ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        ภายในร้านสมุนไพรทั้งสองคนตอนนี้กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างครื้นเครงถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ชายชราส่วนใหญ่ก็ถามประวัติความเป็นมาหลานของตนว่าเป็นไงมาไงบ้างรวมถึงการที่ชายหนุ่มรับอาจารย์คนไหนเข้ามา

หลินตงก็เล่าไปตามความจริงว่าชีวิตของเขาตั้งแต่เกิดมาเป็นยังไงกันบ้างแต่เรื่องของท่านอาจารย์ส่วนใหญ่แล้วเขาจะไม่ได้บอกออกไป

        ชายชราที่เริ่มรับฟังก็ต้องประหลาดใจเป็นอย่างมาก เจ้าเด็กคนนี้กำเนิดมาด้วยตัวคนเดียว ในทุกๆวันจะเข้าป่าเพื่อหาผลไม้ประทังชีวิตจนกระทั่งเมื่อไม่กี่เดือนก่อนโชคชะตาของมันก็พลิกผันและเมื่อเขายิ่งได้ฟังออกมาก็เริ่มตกตะลึงขึ้นเรื่อยๆ

        "อะไรนะ!! เจ้าไม่มีจิตวิญญาณยุทธแล้วเจ้าฝึกพลังยุทธได้เพราะอาจารย์ของเจ้าหรอ ไม่น่าเชื่อจริงๆ เขาคนนั่นเป็นเทพเจ้ามาจากไหนกันที่สามารถทำให้ผู้ที่ไม่มีจิตวิญญาณยุทธสามารถฝึกฝนพลังได้"

        หวังจื่อจินถึงกับอุทานออกมาพลางสูดหายใจเข้าลึกๆ เรื่องนี้คือเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมา

        โดยปกติแล้วผู้คนจะไม่สามารถฝึกฝนพลังยุทธได้ถ้าไม่มีจิตวิญญาณยุทธแต่ทว่าหลานชายของเขาคนนี้กลับสามารถทำมันได้

        ขณะเดียวกันเขาก็ลองนึกย้อนกลับไปในตอนที่ชายหนุ่มบอกว่าท่านอาจารย์ของมันแข็งแกร่งกว่าและดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องจริง ต้องบอกก่อนว่าแม้แต่เขาที่มีพลังเทพวิญญาณยุทธกับผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณระดับเก้าก็ยังไม่สามารถทำให้คนธรรมดามีพลังยุทธได้โดยที่ไม่มีจิตวิญญาณยุทธ ยิ่งคิดก็หวั่นเกรงนัก

        ระหว่างนั่นชายชราก็หัวเราะร่าออกมาอีกครั้งพร้อมกับตบไหล่ของชายหนุ่มอย่างดีใจ

"ฮ่าฮ่าฮ่า นี้คือโชคชะตาเจ้าหลานชาย ถึงอาจารย์ของเจ้าจะไม่อยู่แล้วแต่ทว่าในตอนนี้เจ้ามีท่านปู่หวังคนนี้อยู่ บอกได้เลยว่าตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ข้าจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเจ้าอย่างแน่นอน..!!"

        ใบหน้าชราระบายยิ้มขึ้นพร้อมกับมองไปยังเขา ไม่รู้ว่ามีอะไรดลใจให้เขารับเจ้านี้มาเป็นหลานแต่ลางสังหรณ์ของเขาบอกว่าถ้าไม่ทำเช่นนี้ตัวของชายชราได้เสียอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่ไปอย่างแน่นอน

        หลินตงถึงกับหัวเราะแห้งๆออกมา ให้ตายสิ สำหรับเขาแล้วการที่จะมีท่านปู่คนนึงเพิ่มขึ้นมามันก็ดีไม่น้อย ชายหนุ่มถึงจะเป็นแบบนี้แต่ทว่าภายในส่วนลึกของเขานั่นก็ต้องการครอบครัวเป็นอย่างมาก การที่เติบโตมาอย่างเดี่ยวดายมันก็ทำให้เขามีความปรารถนาในส่วนลึกโดยที่ไม่รู้ตัวและชายชราคนนี้จากมุมมองของเขาแล้วไม่มีจุดประสงค์ร้ายอะไรกับเขาเลยแม้แต่นิด เรียกได้ว่าไม่มีทางผิดพลาดอย่างเช่นเจ้าสำนักจิตวิญญาณอีกต่อไปแล้ว

        "ขอบคุณท่านปู่!!"

        สิ้นคำพูดของเขาชายชราถึงกับยิ้มอย่างเบิกบาน หลังจากนี้เขาจะมีหลานที่เป็นบุตรแห่งมังกร ไม่มีอะไรที่น่ายินดีไปกว่านี้แล้ว

ขณะนั่นเขาก็เพิ่งนึกได้ว่าหลานของตนกำลังจะไปยังสุสานแห่งทะเลทรายก็เริ่มที่จะพูดขึ้น

        "ว่าแต่เจ้าจะเข้าไปยังสุสานแห่งทะเลทรายหรอ เจ้าจะเข้าไปทำไม..?"

        หลินตงที่ถูกถามก็หันมองอยู่นิดๆพลางเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง

        "ท่านปู่หวัง ข้าตั้งเป้าหมายไว้แล้วว่าข้าจะเป็นคนที่เก่งกาจที่สุด การหยุดนิ่งอยู่กับที่และไม่เปิดหาประสบการณ์ใหม่ๆจะทำให้ตัวตนของเราไม่พัฒนาก้าวหน้า ตราบใดที่ยังยึดติดอยู่แต่ที่เดิมๆชั่วชีวิตนี้มันก็ไม่ไปไหนหรอก"

        ชายชราเมื่อได้ยินก็มองไปยังชายหนุ่มด้วยท่าทีที่ประหลาด ไอ้เจ้าหนูคนนี้มันมีความฝันที่ใหญ่โตเช่นนี้เชียวหรอ ต้องบอกก่อนว่าแม้แต่เขาที่เป็นถึงเทพวิญญาณยุทธก็ยังไม่กล้าเอ่ยปากออกมาว่าจะเป็นคนที่เก่งกาจที่สุด

        โลกภายนอกนั่นกว้างใหญ่ซะจนไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงแถมเขายังเคยไปยังสถานที่ๆได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเบื้องบนอีกด้วย มันถูกเรียกว่ามหาจักรวาลพันภพ

        ช่วงที่เขาทะลวงขึ้นสู่เทพวิญญาณยุทธก็ทำให้สัมผัสได้ถึงโลกที่ห่างไกลและทำให้ชายชราเช่นเขาตื่นเต้นที่จะกระโดดขึ้นไปแต่ทว่าเมื่อไปถึงกลับได้รับรู้ความจริงว่าเทพวิญญาณยุทธที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนั่นกลับเป็นได้เพียงแค่ระดับต่ำเท่านั้น มันยังมีคนอีกมากมายนับไม่ถ้วนที่มีพลังมากมายยิ่งกว่าเขาไปไกลโขจึงทำให้ชายชราต้องถอยกลับลงมาสู่โลกเบื้องล่างอย่างหมดปัญญา

        "เข้าใจแล้ว ในเมื่อข้าไม่มีอะไรที่จะสอนเจ้าก็รับนี้เอาไว้ ความปลอดภัยของเจ้าจะต้องมาก่อน!!"

        หวังจื่อจินถอนหายใจออกมาพร้อมกับหยิบแผ่นป้ายสีทองออกมา มันถูกควบแน่นขึ้นด้วยพลังวิญญาณระดับเก้าจนทำให้มีรัศมีที่เป็นประกายอย่างถึงขีดสุด

        'นี้คือแผ่นป้ายที่บรรจุพลังสูงสุดของข้าเอาไว้หนึ่งครั้ง ตราบใดที่เจ้ามีอันตรายอันใหญ่หลวงที่เจ้าไม่สามารถเผชิญหน้ากับมันได้ก็ให้ใช้เจ้านี่ซะแถมเจ้าแผ่นป้ายนี้ก็ยังสามารถติดต่อกับข้าได้ในทุกๆที่อีกด้วย บอกเพียงแค่ว่าถ้าเจ้าพบเจอกับอะไรก็สามารถเรียกข้ามาตลอด"

        หลินตงเมื่อรับมันมาก็ถึงกับประหลาดใจพร้อมกับมองไปยังป้ายที่อยู่บนฝ่ามือของตน

        การควบแน่นของผู้มีพลังที่มากกว่าเทพวิญญาณยุทธ มันถูกเรียกว่าป้ายพลังปกป้อง มันสามารถทำให้ใช้การโจมตีที่ทรงพลังของคนที่สร้างมันออกมาได้และในตอนนี้แผ่นป้ายไม้นั่นก็กลับอยู่บนมือของเขาหนึ่งอัน ต้องบอกเลยว่าตราบใดที่เขายังมีป้ายพลังปกป้องนี้มันก็ไร้เทียมทานเลยทีเดียว

        เขาไม่รอช้าที่จะเก็บมันเข้าไปในแหวนมิติอย่างรวดเร็ว

        "ขอบคุณท่านปู่หวัง หลังจากนี้ข้าว่าจะพักอยู่อีกสักสองวันและจะออกเดินทางต่อ"

        ถึงเขาจะได้เทพวิญญาณยุทธเป็นปู่แล้วแต่ทว่าจุดหมายของเขาก็ยังจะไม่เปลี่ยนแปลง เขาจะออกเดินทางไปยังทั่วทั้งทวีปชิงหลงพร้อมกับเปิดการผจญภัยครั้งใหม่ แต่แผนของเขาหลังจากนี้ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย ถ้าเกิดมีอันตรายที่เขาไม่ไหวจริงๆก็จะส่งข้อความบอกชายชราให้มาจัดการในทันที เทพวิญญาณยุทธที่มีพลังผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณระดับเก้าสามารถเคลื่อนย้ายมาได้ในพริบตาเรียกได้ว่าหลังจากนี้เขาคือคนที่ปลอดภัยมากที่สุดภายในทวีปชิงหลงแห่งนี้แล้ว ฮ่าฮ่า

        "ได้ๆเจ้าหลานชาย เดียวท่านปู่คนนี้จัดการให้เอง!!"

        หวังจื่อจินลุกขึ้นอย่างยินดีและไปจัดห้องพักภายในร้านให้กับชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ท่าทางของชายชราตอนนี้เหมือนกับว่าจะเริ่มตามใจหลานของตนเองอย่างถึงที่สุด เขาที่เห็นก็ยกยิ้มพลางส่ายหัวออกมา อะไรมันจะขนาดนั่น เขาคิดถูกหรือคิดผิดเนี่ยที่รับชายชราคนนี้เป็นท่านปู่ของตน

        ขณะเดียวกันหลินตงก็ครุ่นคิดได้ว่าอีกสักสองวันก็น่าจะเวลาแล้ว การปรับสภาพร่างกายของตนเองกำลังจะเสร็จสมบูรณ์และเมื่อถึงวันนั่นขั้นพลังรวมเป็นหนึ่งก็จะปรากฏขึ้นมาบนร่างของเขา เพียงแค่คิดก็ยิ่งตื่นเต้นนัก