สัญญารัก สัญญาณหลอน (มี e-book แล้ว)

               ในช่วงค่ำ ไพโรจน์, เจนจิรา, พลอย, ส้ม,ป้ามุกและลุงหมูนำพวงมาลัยมาวางไว้หน้าอัฐิวรวิทย์กับวิไลพรในห้องลับที่ถูกตกแต่งใหม่ด้วยพานพุ่มดอกไม้สดอย่างสวยงาม

            “ตอนนี้หนูรู้แล้วว่าแม่อยู่เคียงข้างกับหนูมาโดยตลอด หนูอยากให้พ่อกับแม่ไปสู่สุคติพ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนู หนูมีคุณตา มีป้ามุก มีลุงหมู มีพลอยมีส้ม...ทุกคนอยู่กับหนูมาโดยตลอด หลังจากนี้เป็นต้นไปหนูจะตั้งใจทำงานให้สมกับที่พ่อไว้วางใจหนู ที่ผ่านมาหนูรู้ตัวเองดีว่าหนูล่วงเกินพ่อไว้มากมายเกินกว่าที่จะให้อภัย หนูขอสัญญาว่าหนูจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังอีก”

          เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากเรียนคาบเช้าของอาจารย์สมบูรณ์เสร็จ เจนจิรา,พลอยและส้มนัดกันมาเจอที่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวเดิม “พี่เจนเดี๋ยวต้องเข้าบริษัทใช่ป่ะ...วันนี้หนูพร้อมแล้วค่ะ”

          “ยังๆๆ ยังมีเวลาอีกนิดหน่อย...วันนี้อาจารย์บอกเริ่มคลาสถัดไป 10 โมง”

           “พี่เจนถ้างั้นวันนี้มีตลาดนัดใน ม. ไปเดินกันก่อนไหมคะ?”ส้มเอ่ยปากชวน

           “ไอ้พลอย! เงินเดือนกูออกละช้อปปิ้งกันหน่อยไหมมึงงง?...กูไม่ได้เดินตลาดนัดนานละ”

          “เอ่อๆๆถ้ามีเวลาไปเดินกันหน่อยก็ดี...กูเพิ่งมาทำงานกับมึงแค่ไม่เท่าไร ตอนนี้มึนหัวไปหมดละเนีย!!!...กูแก่ขึ้นไปอีกกี่ปีแล้ววะ!!!!”

            “พวกเราๆๆพี่เจนๆๆ มาเดินตลาดนัด!...พี่พลอยกับพี่ส้มก็มาด้วย!”

          กลุ่มเพื่อนนักศึกษาหลายคนเห็นกลุ่มของเจนมาเดินตลาดนัดในมหาวิทยาลัยแต่ละคนต่างเข้ามาทักทายก็มีเข้ามาขอถ่ายรูปด้วยก็มี หลายคนถ่ายคลิปลงแอดมี หลายคนเลือกที่จะถ่ายทอดสดด้วยบัญชีของตัวเองมีนักศึกษาจำนวนมากเดินเกาะกลุ่มตามดูอย่างใกล้ชิด

            “พี่เจนครับ!!!ผมดูถ่ายทอดสดด้วยครับ...เป็นกำลังใจให้พี่นะครับ”

            “สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะคุณเจน”

          สามสาวได้แต่ยิ้มตอบรับสลับกับทักทายผู้คนโดยรอบ“สวัสดีค่ะๆๆสวัสดีทุกๆ คนนะคะ”           

          “พี่เจน พี่พลอยวันนี้ร้านขายชุดนักศึกษาของพี่แป้งมาขายด้วยอ่ะพี่...ซื้อเพิ่มเก็บไว้ที่บริษัทหน่อยไหมพี่?”ส้มเอ่ยปาก

          “เอาสิๆๆ...ตังพอป่ะส้มมาเอากับพี่ก่อนได้?”เจนตอบรับด้วยรอยยิ้ม

          “หนูพอมีติดตัวค่ะ”

          “สวัสดีค่ะคุณเจน,คุณพลอย, คุณส้ม...พี่ดูถ่ายทอดสดด้วยนะคะ คุณเจนแก้ไขปัญหาเก่งมากค่ะพี่เป็นกำลังใจให้นะคะ เอาใจช่วยค่ะ” พี่แป้งแม่ค้าขายเสื้อผ้าทักทาย 3 สาวด้วยความคุ้นเคย

          “ขอบคุณค่ะพี่แป้ง...หนูก็แก้ไขให้ดีที่สุดเท่าที่หนูจะทำได้ค่ะพี่”

            “วันนี้คุณเจน,คุณพลอย, คุณส้มจะรับอะไรดีคะ?”

            “ของหนูเอากระโปรงทรงเอยาวกับพลีทยาว32 นิ้วอย่างละ 8 ตัว เอาเสื้อแขนยาวเหมือนเดิม 8 ตัวไซส์เอ็ม (M) หรือแอล(L) ค่ะพี่แป้ง”

          “ได้เลยค่ะ...คุณเจนจิรายังแต่งตัวเหมือนตอนอยู่ปี1 เลยนะคะ น่ารักดีค่ะ”

          “เดี๋ยวๆๆ ไอ้เจนมึงอยู่ปี 4 แล้ว มึงยังคิดจะใส่กระโปรงยาวอีกเหรอ? กูใส่แล้วร้อนจะตาย...พี่แป้งคะของเจนเปลี่ยนใหม่ค่ะที่บ้านมีแต่กระโปรงยาวถึงตาตุ่มทั้งนั้นเลยค่ะ แล้วดูใส่เสื้อก็หลวมมากกกไอ้ส้มก็เอาไปให้ใส่ ดันไม่ใส่...เปลี่ยนๆๆ ค่ะ กระโปรงยาวกับเสื้อไซส์เอ็มเอาแค่4 ตัวพอค่ะ...ขอเปลี่ยนเป็นกระโปรงสั้น 20 นิ้วกับเสื้อไซส์ sss อย่างละ4 ตัวแทนค่ะ”

          “ไอ้พลอย!! มึงก็รู้ว่ากูใส่กระโปรงสั้นไม่เป็นแล้วให้กูใส่เสื้อ sss เนียนะมันรัดเกินไป มึงก็รู้ว่ากูไม่มีอะไรจะโชว์ นมกูแบนมาก กูไม่มีนม!”

          “ไม่มีนมอะไรของมึง...มึงมีจ๊ะสุดที่รัก มึงอย่าลืมสิ ตอนนี้กูเห็นของมึงหมดแล้วกูยืนยันว่ามึงมีนม!!”

          “ไอ้พลอย...แต่กูใส่สั้นไม่เป็น!!!”

          “เฮ้อๆๆๆบางทีมึงก็เรียบร้อยจนเกินไปจริงๆ...ตัวมึงไซส์เดียวกับไอ้ส้มเป๊ะกูเห็นของมึงแล้ว มึงไม่แบน มึงมีแหละ...ไอ้ส้มใส่ไซส์ sss สวยจะตายเห็นป่ะพอดีตัว แล้วกระโปรงกูก็เอาแค่ยาว 20 นิ้วเอง ก็พอดีหัวเข่าไม่น่าเกลียดหรอก ไม่ใช่ 18 นิ้วแบบไอ้ส้มสักหน่อย มึงใส่หลวมๆ กับยาวๆ จนเคยชินมึงเป็นสาวแล้วนะ มึงต้องเปลี่ยนให้หนุ่มๆ หันมามองมึงบ้าง”

          คำพูดของพลอยทำให้พี่แป้งอดอมยิ้มไม่ได้“จริงของคุณพลอยนะคะคุณเจนใส่ไซส์เดียวกับคุณส้มได้ค่ะ พี่ว่ากระโปรงยาว 20นิ้วพอดีหัวเข่ากำลังสวยค่ะ ส่วนเสื้อไซส์ sss ก็เหมาะสม ไม่รัดรูปจนดูน่าเกลียดค่ะ...จริงๆแล้วคุณเจนรูปร่างดีมากนะคะ ลองเปลี่ยนลุคบ้างค่ะ”

          “เดี๋ยววันนี้กูซักชุดใหม่ให้มึงเองแล้วพรุ่งนี้มึงต้องใส่เสื้อ sssกับกระโปรงสั้นไปที่บริษัทด้วย”

          “แต่กูไม่ถนัดจริงๆมันแปลกๆ อ่ะ”

          “เอ่อๆ ไม่เป็นไรหรอกค่อยๆ เปลี่ยน”

          “พี่แป้งคะ เสื้อหนูเอาไซส์sss เอา6 ตัว แล้วก็กระโปรงทรงเอสั้นกับพลีทสั้น 18 นิ้วอย่างละ 6 ตัวค่ะ” ส้มเอ่ยปากสั่งซื้อบ้าง

          “ได้จ๊ะน้องส้ม”

          “ส่วนของหนูเอาเสื้อไซส์ ss 6ตัว แล้วก็ทรงเอสั้น 20 นิ้ว 6 ตัวค่ะพี่แป้ง”

          “ได้ค่ะน้องพลอย”

          “ขอบคุณค่ะพี่แป้ง”

          “วันนี้พี่เอากระโปรงยีนส์มาขายด้วยนะคะมีแบบยาว 22 นิ้วกับยาว 36 นิ้ว เห็นคราวก่อนคุณเจนอยากได้ วันนี้พี่ลงของหลายแบบค่ะสวยๆ ทั้งนั้น ตัวละ 249 ถึง 299 บาทเองค่ะ คุณเจนซื้อเยอะขนาดนี้เดี๋ยวพี่ลดให้ค่ะ”

          “จริงป่ะคะ!...หนูอยากได้เพิ่มพอดีค่ะวันนี้ถูกใจหนูหลายแบบเลยค่ะพี่แป้ง งั้นหนูเอากระโปรงยืนส์ยาว 36 นิ้วอีก 3ตัวค่ะ”

          “พี่แป้งค่ะ หนูขอเปลี่ยนใหม่ค่ะขอเป็นกระโปรงยีนส์ 22 นิ้ว 2 ตัวกับ 36 นิ้ว 1 ตัวค่ะ” พลอยเอ่ยปากแทรก

          “ไอ้พลอย!!”

            “มึงเชื่อกูสิ!!!”

          “พี่เจน..หนูขอลองใส่กระโปรงยีนส์แบบพี่บ้างได้ไหมคะ? พี่ใส่แล้วสวยดีค่ะหนูอยากลองใส่ไปทำงานบ้างค่ะ”ส้มเอ่ยปาก

          “เอาสิ!ดีเลยจะได้มีคนใส่เป็นเพื่อนพี่...ไอ้พลอยมึงไม่ลองบ้างเหรอ?”

            “ไม่อ่ะ!...มึง2 คนใส่กระโปรงยีนส์มึงไม่ร้อนกันบ้างเหรอวะ? กูใส่แล้วร้อนจะตาย”

          “มึงไม่ชินต่างหากร้อนตรงไหนวะ...ใส่ป่ะมึง กูว่าเท่ดีออก 3 สาวแก็งค์กระโปรงยีนส์...สนมะ? มึงคิดดู ใส่ทรงเดียวกันทั้งกลุ่ม...กูว่าเจ๋งดีออก สวยๆ ทั้งนั้นอ่ะ” เจนเสนอไอเดีย

          “เอ่อๆๆ มึงใส่กัน 2คนแล้วกูไม่ใส่...กูก็กลายเป็นตัวประหลาดในกลุ่มป่ะเนีย?”

          “พี่แป้งงั้นหนูเอากระโปรงยืนส์ 22 นิ้วให้พลอยอีก 3 ตัว...ส้มตังพอจ่ายป่ะ?”

          “พอค่ะพี่เจน”

            “พวกมึงงง!!! หาที่นั่งกันเหอะกูเมื่อยละ...วันนี้ช้อปปิ้งไปเยอะนะเนีย!!!”เจนปาดเหงื่อที่บริเวณใบหน้าพร้อมกับพัดมือไป-มาจากอากาศร้อนที่แสนจะอบอ้าว

            “เงินเดือนมึงออกมา3 พันกว่าล้าน...มึงมาช้อปปิ้ง 7 พันกว่าบาท บอกคนอื่นจะมีคนเชื่อไหมอ่ะ?...เฮ้ยๆๆๆ ไอ้เจน! มึงเข้าแอดมีตอนนี้สิวันนี้มีคนชมมึงเพียบบบบ แซวกูด้วย หลังจากที่มึงโดนด่ามาหลายวันเข้าไปอ่านให้สบายใจหน่อยไหมมึงงงงง?”

            “ถ้ามีอันไหนน่าสนใจมึงบอกกูด้วยละกัน กูไม่ไหวละ กูขอบาย”เจนได้แต่ส่ายหัวไป-มาทำให้ส้มอดอมยิ้มไม่ได้ “วันนี้โครตร้อน กูมาเดินช้อปปิ้งหรือมาอบซาวน่าวะเนีย!!”

          “พี่เจนเข้าไปดูหน่อยก็ดีนะพี่พี่เข้าไปดูวันที่โดนด่า แต่พอวันที่ชม หนูอยากก็ให้พี่เข้าไปอ่านเหมือนกันหนูดีใจนะคะที่คนในสังคมเข้าใจพี่เจนมากขึ้นก่อนหน้านี้มีแต่คนโจมตีเรื่องที่พี่รวยแล้วไม่ช่วยคนอื่นเนียมีคนโพสต์รูปสมัยก่อนกับแก้ตัวให้พี่เยอะแยะเลยค่ะ...มีคนชมว่าพี่เจนสวยด้วย หนูบอกแล้วว่าพี่เจนของหนูสวยอยู่แล้ว”

          “ถ้าพี่สวยจริงป่านนี้พี่ต้องมีแฟนแล้วสิ ผู้ชายอยู่ไหนอ่ะ...ตั้งแต่ปี 1 ไม่สิ!!!ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ไม่มีมาจีบพี่สักคน คิดแล้วก็น้อยใจ พี่ไม่เคยมีแฟนเลยอ่ะอยากรู้เหมือนกันว่ามีแฟนแล้วมันเป็นยังงัย...พวกแก 2 คนยังดีนะ เคยมีแฟน”

          “โห! พี่เจนหนูเคยมีแฟนก็จริงแต่เลิกกัน มันก็ไม่ดีหรอกค่ะพี่!”ส้มรีบตอบทันที

          “ดียังงัยวะมึงกูไปนั่งร้องไห้กับมึงตั้งกี่อาทิตย์...คบ 3 ปีมันทิ้งกูเฉยอ่ะ”

          “ของหนู 7 ปีกว่า ตั้งแต่ม.1 ถึงปี 2...ยังเลิกกันเลยค่ะพี่เจน เลิกแบบเจ็บปวด เจ็บช้ำน้ำใจจนถึงที่สุดวันนั้นถ้าพี่เจนไม่เดินเข้ามาทักหนูป่านนี้ชีวิตหนูย่ำแย่ไปอยู่ไหนก็ไม่รู้...หนูยังจำวันแรกที่เจอพี่เจนได้เป็นอย่างดีหนูนั่งตรงนี้แหละ แล้วพี่เจนกับพี่พลอยก็เดินเข้ามาทักหนู”

          “วันที่เราเจอกันครั้งแรก...เพิ่งเลิกกันเลยเหรอ?” เจนหันมาถามด้วยความสนใจเป็นอย่างมาก

          “ค่ะ...เพิ่งเลิกกัน 3-4วันเองค่ะ”

          “โห!!! เพิ่งเลิกกันใหม่ๆแผลสดเลยนะนั่น มิน่าพี่จำได้ว่า วันนั้นส้มนั่งตาลอยน้ำตาไหลไม่พูดจาเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว”

            “ตั้งแต่ได้เจอพี่เจนกับพี่พลอย...พี่ๆสอนหนูตั้งหลายอย่าง ทำให้หนูมีโอกาสในชีวิตเยอะแยะเต็มไปหมด หนูคิดไว้แล้วค่ะว่าชาตินี้หนูคงไม่หาแฟนแล้วค่ะ หนูอยากอยู่รับใช้พี่เจนกับพี่พลอยตลอดชีวิตของหนูชีวิตหนูมีเป้าหมายใหม่แล้วค่ะว่าหนูจะทำทุกอย่างให้พี่เจนกับพี่พลอยมีความสุขที่สุดพี่เจนกับพี่พลอยคือความสุขของหนูค่ะ”

          “บ้า!!! คิดแบบนี้ไม่ได้ตอนนี้ส้มเป็นน้องสาวพี่แล้วก็จริงแต่ส้มก็ต้องมีชีวิตเป็นของตัวเองด้วย...ห้ามคิดแบบนี้เด็ดขาด ไม่เอาๆๆๆ!!!ส้มบอกว่าจะทำให้พี่กับพลอยมีความสุขที่สุด แล้วความสุขของส้มล่ะ”

            “หนูคงไม่เอาแล้วค่ะแฟนเก่าเคยบอกกับหนูว่าจะคบกันจนแต่งงาน...พอเป็นแบบนี้บาดแผลในใจมันลบไม่ออกแล้วค่ะ…หนูเสียทั้งตัวเสียทั้งใจเสียทุกอย่างในชีวิตของหนู”

          “พอส้มพูดเรื่องนี้ขึ้นมา ถ้าจะว่ากันจริงๆพี่ 2 คนยังไม่เคยถามเรื่องนี้กับส้มจริงจังสักที...ส้มพอจะเล่าให้พี่ฟังได้ไหม?พี่อยากรู้จักน้องสาวของพี่ให้มากขึ้น”

          “เล่าได้ค่ะพี่เจนตอนนี้หนูแข็งแรงแล้วค่ะ…ตอนรักกัน เขามาขอมีอะไรกับหนูแทบจะทุกวันค่ะขอมีอะไรกับหนูตั้งแต่วันแรกที่เป็นแฟนกัน หนูก็ยอมทุกครั้งตลอดทั้ง 7 ปีหนูอยากให้เขามีความสุขเพราะว่าหนูรักเขามากค่ะ ตอนที่เขาไปทำงานที่เชียงใหม่ 5วัน เขาบอกคิดถึงหนู เขาทนไม่ไหวอยากมีอะไรกับหนูหนูต้องไปรับจ้างในตลาดหาเงินค่ารถไปเชียงใหม่เพื่อให้เขามีอะไรกับหนูบางทีหนูเป็นรอบเดือนหนูก็ต้องออกไปหาซื้อถุงยางให้เขา  เงินซื้อถุงยางก็เงินหนูค่ะ”

        “ตอนที่มีปัญหาจะเลิกกัน พอหนูเรียนเสร็จหนูก็รีบไปหาเขาที่ห้อง เจอเขาอยู่ในห้องคนเดียว หนูก็แก้ผ้าหมดเลยค่ะแล้วหนูก็ยกมือไหว้ลงไปกราบเท้า ขอให้เขามีอะไรกับหนู ขอร้องให้เขาอย่าเลิกกับหนูหนูยอมหมดทุกอย่าง แต่เขาก็ด่าหนูว่าเป็นไอ้กระหรี่ชั้นต่ำไอ้ผู้หญิงไม่มีศักดิ์ศรี ไร้ค่า เขาด่าหนูมากขนาดไหน หนูยอมหมด หนูก็ยังกราบเท้าต่อร้องไห้อ้อนวอนขอร้องอย่าเลิกกับหนู”

          “ทำไมส้มต้องยอมขนาดนั้นด้วยอ่ะ?” เจนถามด้วยความสังสัยอย่างมาก

          “ก็เพราะหนูทั้งโง่ทั้งรักงัยค่ะหนูคิดแค่ว่ายังงัยก็ต้องแต่งงานกันอยู่แล้ว มีอะไรกันตอนนี้คงไม่เป็นไรหรอก แล้วอีกอย่างพวกผู้ชายก็ชอบเรื่องแบบนี้กันทั้งนั้น...จริงๆหนูไม่ชอบเลยค่ะ หนูอยากให้เขามาขอหนูแต่งงานก่อน หนูก็เคยบอกว่ามาขอหนูก่อนได้ไหม พ่อแม่หนูไม่เอาสินสอดอะไรทั้งนั้น แต่เขาไม่ตกลงค่ะรอให้หนูเรียนจบกับทำงานก่อนแล้วค่อยมาคุยเรื่องนี้”

          “แล้วเขาเคยข่มขืนส้มบ้างไหม แบบส้มไม่ยอมประมาณเนีย?”เจนถามต่อเนื่อง

            “บางวันหนูไม่ค่อยสบายตอนอยู่ปี 1 หนูต้องมาทำกิจกรรมกับรุ่นพี่ที่คณะจนถึงดึกๆ ก็มีหนูไม่พร้อมไม่ไหวจริงๆ หนูก็ต้องขอโทษพี่เขาค่ะ บางวันหนูเหนื่อยมากจากที่คณะกลับมาที่ห้องก็ต้องมากราบเท้าขอโทษเขาด้วยค่ะ บางทีหนูเห็นเขาหงุดหงิดมากๆหนูก็ต้องบอกว่า พี่มาทำก็ได้ค่ะ หนูไหวค่ะ”

          “แล้วเขามาทำส้มป่ะ?”

            “ทำค่ะ”

          “ทำกับส้ม ทั้งๆที่ส้มไม่สบายเนียนะ?”

          “ค่ะ”

          “คือส้มก็ต้องนอนให้เขาทำจนเสร็จ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็ไม่ไหว ทั้งโรคจิตทั้งเลวมากอ่ะเป็นผู้ชายที่เลวและเห็นแก่ตัวที่สุดอ่ะ…พี่ไม่เข้าใจว่าส้มทนได้ยังงัย?”

            “มีอยู่ครั้งหนึ่งหนูทนไม่ไหวจริงๆหนูร้องไห้ออกมาตอนที่เขากำลังทำอยู่”

          “อย่าบอกนะว่ามันก็ยังทำส้มต่อ...?ทำในขณะที่ส้มนอนร้องไห้อยู่เนียนะ จิตใจมันทำด้วยอะไรวะ?!!??”

            “ค่ะพี่พลอย...พอทำเสร็จแล้วเขาก็มาต่อว่าหนูหาว่าหนูร้องไห้เพราะรังเกียจเขา ทำให้เขาไม่มีความสุขหนูบอกว่าหนูไม่ได้รังเกียจแต่หนูไม่ไหว หนูไม่สบายจริงๆ หนูไม่พร้อมแต่เขาก็ไม่เชื่อบอกว่าหนูอ้าง หนูโกหก...จนสุดท้ายหนูก็เลยบอกว่า ต่อไปถ้าเห็นหนูร้องไห้พี่ไม่ต้องสนใจก็ได้ค่ะ หนูยอมให้พี่ทำจนกว่าพี่จะพอใจ ต่อไปพี่จะทำอะไรกับตัวหนูก็ได้ค่ะ”

          “ทำไมส้มพูดแบบนั้นอ่ะ?”

            “ตอนนั้นหนูโกรธค่ะหนูก็เลยพูดประชดอยากให้เขาสงสารหนู เห็นใจหนู รักหนูบ้าง...แต่ไม่มีเลยค่ะ”

          “แบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับถูกข่มขืนนี่น่า?...แล้วมันทำยังงัยต่อ!!!!??!!?”

          “เขาอยากรู้ว่าหนูรักเขาจริงไหมหรือว่าหนูเอาแต่พูดอย่างเดียว เขาอยากพิสูจน์...เขาให้หนูแก้ผ้าแล้วไปนอนบนเตียงถ้าหนูยอมแสดงว่าหนูรักเขาจริงค่ะ”

            “แล้วส้มก็ต้องยอมทำตามเขาอีก?”

            “ค่ะหนูร้องไห้ตลอดเวลาที่เขาทำ แต่เขาก็ไม่สนใจค่ะ...ก็เพราะรักคำเดียวถึงยอมค่ะ หนูแค่อยากเป็นแฟนที่ดีพยายามรักษารักครั้งแรกของหนูให้มากที่สุด หนูหวังว่าวันหนึ่งความดีของหนูจะทำให้เขากลับมารักหนูเหมือนเดิมแต่หนูคิดผิด หนูโง่เองค่ะที่รักคนอื่นมากกว่ารักตัวเอง”

          “พี่ฟังส้มเล่า พี่โกรธมากผู้ชายอะไรอ่ะเอาแต่ได้เอาแต่ใจตัวเองมากขนาดนี้ทำไมส้มไม่คิดถึงความสุขของตัวเองบ้าง มีแต่เรื่องแบบนี้ทั้งนั้น ไม่ได้ใส่ใจสนใจจิตใจส้มแม้แต่น้อย...แล้วความสุขของส้มล่ะคืออะไร? เท่าที่พี่ฟังมาเขาไม่ได้รักส้มสักนิดเขาเห็นส้มเป็นแค่ที่ระบายความใคร่แค่นั้นเอง พอเบื่อก็หาคนใหม่ แล้วเรื่องอื่นๆเขาเป็นยังงัย?”

          “ตอนที่หนูเรียน ม.ปลาย เขาใส่ใจหนูดีค่ะ...ช่วงประมาณ2 ปีหลังหนูพอจะดูออกค่ะว่า เขาเริ่มเบื่อหนูแล้ว ตัวหนูคงให้ความสุขเขาไม่ได้จริงๆ...อย่าว่าแต่ศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิงเลยค่ะศักดิ์ศรีของความเป็นคน หนูก็ไม่มีเหลือแล้วค่ะ ตอนนั้นหนูคิดอะไรไม่ออกจริงๆมันมืดไปหมดค่ะ ไม่รู้จะไปปรึกษาใครมาจากที่หนูไม่อยากเลิกกับเขา”

        “พอหนูมาคิดย้อนหลังก็จริงอย่างที่พี่เจนพูดค่ะ...พอเขาทำเสร็จบางทีเขาก็นอนหลับไปก็มี นอนหันหลังให้หนูก็มี เขาไม่สนใจหนูจริงๆ ค่ะ บางทีก็ไล่หนูใส่เสื้อผ้าออกไปซื้อของมาให้เขากิน”

          “โห!!!...ทำขนาดนี้เลยเหรอเนีย!!!เล่าต่อๆๆ”

            “ค่ะพี่พลอย...หลังจากนั้นไม่นานเขาก็พาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาในห้องเขาด่าหนู ไล่หนูเป็นหมูเป็นหมา บอกว่าหนูไปทำให้คนรักของเขามีปัญหาทำให้คนรักเขาเสียใจ เขาก็ปาเงินใส่หน้าหนู 100บาทแล้วบอกว่าเป็นค่าตัวสำหรับผู้หญิงอย่างหนู ด่าหนูสารพัดสัตว์ด่าอีผู้หญิงหน้าด้านไม่มีศักดิ์ศรี...วันนั้นหนูเดินร้องไห้กลับบ้านจนไม่มีน้ำตาเลยค่ะ”