กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่92:ความจริง/ทำเรื่องโง่ๆ

    นอกจากหน่วยพิเศษแล้วคนอื่นๆเองก็เริ่มสังเกตที่ดวงตาของโรซาเรียด้วยเช่นกันทั้งหมดต้องตกตะลึงที่คนตรงหน้าของพวกมันก็คือจอมราชันย์ แต่ที่ตกใจยิ่งกว่าก็คือองค์หญิงนางเองก็มีอายุไม่ต่างไปจากโรซาเรียแต่ทำไมความสามารถและหน้าตาถึงได้ต่างกันมากนัก
    ''จอมราชันย์คนที่7...เป็นไปได้ยังไงหากเป็นคนอื่นข้ายังรับได้แต่นี่กลับเป็นคนรักของจอมราชันย์คนที่6เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้...''หัวหน้าหน่วยพิเศษของราชวงค์พึมพัมขึ้นมา โดยตลอดมันคิดจะแก้แค้นกริมแต่ในตอนนี้ดูเหมือนมันจะเป็นไปไม่ได้แล้ว จอมราชันย์คนที่7นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้มันยุ่งยากแล้วไหนจะจิ้งจอกทั้ง9อีก
    ''เอาหละโดเรี่ยนเจ้ามานี่ ส่วนเจ้าที่เป็นองค์ราชาก็เช่นกันเดินมานี่ข้าคิดว่าเรื่องนี้คงมีเรื่องเข้าใจผิดอยู่''โดเรี่ยนและราชาทำตามอย่างว่าง่าย แต่ในตอนนั้นหัวหน้าหน่วยพิเศษกลับมีอาการแปลกๆถึงมันจะแสดงออกมาภายในเสี้ยววิแต่มันไม่สามารถรอดพ้นสายตาของโรซาเรียไปได้
    ''เจ้าเองก็ด้วยเดินมานี่ซะ''โรซาเรียหันไปพูดกับหัวหน้าหน่วยพิเศษด้วยน้ำเสียงที่หนาวเย็นกว่าปกติ
    ''ข้า...ทำไมข้าต้องไปด้วย ข้าไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย''ขัดขืนทันที แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!จิ้งจอก9ตัวตรงเข้าล้อมหัวหน้าหน่วยพิเศษทันทีนี่ทำเอามันผวาดผวาอย่างหนัก
    ''จะมาหรือไม่มา''โรซาเรียพูดอีกครั้งถ้าครั้งนี้มันยังคงดื้อดึงก็มีเพียงความตายที่ขัดขืนไม่ได้รอมันอยู่และในที่สุดมันก็ไม่มีทางเลือกนอกจากทำตามที่โรซาเรียต้องการ
    ''เอาหละโดเรี่ยนเจ้าถูกกล่าวหาว่าขโมยทรัพยากรของราชวงค์ แต่ในความเป็นจริงเจ้าถูกทอดทิ้งใช่มั้ย''
    ''ถูกต้องแล้วนายหญิงเพราะข้าโดนคำสาปมันที่เป็นราชาจึงสั่งให้หัวหน้าหน่วยพิเศษมาไล่ข้าออกจากเมืองแม้แต่เงินเกือบทั้งหมดก็ถูกมันเอาไป แต่...แค่นั้นไม่พอมันยังส่งคนมาตามฆ่าพวกข้าอีกหากไม่ได้หลายคนช่วยกันสู้หละก็กลัวว่าตระกูลของข้าคงไม่มีใครรอด''โดเรี่ยนยิ่งพูดก็ยิ่งมีดวงตามีแดงกล่ำและนี่คือเรื่องที่มันไม่ได้บอกกริม
    ''ตาเจ้า''โรซาเรียสั่งให้องค์ราชาพูดบ้าง
    ''หัวหน้าหน่วยพิเศษมารายงานกับข้ามันบอกว่าโดเรี่ยนขโมยทรัพยากรแล้วหนีหายไป''องค์ราชาพูดออกมาขณะมองไปที่หัวหน้าหน่วยพิเศษเพราะมันเองก็เริ่มจะเชื่อมต่อเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า''โรซาเรียหัวเราะออกมาขณะใช้พลังแหวนมิติของหัวหน้าหน่วยพิเศษออกมา
    ''ไม่!''หัวหน้าหน่วยพิเศษร้องขึ้นขณะพุ่งตัวเข้าหาโรซาเรียเพื่อนำแหวนมิติของตนเองกลับมาแต่...ปัง! แค่โรซาเรียเหวี่ยงหลังมือใส่หน้าของหัวหน้าหน่วยพิเศษเบาๆตัวมันก็ไม่สามารถต้านทานได้แล้ว
    ''มาดูกันว่าความจริงคืออะไร''โรซาเรียนำของในแหวนมิติทั้งหมดออกมา มันกองรวมกันสูงพอสมควรในนั้นมีทั้งของหายากและของที่หาได้ทั่วไป
    ''นี่มัน...เกราะของข้า''องค์ราชาตะโกนออกมาเมื่อพบว่าของต่างๆที่ถูกขโมยไปอยู่ที่หัวหน้าหน่วยพิเศษ
    ''เรื่องทั้งหมดเป็นแผนของเจ้า''โดเรี่ยนกระโจนเข้าสู่ความโกรธจนไม่อาจยับยั้งตัวเองได้อีกต่อไปมันปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมาพร้อมพุ่งเข้าใส่หัวหน้าหน่วยพิเศษ
    ''สารเลว พี่น้องข้าจัดการมันซะ''โห่ร้องออกมาเมื่อความจริงปรากฎก็มีแต่ต้องใช้กำลังเพื่อหนีออกไปมันคิดจะใช้คนในหน่อยเพื่อถ่วงเวลาให้ตัวเองหนี แต่ทุกอย่างกลับจบลงอย่างรวดเร็วหน่วยพิเศษยกเว้นตัวมันเองได้ตายลงทั้งหมด เป็นจิ้งจอกสีขาวทั้ง9ตัวที่ลงมือภายในพริบตา
    ''เจ้ามันเลวโดยแท้''โรซาเรียดีดนิ้วออกไป1ครั้ง โผล๊ะ! โผล๊ะ! ขาทั้ง2ข้างของหัวหน้าหน่วยพิเศษก็ระเบิดจากนั้นนางจึงหันไปพยักหน้าให้โดเรี่ยน
    ''ตายซะ!''โดเรี่ยนเกร็งพลังไปที่แขนเตรียมจะใช้พลังทั้งหมดบดขยี้อีกฝ่ายให้ตายลง ตูม! เสียงดังสนั่นหัวหน้าหน่วยพิเศษกลับไม่ตายเป็นบรรพชนของราชวงค์ที่เข้ามาขัดขวางเอาไว้
    ''เจ้าทำแบบนี้มันหมายความว่ายังไง''โรซาเรียปลดปล่อยแรงกดดันออกมากดทับบรรพชนของราชวงค์ตัวมันถึงกับรับไม่ไหวจนนอนแผ่อยู่บนพื้นด้วยความหนักอึ้ง กร๊อบ! แรงกดดันยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆกระดูกของมันเริ่มแตกร้าวอย่างช้าๆ
    ''ขะ...ขออภัย ได้โปรดหยุดมือ ท่านไม่สามารถฆ่ามันได้...''วูบ! แรงกดดันสลายไปในพริบตา
    ''เพราะอะไร''
    ''มันเป็นลูกหลายของตระกูลอัศวินที่มีหน้าที่ปกป้องทวีปจากสิ่งที่พวกเราไม่สามารถจัดการได้''บรรพชนพูดออกมาอย่างยากลำบาก การเดินทางมาในครั้งนี้เดิมทีมันไม่ได้เห็นจอมราชันย์อยู่ในสายตาแต่ตอนนี้มันต้องคิดใหม่
    ''เหอะ! โดรี่ยนลงมือ''สิ้นเสียงของโรซาเรียโดเรี่ยนก็ลงมืออีกครั้ง โผล๊ะ! หัวของหัวหน้าหน่วยพิเศษแหลกหลังจากการตายของหัวหน้าหน่วยพิเศษคนในราชวงค์ต่างมีใบหน้าซีดขาวพวกมันต้องหาทางรับผลที่ตามมากันเอง?
    ''ราชาของทวีปมันทำให้ข้าสิ้นหวังจริงๆ มีดีแค่ชื่อไม่มีนำอาจอะไรซักอย่างทำอะไรโดยไร้การตรวจสอบชาวบ้านอดอยากแต่ตัวเองกลับอยู่อย่างสบาย เจ้าเคยสงสัยมั้ยว่าทำไมทวีปของเจ้าถึงได้เล็กและอ่อนแอทั้งหมดมันก็มาจากตัวพวกเจ้าเองนั่นแหละ''โรซาเรียพูดจบก็กลับไปนั่งที่เดิมจากนั้นโรซาเรียก็ใช้สายตาที่ใช้จ้องมองเศษขยะมองไปที่องค์ราชาโดยเฉพาะในตอนนั้นเององค์หญิงทนไม่ได้อีกต่อไป ดูหมิ่นครอบครัว ต่อว่าพ่อของนาง ไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น?
    ''เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร อาศัยอยู่ในแผ่นดินของพ่อข้าแล้วยังปากดีอีกใช่มั้ย ฮ่า ฮ่า ฮ่า อีโง่ข้าจะส่งกองทัพมาบดขยี้เมืองของเจ้า''ระเบิดอารมณ์ที่เก็บกดมานานโดยเสียการควบคุมและการนึกคิดไปตอนนี้องค์หญิงได้ข่มขู่จอมราชันย์ที่มีพลังมากกว่าใครในที่นี้ทั้งหมดและต่อให้รวมกันมาทั้งราชวงค์ก็ไม่มีทางชนะได้ นางได้ทำเรื่องโง่เขลาที่สุดเท่าที่เคยทำมาลงไปแล้วแม้แต่องค์ราชา อดีตองค์ราชาและบรรพชนของราชวงค์ต่างก็มีหน้าตาที่เคร่งเครียด
    ''ข้าคือคนรักของจอมราชันย์คนที่6และตัวข้าคือจอมราชันย์คนที่7 พลังของข้ามากพอที่จะบดขยี้เจ้าได้กองทัพ? ฮ่า ฮ่า ฮ่า อีโง่?''ตูม! เมืองทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยออร่า2สี โรซาเรียกลับโมโหอย่างหนักคิดจะทำลายเมืองของคนรักเอง?
    ''หยุดก่อน ข้าขอโทษแทนลูกสาวของข้าด้วย''องค์ราชาอ้อนวอน มันไม่มีทาเลือกอะไรเหลือแล้วออร่าขนาดนี้มันมากกว่าตอนที่มันเห็นกริมแสดงออกมาซะอีก
    ''มะ...ไม่ ขะ...ข้าไม่ได้ตั้งใจ ขะ...ข้า...''เมื่อเจอเข้ากับพลังของโรซาเรียองค์หญิงจึงได้สติขึ้นมาในทันทีนางพยายามจะพูดอะไรบางอย่างออกมาแต่ก็ต้องกลืนพวกมันทั้งหมดลงท้องไปทันที


    คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน