Decoy Protagonist

ตอนที่ยี่สิบแปด  สโลไลฟ์ในต่างโลกกับมายไวฟุ

ในโลกนี้มีโศกนาฏกรรมต่างๆมากมาย

แก๊งผู้มีความสามารถพิเศษล้างสมองคนกลายเป็นทาสกามและส่งออกขายให้กับชนชั้นสูงคนมีเงินผู้มีอำนาจ

ก็อบลินคิงนั้นเปลี่ยนเมืองเมืองหนึ่งของยุโรปเหนือเป็นอาณาจักรเนื้อของตนเอง

วูดูคิงของแอฟริกาตัดแปะร่างกายของมนุษย์เป็นเครื่องจักรสังหาร

องค์กรลับของโลกนั้นป่านนี้คงเอาเลือดของผมไปโคลนนิ่งเพื่อสร้างกองทัพไร้เทียมทานอยู่

และที่สำคัญที่สุดคือแอสทรัลบีอิ้งจะหยุดการทำชั่วของทุกคนข้างต้นที่ว่ามาเพราะจะฆ่าทุกคนในมิตินี้และมิติข้างเคียง

ผมทำตัวอย่างไรในโลกที่มีปัญหาอย่างนี้งั้นหรือ?

ทำอย่างที่พระเอกอิเซไคทุกคนทำ

ใช้ชีวิตสโลไลฟ์กับมายไวฟุอย่างไรล่ะ

โดยบอกว่าเหตุการณ์หายนะข้างต้นที่ว่ามานั้นไม่เกี่ยวกับเราทั้งที่พวกนั้นมันจะฆ่าเราทั้งหมดหากแผนการของพวกเขาสำเร็จ

แต่พระเอกอิเซไคก็มีจิตใจที่หลอกตนเองอย่างมุ่งมั่นว่าสามารถใช้ชีวิตสโลไลฟ์ได้โดยจอมมารไม่มารบกวนการใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสุขของตนเอง

โดยไม่สนว่าคนอื่นๆจะอยู่กันอย่างลำบากแค่ไหน

ทางเทคนิคนั้นผมสามารถรอดไปได้เพราะตอนนี้ผมมีพลังเดินข้ามมิติอยู่แล้วเพราะขายโลกทั้งใบให้กับแอสทรัลบีอิ้ง

ไม่มีใครบอกว่าเราไม่ควรจะไปเข้ากับทีมที่ชนะนี่หว่า

แอสทรัลบีอิ้งใจดีกว่าจอมมารที่จะแบ่งโลกให้ครึ่งหนึ่งอีกเพราะผมจะสร้างมิติขึ้นมาเองหรือเดินทางไปไหนมาไหนก็ได้

ไม่ต้องติดอยู่บนโลกเดียวกับคนอื่นๆที่โดนแอสทรัลบีอิ้งกินหากเวลามาถึง

ในสมองของผมเจอภาพโลกและมิติมากมายที่แอสทรัลบีอิ้งเอื้อมมือไปถึง

และได้เจอกับโลกที่เพอร์เฟคตรงเป้าหมายที่ผมต้องการ

“มาถึงแล้วเซย์”

ผมปิดตาเซย์ก่อนที่จะให้เธอชมดูโลกที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง

ตึกต่างๆมีต้นไม้ปกคลุมและผู้คนหวาดกลัวการมีเสียงแม้เพียงนิดเดียวเพราะ“พวกมัน”จะได้ยิน

“ที่รี่หรือดาร์ลิงก์”

เซย์กล่าว

“ใช่แล้วผมจะสร้างที่นี่เป็นรังรักของพวกเราสองคน”

ใช้ชีวิตสโลไลฟ์กับมายไวฟุในโลกซอมบี้