ระบบฝึกเทพ god training system

หลังจากที่เทียนฉินทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุดินขั้นต้นได้แล้วเขาก็ขึ้นมายังชั้นที่เจ็ดต่อไป ภายในชั้นที่เจ็ดนั้นล้อมรอบไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ คู่ต่อสู้ของเขาคราวนี้เป็นหุ่นไม้ที่ค่อนข้างแปลกประหลาด 

ที่ว่าแปลกประหลาดก็คือขนาดของหุ่นต้นไม้นั้นไม้นั้นสูงยาวเป็นอย่างมาก อีกทั้งร่างกายของมันคล้ายกับต้นไม้ดีๆนี่เอง ส่วนหัวมีใบไม้ปกคลุมอยู่ให้ดูเหมือนทรงผม ส่วนท่อนแขนมีรูปร่างคล้ายกิ่งไม้ที่แตกแขนงออกมา ด้านล่างเป็นรากที่ใช้เดินแทนขาทั้งสองข้าง ดวงตาเป็นสีเขียวมรกตสีสันสวยสดงดงาม

ถึงแม้พวกมันจะมีจำนวนเยอะขนาดไหนก็ตาม แต่เทียนฉินใช้ความได้เปรียบของเปลวเพลิงทั้งสองชนิดเผาผลาญพวกมันจนพ่ายแพ้ไปอย่างง่ายดาย เมื่อครบกำหนดเวลาเขาจึงเดินขึ้นไปชั้นที่แปดอย่างไม่รีรอ

พอมาชั้นที่แปดนี่เองที่เทียนฉินได้พบเจออุปสรรคอีกครั้ง เพราะชั้นนี้เป็นหุ่นเหล็กสีเงินร่างกายใหญ่โต ตามร่างกายของมันสวมใส่เสื้อเกราะราวกับนักรบที่ผ่านสงครามมาอย่างยาวนาน มือด้านขวาถืออาวุธหลากหลายชนิด ส่วนมือด้านซ้ายถือโล่สีดำอันใหญ่คอยป้องกันการจูโจมได้อย่างดี

เทียนฉินใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีเข้าต่อสู้อย่างดุเดือด กระดูกซี่โครงหักไปกี่ครั้งแล้วยังจำไม่ได้ อาศัยทักษะแก่นแท้เบญจธาตุช่วยฟื้นฟูรักษาร่างกายและพลังปราณที่สูญเสียไป จึงทำให้เขายืนหยัดต่อสู้ได้อย่างไม่เกรงกลัว

เสียงของดาบเพลิงสุริยาปะทะเข้ากับคมอาวุธหลากหลายชนิดจนดังสนั่นไปทั่วชั้นแปด สุดท้ายเมื่อครบกำหนดเวลาแล้วจึงทำให้เทียนฉินได้มีเวลาพักหายใจอีกครั้ง บันไดสีเหลืองทอดยาวลงมาเหมือนเช่นชั้นอื่นๆที่ผ่านมา

จนกระทั่งเขาได้ขึ้นมาชั้นที่เก้า ภายในชั้นที่เก้านี้มีเพียงภูเขาอยู่ลูกหนึ่งเท่านั้น แต่เมื่อเขามองไปที่ภูเขาขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย

ภูเขาขนาดใหญ่ลูกนี้ถูกล้อมรอบด้วยเมฆและหมอกจาง ๆ ในขณะที่ยอดเขาไม่อาจจะมองเห็นได้เลย แต่เมื่อลองสังเกตุดูดีๆแล้วจะมีบันไดหินขนาดใหญ่และแผ่ขยายออกไปจนสุดสายตา ถ้าหากมองดูจากระยะไกลแล้วจะเห็นราวกลับมังกรขนาดใหญ่ที่กำลังคืบคลานลงมาสู่พื้นดิน

"ดูเหมือนว่าข้าคงต้องเดินขึ้นไปตามบันไดหินนี้เท่านั้นสินะ"เทียนฉินครุ่นคิดอยู่ในใจขณะมองดูบันไดหินขนาดใหญ่ที่ไม่รู้ว่าจุดสิ้นสุดมันอยู่ตรงไหน

"อาวุโสหลงไม่ใช่ว่าชั้นนี้จะเป็นเผ่าพันธุ์ของท่านที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องหรอกนะ!"เมื่อเดินมาถึงทางขึ้น เทียนฉินกลับสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่าง จึงอดที่จะถามออกมาด้วยความสงสัยไม่ได้

"ข้าก็ไม่อาจจะบอกกล่าวสิ่งใดให้เจ้ารู้ได้ เพราะว่าเผ่าพันธุ์ของข้าก็มิเคยย่างกรายเข้ามาถึงชั้นนี้เหมือนกัน"หลงยู่หมิง

กล่าวออกมาอย่างจนใจ

เทียนฉินจ้องมองขึ้นไปด้านบนเพื่อที่จะลองตรวจจับสัมผัสอันตรายเหล่านั้น แต่เมื่อไม่พบเจอกับสิ่งใดใด เขาจึงใช้ออกด้วยกระบวนท่ากายามังกรทันที เพื่อป้องกันสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นมาอย่างไม่คาดคิดได้

เกราะมังกรสีดำขึ้นปกคลุมร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว ดาบเพลิงสุริยันในมือเตรียมพร้อมที่จะต่อสู้กับอะไรก็ตามที่โผล่เข้ามาโจมตีเขา

เขาเดินก้าวขึ้นบันไดหินอย่างมั่นคงทีละก้าว แต่ทันทีที่สัมผัสกับขั้นบันไดขั้นที่สาม ก็ปรากฏกระแสคลื่นน้ำไหลพุ่งลงมาราวกับเขื่อนแตก 

เทียนฉินรีบทะยานตัวขึ้นเหาะอย่างเร่งรีบ แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือตัวเขาไม่อาจจะเหาะขึ้นไปด้านบนได้เลย จนกระทั่งกระแสคลื่นน้ำนั้นได้พุ่งเข้ากระแทกเทียนฉินอย่างรุนแรง 

ตู้ม!

แรงกระแทกที่รุนแรงนั้นได้ทำให้เทียนฉินกระเด็นถอยกลับไปยังชั้นล่างทันที 

"มันไม่ใช่เรื่องง่ายเสียแล้วที่จะปีนขึ้นไปบนยอดเขาลูกนี้"เทียนฉินคลำหน้าอกตนเองพร้อมกับเอ่ยออกมาอย่างขมขื่น ถึงแม้ไม่ได้รับบาดเจ็บสักเท่าไรนัก แต่แรงกระแทกก็ทำให้เขาถึงกับจุกได้เหมือนกัน

เทียนฉินค่อยๆจิตใจสงบลงหลังจากครุ่นคิดหาวิธีที่จะผ่านกระแสคลื่นน้ำนี้ไปได้ จากนั้นจึงสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะก้าวเดินขึ้นบันไดหินนั้นอีกครั้ง

"คงต้องลองใช้พลังของแก่นแท้ธาตุน้ำช่วยต้านดูสักครั้งแล้ว!"

พลังของแก่นแท้ธาตุน้ำขั้นสูงค่อยๆแผ่กระจายครอบคลุมเกร็ดมังกรสีดำนั้นอีกชั้นหนึ่ง เมื่อกระแสคลื่นน้ำเข้ามากระทบกับพลังปราณของแก่นแท้ธาตุน้ำก็พลันไหลซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาก่อนไหลผ่านออกไปราวกับว่าเขาไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น

เทียนฉินเผยรอยยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจ ไม่ใช่เพียงว่าเขาจะไม่ได้รับผลกระทบจากกระแสคลื่นน้ำนี้เท่านั้น แต่พลังงานบางส่วนได้ถูกดึงเข้ามาอยู่ภายในร่างกายของเขาด้วยเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีด้วย และถ้าหากเป็นอย่างนี้ต่อไปเขาคงมีโอกาสได้สำเร็จแก่นแท้ธาตุน้ำขั้นสูงสุดเป็นแน่

เคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีกลืนกินกระแสคลื่นน้ำนี้อย่างต่อเนื่อง และฝีเท้าของเขาก็ยังคงก้าวเดินขึ้นไปอย่างมั่นคงและรวดเร็ว แต่เมื่อเดินขึ้นมาได้ระยะหนึ่งกระแสคลื่นน้ำที่เคยเชี่ยวกราดกลับค่อยๆอ่อนแรงลงจนสุดท้ายจางหายไปในที่สุด

"จบแล้วหรือ?"เทียนฉินอุทานออกมา อย่างงุนงัน ความคิดที่จะบรรลุแก่นแท้ธาตุน้ำขั้นสูงสุดก็พลันมะลายหายไปอย่างน่าผิดหวัง

แต่เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างไม่สามารถเรียกคืนกลับมาได้ เขาจึงไม่ลังเลที่จะก้าวเดินต่อไปอย่างมุ่งมั่น

ทว่าเมื่อเดินขึ้นไปอีกไม่กี่ก้าวก็พลันเกิดเสียงดังโครมครามมาจากด้านบน บันไดหินที่เขายืนอยู่ได้เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"มันเกิดอะไรขึ้นอีกกันแน่?"

เทียนฉินไม่รอช้าเตรียมป้องกันตนเองอย่างรัดกุม เพียงชั่วพริบตากลุ่มก้อนหินน้อยใหญ่ก็ล่วงลงมาทางเขาอย่างต่อเนื่อง

"ท่าจะไม่ดีเสียแล้ว!"

เทียนฉินขับเคลื่อนลมปราณภายในร่างออกมาเตรียมรับมือกับก้อนหินกลุ่มนั้นทันที ก่อนจะพุ่งเข้าทำลายก้อนหินพวกนั้นอย่างไม่กลัวบาดเจ็บ

ตู้ม!

เทียนฉินพริ้วตัวหลบก้อนหินก้อนหนึ่งก่อนจะวาดดาบเข้าใส่ก้อนหินอีกก้อนอย่างรุนแรง กระบวนท่าทั้งหลายแหล่ถูกเทียนฉินงัดออกมาใช้อย่างต่อเนื่อง เศษหินที่ถูกทำลายกระเด็นกระดอนไปตามแรงดาบทั่วไปหมด

ชั่วพริบตาเหงื่อบางส่วนก็ปรากฏบนหน้าผากของเขา เห็นได้ชัดว่าการโจมตีในครั้งนี้ทำให้เขาสูญเสียพลังปราณไม่ใช่น้อย

แต่เหตุผลที่เทียนฉินกล้าที่จะเพิกเฉยต่อการสูญเสียพลังปราณไปนั้น เพราะเขาอาศัยความเร็วของทักษะแก่นแท้เบญจธาตุ ทำให้เขาสามารถฟื้นฟูพลังปราณที่เสียไปกลับขึ้นมาได้ในเวลาที่รวดเร็วนั่นเอง

กลุ่มก้อนหินพวกนั้นยังคงล่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย และเมื่อเวลาผ่านไปเทียนฉินเริ่มรู้สึกว่าก้อนหินกลุ่มนี้กลับมีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมาเป็นอย่างมาก

ในเวลาต่อมาม่านตาของเทียนฉินก็พลันหดตัวลงอย่างกะทันหัน และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก เพราะเขาเห็นกลุ่มก้อนหินพวกนั้นที่เคยมีหลากหลายขนาดกลับแปรเปลี่ยนเป็นก้อนหินก้อนใหญ่เต็มพื้นที่ความกว้างของบันได มิหนำซ้ำไม่ใช่ว่ามีเพียงแค่ก้อนเดียว แต่พวกมันไหลเรียงกันมาเป็นสิบลูก

"ชักจะไม่ได้เรื่องแล้วสิ!!"

พลังของแก่นแท้ธาตุดินขั้นต้นถูกเทียนฉินขับเคลื่อนออกมาครอบคลุมเกราะมังกรสีดำอีกชั้นหนึ่งเพื่อให้มันมีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น มังกรทั้งสามตัวกู่ก้องร้องคำรามออกมาราวกับรับรู้ได้ว่ากำลังเจอกับศึกหนัก ก่อนที่เขาจะกัดฟันพุ่งเข้าใส่ก้อนหินนั้นอย่างไม่หวาดกลัว

"ทะลวงดารา!"

ดาบเพลิงสุริยาแทงเข้าตรงจุดศูนย์

กลางของหินก้อนนั้นอย่างเต็มที่ แรงกระแทกระหว่างดาบกับก้อนหินสะท้อนก้องกังวาลจนหูอื้อ 

ตู้ม!

ก้อนที่หนึ่ง! ก้อนที่สอง! ก้อนที่สาม! เศษหินแตกฟุ้งกระจายออกในทันทีที่ดาบเพลิงสุริยาเข้าปะทะ แต่สุดท้ายก็ทำลายได้เพียงแค่สามก้อนเท่านั้น ส่วนปลายดาบปักเข้าไปคาอยู่ที่ก้อนหินก้อนที่สี่เพียงแค่คืบเดียว ทว่าแขนทั้งสองข้างของเทียนฉินกลับสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่จากแรงกระแทก

อ้ากก!

ก้อนหินที่เหลืออีกหลายก้อนต่างผลักดันจนเทียนฉินถอยร่นลงมาอย่างห้ามไม่ไหว เขาเร่งพลังปราณออกมาจนสุดขีดจำกัดก่อนระเบิดพลังเข้าทำลายก้อนหินนั้นอีกครั้ง

มังกรเพลิงทั้งสามตัวพุ่งเข้าชนก้อนหินด้านหน้าอย่างรุนแรง พร้อมกันนั้นเทียนฉินก็ใช้ฝ่ามือกระแทกเข้าที่ด้ามดาบเพลิงสุริยาอย่างเต็มกำลัง

ตู้ม!

หินก้อนที่สี่ระเบิดออกเป็นผุยผง เทียนฉินไม่มีเวลาดีใจขนาดนั้น เขารีบเร่งพลังปราณออกมาอีกครั้งอย่างรวดเร็วก่อนจะออกกระบวนท่าที่รุนแรงที่สุดของเขา

"อัคคีกัมปนาท!!"

จบตอนที่ 81