข้าหาด้วยความดีใจ เ้าตัวเล็กสาวน้อย ชูมือบอกให้อุ้ม ฉันจึงก้มลงอุ้มเ้าตัวเล็กขึ้นมา แม่สามี เหอชิงเหอ ก็เดินเข้ามาหา
“เห็นวันนี้ ทั่วหมู่บ้านพูดว่า เธอรับน้องชายมาเลี้ยงดูและมาอยู่ด้วยกับเธอเหรอ แล้วจะดูแลกันอย่างไร ตัวเธอก็ไม่ยอมทำงานในนา จะอาศัยเงินเดือนผัว อย่างเดียวเหรอ สงสารผัวเธอบ้าง ดูสิผัวเธอ เ้าสามลูกชายฉัน ั้แ่เธอตั้งท้องลูกสาว จนคลอดออกมา มีอายุ 1 ขวบ ร่วม 2 ปีกว่า เ้าสามไม่เคยกลับมาเลย หน้าลูกสาวก็ไม่เคยเห็น
เธออย่าเพิ่มภาระให้เ้าสามมากนัก ให้เขากลับมาพักผ่อน อย่างสบายๆ บ้าง เธออย่าเห็นแก่ตัวนักเลย ฉันสงสารเ้าสาม ที่เป็ลูกชายฉันมาก ไหนจะต้องดูแลเธอกับลูกๆ ตอนนี้เธอกลับให้เขาเลี้ยงน้องชายเธออีกคนเหรอ”
“แม่คะ แม่ไม่ต้องเป็ห่วงครอบครัวฉันหรอกค่ะ ถ้าฉันสามารถเอาน้องชายมาดูแล ฉันก็วางแผนไว้แล้วว่า ต่อไปฉันจะทำอะไร และอยู่อย่างไร จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้ กู้ซานไห่ และจะไม่รบกวนหรือสร้างความวุ่นวายให้ครอบครัวคุณแม่หรอกค่ะ
และถ้า กู้ซานไห่ กลับมาแล้วไม่พอใจ ฉันยินดีหย่า และจะเอาลูกๆ พร้อมน้องชายเดินจากไปเองคะ จะไม่ทิ้งภาระให้ กู้ซานไห่ และครอบครัวของคุณแม่คะ แต่สำหรับวันนี้ ที่คุณแม่ช่วยดูแลเด็กๆ ลูกของฉัน ฉันขอบคุณมากคะ ลานะคะ”
เมื่อฉันพูดจบ ก็จูงมือเ้าแฝด อุ้มลูกสาว กลับบ้านทันที โดยไม่สนใจ สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รองที่ยืนฟังอยู่ สองคนนี้เพิ่งจะกลับจากนา ฉันจึงเดินผ่านหน้าคนทั้งสอง ไปด้วยใบหน้าบึ้งตึง
“คุณแม่คะ ดูสิ สะใภ้สามพูดอย่างนี้ได้ไง คุณแม่เพียงกล่าวตักเตือนนิดหน่อย หล่อนก็ชักสีหน้าใส่ วันๆ หล่อนไม่ทำอะไร ปล่อยให้น้องสามต้องทำงานเสี่ยง อันตราย สองปีนี้ยังไม่กลับบ้านมาเลย หล่อนเอาอะไรคิด
่นี้ข้าวยากหมากแพง ทุกคนอยู่ด้วยความยากลำบาก และหิวโหย หล่อนถือดีอะไร ให้น้องสามทำงานอย่างหนัก เลี้ยงดูหล่อน หล่อนชั่งเป็คนไร้ประโยชน์ มีลูกชายสองคนแล้วไง หล่อนไม่เห็นมีดีอะไร ดูสิ
เมื่อเช้าที่หล่อนเอาลูกๆ มาฝาก ต่างก็ใส่เสื้อผ้าใหม่ๆ ยังไม่ถึงตรุษจีนเสียหน่อย แล้วซาลาเปาของหล่อน ก็ทำลูกใหญ่ๆ ไส้ทะลัก เต็มไปด้วยเนื้อหมู แถมมีไข่ต้ม มีของหวาน ชั่งสิ้นเปลือง ดูบ้านอื่นสิ กว่าจะได้กินเนื้อ ก็ต้องรอ คณะกรรมการหมู่บ้านฆ่า ถึงจะได้กินเนื้อ ส่วนไก่ ก็เลี้ยงได้บ้านละ 2 ตัว ไข่ออกบ้างไม่ออกบ้าง ใช่ว่าจะได้กินทุกวัน
อาหารส่วนใหญ่ของชาวบ้าน ก็เป็ผักป่า และหัวมันเทศต้ม หนูว่าอีกไม่นานหรอกค่ะ บ้านสะใภ้สามต้องได้เป็ขอทานแน่ คุณแม่คอยดูนะคะ ถ้ายังใช้เงินเปลืองอย่างนี้ วันหนึ่งต้องหมด หนูพูดไม่ผิดหรอก คุณแม่คอยดูนะคะ” สะใภ้ใหญ่ พูดนินทาอย่างเมามัน
12K
