เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

หลังจากองค์กรนักฆ่าโลกถูกทำลายจนหมดจากเมืองซันชายแล้ว ทางรัฐบาลอังกฤษ ยังไม่วางใจขอให้องค์หญิงอยู่ต่อไปอีกระยะ  ทำให้เทียนจึงต้องอยู่ที่หุบเขาราชสีห์แห่งนี้ต่อไปอีก  จึงทำให้มีเวลาว่างเทียนจึงเข้าไปมิติหลักของเขา

แล้วเอา ภูเขาเหมืองทอง ออกมาให้คนแคระจัดหาที่วางให้เหมาะสม พอมีเวลาก็ค่อยขุดเอาทองออกมาต่อไป

 เทียนพยายามคิดว่า ทองคำเยอะแยะ ขนาดนี้เขาจะเอาไปทำอะไรดี .. เทียนอยู่ในมิติแห่งนี้ได้สองวัน ก็มีเสียงเรียกจากภายนอก

“ ท่านปู่อินทรีย์ มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ”  เทียนทักทายไปแล้วมองไปที่ด้านหลัง เห็นมีคนมาด้วยกันกับปู่อินทรีย์ประมาณสิบกว่าคน แถมมีอาวุธครบมือ

“ อาเทียนปู่มีเรื่องให้เธอช่วยตามหาคนให้หน่อย    เรื่องมีอยู่ว่า  เมื่อ 2 เดือนที่แล้ว

มีเฮลิคอปเตอร์ ของ USA เกิดตกที่บริเวณป่าหลังเทือกเขาราชสีห์ ห่างจุดนี้ไปเกือบ 10 กิโล ขณะทำการซ้อมรบกับเมืองซันชายของเรา ทำให้มีผู้สูญหายไป 8 คน หนึ่งในนั้นเป็นลูกชายของท่านนายพลเรดฟอร์ด ผู้บัญชาการรบของภูมิภาคเอเชีย ช่วงแรกเราติดตามสัญญานจากตำแหน่ง GPS  ล่าสุด มันอยู่ห่างไป 10 กิโลจากที่นี่  ทางเราและกองทัพสหรัฐ ได้ส่งโดรนสำรวจพื้นที่เพื่อที่จะส่ง เฮลิคอปเตอร์เพื่อไปช่วยคนเจ็บ แต่ทุกลำที่บินไปบริเวณนั้นกลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ซึ่ง ทั้งหมดที่หายไปล้วนไม่มีสัญญานตอบรับออกมาเลย  จึงทำให้ต้องส่งกำลังพลเดินเท้าเข้าไปชุดแรก จำนวน  100 คน แต่ว่ายังไม่สามารถไปถึงจุดที่เฮลิคอปเตอร์ตก ก็ถูกเสือโคร่งหลายตัวรุมกัดจนตายไปหลายคน จนต้องหนีออกมาตั้งหลักกันใหม่  

ครั้งที่สอง ห่างกันไม่ถึง 7 วันเราส่งไปอีก 150 คน แต่ก็ต้องหนีกันออกมาอีก เพราะมีต่อยักษ์เป็นจำนวนมาก ไม่รู้มาจากไหน ทำร้ายผู้ที่จะเข้าไปช่วยเหลือล้วนบาดเจ็บล้มตายกันไปอีกหลายคน  

ครั้งที่ 3 ทางเราได้จัดส่งกองกำลังพร้อมชุดป้องกันต่อแตน พร้อมอาวุธเพลิง  แต่ก็ต้องเจอกับมดยักษ์ และ งูจงอางยักษ์ พวกเราล้มตายกันเป็นจำนวนมาก จนมาบัดนี้ยังไม่มีใครกล้าเข้าไปจุดเกิดเหตุอีกเลย และพวกเราสันนิษฐานว่า พวกที่ประสบภัย คงเสียชีวิตหมดแล้ว

แต่ว่าท่านนายพลไม่ยอมถอดใจ กลับไปของบจากกองทัพมาได้ 100ล้านus  จึงได้ว่าจ้างเหล่ายอดฝีมือเหล่านี้จากทั่วโลกให้มาปฏิบัติการครั้งนี้ โดยมากัน 18 คน พร้อมพรานนำทาง อีก 1 คนโดยมีผู้พันธานี เป็นผู้ประสานงาน และท่านทูตอเมริกาเจาะจงขอให้เธอร่วมด้วยอีกคน”

ปู่อินทรีย์ อธิบายรายละเอียด เทียนหายใจเข้าปอดลึกๆ คิดว่าทำไมฝูงสัตว์มารวมกันอยู่บริเวณนั้นกันเยอะขนาดนี้  ทำไมฝูงโดรน ถึงได้หายสาบสูญกันหมดหรือว่าที่นั่นมีความลับ แบบที่หุบเขาแห่งความตาย

“ ได้ครับผมจะไป แต่ก่อนไปของให้ปู่อินทรีย์ส่งคนมาดูองค์หญิงเพิ่มด้วยนะครับ” เทียนรับปากไป  

แล้วเทียนก็ไปบอกองค์หญิงว่า ตอนที่เขาไม่อยู่ หากมีสิ่งใดผิดปกติ ก็เข้าไปอยู่ในเซฟเฮ้าส์ที่ 2 ไม่ต้องออกมา รอเขากลับมาก่อนค่อยออกมา

“ ผมยินดีมากที่หมอเทียนไปด้วย ถ้าไม่มีหมอเทียนงานนี้ผมบอกตามตรงผมไม่กล้าไปเด็ดขาด”  ผู้พันธานีกล่าวทันทีที่เจอหน้าเทียน

“ งานนี้อันตรายมากนะผู้พัน “ เทียนเอ่ยเบาเบา

ทุกคนที่ไปครั้งนี้พอรู้ว่าจะมี หมอเทียนไปด้วยก็คุยกันต่างๆ นานา ว่าจะเป็นตัวถ่วงไหม งานนี้ไม่จำเป็นต้องมีหน่วยพยาบาลหรอก  แต่พอรู้นี่เป็นคำสั่งท่านนายพลทุกคนก็เงียบกันไปหมด  ทุกคนที่เดินทาง ต่างก็มีทั้งสัมภาระ อาวุธ และอุปกรณ์สื่อสาร กันทั้ง 20 คน แต่มีเพียงคนเดียวคือเทียน ที่ใส้เสื้อสีเขียวใบไม้ กับกระเป๋าเป้ ใบเล็กเพียง 1 ใบเท่านั้น

  ทุกคนต้องเดินเท้าระยะทาง ประมาณ 10 กิโลเมตรพอเดินเข้าใกล้ จุดอันตราย นายพรานที่ชื่อ พรานแสง ยกมือขึ้นทำท่าให้หยุดแล้วหันไปบอกว่า

” ครั้งที่แล้วเราผ่านจุดนี้ เราจะเจอเข้ากับ มดยักษ์  ทุกคนระวังตัวด้วย” บอกเสร็จทุกคนก็เตรียมอาวุธ 

แล้วเดินเข้าไปอย่างช้าช้า  แต่ละคนต่างจับอาวุธในมือแน่น พร้อมยิงใส่ ทุกสิ่งที่ขวางหน้า   สวบ สวบ  เสียงปืนกลต่างระดมยิงเข้าใส่กันอย่างไม่กลัวกระสุนหมด  จนสิ่งที่อยู่ข้างหน้านั้นแหลกละเอียดไปหมด  เป็นเพียงแค่กระต่ายป่าเดินผ่าน เท่านั้น แต่ละคนล้วนตื่นเต้นมากจนเกินไป

ไม่ทันหายตื่นเต้น มดยักษ์ที่คิดไว้ มากันเต็มไป ทั้งสองฝั่ง คราวนี้ของจริงต่างระดมยิงกันสนั่นหวั่นไหว แต่ยิ่งยิง พวกมันก็เพิ่มขึ้นมาไม่ยอมลด  

เทียนยืนมองมดเหล่านี้อย่างเรียบเฉย ไม่ขยับตัวทำอะไร แต่แปลก มดไม่กล้าเข้าใกล้เทียนซักตัว ผู้พันธานีเห็นดังนั้น รีบมายืนอยู่ข้างหลังเทียนไม่กล้าออกห่าง

เทียนหลับตาปล่อยพลังมหาเทพขยายออกไป เหล่าแมลงที่กำลังเพิ่มเข้ามา ต่างถอยกลับไป ไม่กล้าเข้ามาใกล้ทีมสำรวจชุดนี้ พรานแสง รีบตะโกน

“ ทุกคนรีบวิ่งไปข้างหน้า ตอนนี้มดยักษ์ถอยแล้ว รีบไปก่อนที่มันจะกลับมาอีก”

แต่ละคนก็วิ่งตามพรานแสงอย่างรวดเร็ว   ขณะที่ด้านข้างมีเสียงสวบ สวบ ยาวๆ

เหมือนมีตัวอะไรใหญ่ๆ กำลังพุ่งเข้ามาจากไกลๆ  พอเข้ามาก็เห็นชัดๆ กลับเป็นจงอางยักษ์สีดำเมี่ยม  พุ่งเข้ากัดคนที่ไม่ทันระวัง  กร๊วบ เสียงกัดโดนกระดูกผู้โชคร้ายตายทันทีเพราะโดนพิษที่อยู่ในคมเขี้ยวที่ใหญ่ขนาดนี้ พิษย่อมมากไปด้วย  

มันคายเหยื่อออกมา แล้วไปขวางทางผู้สำรวจเหล่านี้ เปรี้ยง ๆๆๆๆๆๆๆ เสียง ปืนกล  กระหน่ำยิงเข้าใส่เจ้างูยักษ์ตัวนี้  นับไม่ถ้วน  แต่ด้วยความที่มันตัวใหญ่ เกร็ดงูมันหนามาก อาวุธ ไม่ระคายผิว  มีอีกหลายคนขว้างระเบิดมือเข้าใส่งูยักษ์

ตูม! ตูม! ตูม!   แรงระเบิดทำเองงูยักษ์กระเด็นออกไปไกล สะเก็ดงูเริ่มหลุดออกจากตัวบางจุด  มีรอยแผลงูให้เห็นแล้ว

งูใหญเริ่มหลบไปข้างทางเพราะเริ่มเจออาวุธหนัก ทำให้มันบาดเจ็บได้ พวกทหารรับจ้างเหล่านี้ล้วนดีใจที่ไล่มันไปสำเร็จ  ทุกคนรีบเดินไปข้างหน้า เพื่อให้ถึงจุดหมายให้ได้ ตามพิกัดเหลือแค่ไม่ถึง 2 กิโลเมตร  เดินไปไม่ถึง500เมตร

ก็มีฝูงต่อยักษ์ บินเข้ามาใส่นับพันตัว ทุกคนเตรียมชุดป้องกันต่อต่างสวมใส่ที่หัวและคลุมไปทั้งร่าง เหมือนตาข่ายละเอียดยิบ  แล้วยิงปืนไฟเข้าใส่ฝูงต่อเหล่านี้โดนเผาเป็นขึ้เถ้าไปหลายตัว 

 เทียนปล่อยพลังมหาเทพขับไล่พวกมันไปก่อนที่จะถูกเผาจนหมด ในที่สุดพวกมันก็ถอยด้วยพลังมหาเทพของเทียน  

เทียนสงสัย ทำไมมันถึงยอมสู้จนตัวตาย ขนาดนี้นะ ?   เหล่าทหารรับจ้างโดยการนำของพรานแสงตอนนี้เข้ามาใกล้แล้ว อีกไม่ถึง 1 กิโล ก็ถึงจุดหมายปลายทางแล้ว   ทันใดนั้นมีเสียง คำรามของเสือโคร่ง ดังมาจากทั่วบริเวณ ไม่ต่ำกว่า 20 ตัว

“ รีบวิ่งขึ้นต้นไม้เร็ว “ เสียงนายพรานแสงสั่งดังลั่น

ทุกคนทำตามคำสั่งปีนต้นไม้ที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด ไม่เว้นแม้แต่ผู้ธานี มีแต่เทียนยังยืนนึ่งไม่ขยับ เสือโคร่งพุ่งออกมา10กว่าตัว ล้อมตัวเทียนเอาไว้ พวกที่บนต้นไม้ยิงเข้าใส่เสือที่อยู่ข้าหน้า เตรียมขย้ำเทียน   เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ  กระสุนถูกหยุดโดยเทียนซึ่งเขาใช้พลังเป็นม่านป้องกันกระสุนเอาไว้ เทียนติดต่อกับ เสือโคร่ง ได้ความว่า

พวกมันถูกคำสั่งจากเจ้านาย ไม่ให้ใครเข้าไปใกล้จุดที่เฮลิคอปเตอร์ตก จึงต้องสกัดเอาไว้  เทียนใช้อำนาจจิตบังคับพวกเสือโคร่งจนถอยไปจนหมด  

พอเสือโคร่งถอยไปจนหมด แต่ละคนสงสัยว่าทำไมเสือโคร่งไม่ทำร้ายเทียนและทำไมกระสุนถึงยิงไม่โดนเสือโคร่งเลยซักตัว

“ หมอเทียนคุณทำได้อย่างไร ทำไมพวกเสือโคร่งถึงไม่ทำอันตรายอะไรคุณเลย”พรานแสงถามด้วยความสงสัย

“ ผมไม่มีจิตสังหารพวกมัน ผมมีแต่มือเปล่า เสือพวกนี้มันเลยไม่ทำอะไรผม”  เทียนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วบอกให้เดินทางต่อเหลืออีกไม่เท่าไรก็ถึงแล้ว

ทุกคนยังเก็บความสงสัยไว้ แต่ต้องเดินทางต่อเพราะใกล้ถึงแล้ว

ในที่สุดทุกคนก็มาถึงจุดที่สัญญานครั้งสุดท้าย ของgps  แต่ไม่มีสิ่งใดเลยมีแต่ป่าและต้นไม้ขึ้นเต็มไปหมด  

แต่น่าแปลก มีเสาหินอยู่ต้นหนึ่งมีต้นไม้ปิดบังไว้แทบจะมองไม่เห็น ทุกคนเลยไปปัดต้นไม้ที่บังอยู่ ก็เห็นเสาสูงประมาณ 1 เมตร แล้วมีฐานคล้ายดอกบัวด้านบนมีสิงโตอยู่บนยอดเสา 1 ตัว นี่คืออะไรกันแน่ ทำไมมาตั้งอยู่แถวนี้

“ นี่มันเสาอโศก “  เทียนนึกถึงสมัยเมื่อ สองพันกว่าปีก่อน พระโสภณ กับ พระอุตตระ สองเถระผู้ยิ่งใหญ่ ได้รับคำบัญชาจาก พระเจ้าอโศกมหาราชให้มาเผยแพร่ พระพุทธศาสนาที่ดินแดนสุวรรณภูมิ  ได้นำเสาอโศกมาด้วย แถมยังเคย

ปราบนางผีเสื้อสมุทร และขังไว้เป็นเวลานับพันปี เทียนสัมผัสได้ว่าเป็นของท่านทั้งสองแน่นอนเพราะมันเป็นสัมผัสเดียวกันกับแผ่นที่คุมขังเผ่าผีเสื้อสมุทร

แต่ทำไมถึงได้มาตั้งเสาอโศกบนภูเขาแถบนี้  มิน่าล่ะ  ภูเขาที่นี่ จึงมีชื่อว่า หุบราชสีห์  แต่ว่ามันเกี่ยวข้องกันอย่างไร

เวลานี้เริ่มมืดค่ำ  ทุกคนเริ่มหาที่พักกันก่อน พรานแสงสั่งให้ทุกคนทำนั่งร้านบนต้นไม้เพื่อความปลอดภัย  เพราะตอนนี้กลับไปก็ไม่ทัน ขณะที่ทหารรับจ้างต่างก็ถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานว่าตนเองมาที่นี่แล้วแต่ไม่เจออะไร  

เทียน ให้ผู้พันธานีอาศัยในเขตค่ายกลของเขา ไม่ต้องขึ้นบนต้นไม้ ผู้พันธานีเชื่อฟังเทียนทุกอย่างอยู่แล้ว เลยอยู่ใกล้เทียนตลอด  เทียนจุดไฟให้แสงสว่างอยู่ข้างล่างเพียงสองคนกับผู้พันธานี  ส่วนที่เหลือ ล้วนขึ้นไปข้างบนทั้งหมด

เทียนเริ่มนั่งสมาธิตรวจสอบบริเวณโดยรอบ  ค้นหาทางเชื่อมมิติ  เพราะเทียนเชื่อมั่นว่า ต้องมีทางเข้ามิติอยู่แถวนี้แน่นอน....

ด้วยจิตสัมผัสระดับมหาเทพ ไม่นานเทียนก็ รู้วิธีที่จะเข้าไปในมิติ แห่งนี้แล้ว

มิติที่จะเปิดทุก 50 ปี จะเปิด 1ครั้ง ครั้งละ 3 เดือน เฉพาะตอนกลางวัน  ตอนนี้มันถูกปิดอยู่  ต้องรอกลางวัน ผู้ใดไม่มีกุญแจหรือได้รับอนุญาตจะไม่มีทางได้เข้าไปในมิติได้มิติบริเวณนี้มีค่ายกลส่งตัว  หากใครเข้ามา หรือ บินมาบริเวณนี้จะถูกส่งไปในที่กำหนดไว้ แสดงว่าผู้ที่ประสบเหตุเฮลิคอปเตอร์ตก อาจจะยังมีชีวิตอยู่ หรือว่าเราจะฉีกมิติเข้าไปก่อนดี แล้วคนพวกนี้จะให้กลับไปดีไหม  เทียนกำลังคิด..

ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงร้อง  อ๊ากกกก...  ทุกคนมองไปที่เสียงนั้น ก็เห็นงูจงอางยักษ์สีดำ คาบทหารรับจ้างผู้โชคร้ายไปต่อหน้าต่อตา แล้วหายไปในความมืด

ทุกคนรีบลงมาข้างล่างรวมตัวกันทีมีแสงไฟที่เทียนกับผู้พันก่อไฟอยู่ทันทีแล้วก็เตรียมอาวุธ พร้อมยิง

“ ทุกคนไม่ต้องกลัว บริเวณรอบกองไฟไม่มีสัตว์ใดใด เข้ามาได้อย่างแน่นอน”เทียนเอ่ยเบาๆ ให้ทุกคนฟัง  ทุกคนเลยนั่งรอบกองไฟด้วยใจที่ยังเต้นระทึก

“ หมอเทียนผมรู้ว่าคุณต้องรู้อะไรมากกว่าพวกเรามากเลย  คุณช่วยบอกพวกเราได้ไหม ว่าที่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเราถึงไม่พบอะไรเลย ทั้งที่ gps บอกที่นี

เป็นที่จุดเฮลิคอปเตอร์ตก”  นายพรานแสงกล่าวด้วยความเคารพ

“  เรื่องนี้ผมคาดเดานะ ทุกคนต้องคิดเอาเองว่าจะเชื่อหรือไม่ ผมคิดว่าที่นี่ จะต้องมีมิติ คล้ายกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า  ที่เวลาใครเข้าไป แล้วจะถูกเคลื่อนย้ายไปอีกจุดหนึ่ง แล้วสัตว์ที่ตามไล่ล่าทำร้ายพวกเรานั้น  น่าจะเป็นผู้เฝ้าประตูมิติแห่งนี้ไม่ให้ พวกเราเข้าไป สังเกตได้จากเสาอโศกอันนั้น”  เทียนมองไปที่เสาอโศกทุกคนมองตามไป

“ เสาอโศกคืออะไร “  ทหารรับจ้างคนนี้ชื่อว่าผู้พันโจ เป็นหัวหน้ากลุ่มนี้

“ ผมไม่แน่ใจในความหมายที่แท้จริงนะ แต่เท่าที่สัมผัสได้ เสาอโศก เกิดจากพระเจ้าอโศกมหาราช ราชาของแคว้นมคธ ได้เกิดเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา จึงได้มีการส่งพระสงฆ์ไปเผยแพร่ศาสนาพุทธ จำนวน 9 สาย 1ในนั้นคือ    ดินแดนสุวรรรภูมิแห่งนี้  แล้วสัญลักษณ์ ที่สำคัญของพระองค์ก็คือเสาที่มีรูปสิงห์อยู่ด้านบนซึ่งคาดว่ามีพระเถระ ทีมาเผยแพร่ศาสนานำมาตั้งไว้ เป็นเสาที่มีความหมายว่า พระองค์จะเป็นผู้ดูแลและอุปถัมภ์ค้ำชู ศาสนาพุทธตลอดไป” เทียนอธิบาย

“ แล้วเสาอโศกเกี่ยวอะไร กับที่แห่งนี้ด้วย” พรานแสงยิ่งอยากรู้ เทียนก็ตอบไปในทันทีว่า

“ ผมสัมผัสเสาอโศกแล้ว ก็รู้สึกได้ว่าที่นี่มี สิงโตเจ้าแห่งป่า คอยสั่งการฝูงสัตว์เหล่านี้ ไม่ให้เข้าไปมิติของพวกเขานะซิ”