Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

ตอนที่ 34

หมดหวัง

                “มอนสเตอร์งั้นเหรอ”กวีกับแก้วเห็นร่างของงูยักษ์ตัวหนึ่งโผล่พ้นขึ้นมาจากในทะเลก็รีบคว้าอาวุธขึ้นมาทันทีในข้อมูลที่กวีอ่านมาไม่เคยมีใครพบเห็นมอนสเตอร์แบบนี้ใกล้ ๆกับเมืองทันดร้ามาก่อนยิ่งเป็นเขตที่ไม่ห่างจากตัวเมืองนักมอนสเตอร์ไม่ควรจะเลเวลสูงนักไม่ใช่หรือไง

                “เจ้านั่นมาเพราะกลิ่นเลือดของนกนางแอ่นงั้นเหรอ”แก้วมองไปยังร่างของมันที่มีเกล็ดสีน้ำเงินปกคลุมร่างกายเอาไว้เพราะไม่มีข้อมูลก็เลยไม่รู้ว่ามันเลเวลเท่าไรกันแน่ แต่แค่มองด้วยตาเปล่าก็น่าจะรู้แล้วว่ามันไม่ใช่มอนสเตอร์ทั่วไปหรือว่าเควสจัดการนางแอ่น 20 ตัวจะเป็นเควสเรียกบอสออกมาแต่ผู้เล่นเลเวลน้อยแบบนี้ไปหาเควสเรียกบอสมาจากไหนกัน

                “คุณหลบไปก่อนฉันจะล่อมันเอาไว้เอง”แก้วไม่พูดพร่ำทำเพลงยิงธนูใส่ดวงตาของงูยักษ์ตรงหน้าทันทีแต่ถึงจะยิงเข้าดวงตาอย่างแม่นยำแต่ลูกศรของแก้วกลับหักไม่เหลือชิ้นดีราวกับดวงตาของมันแข็งจนลูกธนูเจาะไม่เข้าเสียอย่างนั้น

                เปรี้ยง!!

                แม้แก้วจะบอกให้กวีหนีไปก่อนแต่กวีไม่ยอมไปแถมยังร่ายเวทสายฟ้าใส่งูยักษ์ตรงหน้าอีกต่างหากแต่ถึงค่าปัญญาของกวีจะเยอะมากจนทำให้พลังโจมตีพอ ๆกับนักเวทเลเวล 25 ถึง 30 ก็ตามแต่กระสุนอัสนีที่ยิงออกไปก็ไม่สร้างความเสียหายให้มันเลย

                “กี๊สสสสส”เสียงแผดร้องของงูยักษ์ดังขึ้นมาพร้อมปากที่อ้ากว้างจนเห็นภายในของมันได้พริบตานั้นร่างของงูยักษ์ก็โน้มไปข้างหลังก่อนฉกใส่พวกกวีอย่างรวดเร็ว

                ตูม!!

                แม้จะร่างกายใหญ่โตแต่การโจมตีของมันกลับเร็วมากพริบตาเดียวปากของมันก็งับพื้นทรายที่แก้วและกวียืนอยู่เข้าไปทั้งหมดก่อนจะกลืนเอาทั้งพื้นทรายและตัวกวีและแก้วเข้าไปในท้องโดยไม่ให้ทั้งสองตั้งตัวเลย

                .

                .

                “คุณแก้ว.......คุณแก้ว.....”ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแต่หลังจากหมดสติไปเพราะโดนเจ้างูยักษ์โจมตีกวีก็ตื่นขึ้นมาเป็นคนแรกก่อนจะเข้าไปปลุกแก้วที่อยู่ข้างๆ แต่ดูเหมือนแก้วจะยังไม่ได้สตินี่สิ

                จ๋อม...

                กวีขยับร่างของตนเองที่จมอยู่ในน้ำไปเกือบครึ่งตัวตอนนี้ตัวของกวีและแก้วเหมือนกำลังนอนอยู่บนหายทรายเพียงแต่รอบ ๆตัวกลับไม่ใช่ท้องฟ้ากว้างใหญ่เหมือนก่อนหน้านี้แต่กลับเป็นก้อนหินยาวไปทั้งแถบตอนนี้เหมือนว่ากวีจะอยู่ในถ้ำที่มีทางเข้าเป็นทะเลไม่มีผิดหรือว่าเจ้างูนั่นจะเอากวีกับแก้วมาทิ้งเอาไว้ที่นี่งั้นเหรอ

                “ที่ไหนกันเนี่ย”กวีถอนหายใจออกมาก่อนจะมองไปรอบๆ ด้านหลังก็เป็นถ้ำลึกที่ไม่รู้ว่าเข้าไปแล้วจะเจออะไรข้างหน้าก็เป็นกำแพงถ้ำที่มีแค่น้ำทะเลเข้ามาได้เท่านั้นไม่รู้ว่าหากดำน้ำออกไปจะสามารถออกไปได้หรือไม่ เป็นสถานที่ที่ชวนให้ปวดหัวจริง ๆ แถมเพื่อนร่วมทางยังไม่ได้สติอีกต่างหาก

                “บางทีความสมจริงก็ลำบากเหมือนกันนะ”กวียิ้มเจื่อนๆออกมาก่อนจะเหลือบไปมองทางแก้วที่นอนอยู่ เพราะพวกเขานอนแช่น้ำกันทั้งคู่สภาพของกวีและแก้วเลยเปียกปอนไปทั้งตัวทำให้ตอนนี้กวีสามารถมองเห็นทรวดทรงองเอวของอีกฝ่ายได้ชัดกว่าปกติมากจนรู้สึกเสียมารยาทไปเองเลย

                “ที่นี่ ที่ไหนเนี่ย”ระหว่างกำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไงดีแก้วที่นอนอยู่ข้างๆก็ได้สติเสียที เธอลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นมานั่งกับพื้นทราย

                “ตื่นแล้วเหรอครับคุณแก้ว”กวีถามพลางมองไปทางแก้วอย่างโล่งอกอย่างน้อยแก้วก็ตื่นเสียที แต่ถ้าแก้วตายไปแล้วจริง ๆร่างกายก็ต้องกลายเป็นแสงสีขาวแล้วไปเกิดที่เมืองสิถึงจะถูก

                “ค่ะ...นี่เราอยู่ในท้องงูงั้นเหรอคะ”แก้วถามพลางมองไปรอบๆ อาจจะเพราะสายตาของแก้วยังไม่ชินกับความมืดก็เลยไม่รู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ไหน

                “โชคดีสุด ๆเลยครับที่ไม่ใช่”กวียิ้มเจื่อนๆออกมาเพราะตัวเขาเองก็คิดแบบนั้นในตอนแรกเช่นเดียวกัน หากตื่นขึ้นมาในท้องของงูโดยยังไม่ตายภาพความทรงจำตอนนั้นคงเลวร้ายน่าดู

                “งั้นที่นี่ที่ไหนกัน”แก้วลุกขึ้นยืนช้าๆก่อนจะเริ่มมองไปรอบ ๆ อย่างที่กวีเห็นก่อนหน้านี้ทั้งสองทางไม่รู้ว่าจะนำพาไปที่ไหนหากเป็นคนธรรมดาก็คงต้องรู้สึกหวาดกลัวทำอะไรไม่ถูก แต่กวีไม่คิดว่าแก้วจะเป็นผู้หญิงประเภทที่เอาแต่กลัวไม่ยอมทำอะไรหรอก

                “ตอนนี้พวกเราต้องเลือกระหว่างเข้าไปในถ้ำกับลองดำน้ำออกไปดูอย่างมากก็ตายแล้วกลับเมืองกันทั้งคู่”กวีตอบด้วยรอยยิ้มสบาย ๆนี่คือข้อได้เปรียบอย่างหนึ่งของเกมพวกเขาไม่มีวันตายจริง ๆต่อให้เสี่ยงสักหน่อยก็ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดอยู่ดี

                “งั้นพวกเราลองไปสำรวจถ้ำกันเถอะค่ะ”แก้วแทบจะไม่คิดให้เสียเวลาชี้ไปที่ถ้ำด้วยท่าทีมั่นใจทั้ง ๆที่การดำน้ำลงไปดูตรงปากถ้ำอาจจะพาพวกกวีออกไปได้เร็วกว่าแท้ ๆ

                “ทำไมถึงเลือกทางนั้นเหรอครับ”กวีถามด้วยท่าทีสนใจเจ้างูที่พาพวกกวีเข้ามาดูท่าทางแข็งแกร่งมากและสาเหตุที่มันพากวีกับแก้วเข้ามานั้นก็มีอยู่ไม่กี่อย่างและคงเดาได้ทันทีว่ามันเป็นเควสอะไรสักอย่างแน่ ๆบางทีถ้ำข้างหน้าอาจจะเป็นดันเจี้ยนเลเวลสูงที่ยังไม่ถูกค้นพบก็เป็นได้แบบนั้นแทบจะมีแต่ตายกับตายไม่ใช่หรือไง

                “ก็แค่....ทางนั้นน่าสนใจกว่าแล้วก็ท้าทายกว่า.....”แก้วตอบพลางหลบสายตากวีไปทางอื่นเสียอย่างนั้น

                “แล้วอะไรอีกครับ”กวียิ้มออกมาด้วยท่าทีสนุกสนานก่อนจะถามย้ำแก้วไปอีกทีดูเหมือนเธอจะมีเหตุผลที่ไม่อยากบอกกวีอยู่แต่ไม่ยอมบอกออกมา

                “ฉัน....ว่ายน้ำไม่เป็นค่ะ”แก้วตอบออกมาด้วยท่าทีลำบากใจความจริงลองลงไปดำน้ำดูก็ไม่เสียหาย แต่แก้วกลับว่ายน้ำไม่เป็นนี่สิ

                “ฮะ ๆ ๆ ๆเป็นเหตุผลที่คิดไม่ถึงเลย”กวีได้ยินเหตุผลของแก้วก็หัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้เกษแก้วกัลยา คนนั้นน่ะนะว่ายน้ำไม่เป็นศัตรูที่ทำให้กวีต้องระวังตัวอยู่ตลอดเวลามีกิลด์เมฆาร่วมสงครามด้วยคนนั้นกำลังทำหน้าแดงสารภาพกับเขาว่าว่ายน้ำไม่เป็น.....

                “โถ่ คุณจะหัวเราะเยาะเกินไปแล้วนะคะคนเราก็ต้องมีเรื่องไม่ถนัดบ้างสิ”แก้วเห็นกวีหัวเราะจนลืมตัวก็โวยวายออกมาทันทีทำให้กวีต้องพยายามกลั้นขำอย่างช่วยไม่ได้

                “ก็ได้งั้นพวกเราลองไปสำรวจในถ้ำกันก่อนก็แล้วกันไม่แน่ที่นี่อาจจะเป็นถ้ำขุมทรัพย์ก็ได้”กวียังหลุดหัวเราะออกมานิดหน่อยก่อนจะหยิบไม้เท้าขึ้นมาเตรียมพร้อมเอาไว้เมื่อเห็นเช่นนั้นฝ่ายแก้วเองก็นำอาวุธของตัวเองออกมาเช่นกันจะบอกว่าโชคดีมากก็คงได้ที่อาวุธของแก้วกับกวียังไม่หายไปไหนแถมแก้วยังเตรียมลูกธนูเอาไว้สำหรับสู้กับเซียนหูยาวเอาไว้จำนวนมากหากมีอันตรายเกิดขึ้นแก้วก็มั่นใจว่าจะสู้ต่อเนื่องได้แน่ ๆ

                “นี่มันประตู.....”กวีกับแก้วเดินเข้ามาในถ้ำได้แค่ไม่กี่เมตรก็พบว่าทางด้านหน้าถูกประตูหินสลักลวดลายงูปิดทางเอาไว้จนมิด

                “หรือว่าจะเป็นดันเจี้ยน...”แก้วเห็นประตูแบบนี้ก็คิดออกได้ไม่กี่อย่างเท่านั้นในโลกของเอคโค่ที่พึ่งเปิดให้เล่นได้แค่เดือนเดียวนั้นยังมีความลับมากมายที่ผู้เล่นยังหาไม่เจอและดันเจี้ยนแห่งนี้ก็น่าจะเป็นหนึ่งในนั้นด้วย

                ติ๊ง...

                [ ถ้ำอสรพิษใต้สมุทรอันตรายเกินไปสำหรับระดับเลเวลของผู้เล่นในปัจจุบันโปรดระวังตัวให้มากเพื่อเอาชีวิตรอด ]

                ทันทีที่กวีลองเอามือไปแตะที่ประตูหินก็พบว่ามันเป็นดันเจี้ยนจริงๆแถมมันยังอันตรายเกินไปสำหรับกวีในตอนนี้อีกด้วยแต่ดูเหมือนตัวเกมจะไม่ห้ามหากผู้เล่นจะเข้าไปทดสอบความสามารถตัวเองในดันเจี้ยนที่มีเลเวลสูงกว่าตนเองสินะ

                “ท่าทางจะเป็นดันเจี้ยนเลเวลสูงน่าดู”แก้วเห็นกวีลองแตะไปที่ประตูก็ลองแตะไปที่ประตูบ้างเธอเองก็ได้รับข้อความเตือนแบบเดียวกันนั่นทำให้มั่นใจได้เลยว่าดันเจี้ยนแห่งนี้ต้องมีเลเวลสูงกว่า45 ซึ่งเป็นเลเวลปัจจุบันของแก้วอย่างแน่นอน แถมยังต้องสูงกว่าเกิน 10เลเวลขึ้นไปถึงจะแจ้งเตือนข้อความแบบนี้ได้

                “งั้น...พวกเราลองเข้าไปดูกันเถอะครับ”กวียิ้มออกมาด้วยท่าทีสนใจก่อนจะเปิดระบบข้อความของตนเองขึ้นมาตอนนี้หากจะเข้าไปในดันเจี้ยนกวีต้องร่วมปาร์ตี้กับแก้วเสียก่อนและการมีชื่อเมฆกับไอช่าอยู่ในปาร์ตี้เดิมนั้นคงเป็นเรื่องไม่ดีเท่าไรกวีเลยตัดสินใจส่งจดหมายไปบอกเพื่อน ๆว่าตนเองเจอเควสบางอย่างต้องออกจากปาร์ตี้ชั่วคราวและให้คนอื่นๆไปเก็บเลเวลล่วงหน้ากันก่อนได้เลย

                “จะเข้าไปเหรอคะ”แก้วถามด้วยท่าทีประหลาดใจอีกฝ่ายน่าจะเลเวลน้อยกว่าเธอเสียอีกแล้วทำไมยังกล้าเข้าไปในดันเจี้ยนที่ดูน่ากลัวแบบนี้

                “ดันเจี้ยนนี้ชื่อว่าถ้ำอสรพิษใต้สมุทรงั้นก็หมายความว่าที่นี่น่าจะอยู่ใต้ทะเล”กวีตอบพลางมองไปทางที่ตนพึ่งเดินผ่านมาแสดงว่าถ้ำแห่งนี้เป็นถ้ำที่ต้องดำลงมาในน้ำเพื่อจะเข้าไปและการจะออกก็ต้องดำน้ำออกไปต่อให้ไม่ใช่แก้วที่ว่ายน้ำไม่เป็นก็ยังไม่แน่ว่าจะออกไปได้หรือเปล่าเลย

                “ยังไงพวกเราก็ต้องออกไปจากที่นี่จะผ่านดันเจี้ยนแล้วค่อยออกไปหรือโดนมอนสเตอร์ฆ่าตายแล้วค่อยออกไปก็คือเป้าหมายเดียวกัน”กวีชวนแก้วเข้าปาร์ตี้พร้อมจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะถามว่าจะร่วมทางไปกับกวีหรือเปล่า

                “นั่นสินะ....”แก้วกดรับเข้าร่วมปาร์ตี้ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ ไหน ๆก็ต้องกลับอยู่แล้วก็ขอเข้าไปเห็นด้านในก่อนจะเป็นอะไรไป

                “งั้นก็.....”กวีออกแรงผลักประตูหินเพียงเล็กน้อยประตูหินก็เปิดออกเองราวกับจะแสดงความยินดีต้อนรับทั้งสองให้เข้าไปต่อให้เจอมอนสเตอร์ยากแค่ไหนกวีก็มีความเชื่อมั่นในฝีมือของแก้วอยู่เต็มเปี่ยม....

                คลืนนน.....

                “................”เพียงแต่เมื่อเห็นสภาพของดันเจี้ยนที่อยู่ด้านในใบหน้ามั่นใจของกวีก็เปลี่ยนไปนิดหน่อยเพราะดันเจี้ยนแห่งนี้เป็นภายในถ้ำกว้างใหญ่ที่มีน้ำปกคลุมไปทั้งดันเจี้ยนราวกับจะให้ว่าน้ำผ่านไปแน่นอนว่าการว่ายน้ำไปด้วยต่อสู้ไปด้วยย่อมเป็นเรื่องยาก แต่...